Gastpost: Het downloaddebat, water bij de wijn doen?

| AE 4469 | Intellectuele rechten | 68 reacties

De komende twee weken ben ik met vakantie. Gelukkig heb ik een aantal gastbloggers gevonden die hier willen publiceren. Vandaag geeft mijn ICTRecht-collega Peter Kager zijn ongezouten mening over het downloaddebat en het blokkeren van The Pirate Bay.

Nu mijn werkgever Arnoud van zijn meer dan welverdiende vakantie geniet heb ik de mogelijkheid gekregen om hier een blog te schrijven. Niet alleen Arnoud is op vakantie, ons demissionaire kabinet rust ook uit. Vandaar dat het vanuit Den Haag relatief rustig is met wetstechnisch voer voor het ‘downloaddebat’. Maar in Den Haag zit men niet stil.

Het debat rust niet. Meer specifiek het debat over de blokkade van de roemruchte Pirate Bay. Het lijkt een welles-nietes verhaal te worden. BREIN zegt dat het Nederlandse verkeer naar de website gekelderd is sinds de blokkades van de acces providers. XS4ALL schreef in een antwoord daarop dat het bittorentverkeer juist licht gestegen is. En uit een onderzoek van Nu.nl blijkt dat providers geen grote veranderingen zien sinds de blokkades. De <a href=”http://www.uva.nl/actueel/nieuws/nieuws.cfm/E23822A1-C772-4CD8-A21DA2E6A0A1E7AC->UVA toonde dit eerder ook aan.

Het rapport van BREIN vertelt geen onwaarheden. Het Nederlandse verkeer zal ongetwijfeld gedaald zijn. Dat wil echter niet zeggen dat Nederlanders The Pirate Bay niet meer bezoeken. Internetters zijn creatief en het omzeilen van een blokkade via een (buitenlandse) proxy is kinderspel.

Het hele welles-nietes verhaal is net zo kinderachtig als het klinkt. Op The Pirate Bay wordt naar lieve lust auteursrechtelijk beschermd materiaal gratis gedeeld, uiteraard zonder toestemming, daar hoeft geen onderzoek meer aan te pas te komen. Als vertegenwoordiger van de rechthebbenden probeert BREIN de inbreuk te stoppen. De werkwijze van BREIN lijkt echter meer en meer een gebed zonder einde te worden. Proxy neerhalen hier, proxy neerhalen daar, maar ondertussen schieten andere proxies als paddenstoelen uit de grond en lachen de recalcitrante internetters zich rot.

Het aanpakken van The Pirate Bay zelf helpt niet, de oprichters blijven vluchten en als hosting providers niet langer mee wensen te werken verhuist de website doodleuk. De logische volgende stap was de access providers aanspreken. Nu dit ook geen succes lijkt te hebben is de vraag hoe The Pirate Bay aangepakt moet worden. Downloaders van films en muziek aanpakken kan naar Nederlands recht (nog) niet. Uploaders aanpakken wel, maar is dit wenselijk en / of haalbaar zonder (grove) privacy schendingen? Ik denk het niet.

De wet aanpassen is een goede tweede oplossing. Het oude en stoffige auteursrecht moet aangepast worden aan deze tijd. Maar hoe moet de wet aangepast worden? Harmonisatie binnen de EU zou een goede stap zijn.

Moeten auteursrechthebbenden veranderen? Zal het illegale aanbod afnemen als de legale alternatieven toenemen? Het zijn leuke discussiepunten, zo blijkt uit een recent onderzoek van de Nederlandse overheid.

Alle betrokkenen, rechthebbenden, (il)legale aanbieders, providers en internetgebruikers zullen water bij de wijn moeten doen. De rechthebbenden moeten keihard gaan werken om legaal aanbod te bieden. Prijzen moeten redelijk zijn en het zou een goede zaak zijn als content wereldwijd tegelijk beschikbaar komt, dat neemt een reden tot gratis downloaden weg. De wetgever moet de rechthebbenden hierbij, waar mogelijk, gaan helpen en de recalcitrante internetters moeten gaan accepteren dat er betaald moet gaan worden voor goede content.

Maar, opgepast, teveel water zorgt er voor dat de wijn niet meer te drinken is.

Peter Kager is sinds november 2011 juridisch adviseur bij ICTRecht. Peter is afgestudeerd aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Hij heeft daar de master IT en Recht gevolgd waarbij hij de nadruk heeft gelegd op de combinatie van het intellectueel eigendomsrecht en het internet. Zijn scriptie heeft hij geschreven over de problematiek rondom het downloaden van films uit evident illegale bron door thuisgebruikers. Een controversieel en misschien wel daarom, zeer interessant onderwerp.

Deel dit artikel

  1. Nu dit ook geen succes lijkt te hebben is de vraag hoe The Pirate Bay aangepakt moet worden.

    Hoezo moet The Pirate Bay nog verder aangepakt worden ? Of beter gezegd: op wiens aandrang zou dat moeten gaan gebeuren ? Brein is immers tevreden met de resultaten van de provider-blokkades, het Nederlandse verkeer is volgens haar gekelderd. Of gaan we nu met z’n allen net zo lang inpraten op Brein tot deze zich geroepen voelt om nog zwaardere maatregelen te gaan eisen ? Om dan vervolgens te zeggen dat het niet haar idee was, maar dat er allerlei partijen waren die er om vroegen… Want in het idee dat de rechthebbenden die door Brein vertegenwoordigd worden opeens het licht van legaal aanbod tegen redelijke voorwaarden als oplossing gaan zien geloof ik niet zo in.

  2. De rechthebbenden moeten keihard gaan werken om legaal aanbod te bieden.

    Ik ben van mening dat er meer out-of-the-box gedacht moet worden. Als rechthebbenden na zoveel jaren nog steeds amper content aanbieden, dan moet het huidige aanbod gelegaliseerd worden.

    De vraag is natuurlijk hoe dat moet gebeuren op een manier waarop de rechthebbende betaald worden voor hun werk. En-passant kunnen we dan het probleem oplossen dat onder de huidige wetgeving een gebruiker legaal mag downloaden zonder de rechthebbende te betalen. In mijn optiek moeten contentaanbieders (1) gelegaliseerd worden en (2) verplicht worden de rechthebbende te vergoeden volgens een (3) landelijk vastgesteld tarief (dus ongeveer zoals organisaties als Buma/Stemra, Sena/Norma en de stichting thuiskopie dat deden). Dat hoeft niet gepaard te gaan met grootschalige privacy-schendingen: de contentaanbieder kan over het algemeen uitstekend achterhalen hoe vaak een bepaald werk gedownload wordt. Bij bittorrents is het natuurlijk de vraag wie moet betalen: de individuele aanbieders van het werk of de aanbieder van het torrentbestand, maar om eerlijk te zijn maak ik me daar geen zorgen over. Zodra dergelijke wetgeving van kracht wordt, weet ik zeker dat er (veel) betere aanbieders komen dan de huidige -toch wat erg onhandige- usenet en bittorrent oplossingen.

  3. Wel weer interessant hoe in dit debat BREIN zich weer beklaagd over hoe het publiek zich zo verzet tegen voorstellen die bedoeld zijn om auteursrechten te beschermen. Het probleem is dat auteursrechten-organisaties zich tegen de publieke opinie keren en daar een deel van hun inkomsten aan besteden dat eigenlijk ten goede van de auteurs zou moeten komen. Deze organisaties zijn bijna crimineel van aard in de manier waarop ze het publiek afpersen en uitknijpen en steeds weer maatregelen bedenken waarmee het bestuur en de vriendjes van de bestuursleden zichzelf financieel mee kunnen bedruipen, ten koste van zowel de consument alsmede de artiest.

    Ja, de wetgeving zou aangepast moeten worden en dan krijgt de consument betere producten en de artiesten krijgen beter betaald. Maar deze tussen-organisaties verliezen dan veel geld en moeten fors inkrimpen. En gezien de geldhonger binnen deze organisaties zal dat zeker moeilijk worden.

    De verandering moet uiteindelijk vanuit de artiestenwereld komen en is ook langzaam op gang aan het komen. Steeds meer artiesten beseffen dat ze platenlabels eigenlijk niet nodig hebben. Dat ze direct aan de consument kunnen leveren en de consument bereid is om te betalen voor een eerlijk product. De macht van de grote platenlabels en andere grote organisaties moet gebroken worden en dan kunnen we kijken hoe de wetgeving verbeterd kan worden.

