Sonos wint van Google in zaak over patenten

| AE 12872 | Intellectuele rechten | 1 reactie

DarkmoonArt / Pixabay

Speakerfabrikant Sonos heeft een zege behaald op Google in een juridisch gevecht over patenten. Dat las ik bij RTL Nieuws onlangs. Het bedrijf wist bij de Federal Trade Comission een voorlopige voorziening te krijgen die bepaalt dat Google (Alphabet dan) inbreuk maakt op vijf van haar octrooien. Google had toegang tot Sonos-technologie gekregen toen Sonos in 2013 muziekdienst Google Play Music met zijn systeem wilde laten samenwerken. Het laat zien wat de échte reden is om patenten op software te willen.

Sonos leek mij altijd een grote jongen – market cap 1.5 miljard – maar valt natuurlijk in het niet bij Google en haar moederbedrijf Alphabet. Samenwerken met zo’n grote partij is dan aantrekkelijk, maar komt met een bekend risico:

To hear Sonos tell the story, Google got a behind-the-scenes look at Sonos’ hardware in 2013, when Google agreed to build Google Play Music support for Sonos speakers. Sonos claims Google used that access to “blatantly and knowingly” copy Sonos’ audio features for the Google Home speaker, which launched in 2016.
Dat kopiëren gebeurt dan niet zo letterlijk dat je van auteursrechtinbreuk (copypasten van code) kunt spreken. Het gaat om algoritmes, werkwijzes, hardware-inrichting. En dat is waar patenten voor bedacht zijn. Die beschermen op een net hoger niveau van abstractie dan auteursrecht, en waren dus precies wat Sonos nodig had om deze “overname” van hun technologie tegen te houden. (Google ontkent maar gebruikt alleen marketingblabla zonder feitelijke weerlegging.)

Natuurlijk zijn er – zeker in de ICT – ook vele octrooien die onmogelijk breed zijn verleend. Dat komt omdat een abstract idee en een algoritme niet ver van elkaar liggen, en omdat patentbureaus decennia lang hebben geaccepteerd dat je “middelen om een cursor die aan een rechterkant van het scherm wordt bewogen, te laten verschijnen aan een linkerkant van voornoemd scherm, zijnde een zijde welke tegenover voornoemde rechterzijde ligt bekeken langs een verticale as” als definitie van een uitvinding kunt opnemen. Wat dus niet de bedoeling is.

De definitieve uitspraak volgt in december, en kan betekenen dat Google haar eigen speakers van de markt moet halen.

Arnoud

 

Beheerder usenet-site Nzbxs.com schikt met Brein en geeft userdata

| AE 12875 | Intellectuele rechten | 28 reacties

Stichting Brein heeft een schikking getroffen met de beheerder van usenet-indexsite Nzbxs.com. Dat meldde Tweakers vorige week. De site bevatte nzb-bestanden voor het downloaden van onder andere films, muziek en games. De beheerder van de site heeft volgens Brein informatie verschaft over bij de site aangemelde leden. Deze zijn ondertussen benaderd door de auteursrechtenwaakhond: “Bij toekomstige inbreuken kan BREIN vervolgonderzoek doen naar uw activiteiten en uw naam-, adres- en woonplaatsgegevens opvragen bij uw internet dienstverleners om een onthoudingsverklaring af te spreken of een rechterlijk bevel te vorderen.” Woef. Mag dat van de AVG?

Allereerst is natuurlijk de vraag of Brein van de beheerder van Nzbxs de usergegevens kan vorderen. Het is onderdeel van een schikking, een vrijwillig aangegane afspraak waarmee een juridisch geschil opgelost moet zijn. Als de wederpartij van Brein meende dat dit niet mocht, dan had zhij de afspraak niet moeten aangaan. Zou ik zeggen. En natuurlijk zal er best wat druk achter zitten vanuit Brein, maar dat maakt het voor mij niet fundamenteel anders.

Verder denk ik dat de AVG wel degelijk ruimte biedt om zo’n afgifte toe te staan. Hetzelfde geldt voor het gebruik van Brein om een (redelijk netjes geformuleerde) blafbrief te sturen.

