Ziggo hoeft geen NAW-gegevens van downloaders af te staan

| AE 11587 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 14 reacties

Ziggo hoeft gegevens van klanten die illegaal een film via BitTorrent zouden hebben gedownload niet af te staan aan filmdistributeur Dutch Film Works (DFW). Dat meldde Security.nl vorige week. Dit bepaalde het Gerechtshof in hoger beroep van een zaak uit februari waarin de rechtbank hetzelfde bepaalde. In theorie kan DFW nog naar de Hoge Raad, maar ik zie weinig aanknopingspunten voor een succesvolle uitkomst voor het mediabedrijf. De reden voor deze beslissing zit hem in het grote pijnpunt bij auteursrechthandhaving online: wat kost dat nou eigenlijk, een inbreuk?

De rechtszaak was het logisch gevolg van DFW’s plan downloaders aan te spreken op illegaal downloaden, inclusief boete, pardon schikkingsvoorstel van 50, pardon 150 euro, pardon een nader te bepalen maatregel per download. Nodig daarvoor is dat providers NAW-gegevens verstrekken wanneer DFW een IP-adres verstrekt en een rapportje dat er daarmee gedownload is. In theorie kan dat: het Lycos/Pessers-arrest uit 2006 bepaalt dat je bij evidente inbreuk gewoon die gegevens moet verschaffen.

Het Gerechtshof gaat er echter eens goed voor zitten en bekijkt de vier criteria uit dat arrest nog eens streng. Het gaat hier om een ‘kleine’ inbreuk (één keer een film), onduidelijk is hoe DFW aan het bedrag komt en wat doe je als de IP-adreshouder niet zelf de downloader blijkt? Je moet echt een goede onderbouwing geven van deze zaken alvorens een provider NAW-gegevens moet geven, en DFW heeft die niet overlegd.

Meer algemeen vindt het Hof eigenlijk dat DFW zich er te makkelijk van afgemaakt heeft. Ik zou het wellicht zelfs lezen als afstraffen van arrogantie, “geef nou maar die NAW gegevens want het is verdorie auteursrechtinbreuk, dan mogen we doen wat we willen”:

Door niet transparant te zijn over de criteria die zij aanlegt bij de inzet van de door haar voorgenomen acties worden de belangen van de betrokken Ziggo-klant aangetast. DFW behoudt zich immers het recht voor pas nadat zij de persoonsgegevens heeft gekregen, eenzijdig en zonder enige motivering of toelichting de actie te kiezen die haar goeddunkt. Dat leidt naar het oordeel van het hof tot een verstoring van het te vinden evenwicht, met name in de situatie dat onzeker is of de betrokken Ziggo-klant ook daadwerkelijk de inbreukmaker is, zoals Ziggo c.s. gemotiveerd en onderbouwd met diverse producties heeft aangevoerd.

Zoals ik in februari al zei, geef je ze die namen, gaan ze blafbrieven sturen waarin op hoge toon van vaststaande inbreuk wordt gesproken die gerechtelijk gestraft wordt met een conform de jurisprudentie berekende staffel van 150 euro, gelieve binnen 14 dagen te betalen bij gebreke waarvan een procedure zal worden gestart waarbij volledige proceskosten ex 1019h Rechtsvordering zullen worden geëist dewelke kunnen oplopen tot 8.000 euro conform het door de Rechtspraak goedgekeurde tarievenmodel. Toch een iets andere brief dan “kunnen wij even praten, volgens mij heeft u een auteursrecht van ons geschonden”, nietwaar?

Ik zie eerlijk gezegd niet hoe DFW dit anders zou kunnen doen. De situatie dat de IP-adreshouder niet de downloader is, is een fundamenteel probleem. Dat los je alleen op door botweg te zeggen, je bent aansprakelijk voor je account. En dan krijg je ook nog het schadebedrag waar al tien jaar over gesteggeld wordt – wat kost dat nou, zo’n illegale download? Is dat de prijs van de DVD, de Blu-Ray, de single play van Videoland of 1/30e van een Netflix maandabonnement? Ik denk niet dat je daar ooit uitkomt.

Arnoud

Laat je niet kisten, oftewel de Rijdende Rechter (nee, die nieuwe) over SEO en domeinnamen

| AE 11553 | Intellectuele rechten | 50 reacties

Als de moeder van Fred en Diana Klopper overlijdt, besluit hun zwager te bellen met de uitvaartondernemer. En toen ging hiet mis, aldus de Rijdende Rechter-uitzending van afgelopen dinsdag. Want dankzij slimme SEO van een budgetuitvaartondernemer vond de zwager diens telefoonnummer, terwijl hij dacht de Dela te bellen omdat het zouden regelen vanuit de uitvaartverzekering. Vanaf daar ging het snel bergafwaarts: de familie ontdekte dat de verkeerde partij bezig was met de uitvaart (“in een aula waar je nog niet dood gevonden zou worden”, zou Victor Brandt zeggen) en wilde de opdracht intrekken maar daarmee belandde men op een juridisch dood spoor. De Rijdende Rechter (die nieuwe dus) erbij gehaald: kan men van de overeenkomst af?