    De consument doet vanzelf mee met alle initiatieven, zolang de consument maar een redelijke prijs hoeft te betalen. En artiesten zullen merken dat ze meer overhouden indien ze zelf meer rechtstreeks met de consument handelen. Alleen, de tussenpersonen weigeren en die hebben op dit moment de meeste macht…

  4. Het grootste probleem is dat de grote mediabedrijven (Sony, EMI, etc.) naar de rechter stappen als entrepreneurs met nieuwe ideeen komen. Zie bijvoorbeeld Napster en mp3.com. Startende bedrijven kunnen zich dit niet veroorloven en worden zo legaal doodgeknepen. De wetgeving moet dusdanig ingericht worden dat dit soort intimidatie direct niet ontvankelijk verklaard wordt door de rechter.

  5. @Eric BREIN is maar één partij in het debat. Het is te hopen dat rechthebbenden dat licht wel gaan zien, zoals het er nu voor staat weten ze zeker dat ze niets aan The Pirate Bay verdienen.

    @Freek: dat is een mooi voorstel. De kunst is alleen dat alle partijen dan bij elkaar aan tafel moeten gaan zitten. De partijen zijn niet de grootste vrienden van elkaar en de insteek waarmee ze de onderhandelingen in moeten gaan verschillen ook nogal. Bij de rechthebbenden gaat het om miljoenen euro’s terwijl de contentaanbieders strijders van het vrije internet zijn met een, vaak, veel kleiner budget.

    @Wim: zullen consumenten een redelijke prijs betalen zolang er nog zo veel gratis aanbod is? Jij en ik zullen betalen voor goede content. Zal iemand van 14 of 15 jaar dat ook doen? Een krantenwijk is geen goudmijn, dus waarom zullen ze twee euro voor een goede film betalen als ze die gratis kunnen downloaden? Misschien moeten artiesten dit verlies nemen en inderdaad focussen op de groeiende groep mensen die wel wil betalen.

  6. @Peter: Ik denk dat we het moeten hebben van de politiek. Het zal zeker niet gemakkelijk zijn een dergelijk wijziging door te voeren, zeker niet als je dit op Europees niveau wil doen. Misschien dat de artiesten en de consument hierin partij moeten zijn in plaats van de contentindustrie en de huidige illegale aanbieders. Ik heb persoonlijk weinig fiductie in BREIN, producenten en evenmin in de redelijkheid van een aantal illegale aanbieders. (en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dan jij deze zorg deelt gezien de “water bij de wijn” in je betoog.)

    En ja, er zullen altijd 14 jarige jongens zijn die liever gratis downloaden, maar de bottom line is dat bij andere wetgeving dit aantal een stuk kleiner is. Om maar in BREIN’s analogie te blijven: winkeldiefstal ban je ook niet uit door de politie volmacht te geven bij elke supermarktuitgang elke klant te gaan fouilleren, maar te zorgen voor een goed en betaalbaar aanbod zodat de overgrote meerderheid van de consument zich aan de regels houdt. Voor de kleine rest is er de rechter, niet nog meer big-brother wetgeving.

  7. @5: Is die 14/15 jarige met de krantenwijk inderdaad je doelgroep? Als dat je doelgroep is dan ben je goed zuur, maar was je dat al voor napster. Wij deden het op het schoolplein met tapes op die leeftijd.

    De muziek industrie denkt echter dat we idioot zijn en doet alsof alles wat die leeftijdscategorie download anders gekocht zou zijn en dus schade. Zolang zij zo onredelijk in de discussie staan komt er geen oplossing. Al is het maar omdat redelijke mensen dan snel klaar met je zijn.

    En ja ik koop tegenwoordig zo goed als alles, maar wel pas als de DRM gekraakt is. Waarom? Omdat ik als ik ervoor betaald heb er vrij gebruik van wil kunnen maken. Mijn Media server thuis moet het kunnen streamen en ik wil die idiote piratierij filmpjes vooraf niet zien. Dus hoe beter je de content ‘beveiligd’ hoe kleiner de kans dat ik het koop.

  8. @Freek: ik heb inderdaad het idee dat het een gebed zonder einde gaat worden. Alle partijen ‘zien’ de oplossing wel, maar wijzen liever met een belerend vingertje naar elkaar dan dat ze met elkaar om tafel gaan zitten.

    @Elroy: beveiliging is geen goed idee. Iedere beveiliging is te kraken, dat is altijd al zo geweest. Maar ook wel logisch dat rechthebbenden iets willen beveiligen, het houdt ongetwijfeld een deel van de mensen tegen die zonder beveiliging alles kopiëren. Ik snap jouw kant van het verhaal en deel die mening (vooral die verschrikkelijk irritante piraterij filmpjes), maar rechthebbenden zullen bang zijn dat ik maar 3 euro betaal en de film vervolgens kopieer en aan al mijn vrienden geef, daar hebben ze ook wel een punt (al kun je de schijfjes waar de films nu op staan ook gemakkelijk kopiëren).

  9. If all else fails, denk ik dat het metter-lange-tijd vanzelf wel goed komt. De nieuwe generatie artiesten die opkomt, is opgegroeid met internet en weten niet beter of “sharing=caring” en is normaal. Een mooi voorbeeld van die nieuwe generatie is de engelse Alex Day, die via youtube bekendheid verworven heeft en inmiddels meer dan een half miljoen omzet schijnt te hebben uit iTunes. Allemaal zelf gedaan, geen manager, platenbaas, radioplugger en wat dan ook nog meer. Wel een hoop doorzettingsvermogen. Ars Technica heeft laatst een mooi stuk over hem gepubliceerd, en hij kijkt beslist heel anders tegen de muziekindustrie aan dan de gevestigde orde en ziet in dat je prima kunt concurreren met gratis.

  10. zullen consumenten een redelijke prijs betalen zolang er nog zo veel gratis aanbod is? Jij en ik zullen betalen voor goede content. Zal iemand van 14 of 15 jaar dat ook doen? Een krantenwijk is geen goudmijn, dus waarom zullen ze twee euro voor een goede film betalen als ze die gratis kunnen downloaden? Misschien moeten artiesten dit verlies nemen en inderdaad focussen op de groeiende groep mensen die wel wil betalen.
    Dat zal een kwestie van uitproberen zijn en daarnaast de content op maat produceren voor de doelgroep die je probeert te bereiken. De tieners-doelgroep is altijd een beetje lastig omdat deze best veel willen uitgeven maar meestal niet genoeg te besteden hebben. Als je dan muziek produceert dan zal deze doelgroep deze waarschijnlijk nog steeds niet kopen, tenzij je er iets extra’s omheen weet te bouwen. Denk b.v. aan een ringtone service waarmee je via een SMS een ringtoon kunt bestellen voor je telefoon. Kosten: 1 euro per SMS’je en daarna gaat de boel vanzelf gedownload worden. Daarvoor zul je dus afspraken moeten maken met een bedrijf dat deze SMS dienst draait maar als je een populair nummer hebt kun je zo toch verdienen van je doelgroep. Doe hetzelfde met wallpapers en ander materiaal en de inkomsten komen wel binnen.

    Daarnaast zijn er natuurlijk initiatieven zoals Kickstarter. Iemand geeft dan aan dat hij 10 miljoen nodig heeft om een film te produceren genaamd “Predator v.s. Babylon 5” of zo en dan maar kijken of er geldschieters komen. Wie doneert krijgt een DVD toegestuurd, of een t-shirt, posters en andere merchandise en hopelijk is het kapitaal genoeg voor de uiteindelijke productie. Als het eenmaal af is kun je DVD’s blijven verkopen maar ze kunnen ook doorgekopieerd worden. Maar je project wordt dan door de gemeenschap gefinancierd en daar kun je ook winst uit behalen. (Hoewel ik denk dat “Predators vs. Babylon 5” duurder zal zijn wegens de vele CGI effecten, maar goed. Het is maar een voorbeeld…)

    En tja, soms krijgt een Kickstarter project niet genoeg financierders. Dan is het project gewoon niet populair genoeg. Is niet erg want dan besef je dat het project op andere manieren geproduceerd mogelijk ook niet zou aanslaan.

