In Amersfoort vinden ze kennelijk dat iedereen met z’n telefoon parkeerbelasting betaalt. Dat haal ik uit dit vonnis van de rechtbank Midden-Nederland, waarbij een persoon beboet (nageheven?) werd omdat zij ouderwetsch naar den automaeth was geloopen, in stede van hare mobiele telefoongeleider ter hand te nemen.
De timing was ook wel zéér precies: om exact 17.22 constateerde de ambtenaar dat voor de geparkeerde auto geen parkeerbelasting was voldaan. En om datzelfde 17.22 betaalde de bestuurder bij de automaat iets verderop. Ik had altijd onthouden dat dan automatisch de naheffing werd vernietigd, maar niet in Amersfoort:
De medewerker die het bewaar behandelde schrijft: ‘Bij belparkeren moet de bestuurder, direct nadat hij de auto heeft neergezet, zijn voertuig telefonisch aanmelden. Het spreekt min of meer voor zich dat dit vóór het verlaten van het voertuig gebeurt.’Dat laatste is inderdaad logisch (al mocht deze meneer wél even uitstappen om naar een hotspot te lopen, hoewel een niet-werkende app voor jouw rekening komt). Op zijn minst omdat de ambtenaar dan kan zien dat jij bij de auto bezig bent. Anders is iedereen “net onderweg naar Starbucks voor internet”.
Echter, in dit geval kun je duidelijk zien dat er níet met de app is betaald maar via de automaat. Hoe kwam men dan überhaupt toe aan het argument “je had in de auto moeten zitten”?
Arnoud
Het “net onderweg naar Starbucks voor internet”-argument: dat is nu eenmaal wel soms de waarheid en de enige manier om te betalen als de gemeente er voor kiest niet vlak bij elke parkeerplaats een fysieke betaalmogelijkheid te plaatsen.
Mijn moeder heeft geen dataplan. De helft van de mensen die ik ken hebben geen oplader in de auto dus soms is de telefoon leeg. Er bestaat zoiets als een toerist die geen parkeer-app heeft.
Hanteer ‘gewoon’ standaard dat er enkele minuten mogen zitten tussen eerste keer dat de auto is gezien en de betaling. Geen ingewikkelde wiskunde voor nodig (de wijzer van de klok is dan een-twaalfde van een rondje verder): rijd of loop nog een rondje en 5 of 10 minuten later zie je de auto weer geparkeerd staan.
Of: bij de fysieke automaat de optie om per 10 minuten in het verleden te betalen.
Mijn moeder heeft wel een dataplan, maar een parkeer app is wellicht toch een stap te ver bij incidenteel gebruik. De parkeerautomaat is haar optie.
Jammer dat de gemeente verstek heeft laten gaan… Ik zou heel graag hebben willen lezen hoe de rechter de motivatie van de gemeente aan de kant had geschoven.
Tja, ze zagen de bui al hangen en wilden natuurlijk geen gemotiveerde uitspraak tegen hun verweer, want dan moeten ze hun beleid aanpassen. /s
Nu kunnen ze gewoon zo doorgaan en iedereen die geen bezwaar indient is kassa.
Bij Mulderzaken is het nog erger. Daar wijst de OvJ zonder motivering je ‘bezwaar’ af en kijkt de OvJ pas naar je argumenten als je beroep instelt (een beroep mag je niet rechtstreeks naar de rechtbank sturen, dat moet via de OvJ).
Tip: Altijd zeggen dat je gehoord wil worden. Dat vinden ze doorgaans teveel werk en wordt je ‘bezwaar’ vaker toegekend.
Niet lezen en een standaardreactie op bezwaar kiezen?
Iemand had een gevoel voor humor:
(Uit het vonnis, nadruk door mij)
Ligt het nu aan mij of zijn overheden geen dienstverleners meer, is het vooral kassa kassa?
De Engelse uitdrukking “civil servant” was/is(?) in deze zo mooi.
Dit probleem is zo eenvoudig op te lossen. Er is echt sprake van bewust gedrag.
Aan de kant van de belastingen is er altijd een spanningsveld geweest tussen dienstverlening en incasseren. Het gaat hier om parkeerbelasting, dus het incasso-aspect speelt mee.
Uit de casus blijkt duidelijk dat de heffingsambtenaar zowel bij het opleggen van de naheffing als bij de behandeling van het bezwaar beter had moeten opletten en daarmee deze ridicule situatie had kunnen voorkomen.
Je mag toch hopen dat de gemeente zich houdt aan de Algemene wet bestuursrecht en de ambtenaar die heft, een andere is dan degene die het bezwaar beoordeelt.
Als dit al fout gaat, dan houd ik mijn hart vast voor de toepassing van de (nieuwe) verplichting tot passende ondersteuning bij contact met de overheid (ex art 2:1 Awb)
Jaren geleden had ik in Delft iets soortgelijks. Toen was er nog geen parkeren met de app dus ben ik naar de dichtst bijzijnde automaat gelopen – deze stond om de hoek. Toen ik terug kwam stond er handhaving net bij mijn auto te schrijven. Ze verontschuldigde zich en meldde dat ik in bezwaar kon gaan. Lang verhaal kort: bezwaar afgekeurd want ten tijde van constateren had ik inderdaad geen parkeerbewijs op de correcte manier achter de voorruit liggen.
Dus wat dan? Met de alarmlichten aan naast de automaat mijn kaartje kopen en daarna naar de parkeerplek?
Het standaardargument is dat de boa dan om zich heen kijkt of ze iemand bij de betaalautomaat ziet, maar dat werkt niet als ‘ie om de hoek staat. Beter is: constateren, vijf minuten later terugkomen, weer constateren en dán schrijven.