In de kern zat het conflict in deze zaak in het feit dat de zwager had gezocht op Dela (een uitvaartmaatschappij) en toen als eerste zoekresultaat een advertentie van Uitvaart24 zag. Daarop doorklikkend gaf een neutrale site, geen vermelding van Dela maar ook niet “wij zijn géén Dela”, ook geen eigen andere merknaam. Het telefoonnummer bellen gaf eveneens een zeer vlakke naam: de Uitvaartcentrale. Door dit zwijgen als het graf meende de zwager dat hij bij de Dela terecht gekomen was.

Toen het tegendeel aan het licht kwam, was men natuurlijk boos en trok men de opdracht in. Maar daar ging het mis, want de ondernemer vond dat hij alleen zaken deed met die zwager en die was even niet bereikbaar. Daardoor liepen de emoties hoog op, en werd onder meer geweigerd het lichaam vrij te geven – “mijn moeder wordt gestolen”, ik kan me daar wel wat bij voorstellen. Maar hoe zit dat nu juridisch?

Juridisch bekeken is dit een gevalletje misleidende handelspraktijk, wat mij betreft. Een omissie van essentiële informatie leidt tot een vernietigbare overeenkomst, en het niet expliciet noemen van je commercieel oogmerk is een voorbeeld daarvan. Wie een advertentie toont bij de merknaam van een verzekeraar en dan zeer op de vlakte blijft over de eigen identiteit, is volgens mij bezig met het weglaten van dergelijke essentiële informatie.

Ik kan bijvoorbeeld op deze site van ze echt niet concluderen dat men de bedrijfsnaam, KVK en BTW nummers duidelijk vermeldt. Van wie is deze site? Voor mij is “Goedkoopste Crematie [van] Utrecht” simpelweg geen handelsnaam – en ja ik weet dat die beschrijvend mogen zijn. Maar dit is geen náám. “Uitvaart24” wel, en ik denk dat wanneer die naam linksboven prominent had gestaan er geen sprake van redelijke verwarring was geweest. Ik twijfel of je in zo’n geval ook nog expliciet “Leuk dat u zocht naar Dela maar bij ons” er bij moet zetten, maar dat gaat me wat ver.

Je kunt het natuurlijk ook merkenrechtelijk benaderen, zoals in de uitzending gebeurde. Dan zeg je, de advertentie op het trefwoord Dela haakt aan bij de bekendheid van dat merk. Dat is in principe merkinbreuk, tenzij men duidelijk de gewekte indruk wegneemt dat je iets met Dela te maken hebt. Als de Jumbo adverteert “Wij zijn de goedkoopste” bij een zoekopdracht op “albert heijn” dan is dat bijvoorbeeld geen merkinbreuk (als het klopt, natuurlijk). Maar het is bepaald geen plakje cake dat je er langs die route komt: deze 1400 websites van de uitvaartondernemer vermelden nergens merken, nemen geen positie in ten opzichte van merkhouders maar zeggen gewoon “wij regelen uw uitvaart”. Ik denk dat dit merkenrechtelijk in orde is – wat ook de reden is dat de Rijdende Rechter de eis afwijst.

Had men het via het consumentenrecht gespeeld, dan ben ik ervan overtuigd dat het wél was gelukt. Die regels zijn gewoon veel meer in het voordeel van de consument, en er is eerder sprake van misleiding in de zin van het BW dan van merkinbreuk. Dus dat is een gemiste kans. (En ach wat mis ik Victor Brand in dit soort casus…)

Arnoud

Gamebedrijf wijzigt naam van retroshooter Ion Maiden na aanklacht Iron Maiden

| AE 11385 | Intellectuele rechten | 3 reacties

Gamebedrijf 3D Realms heeft de naam van zijn retroshooter Ion Maiden aangepast naar Ion Fury na claims van inbreuk op merkrecht door de metalband Iron Maiden. Dat meldde Tweakers vorige week. Iron Maiden eiste meer dan 2 miljoen dollar schadevergoeding, dat lijkt nu te zijn geschikt met onder meer de naamswijziging natuurlijk tot gevolg. Voor diverse lezers reden me te vragen hoe dat nu zit, want hoe kun je met een game nu inbreuk maken op de merkrechten van een muziekband?

Een merkrecht zoals een bandnaam of -logo biedt je de mogelijkheid op te treden tegen commercieel gebruik door anderen. In principe is dat inderdaad bedoeld om meeliftende concurrenten tegen te houden, maar het is ook mogelijk om een verbod te krijgen (met schadevergoeding) tegen partijen die weliswaar in een andere branche zitten, maar toch dicht genoeg in de buurt dat het publiek kan denken dat jij wat met die anderen te maken hebt. T-shirtverkoop zou ik een logisch voorbeeld vinden, hoewel dat geen muziek is, is het zo normaal dat bands shirts verkopen dat je echt niet wegkomt met je eigen Iron Maiden shirts.