    En CD Baby is ook een mooi initiatief van een onafhankelijke producent. Nog wel steeds een tussenpersoon tussen artiest en consument en de prijzen zijn toch best nog hoog, maar wel een groot en gevarieerd aanbod. En lang niet alleen minder bekende artiesten. Helaas vooral op de Amerikaanse markt gericht dus invoerkosten indien je bestelt, en da’s jammer voor ons Europeanen…

    En daarmee raak ik nog een andere gevoelige snaar die juist wel blij is met de hoge prijzen. Muziek en films vallen onder het hoge BTW tarief. Dat betekent dat de staat van iedere Euro 19 Eurocent ontvangt. Een forse prijsverlaging in de muziek-industrie zal ook de schatkist aardig kunnen raken. En ja, het illegaal kopieren raakt ook de schatkist. Want als er in Nederland voor 1 miljard illegaal is gekopieerd dan loopt de schatkist 190 miljoen Euro mis. In de huidige crisistijd best een behoorlijk bedrag. Ik vrees dan ook dat dit voor de regering mee kan wegen met hun motivaties om de boel te laten zoals het nu is. Dit zijn inkomsten die men niet kwijt wil.

  11. @12: “Want als er in Nederland voor 1 miljard illegaal is gekopieerd dan loopt de schatkist 190 miljoen Euro mis. In de huidige crisistijd best een behoorlijk bedrag.”

    Maak je nu niet dezelfde fouten als de muziek industrie. Die maken namelijk steevast de volgende twee logische fouten: 1. Ieder kopie is een gemiste verkoop – dat is een onzin argument, alsof mensen net zoveel van een iets dat geld kost zouden afnemen als van iets dat ‘gratis’is. (Nog buiten het feit dat dit samen met de kopieer cijfers die de industrie hanteert tot een omzet groter dan het BNP zou leiden.) 2. Dat het kopieren tot een verlies voor de economie leidt – De mensen die kopieren verdienen nog steeds evenveel geld. Dat zullen ze dus elders uitgeven. Die belasting krijgt de overheid dus toch wel. En de verloren werkgelegenheid in de entertainment industrie wordt gewonnen in andere segmenten waar het geld nu wordt uitgegeven.

  12. @Elroy, ja en nee. De muziek-industrie gaat ervan uit dat diegenen die illegaal kopieren er anders de volle prijs voor zouden hebben betaald. Ik kijk alleen naar de totale waarde van de producten die illegaal zijn “verhandeld” en de inkomsten die de Staat hierop misloopt. Vergelijk het met de tabaks-smokkel waar de Staat naast BTW ook nog eens extra inkomsten uit accijns bij misloopt. Kan ik hetzelfde argument voor voeren: bij de smokkel van 1 miljard Euro aan sigaretten loopt de staat 190 miljoen Euro aan BTW mis. (Plus nog veel meer aan accijns.) Maar goed, bestrijd de sigaretten-smokkel en kans is dat veel mensen dan gewoon stoppen met roken in plaats van dat ze legaal sigaretten gaan kopen. Idem met illegale kopieen waarvan de strijd ertegen geen effect zal hebben op hoeveel er legaal verkocht zal worden.

    Iedere kopie is als een gesmokkeld pakje sigaretten. Partijen lopen er gewoon inkomsten door mis. Het is geen gemiste verkoop want de persoon die het kopieert of oprookt zou het normaal misschien niet eens gekocht hebben. Iedere kopie of pakje sigaretten is gemiste inkomsten, ook al zou de betreffende persoon deze nooit legaal kopen.

    En ja, mensen verdienen toch wel hetzelfde inkomen en zullen dit dan aan andere zaken uitgeven. Het zal vooral de industrie zijn die de grootste verliezen erdoor krijgt. Maar ook de Staat zal merken dat de consument mogelijk hun geld gaat besteden aan zaken die de Staat minder oplevert. Bezoekje aan de bioscoop is namelijk volgens het lage tarief, net als de snacks en drankjes die mensen nuttigen als ze (een kopie van) een film kijken. Mensen gaan misschien wel meer uitgeven aan zaken met een laag BTW tarief terwijl het voor de Staat gunstiger is indien er aan producten met een hoog BTW tarief wordt uitgegeven. En liever nog producten waar ook nog eens accijns op zit. De Staat moet kunnen inschatten hoeveel ze denken te verdienen want dat is op de derde dinsdag van September weer belangrijk. En voor de aankomende verkiezingen ook, want partijen willen “spelen” met het budget. Voor de politiek is het idee van “190 miljoen misgelopen wegens illegale kopieen” een mooi middel om bepaalde groepen binnen Nederland te overtuigen dat er een strengere aanpak moet komen en dat partij X de aangewezen partij daarvoor is. Het resultaat daarvan zou weer kunnen zijn dat Brein/BUMA/STEMRA gaan besluiten om Partij X politiek te steunen omdat deze partij hen helpt. En dat ondersteunen kan financieel of op andere wijzes. Nee, de economie heeft er zelf weinig last van maar in de politiek kan het kleine aardverschuivingen opleveren.

    Gelukkig beseft de politiek op dit moment dat de maatschappij zelf een meer anti-Brein mentaliteit heeft maar dat betekent nog niet dat er in achterkamertjes toch het een en ander in voordeel van Brein bekokstooft wordt. Immers, ACTA is nog niet dood. Er zijn teveel personen die er financieel beter van denken te worden…

  13. en de recalcitrante internetters moeten gaan accepteren dat er betaald moet gaan worden voor goede content

    Dat gaat niet gebeuren. Op Android waar apps heel simpel uit de Google play marketplace aangeschaft kunnen worden blijkt 70%-90% van de betaalde apps gepirateerd te worden.

  14. @2

    In mijn optiek moeten contentaanbieders (1) gelegaliseerd worden en (2) verplicht worden de rechthebbende te vergoeden volgens een (3) landelijk vastgesteld tarief (dus ongeveer zoals organisaties als Buma/Stemra, Sena/Norma en de stichting thuiskopie dat deden).

    Je beseft je wel dat de huidige contentaanbieders veeal jeugdige tieners zijn die een werkje op een torrent of usenet gooien. Hoe moeten die nou ooit de rechthebbenden vergoeden voor alle downloads van zo’n torrent.

    En hoe wilde je bovendien gaan tellen hoeveel er gedownload is bij torrents en usenetverspreiding?

    Verder is veel aanbod heel erg dubieus en niet goed te legaliseren. Bijvoorbeeld illegale telesync cam opnames van een nieuwe film terwijl die nog in de bioscoop draait. Bijvoorbeeld losse porno scenes/fragmenten die uit porno films geknipt zijn.

    Zodra dergelijke wetgeving van kracht wordt, weet ik zeker dat er (veel) betere aanbieders komen dan de huidige -toch wat erg onhandige- usenet en bittorrent oplossingen.

    Dat lijkt me heel onwaarschijnlijk. Het aanbieden van legaal aanbod wordt nu ook al gefrustreerd door gratis illegaal aanbod. Er is totaal geen businees case om voldoende geld te verdienen om de rechthebbenden uiteindelijk een goede vergoeding te geven. Wat je eerder krijgt is dat er duizenden site opspringen die dan claimen legale content te verspreidenen en daarbij de consumenten proberen af te zetten maar als er dan een rechthebbende een vergoeding komt innen is de vogel achter die website gevlogen.

  15. Wellicht een beetje off-topic, maar ik wilde het toch eindelijk even kwijt: Het blijft toch altijd wel comisch dat men probeert de pirate bay aan te pakken, terwijl het niveau en qualiteit van content daar toch echt waardeloos is. Nouja, misschien niet als je het vergelijkt met limewire of iets dergelijks van vroeger, maar die vergelijking is ook wel écht krom.

    @Wim: zullen consumenten een redelijke prijs betalen zolang er nog zo veel gratis aanbod is? Jij en ik zullen betalen voor goede content. Zal iemand van 14 of 15 jaar dat ook doen? Een krantenwijk is geen goudmijn, dus waarom zullen ze twee euro voor een goede film betalen als ze die gratis kunnen downloaden? Misschien moeten artiesten dit verlies nemen en inderdaad focussen op de groeiende groep mensen die wel wil betalen.

    Hier ook nog even op inhaken: omdat het cool is. Nouja, als de content-industrie het slim speelt, dan proberen ze het zo. Ik ken via mijn “torrent-contacten” toch wel zo veel mensen die bergen en bergen aan tapes, vinyls, MP3s en CDs aanschaffen. De industrie moet dit wel voorelkaar kunnen krijgen, ze zijn immers entertainment-industrie. Of nouja, dat zou je verwachten; inmiddels kom je toch ook steeds meer mensen tegen die het cool vinden om juist zo veel mogelijk content te hebben, of mensen die je (bij wijze van spreke) uitlachen of raar aankijken als je een CD koopt (en uiteraard is daar een meme voor).