Het probleem is dat als de naheffing al geschreven is, het gedoe voor de boa is om deze ongeldig te maken. En jij kunt gewoon in bezwaar. Cynische ikke zegt: het andermans probleem maken is altijd makkelijker dan zelf gedoe op je hals halen.
En omdat de afdeling bezwaar onafhankelijk is, is er geen feedbacklus dat je onhandig bezig bent.
De bezwaarafdeling zou een incentive moeten hebben om bezwaren (terecht) toe te kennen, in plaats van zoals het nu is dat ze incentives hebben om ze af te keuren.
Ik zou vooral graag zien dat de afdeling die de naheffingen uitschrijft, consequenties ervaart van vaak beschikkingen uitschrijven die worden vernietigd. Geen zomerbarbecue als meer dan 20% met succes wordt aangevochten!
Maar goed, dan schrijven ze gewoon nul boetes meer uit. Iedere metric houdt op nuttig te zijn zodra je mensen er op afrekent.
Ik heb al een paar keer gezien dat een eerste bezwaar altijd, zonder verdere motivatie ongezien wordt afgewezen. Waarschijnlijk is dat ook hier gebeurd, want hoe anders kan men zo rigide met dit soort dingen omgaan.
Ik weet niet of het werkt, maar misschien moet je in je bezwaarschrift alvast aankondigen dat je bij afwijzing sowieso naar de rechter zult stappen, en dat je daarbij zowel de verbaliserende als afwijzende ambtenaar als getuigen zult op laten roepen (weet niet of dat kan, maar misschien werkt dat afschrikwekkend).
Helaas is het vaak goedkoper om die bon te betalen dan dat bureaucratische systeem te proberen te bevechten, maar wat de overheid hier dus wel mee bereikt is dat mensen extreem cynisch en respectloos voor de overheid worden, en die dus zonder veel gewetenbezwaren gaan zitten ondermijnen, want, als de overheid zich niet aan haar eigen regels houdt, waarom zou een burger het dan nog doen? Met een klein beetje fraude bij de belastingaangifte is zo’n boete al snel terugverdient, immers, en gewoon lekker op een extreem rechtse afbraakpartij stemmen is dan ook een optie.
Ja dit klinkt als een ambtenaar zoals ik er helaas wel meer ken. Van die types die er opgewonden van raken om koningkje te spelen op hun eigen heel klein heuveltje. Van die types die een bon onder de ruitewisser van een auto duwen die met draaiende motor, deur open en alarmlichten aan ergens staat omdat de bestuurder een paar meter verderop iemand die onwel is geworden op straat aan het reanimeren is. Ge mag doar nie parkere eh…
Het hele formeel juridische kader rond parkeerbelasting is inmiddels een zooitje. In het verleden werd aangesloten bij de Algemene wet rijksbelastingen, zodat het doen van aangifte geregeld was op een algemene manier (vertrekken van gegevens op beleidsmatig vastgestelde wijze). Gemeenten hebben inmiddels verordeningen waarin de definities al te wensen overlaten. Voor gebruik van een app is vaak helemaal niets geregeld, anders dan wat termen als “inloggen op het centrale register”. Zo’n parkeer-app is nu juist gebaseerd op het recht op vertegenwoordiging (ex Awb). Daarbij gaat het om het doen van aangifte van het startmoment, waarbij later het eindmoment wordt doorgegeven en de betaling uiterlijk binnen één maand volgt. Dat is een andere manier van het doen van aangifte dan in de meeste verordeningen beschreven. Vraag is en blijft of de duidelijkheid over het doen van aangifte (via een parkeer-app) daarmee de toets van rechtszekerheid kan doorstaan.
Eerlijk gezegd lijkt voor de parkeerder die vraag mij niet relevant, omdat de parkeerder zich dat helemaal niet af hoeft te vragen. Je parkeert ergens, en de gemeente biedt twee mogelijkheden om je parkeerbelasting te voldoen: Via een app met de zone code die ze zelf vermelden, of via de parkeerautomaat. Wat de juridische status precies is van zo’n parkeerapp lijkt mij een kwestie die alleen van belang is voor de gemeente en het bedrijf achter zo’n app. Ik ben trouwens van mening dat ook als je zo’n app gebruikt je de gelegenheid moet krijgen om uit te stappen en te controleren wat precies het zone-nummer is van de parkeerplek waar je staat. Het “logisch dat je dat nog zittend in de auto doet” argument vind ik niet opgaan. Ik heb niet lang geleden nog een naheffingsaanslag gekregen omdat ik per abuis betaald had voor de zone een tiental meter naast waar ik stond. Deze is overigens, na bezwaar, vernietigd.
De gemeente zal toch echt op basis van afdeling 2.3 Awb beleid moeten maken over welke vormen van aangeven (het doen van aangifte) zijn toegestaan. Afdeling 2.3 bevat een dergelijke beleidsopdracht. Je kan stellen dat de app-aanbieder / vertegenwoordiger die toets moet doen, maar uiteindelijk blijft de parkeerder (als aangifteplichtige) verantwoordelijk voor de juistheid / tijdigheid van de aangifte en de betaling.
Juist als het mis gaat, wordt (kan ?) de bestuursrechtelijke inbedding van het aangiftemiddel een (theoretisch) aspect van de discussie (en de rechtmatigheid van de naheffing / boete).
Als een app het kiezen / vaststellen van de juiste gegevens (zone) niet (goed) ondersteunt, zal deze waarschijnlijk niet voldoen aan de “adequaat”-eis zoals de Nationaal Ombudsman eerder definieerde.
Als dat echt de mening is van de gemeente, waarom hebben ze dan nog automaten staan?
Absurd dat dit tot een rechtzaak moest komen.