Games liggen natuurlijk wat verder weg van muziekbands dan tshirts, maar ik zie het verband toch wel enigszins. Er zijn genoeg games over muziekbands en games waarin muziek een belangrijke rol speelt (ik was ooit niet onverdienstelijk Guitar Hero speler). De link is dan snel genoeg gelegd. Dit nog los van het feit dat het merk Iron Maiden gewoon is gedeponeerd voor onder meer games, zodat je ook vanuit dat perspectief gewoon direct van inbreuk zou kunnen spreken.

In dit geval vind ik nog zwaarwegender dat de naamskeuze van 3D Realms een wel héél duidelijke knipoog (zacht gezegd) is naar de bandnaam. Zeker in het Brits Engels (waar Iron Maiden vandaan komt) spreek je Iron en Ion zowat hetzelfde uit. En een “Ion maiden” is een betekenisloze kreet (een ionenmaagd?) die alleen herkenning oproept bij mensen die van die band gehoord hebben (en/of weten wat een ijzeren maagd was). Tweakers voegt toe dat de logotekst nogal lijkt op het bandlogo, maar dat vind ik eerlijk gezegd dan weer wel meevallen. Maar mijn overheersende conclusie is dat 3D Realms evident mee wilde liften op de naam van de band, oftewel wilde aanhaken bij hun bekendheid. En dat is eigenlijk altijd merkinbreuk.

Arnoud

Nu zitten er ook al EULAs op wc-papier, of toch niet?

| AE 11375 | Intellectuele rechten | 3 reacties

De EULA van deze wc-papierhouder verbiedt het navullen met ander papier dan van de eigen leverancier, zo las ik bij Boing Boing. Het doet een tikje bizar aan, hoezo mag je in een zelf gekochte papierhouder niet papier steken dat je ergens anders zelf koopt? En belangrijker, hoe hang je rechtsgeldig een EULA aan zo’n… Lees verder

De DMCA klacht over de concurrent als oneerlijke concurrentie

| AE 11356 | Intellectuele rechten | 12 reacties

Als je als ondernemer ziet dat een concurrent teksten van je overneemt op zijn website, wat doe je dan? Precies, dan dien je een DMCA takedown verzoek in bij Google. Veel efficiënter dan een rechtszaak en Google straft onverbiddelijk: weg concurrent. Alleen, als die meent dat je claim onterecht was dan stapt hij natuurlijk naar… Lees verder

Advocaat VS die fraudeerde met gedeelde pornofilms krijgt celstraf

| AE 11339 | Intellectuele rechten | 6 reacties

Een Amerikaanse advocaat die online fraudeerde met gestolen en eigen porno, krijgt een gevangenisstraf van veertien jaar. Dat meldde de NOS onlangs. De advocaat, bekend onder de handelsnaam Prenda Law, deelde pornografische films en klaagde downloaders aan vanwege het schenden van auteursrechten die zogenaamd bij zijn cliënten zouden berusten. Een lucratieve business, in een slordige… Lees verder

De Spaanse Liga mag dus niet je microfoon inzetten om illegale voetbaluitzendingen te detecteren

| AE 11332 | Intellectuele rechten, Privacy | 3 reacties

De Spaanse voetbalbond heeft een boete van 250.000 euro gekregen van de toezichthouder vanwege overtreding van de AVG, meldde Tweakers vorige week. De app luistert met de microfoon mee om illegale voetbalstreams op te sporen aan de hand van voor mensen onhoorbare tonen in de sportuitzendingen. Hoewel de app daarmee niet direct mensen afluistert (althans… Lees verder

Hoe blog je over Stratego zonder Stratego-auteursrechten te schenden?

| AE 11302 | Intellectuele rechten | 9 reacties

Een lezer vroeg me: Ik speel recreatief Stratego en wil graag een blog beginnen over strategieën, geschiedenis en andere aspecten van het spel. Mag ik dat doen, en zo ja mag ik dan de plaatjes op de speelstukken gebruiken om bijvoorbeeld een strategie te illustreren? Uitgever Jumbo schijnt nogal streng te zijn op hun auteursrechten… Lees verder

Van wie is die met open source gebouwde website nu eigenlijk?

| AE 11263 | Intellectuele rechten | 10 reacties

Weer een regelmatig terugkerende kwestie: mensen laten een website bouwen, en dan ontstaat er gelazer over wie daar “eigenaar” van is. Recent kreeg ik er weer eentje in de mail, met ditmaal de complicatie dat de website in kwestie eigenlijk geheel met open source was gebouwd die door de bouwer voornamelijk goed was afgesteld. Dat… Lees verder

Welk onderhoud mag je op andermans software plegen?

| AE 11259 | Intellectuele rechten | 6 reacties

Mag je als derde andermans software onderhouden? Die vraag lijkt juridisch triviaal – nee – want voor onderhoud moet je de software wijzigen, en dat mag niet zonder toestemming (licentie) van de rechthebbende. Maar er is een wettelijke uitzondering voor een rechtmatig gebruiker, en in een recente rechtszaak kwam eindelijk de vraag eens langs hoe… Lees verder