  16. Op Android waar apps heel simpel uit de Google play marketplace aangeschaft kunnen worden

    Ahem. Ik heb geen credit card, dus ik kan niks kopen in Google Play. Ik heb 6 apps kunnen kopen via alternatieve winkels, en 4 appmakers vergeefs gemaild of ik hun app toch echt niet kon kopen. Jan met de pet zal zulke fratsen niet uithalen, die haalt ze gewoon van zijn vaste piratenstekje. Dat werkt tenminste.

    Als je ’t mij vraagt, is het legale aanbod verre van toereikend.

  17. Ahem. Ik heb geen credit card, dus ik kan niks kopen in Google Play.
    Toegang tot een creditcard is echter wel makkelijk in Nederland waar effectief iedereen met een eenvoudige betaalrekening een CC kan krijgen. Het is makkelijker om een CC bij je bank te bestellen dan om een illegale verspreider van apps te zoeken. En zijn tegen een kleine vergoeding ook pre paid varianten tot zelfs virtuele creditcards te krijgen.

    Bovendien is ook in de VS waar iedereen creditcards heeft ook forse piraterij van Google apps aanwezig. Voorbeeldje http://tweakers.net/nieuws/69373/ontwikkelaar-driekwart-nl-downloads-android-app-is-gekraakt.html

  18. Ahem. Ik heb geen credit card, dus ik kan niks kopen in Google Play. Ik heb 6 apps kunnen kopen via alternatieve winkels, en 4 appmakers vergeefs gemaild of ik hun app toch echt niet kon kopen. Jan met de pet zal zulke fratsen niet uithalen, die haalt ze gewoon van zijn vaste piratenstekje. Dat werkt tenminste.
    En daarmee raak je meteen een ander punt waarom er sprake is van piraterij. Er zijn mensen die wel willen kopen maar dit gewoon niet kunnen omdat ze geen creditcard hebben. Betalen met iDeal zullen de meesten wel kunnen maar ook dat heeft niet iedereen aangevraagd. En hoewel je PayPal aan je bankrekening kunt koppelen en dus in principe geen creditcard nodig hebt is ook PayPal verre van ideaal. (Pun intended.) Ik weet dat ik in het begin een Compuserve account had (ergens in 1994/95) maar geen creditcard. De enige manier waarop ik in die tijd aankopen kon doen was doordat Compuserve gemachtigd kon worden om de bedragen van mijn rekening te halen. Het eerste dat ik indertijd dan ook kocht was een gereedschapsetje met het Compuserve logo erop. Het aanbod van wat ik indertijd kon aanschaffen was echter flink beperkt en met twee handen te tellen…

    PayPal biedt een aardig alternatief omdat je met PayPal ook een connectie kunt maken met je bankrekening in plaats van met je creditcard. Maar helaas wordt PayPal nog lang niet overal geaccepteerd. Android Apps kun je er niet mee kopen. En Google ondersteunt ook nog geen iDeal.

    Als content providers de betaalmethodes limiteren of als de door hun gekozen betaalmethodes onveilig lijken te zijn dan zullen veel mensen ervoor kiezen om dan maar niet te betalen maar om de content op andere manieren te verkrijgen. Best jammer maar als een site mij om mijn creditcard data vraagt dan gaan er bij mij diverse rode vlaggen wapperen. Ik moet wel heel zeker van mijn zaak zijn om aan zo’n site mijn creditcard gegevens te overhandigen. Sites die om PayPal, Google Checkout of iDeal vragen komen al veel veiliger over maar toch ben ik ook in die situaties erg voorzichtig. Paranoia op het Internet is best verstandig want er zijn daadwerkelijk individuen online die loeren op potentiele slachtoffers.

  19. Voor apps is er toch echt wel een eenvoudige oplossing. De meeste mensen die ik ken met een smartphone hebben een abonnement ipv pre-paid. Dan kan je apps afrekenen via de telefoonrekening laten lopen.

    In wezen kan dat net zo goed vanuit het prepaid saldo.

    Wel zal er goed opgelet moeten worden dat er dan niet hetzelfde gebeurt als bij betaalnummer indertijd. Een app voor 99 euro oid en een malware die die app gaat kopen. Minstens ergens een captcha in het betaalproces inbakken dus.

    Dan is het op dat moment gewoon gemakt geworden, zeker met 79cent apps. jeugd heeft geen cc, maar wel beltegoed en snel vanuit de market installeren is dan gemakkelijker dan illegaal opzoeken.

  20. Sites die om PayPal, Google Checkout of iDeal vragen komen al veel veiliger over
    In werkelijkheid is dat niet zo. Bij dergelijk betaalmethodes is het risico geheel verlegd naar de client.

    Creditcards bieden juist relatief veel veiligheid tav betalingen omdat de creditcard maatschappij een belangrijk deel van het risico op zich neemt en aangekochte producten ook nog nog eens korte tijd worden verzekerd.

    jeugd heeft geen cc, maar wel beltegoed

    Je kunt relatief simpel ook als jongere een prepaid craditcard krijgen en daar naar believen tegoed op zetten. Het is echter ook een kwestie van bereid zijn om voor zaken als apps en muziek te betalen. Omdat er veel illegaal maar GRATIS aanbod is wordt legale betaaloplossingen genegeerd.

  21. Credit cards zijn niet opeens veiliger omdat het risico door de creditcard maatschappij en de verkoper worden gedragen. Het enige effect daarvan is dat je als consument weinig last lijkt te hebben van de onveiligheid van de creditcard. Overigens zul je de kosten van die overname van het risico ergens toch betalen (hogere prijzen in de winkel, hoge rentes bij de credit card en jaarlijkse kosten voor de kaart e.d.).

    Systemen waarin voor elke betaling exact dezelfde gegevens nodig zijn (i.e. nummer credit card en adres) zijn inherent minder veilig dan systemen waarin elke betaling ook een unieke code behoeft (als Ideal). Je kan namelijk niet als je maar één transactie onderschept meteen valse aankopen doen.

  22. @22 De veiligheid die CC maatschappijen bieden is indirect een sigaar uit eigen doos. De winkelier moet een behoorlijk bedrag afstaan aan deze bedrijven. Want ook CC-maatschappijen bestaan om winst te maken. Deze afdracht zit verwerkt in de verkoopprijs, of het gaat ten koste van de winst van de winkelier. Als klant krijg je niet de keuze voorgelegd of je die extra verzekering wel of niet wilt. Ik zou het bijna het etiket ‘koppelverkoop’ geven. En zo veel mensen die klakkeloos roepen hoe ideaal deze service/verzekering is. Duuuuh, je betaalt er gewoon voor. Leg ze dat maar eens uit…

    Als ik een beetje om mij heen kijk, dan geeft de jeugd bijna iedere cent uit die ze hebben. Sparen doen ze nauwelijks, als er al wat op de spaarrekening staat dan komt dat omdat de ouders het er op gezet hebben. Maar goed. Ze geven dus alles uit. Voornamelijk aan games, muziek, gadgets, beltegoed, snoep en bier. Ze moeten prioriteiten stellen, net zoals wij ouderen. Bij deze groep afnemers valt er niet méér te halen. Je kan hooguit zorgen dat ze hun prioriteiten anders stellen. Zodat ze bijv. muziek kopen in plaats van een biertje bij het uitgaan. Maar dan moet er wel een incentief zijn voor die verandering. En dat mis ik te vaak.