Ik zou zeggen dat onder het Lycos/Pessers arrest die afgifte toch wel had gemoeten (het is een misverstand dat dat via de rechter vooraf getoetst moet worden). En de inhoudelijke afweging onder het Lycos/Pessers arrest komt voor mij neer op grofweg dezelfde analyse als artikel 6 lid 1 sub f AVG (het gerechtvaardigd belang) vereist:

  1. Een recht of legitiem belang van Brein: het auteursrecht (van hun achterban) verdedigen.
  2. Noodzaak, je kunt niet echt anders: dit is de enige lijst van downloaders (van nzb bestanden) dus enige manier ze te bereiken.
  3. Proportioneel, je doet ze geen Dutch Filmworks-claim aan maar alleen een “hee let op” mail. En ik denk/gok dat ze daarna de gegevens weggooien.
  4. Privacybelangen daar tegenover: privacy van accounthouder/IP-adresgebruiker, mogelijk niet de feitelijk downloader, maar het gaat om een e-mail en niet een rechtszaak of publiciteit.
  5. Afweging: Dan komt het neer op “als ik een mailadres heb van een geregistreerd NZB-site gebruiker, mag ik die dan mailen “niet van Usenet downloaden want dat is illegaal, grtz tkuik”?
Om die redenen kom ik dus tot de conclusie dat dit gewoon mag. Het belangrijkste verschil met Dutch Filmworks zit hem voor mij bij 3: Brein gaat geen slecht onderbouwde schadeclaims doen maar alleen een “let op dit mag niet” mail. Die ruimte is er volgens het Gerechtshof in de DFW-zaak. Natuurlijk pakt men (getuige het citaat uit de openingsalinea) wel door met “de vólgende keer kom je er niet zo vanaf”, maar dat is vaag genoeg om mee weg te komen.

Je kunt je natuurlijk afvragen hoe realistisch het is om te denken dat iemand die op een NZB site zich registreert, ook daadwerkelijk illegaal downloadt van Usenet (waar je NZB-bestanden bij kunt gebruiken, praktisch gezien is zonder NZB vrij ingewikkeld). Het klinkt voor mij als een I Read it for the Articles-verweer.

Arnoud

Het is een mythe dat je auteursrechten (of merken en patenten) moet verdedigen of ze kwijtraken

| AE 12847 | Intellectuele rechten | 2 reacties

ooceey / Pixabay

Een Amerikaanse rechter eist dat de eigenaar van RomUniverse, een website waar mensen illegaal Nintendo-games konden downloaden, al zijn ‘ongeautoriseerde kopieën’ van dergelijke games permanent vernietigt. Dat meldde Tweakers onlangs. De site zag zich onder meer als archief voor oude, niet meer verkrijgebare spellen voor de Nintendo gamecomputer, waar de rechter ze keihard ongelijk in gaf. Toch riep het veel vragen op van het soort “het gaat om oude spellen, laat ze toch”. En daar komt dan elke keer de reactie op “ja nee Nintendo moet wel want anders raakt ze haar auteursrechten kwijt”. Die zie ik elders ook wel met merken en octrooien (patenten), dus ik dacht ik maak daar eens een uitstapje over.

Er is geen algemene regel dat een recht vervalt of onafdwingbaar wordt als je een aantal schenders laat gaan. Ja, specifiek bij eigendom kan het zo zijn dat als iemand twintig jaar jouw eigendom als de zijne behandelt, dat het dan vanwege verjaring zijn eigendom wordt. Maar dat soort situaties is hier niet aan de orde. Het argument “je hebt tien mensen willens en wetens weg laten komen met inbreuk” is gewoon geen juridisch argument als jij de elfde bent en wél aangeklaagd wordt.

Natuurlijk zijn er altijd leuke omstandigheden te bedenken, zoals dat je die tien hebt weg laten komen en daarbij in het openbaar iets zei van “wij willen de fandom niet dwarszitten”. Dan kan nummer elf claimen “wij zijn óók fandom”, en moet je als rechthebbende gaan uitleggen dat er een verschil is tussen pubermeiden die fanfic schrijven en gratis weggeven, en een stel handige jongens die een site vol advertenties en premiumabonnementsmodel neerzetten. Specifieker kan ook: als nummer elf kan laten zien dat de indruk werd gewekt dat er naar hen toe niet gehandhaafd zou worden, dan kunnen ze misschien zich daarop beroepen achteraf. Maar zekerheid is dat niet.

Specifiek bij merken is er een complicatie. Wanneer een merk verwordt tot een soortnaam, dan is het geen geldig merk meer. Dat risico vergroot je door niet in te grijpen als mensen je merk als generieke term gebruiken, bijvoorbeeld een concurrent die ook ‘hagelslag’ gaat verkopen terwijl dat jouw gedeponeerde merk is (ooit, van Venz). Als je dat de nodige concurrenten toelaat, en ook receptenboeken laat zeggen “strooi daarna wat hagelslag over de taart”, dan wordt op zeker moment die term een algemene aanduiding voor kleine staafjes chocola, en niet meer jouw merk.