    Laat ik een voorbeeld nemen: ik zat van de week op de radio te luisteren naar de huidige top-40. Ik heb maar twéé liedjes voorbij horen komen die ik op itunes zou WILLEN kopen. De rest was gewoon niks voor mij. Commerciele meuk. Bah. Dat kan toch wel beter? Dat MOET eigenlijk beter. Dan heb ik het nog niet eens over de eisen die ik als consument stel aan de muziek die ik wil. Mijns inziens niet onredelijke eisen, maar de enigen die lossless én DRM-vrij verkopen, zijn de lokale fysieke distributiepunten. De fysieke CDs en singles. Bij moderne muziek is dat nog wel te doen, maar zoek als voorbeeld eens een nummer op als Michel Sardou – Les Lacs Du Connemara (1975)? Lossless en DRM-vrij. Ik hoor graag waar ik terecht zou kunnen. Ik kom dan uit bij fysieke Franse verzamel CDs — waarvoor je 25 euro neer moet tellen omdat je dat ene nummertje wilt. Een beetje omslachtig. Beetje duur, ook. Zeker als de rest van de verzamelaar niks is. (En dan heb ik het nog niet eens over het geld dat de andere (al dan niet mislukte) artiesten overhouden aan deze aankoop). Une belle histoire is het niet, en ook niet een Ballade des gens heureux. En dat zijn dan nog de betere nummers…

  23. Creditcards bieden juist relatief veel veiligheid tav betalingen omdat de creditcard maatschappij een belangrijk deel van het risico op zich neemt en aangekochte producten ook nog nog eens korte tijd worden verzekerd.
    Ben ik het niet mee eens. Bij PayPal, Google Checkout en iDeal ga je bij betalingen altijd naar de website van PayPal/Google/Bank en voer je daar de beveiligde handeling uit. (Als dat niet het geval is dan word je genept!) Na de betaling keer je weer terug bij de site die de betaling wil hebben. Bij creditcards is geen algemene, centrale webpagina die de beveiliging regelt maar moet je maar “ergens” je gegevens invullen en hopen dat deze veilig worden bewaard. Je weet immers niet aan welke partij je nu precies je gegevens overhandigt en wat die partij daarna nog met je gegevens gaat doen.

    En ja, de creditcard maatschappijen nemen ook meer risico’s op zich, maar met online betalen loop je ook veel meer risico’s.

    Over betalen met je telefoon, ook dat is gewoon erg beperkt. PayPal en iDeal zijn ook lang niet overal beschikbaar.

  24. maar zoek als voorbeeld eens een nummer op als Michel Sardou – Les Lacs Du Connemara (1975)? Lossless en DRM-vrij. Ik hoor graag waar ik terecht zou kunnen.

    Je kunt vrijwel alle nummers drm vrij in 256 kbps AAC downloaden bij iTunes. Ook het nummer wat jij noemt. Dat is in heel hoge kwaliteit.

    Lossless heeft totaal geen toegevoegde waarde op 256kbps AAC. Vaak is het nog slechter omdat de bron slechter is dan de bron vanuit de platenmaatschappijen die Apple kan gebruiken.

    Wat hoogstens toegevoegde waarde zou hebben is als je ipv de 16 bits CD kwaliteit opnames de originele 24 bits opnames van de master tapes zou kunnen krijgen maar die zijn nergens beschikbaar.

    Bij creditcards is geen algemene, centrale webpagina die de beveiliging regelt maar moet je maar “ergens” je gegevens invullen en hopen dat deze veilig worden bewaard. Je weet immers niet aan welke partij je nu precies je gegevens overhandigt en wat die partij daarna nog met je gegevens gaat doen.

    Zowel bij creditcards als bij ideal gaat het om vertrouwen in de partij met wie je zaken doet. Alleen ben je bij ideal gelijk je geld kwijt en bij creditcards ben je nog gedekt door je creditmaarschappij tegen fraude of wanprestatie.

    Als je na een ideal transactie geen levering van je product krijgt ben je zwaar de klos. Bij een creditcard maatschappij zal die deels voor dat risico opdraaien.

    Het is waar dat de betaalhandeling zelf bij ideal heel veilig door de bank als tussenliggende partij is maar je geld is daarna wel direct pleite. Bij een creditcard is de betaal handeling minder veilig maar is je geld nog niet verloren ook als je met een onveilige partij zaken hebt gedaan.

    weet immers niet aan welke partij je nu precies je gegevens overhandigt en wat die partij daarna nog met je gegevens gaat doen.

    Bij iTunes of Google play of de Zune/Xbox marketplace zijn die partijen juist heel bekend. Apple, Google en Microsoft.

  25. <offtopic> @Wim ten Brink: Met SecureCode (MasterCard) of Verified by VISA kom je wel bij je bank uit, maar helaas zitten ook daar flaws in zoals aangetoond door Ross Anderson.

    Persoonlijk geef ik de voorkeur aan credit card, omdat het risico dan niet bij mij ligt, en vindt ik prepaid het meest risicovol. Helemaal risicovol zijn de prepaid kaarten/accounts die je aan je bank kan koppelen met automatisch opladen: de OV-chipkaart en Skype hebben daar een handje van. </offtopic>

  26. Het is waar dat de betaalhandeling zelf bij ideal heel veilig door de bank als tussenliggende partij is maar je geld is daarna wel direct pleite. Bij een creditcard is de betaal handeling minder veilig maar is je geld nog niet verloren ook als je met een onveilige partij zaken hebt gedaan.
    Waar ik op doel is dat ik via iDeal hooguit 50 Euro verlies als ik 50 Euro betaal. Bij een creditcard kan ik wel aangeven dat ik 50 Euro wil betalen maar omdat de andere partij mijn gegevens hebben kunnen ze er wel 5.000 vanaf gaan halen! Mijn account kan volledig geplunderd worden waarna ik bij mijn creditcard maatschappij mijn geld weer moet terugclaimen. Met iDeal riskeer ik dus nooit meer dan het bedrag dat ik betaal.

    SecureCode op creditcards voegen wel een extra bescherming toe op creditcard-transacties maar leveren geen garantie dat er nooit meer betaald wordt dan dat ik toestemming voor geef.

    Ik geef zelf de voorkeur voor PayPal en dooe daar ook rustig grote uitgaven mee. Laatst nog ruim 600 Euro voor software uitgegeven, simpelweg omdat het kon. 🙂 PayPal haalt het weer van mijn creditcard of bankrekening af maar ook bij PayPal kun je je geld terug proberen te claimen. Maar als een site ook iDeal ondersteunt dan kies ik ook regelmatig voor iDeal, hoewel ik dan wel mijn mobieltje in de buurt moet hebben omdat ik een TAN code moet invullen. Bij PayPal hoeft dat niet en mijn luiheid zorgt dan ook deels voor mijn voorkeur voor PayPal. 🙂

  27. Ik betaal alle grote aankopen altijd met creditcard en ook op sites met een goede reputatie. Dan heb je gewoon meer zekerheid tav je besteding. Voor kleinere aankoopjes of vagere maakt die zekerheid minder uit. Op minder bekende sites betaal ik dan alleen per creditcard als dat niet via de site zelf gebeurd maar via een secure verbinding naar een creditcard provider of paypall. Ideal gebruik ik alleen als het gaat om kleine betalingen en er bijvoorbeeld aan een CC betaling hogere kosten wordt toegekend. Creditcard via Paypall gebruik ik ook op ebay.

  28. @28: “Mijn account kan volledig geplunderd worden waarna ik bij mijn creditcard maatschappij mijn geld weer moet terugclaimen.”

    Ik kan je vertellen dat dat heel wat minder rompslomp is dan je denkt. ICS heeft dat helemaal voor mij afgehandeld. Ik heb meer werk indertijd aan de bureaucratie bij paypal gehad dan aan de afhandeling bij ICS. Dus voor mij liever een cc en nooit meer paypal.

  29. Misschien kan je er voor de verandering op de volgende manier tegen het auteursrechtendebat aan kijken: * wat zijn de mogelijke (realistische, stabiele) uitkomsten van de auteursrechten-“oorlog”? * voor elke uitkomst: hoe zou elk van de actoren zich het beste() kunnen aanpassen aan die uitkomst? * voor elke uitkomst: wat is de impact voor elk van de actoren, als zij zich het beste() aanpassen?

    Dat is een puur feitelijke analyse, waar geen morele argumenten aan te pas komen. Na die analyse kan je de verschillende scenario’s met elkaar vergelijken, en een vrij eenvoudige morele discussie kunnen houden om te bepalen welke van de uitkomsten nagestreefd moet worden. Voor de eenvoud is het wel zo handig om onrealistische uitkomsten weg te laten. Uitkomsten die in alle opzichten slechter zijn dan andere uitkomsten zijn uiteraard ook niet interessant.

    Ik vind zelf de uitkomst voor het grote publiek de bepalende factor. Platenmaatschappijen en overheden kunnen me gestolen worden. Het materiële belang van artiesten is voorzien doordat er altijd nog andere banen of eventueel uitkeringen zijn. Het immateriële belang van artiesten (de behoefte tot zelfexpressie) zie ik als onderdeel van het zelfde belang van het grote publiek als geheel.

    Ik zie de volgende scenario’s, met voor/nadelen voor het grote publiek:

    A. Auteursrecht wordt (effectief) opgeheven. Sommige commerciële aanbieders richten zich op extreme DRM, anderen op winst uit niet-kopieerbare ervaringen (bijv. concerten). Een deel gaat (in een lager tempo) noncommercieel verder (web-organized, zoals open source). Tot slot houdt een deel er mee op. + bestaand materiaal is vrij beschikbaar + voor het beschikbare materiaal geen vervelende beperkingen in het gebruik + zelfexpressie met gebruik van bestaand materiaal wordt niet beperkt + een excuus minder voor autoriteiten om webmonitoring en censuur toe te passen – productie van nieuw materiaal neemt af, met name bij films vanwege hoge productiekosten – zelfexpressie wordt beperkt doordat de meeste mensen er een baan naast moeten nemen om de kost te verdienen (er is bijna niemand voor wie dit echt verschilt t.o.v. andere scenario’s)

    B. Status-quo wordt gehandhaafd. Een deel van het publiek blijft netjes betalen, een ander deel kopieert er op los. Auteursrechtorganisaties pakken incidenteel mensen aan + bestaand materiaal is vrij beschikbaar voor mensen met piraten-knowhow + geen vervelende beperkingen in het gebruik voor mensen met piraten-knowhow + productie van nieuw materiaal blijft op een redelijk niveau – eigenlijk geen stabiele eindsituatie doordat nieuwe generaties neigen naar kopiëren ipv kopen – geeft autoriteiten een excuus om webmonitoring en censuur toe te passen – zelfexpressie met gebruik van bestaand materiaal is riskant – onrecht doordat een deel van de mensen betaalt voor genot van het geheel. – onrecht doordat een klein aantal mensen bestraft wordt voor iets dat door een groot deel van de bevolking wordt gedaan

    C. Illegaal kopiëren wordt op een effectieve manier bestreden. Dit houdt in dat webverkeer massaal gemonitord wordt, en dat vrij programmeerbare elektronica verboden wordt, om versleutelde uitwisseling, verwijderen van DRM e.d. te voorkomen. + commerciële productie van nieuw materiaal is maximaal (is dit zo?) – meeste materiaal alleen beschikbaar tegen vrij hoge prijs, dus iemand met ene normaal budget kan maar beschikken over een beperkt aanbod. – autoriteiten hebben middelen voor webmonitoring en censuur die snel misbruikt zullen worden – allerlei beperkingen in het gebruik van materiaal – beperkingen in gebruik van elektronica zijn doodsteek voor technologische ontwikkeling: er zijn bijna geen tech-startups meer

    Zeg zelf maar wat je wilt, of dat je nog andere scenario’s ziet.

    (*) beste: ik bedoel beste voor het eigenbelang van die actor

  30. Laat ik even mijn samenvatting van de status-quo geven: – de blokkade van de Pirate Bay website heeft het bittorrent verkeer niet doen afnemen. + direct bezoek aan de website is gereduceerd; Brein heeft hier een “””overwinning””” behaald. – Het heeft Brein behoorlijk wat geld gekost om de blokkade te verkrijgen. – Het kost de ISPs geld om de blokkade in stand te houden. – Er is hier een gevaarlijk precedent geschapen om de vrijheid van meningsuiting te frustreren.

    Ondertussen staan de technische ontwikkelingen niet stil. File-sharing is geëvolueerd van een model met centrale servers naar het huidige bittorrent protocol waarbij ook geen centrale “trackers” meer nodig zijn. De belangrijkste bestaansreden van de Pirate Bay is haar zoekmachine. Het is mogelijk om ook het zoeken naar bestanden te decentraliseren, zoals sinds 2000 gedemonstreerd wordt. Voor mij is het niet moeilijk te voorspellen welke richting file-sharing opgaat als de “Entertainment Industrie” dat harder de kop in probeert te drukken.

  31. @33

    Er is hier een gevaarlijk precedent geschapen om de vrijheid van meningsuiting te frustreren.
    Het verbieden van de illegale verspreiding van content van anderen kan ik niet onder verlies van de vrijemeninguiting zien vallen. De content/meningsuiting zelf is nammelijk niet verboden en de maker van de content is nog steeds vrij die te uitten (of niet te uitten!)

    De vrije meningsuiting wordt veel meer aangetast door bijvoorbeeld het verbieden van pedo club martijn die hun boodschap niet meer mogen uitten. Een maatregel waar ik het gezien het onderwerp overigens eens mee ben maar als er iets is met precedent werking dan is het wel het verbieden van een vereniging die voor een bepaald standpunt uitkomt.

    Het blokkeren van TBP is niet veel anders dan het doorzoeken en in beslag nemen van containers met illegale geperste CD’s uit China.

  32. @ Mathfox #33: Je eerste twee punten voegen niets toe voor de impact voor consumenten: dit is gewoon behoud van de status quo. Je derde en vierde punt zijn wel een belangrijk nadeel: al dit gefilter en geprocedeer kost geld, en dat wordt uiteindelijk ook weer door de consument betaald. Je vierde punt valt binnen wat ik “webmonitoring en censuur” noem.

    Ik weet ook welke technologische kant het file sharing op gaat. Daarom zijn er ook zulke (veel te) extreme maatregelen nodig om kopiëren effectief tegen te gaan: * zoekmachines zoals de Pirate Bay kunnen gedecentraliseerd worden -> het netwerk bestaat “alleen nog maar” uit gewone downloaders, geen grote centrale partijen * gewone downloaders aanpakken betekent dat men met encryptie en anonimiserings-netwerken zal gaan werken. Dit zal de efficiëntie van het netwerk doen afnemen. * anonimiserings-netwerken blijven effectief totdat ze verboden worden, bijv. door encryptie te verbieden behalve bij vergunning-houders zoals banken en grote bedrijven. De reactie daarop is dat men encrypted datastromen zal “verstoppen” in datastromen die wel zijn toegestaan. Dit zal de efficiëntie van het netwerk verder doen afnemen. Een groter deel van het verkeer zal via het ouderwetse “sneakernet” lopen: opslagcapaciteit van media is dan waarschijnlijk al zo veel dat alle ooit gemaakte films, muziek en boeken op 1 schijf passen. Een andere mogelijkheid is een internet zonder ISPs, m.b.v. wireless netwerken. Dan worden internetpiraten eigenlijk ook radiopiraten. * om die laatste mogelijkheden ook aan te pakken moet de overheid controle hebben over wat er binnen onze computers en elektronica gebeurt. Dit betekent monitoring van alles wat je doet en/of afgedwongen gebruik van programma’s die verboden handelingen tegenhouden, samen met een verbod op “jailbreaken” van dat systeem.

    Merk op dat, in tegenstelling tot andere misdaden, het niet helpt om dingen “een beetje moeilijker” te maken: de work-arounds zijn uitstekend te automatiseren, waardoor zelfs de grootste leek de meest geavanceerde methoden kan toepassen, zonder dit zelf door te hebben.

  33. @Corné: Het idee dat men ooit encryptie zou verbieden is een hyperbool. Encryptie is nodig voor een veilig internet, en nee dat los je niet op met vergunning-houders. Immers moet dan iedereen vergunninghouder zijn om DigiD en internet bankieren te gebruiken. Laat dat nou net iets zijn dat (in Nederland) vrijwel iedereen doet.

    Je punt over mesh-networking is een leuk idee, maar helaas nog niet erg praktisch; waar koop je een netwerk kaart met 802.11s support (ja, er is roofnet, maar een standaard is nodig voor bijv. routing protocollen)? Aan de kant van onderzoek moet ook nog flink wat werk verzet worden om deze netwerken efficient te maken dmv technieken als network coding. Het is (afaik, ik zit niet heel diep in mesh networking) nogal afwachten of een geheel mesh-based netwerk voldoende efficient gaat zijn voor bijvoorbeeld youtube- en torrentverkeer naast elkaar voor meerdere gebruikers.

  34. Wat ik steeds mis in deze discussie: hoe groot is de entertainmentindustrie nu in Nederland?

    Moeten vergaande wetten ingevoerd worden, en mensen bespioneerd worden voor een kleine economische factor. Ieder bedrijf krijgt een brief van BUMA/Stemra of dat ze moeten betalen voor de muziek die de mensen op de werkplek luisteren. Gaan de boeren binnenkort ook geld eisen van de vrachtwagenchaufeurs voor het uitzicht langs de snelweg?

    Ik vind het natuurlijk ook zielig als de muziekanten, en dergelijke niks meer verdienen, maar hetzelfde geld voor de vulpenverkopers, en videoverhuurders.