Vanuit die angst zie je met name merkhouders erg agressief optreden tegen van alles en nog wat. Maar vergis je niet: het gaat dan vaak genoeg ook over het exclusief houden van het merk, want genoeg ‘concurrenten’ gebruiken een merk niet zozeer als generieke term maar eerder juist als de ‘echte’ term, om zo aan te haken. “Bij ons ook Hagelslag® maar de helft goedkoper”. En dan is er dus geen discussie over verwatering (de vakterm) veroorzaken, dat is gewoon een inbreuk op het merk.

Maar hoe dan ook is er bij geen enkel recht een juridische verplichting om te handhaven op straffe van verval van het recht. Het kan natuurlijk zakelijk een verstandige keuze zijn, zeker als die concurrenten of kopieerders te groot worden en je eigen business ondergraven, maar dat is en blijft een afweging, geen verplichting.

Arnoud

 

Weer een puzzelstukje voor aansprakelijkheid erbij: wat is je klanten “aansporen” tot inbreuk?

| AE 12770 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 6 reacties

Weer een nieuw puzzelstukje erbij in de toch al complexe constellatie van auteursrecht/platform-aansprakelijkheid. Waar we ooit hadden “platform niet aansprakelijk, reageer op claims” zijn er ondertussen boeken vol te schrijven over het regelkader. Het ging hier om twee Duitse rechtszaken, waarbij de Duitse rechter vragen stelde aan het Europese Hof: wanneer mag je een videoplatform nu… Lees verder

GitHub brengt AI-programmer uit die helpt bij het schrijven van code, mag dat van de GPL?

| AE 12764 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 10 reacties

GitHub heeft een technische preview uitgebracht van Copilot, een AI-gedreven pair programmer die ontwikkelaars helpt bij het schrijven van code. Dat las ik bij Tweakers. Copilot stelt contextgebonden code en functies voor, en helpt acties bij het oplossen van problemen door te leren van de code die iemand schrijft. De AI is getraind op een… Lees verder

Mag ik om kwaliteitsredenen een transparante image proxy draaien van het auteursrecht?

| AE 12755 | Intellectuele rechten | 8 reacties

Een lezer vroeg me: Als geschiedenisblogger gebruik ik veel afbeeldingen. Om opslag te besparen en auteursrechtheffingen te kunnen vermijden, gebruik ik daarbij embedding van externe bronnen. Alleen merk ik dat de kwaliteit van veel bronsites te merken overlaat. Daarom heb ik een kleine proxy op mijn site gebouwd, die transparant test of de afbeelding er… Lees verder

Mag ik mensen software verkopen waarmee ze onopvallend kunnen valsspelen?

| AE 12661 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 19 reacties

Een lezer vroeg me: Als freelance programmeur krijg ik allerhande vragen, maar dit is toch wel de gekste: een man wil graag dat ik software maak om bij een niet nader te noemen spel onopvallend vals te spelen. Hij had gelezen dat ik bepaalde kennis heb waarmee dat inderdaad een heel eind moet kunnen, en… Lees verder

Facebook en Gucci klagen samen verkoper van nepspullen aan

| AE 12641 | Intellectuele rechten | 6 reacties

Facebook heeft een rechtszaak aangespannen tegen een verkoper van namaakspullen, las ik bij Tweakers. Facebook werkt daarbij samen met modehuis Gucci, de partij wiens producten nagemaakt werden door deze verkoper. Nu komt handel in namaak al vele decennia voor, ook met Facebook of Instagram als platform, dus het verbaast in zoverre niet dat er een… Lees verder

Koper van SCO’s OpenServer klaagt IBM en Red Hat aan

| AE 12605 | Intellectuele rechten | 5 reacties

Oh nee. Softwarebedrijf Xinuos klaagt IBM en Red Hat aan voor het illegaal kopieren van zijn broncode voor besturingssystemen voor servers, las ik bij Tweakers. Xinuous is de rechtsopvolger van het beruchte SCO, dat IBM een jarenlang slepende rechtszaak aandeed met de meest onzinnige claims over “gestolen IP” dat IBM in Linux zou hebben gestopt…. Lees verder