  35. Wat ik steeds mis in deze discussie: hoe groot is de entertainmentindustrie nu in Nederland?
    Als het gaat om games-fabrikanten, ik meen dat er zo’n 175 bedrijven in Nederland zijn die games produceren. Op muziekgebied zijn er veel Nederlandse artiesten die meertalig zingen. Vooral Nederlandse artiesten die engelstalig zingen worden wereldwijd best populair. (Om 2 Unlimited maar eens als antiek voorbeeld aan te voeren.) Op televisiegebied zijn we minder succesvol omdat men in het buitenland geen Nederlands-talige programma’s gaan uitzenden. Nederlandse TV is vooral voor onze eigen markt bedoeld maar door de hoge kijkdichtheid in Nederland zijn we een populair proefgebied voor allerlei programma-concepten. En dan de Nederlandse film-industrie die met Nederlandstalige films meestal geen successen boekt in het buitenland maar films zoals “De lift” en “Zwartboek” hebben desondanks best goed gescoord buiten onze grensen. De Nederlandse entertainment industrie is dus best groot, naar mijn mening. En dat komt mede omdat Nederland zo’n grote verscheidenheid heeft aan culturen, waardoor we een ideale proeftuin zijn voor andere landen.

  36. De vrije meningsuiting wordt veel meer aangetast door bijvoorbeeld het verbieden van pedo club martijn die hun boodschap niet meer mogen uitten.
    Ja en nee. Vergeet niet dat er bij Martijn van meer sprake was dan alleen discussies over seks met jonge personen. Zo waren er vermoedens dat er in de interne forums door bezoekers afspraken werden gemaakt over het uitwisselen van kinderporn en dat er seks-contacten werden uitgewisseld over waar jonge kinderen gevonden konden worden die tot seksuele handelingen bereid waren. Martijn zat echt op de rand van het toelaatbare en diverse (ex)bestuursleden waren in het verleden ook al veroordeeld wegens kinderporno of kindermisbruik. De site is gesloten wegens de activiteiten van de leden, niet vanwege de discussies. In de uitspraak heeft de rechter het over dat “de Vereniging Martijn de rechten van kinderen [aantast].” Daarbij wordt ook de nadruk gelegd op het feit dat kinderen een verminderde zelf-beschikking hebben en zeker jonge kinderen kunnen zich nog niet goed uiten of hun wil openbaren. Misschien dat de uitspraak anders was geweest indien Martijn zich vooral had gericht op seks met tieners maar veel Martijn-leden waren uit op seks met zeer jonge kinderen waaronder kleuters en mogelijk zelfs babies.

    Bij Martijn ging men gewoon veel te ver, waardoor de rechter het nodig vond om een einde te maken aan die discussie. (Is dit niet eigenlijk voer voor een nieuwe blogpost? Immers, het gaat om een internet-vereniging en vrijheid van meningsuiting.)

  37. @39 Wim, je hebt helemaal gelijk maar toch is in die zaak de vrije meninguiting veel meer in het geding dan bij TPB. Internetters worder daar echter niet warm of koud van. Maar als iemand aan hun gratis downloads komt breekt spontaan de hel los en komen ze met censuur dit, vrije meningsuiting dat, blablabla

  38. @hAl: Ik ben het wel eens met je punt dat vrijheid van meningsuiting hier “slechts” zijdelings in het geding is. Wat wel in het geding is is het privacybeginsel: de intensieve controle van al het verkeer, zoals Brein voorstaat, ook van personen die niet verdacht zijn acht ik een begin van een politiestaat waar ik zeer huiverig voor ben.

    Overigens gaat je vergelijking over containers met illegale CD’s enigszins mank: TBP biedt geen content aan, maar slechts bordjes waar de containers staan. Maar misschien neuk ik teveel mieren (onder wat voor porno dat valt laat ik gevoeglijk in het midden). 😉

    Wat ik het liefst zou zien is het loskoppelen van de monetaire beloning voor artistiek werk van het monopolie op verspreiding daarvan. Mijn voorstel (post #2) was een voorzet daartoe. Ik heb zitten denken over hAl’s tegenargument in #16: “Wat je eerder krijgt is dat er duizenden site opspringen die dan claimen legale content te verspreiden en daarbij de consumenten proberen af te zetten maar als er dan een rechthebbende een vergoeding komt innen is de vogel achter die website gevlogen.

    Dit is denk ik inderdaad een probleem, maar ik zie het verschil niet met de huidige situatie: ook nu kan iemand al claimen een overeenkomst met een producent te hebben, terwijl dat niet zo is. Dit is nooit volledig op te lossen, het kan hooguit gemarginaliseerd worden met juridische stappen. Natuurlijk komen er meer illegale aanbieders, immers er komen ook meer legale aanbieders. Wat is je reden om te denken dat de verhouden tussen deze twee verder verslechterd gezien de -volgens de entertainmentindustrie- nu al vrij belabberde verhouding tussen betaalde en onbetaalde consumptie?

    @Corné: heel mooi overzicht. Zou je je een variant kunnen voorstellen waarbij de monetaire beloning voor artistiek werk van het monopolie op verspreiding daarvan losgekoppeld zijn (zoals bij mijn voorstel)?

  39. Wim, je hebt helemaal gelijk maar toch is in die zaak de vrije meninguiting veel meer in het geding dan bij TPB.
    Klopt. Maar het is best wel een enorm extreme mening. Het levert ook heftige discussies op. Net zoals b.v. discussies over de Nihab en de vrouwen die ze dragen, of Joden/Moslims/Atheisten nu wel of geen tweederangs burgers zijn en het onverdoofd slachten van dieren. Of over hoe je bommen kunt produceren van huishoudmiddelen, hoe je iemand op 25 verschillende manieren kunt vermoorden met een mes, of hoe euthanasie eigenlijk verplicht moet worden voor iedereen boven de 50 met een handicap. Dit zijn onderwerpen die de grensen van de vrijheid van meningsuiting al aardig naderen. En als de discussie te heftig wordt gaan mensen al snel over de grensen van het fatsoenlijke heen. Ja, vrijheid van meningsuiting is een groot voorrecht en censuur is soms een noodzakelijk kwaad om de discussie te temperen. De richtlijnen hiervoor zijn zelf weer onderdeel van discussies maar in het algemeen zou je kunnen kijken naar hoe het merendeel van de bevolking op een discussie reageert. Als duidelijk is dat de overgrote meerderheid van de bevolking een bepaalde mening niet deelt, dan zal die mening herzien moeten worden. Als dat niet gebeurt, dan wordt de mening eigenlijk taboe omdat deze voor steeds meer onrust zorgt.

    Want we zouden morgen b.v. een vereniging kunnen oprichten die euthanasie onder oudere gehandicapten gaat promoten. En ja, daar zal veel verzet tegen komen maar wat als een groot deel van de bevolking juist eens is met deze mening? Als de bevolking het idee ondersteunt is deze niet te censureren. Dan kan het zowaar werkelijkheid wordt dat we over 10 jaar doodskampen oprichten waar gehandicapte ouderen aan hun eind komen. Of over 20 jaar, 50 jaar? Vergelijkbare discussies zijn al gaande betreffende de Islamisering van Nederland en de discussies over gezichtsbedekkende kleding voor vrouwen. Er is veel steun te vinden onder de Nederlanders die zich tegen deze zaken verzetten en ze stemmen lang niet allemaal op de PVV.

  40. “Ik vind het natuurlijk ook zielig als de muziekanten, en dergelijke niks meer verdienen, maar hetzelfde geld voor de vulpenverkopers, en videoverhuurders.” De markt voor huifkarren is ook niet meer wat hij geweest is 😉

    Alleen als je zo rendeneert ga je voorbij aan een hele belangrijke stap in de discussie. Zien wij collectief waarde in het auteursrecht, worden wij er als samenleving beter van?

    In tegenstelling tot die andere markten die je noemt die handelden in fysieke producten waarvan de vraag gewoon is verdwenen is auteursrecht altijd al een vreemde eend in de bijt geweest. Het product bestaat vanaf het begin bij gratie van de wet. En het product is een beperking op de vrijheid van het publiek; de vrijheid om kennis te gebruiken.

    Dat is mijn inziens te verdedigen als je er collectief beter van wordt. Worden er door het auteursrecht werken gemaakt die waarde hebben voor de samenleving? Voor mij is het antwoord op die vraag ja en is er dus een basis voor het auteursrecht.

    De logische vervolgvraag is dan hoe ver dat auteursrecht moet gaan om waarde toe te voegen. Het door laten lopen van auteursrecht tot life+70 is dus onzin. Een dergelijk lange termijn zal niet meer bijdragen dan een kortere termijn. Hoe lang is lang genoeg? Dat zal per soort werk verschillen, maar kan gerelateerd worden aan twee zaken:

    De exclusiviteit zou naar mijn mening in verhouding moeten staan tot de inspanning om het te produceren. Muziek dus kort, films iets langer, boeken nog iets langer is mijn inschatting.

    Daarnaast heb je een termijn nodig waarin de auteur, als het product goed genoeg is, ermee in zijn onderhoud kan voorzien. Als daar geen kans op bestaat stimuleer je niet tot het produceren van werken. Dus langer als nodig is om uit de kosten te komen, maar niet te lang zodat een auteur niet meer gestimuleerd wordt om iets nieuws te creëren.

    In de VS had men in den beginne een auteursrecht van 14 jaar dat met 14 jaar kon worden verlengd. In die periode zijn er voldoende werken gepubliceerd en langer is naar mijn mening dan ook niet nodig. Dat men het in 1831 verdubbelde naar 28+28 was om het gelijk te trekken met europa zodatamerikaanse auteurs niet in het nadeel waren, niet omdat men het op zich te kort vond.

    Bij de berner conventie heeft mijn de naar mijn mening grote fout gemaakt om uit te gaan van het Franse beginsel dat werken van creativiteit een recht zijn van de auteur en een gigantische termijn gesteld. Vervolgens hebben commerciële belangen dit vast gecementeerd in allerlei verdragen om hun eigen commerciële belangen te beschermen. En dan vooral het belang om werken zo lang mogelijk uit te melken tenkoste van het algemeen goed.

  41. Elroy, ik ben het met twee aspecten van het Franse “auteursrechtbeginsel” eens: het recht om een werk niet te publiceren en het recht om genoemd te worden als auteur van een gepubliceerd werk. Zodra een werk een maal gepubliceerd is, is het onderdeel van het culturele erfgoed geworden; beperkingen op verspreiding van een werk zijn daarmee beperkingen op verspreiding van de cultuur.

    Nu moeten we wel een manier vinden om onze creatieve geesten te belonen voor hun productie, maar die beloning hoeft niet excessief te zijn. Werken die door subsidie betaald zijn, zouden gratis ter beschikking gesteld horen te worden. De eerder genoemde “omslagstelsels” zijn een alternatief voor het huidige monopolie. Als men besluit om het auteursrecht te blijven baseren op een monopolie op distributie, dan heeft economisch onderzoek uitgewezen dat een periode van 10-20 jaar voldoende is om makers van een relevante inkomstenbron te voorzien.

  42. @43: Bij Martijn zijn gepubliceerde zaken verboden, bij the pirate-bay is een publicatieplatform gesloten. De tweede is ernstiger tegen de Nederlandse vrijheid van drukpers (vrijheid van meningsuiting bestond toch niet in Nederland, maar er zijn juristen genoeg in het forum die mij kunnen logenstraffen op dit gebied). Maar ik denk dat er vooral minder op het verbod op de pedopartij is gereageerd omdat kinderporno het argument is dat steeds voor censuur gebruikt wordt. Daar wil je als tegenstander van censuur dus niet mee geassocieerd worden.

    @40: Er zijn zoveel “kleine bedragen” in de wereld. Als het zo is dat de entertainment industrie door iedereen betaald moet worden, omdat het zo’n klein bedrag is, kun je hem beter nationaliseren. Mijn punt was vooral, is die 1% van het BNP die door het entertainment verdient wordt, belangrijk genoeg om die andere 99% daarvoor te storen.

    @44: Zien wij collectief waarde? Bescheidenheidsmeervoud? Ik zie bijvoorbeeld niet zo veel waarde in de pogingen abstracte vrij beschikbare entiteiten tot kapitaalgoed te verheffen.

  43. @46: Met kunst zal er altijd een meningsverschil blijven of iets waarde heeft. Met wij bedoel ik dan ook voldoende mensen om achter het bestaan van auteursrecht te staan. Niet dat iedereen in die groep alles altijd beschermingswaardig hoeft te vinden.

    Ik heb zelf grote moeite om wat Mondriaan deed kunst te noemen. Wat Rembrant, Van Gogh en Henri de Toulouse-Lautrac maakten is wel degelijk kunst. Ook laatst genoemde zijn beroemde poster voor Moulin Rouge. Maar ik vindt het moeilijk om een grens te leggen. Is Karel Appel kunst? Geef een kleuter een kwast en je krijgt hetzelfde effect. Aan de andere kant is het wel meer als wat geometrische vormen.

    Of kijkend naar gebouwen: Ik begrijp dat een werk kunstzinnig kan zijn, maar auteursrecht op een foto van het atomium? Dat de architect kan voorkomen dat zijn ontwerp zomaar door een ander gebruikt wordt voor een gebouw begrijp ik. Maar als je een object maakt dat in heb openbaar voor iedereen zichtbaar is. Dan begrijp ik het auteursrecht op foto’s daarvan niet. Of nog idioter: het auteursrecht op de verlichting van de eifeltoren ’s nachts? Die rechten zouden van mij mogen vervallen (in nederland kenne we ze voor zover ik weet niet eens). Een foto van een schilderij dat in een openbare ruimte hangt: wat mij betreft geen auteursrecht, tenzij op de foto alleen het schilderij te zien is, dan is het feitelijk een reproductie dmv fotografie geworden.

    Muziek? Als je op straat een documentaire draait dan moet je zonder problemen die beelden met origineel geluid kunnen gebruiken. Ook als op de achtergrond een straat artiest Beatles liedjes zingt. En daar zou geen betaling voor verschuldigd moeten zijn.

    Restricties zouden alleen aan de niet openbare ruimte moeten kunnen worden opgelegd.

    MP3 downloads een probleem? Ik zie het niet, ik geef minder aan muziek uit omdat ik meer films koop. Maar ook omdat ik vaker naar een concert ga. Vaak moet ik voor dag en dauw op om nog een kaartje te kunnen krijgen. Mogelijkheid genoeg voor de artiest om zijn geld te verdienen. Laten we welwezen; musici verdienden ook genoeg voor de uitvinding van de wasrol. En dat deden ze met optredens. Zelfs al is het hek van de dam met downloads. Met een werkend auteursrecht kan je in iedergeval achter commercieel misbruik aan gaan en behoud je de mogelijkheid om te verdienen met exclusieve concerten.

  44. @47: Je vergeet de kathedralen vol beeldjes, beelden en schilderijen, waar nooit bekend is wie het gemaakt heeft. Dat reken ik ook onder kunst.

    Al de uitwassen die jij noemt komen allemaal voort uit het rare idee, dat kunst(of Kunst) zo speciaal is. De dokter, timmerman of wie dan ook die iets knaps doet moet het de volgende dag gewoon weer doen voor zijn werk. De kunstenaar zou van 1 prestatie moeten kunnen leven.

    Er zijn ook genoeg Nederlandse voorbeelden: de onwerper van de “Zwaan” in Rotterdam rechten claimt op foto’s, en Ids Willemsma(Fries kunstenaar) die bezwaar aantekent tegen bouwprojecten omdat die niet staan naast zijn kunstwerk(5km verderop)

  45. Al de uitwassen die jij noemt komen allemaal voort uit het rare idee, dat kunst(of Kunst) zo speciaal is.

    Volgens mij komen ze eerder voort uit het helemaal niet rare idee dat ook het maken van een werk een vorm van beloning verdient. Origineel dus dat als je maandenlang een boek schrijft dat je dus vervolgens geld kan verdienen aan de verkopen van dat boek. Dat kan effectief alleen als niet iemand anders de inhoud van je boek heel goedkoop mag kopieren om er vervolgens een goedkopere versie ervan uit te brengen.

  46. 49: De verkoper verdient het geld aan het verkopen. Waarom kan de schrijver niet zorgen dat hij het voor het schrijven krijgt (dus voordat het boek in de winkel ligt).

    Het huidige systeem houdt de schrijver klein; je schrijft wat, en hoort achteraf pas of je er iets voor krijgt (nadat je zelf alle zeggenschap kwijt bent). Door een paar schrijvers rijk te maken, kan zo een hele onderbetaalde schrijversklasse in stand gehouden worden (die allemaal op een “hit” hopen).

    Zo wil ik ook wel handel drijven: ik koop iets (maanden werk van een schrijver), maar betaal alleen als ik het verkocht krijg.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS