Goh, lawyerbots zijn beter dan juristen in het lezen van saaie juridische documenten

| AE 10505 | Internetrecht | 6 reacties

Alweer ietsje langer geleden maar toch: in een ‘wedstrijd’ tussen een lawyerbot van het Israëlische LawGeex en twintig Amerikaanse advocaten bleek de eerste een stuk beter in staat om juridische fouten in NDA’s en andere documenten te vinden. Om precies te zijn: de AI was 94% accuraat waar de mensen rond de 85% scoorden. Dit is natuurlijk nieuws omdat het de eerste wedstrijd in deze soort is, maar verbaast het echt dat een computer beter dingen kan vinden in een document dan mensen?

Je kunt natuurlijk aan alle kanten vraagtekens zetten bij het onderzoek (je bent professional issue spotter of je bent het niet). Hoe definieer je accuratesse, bijvoorbeeld? Is er werkelijk een objectieve gouden standaard van ‘fouten’ in een contract, of is dat wezenlijk een subjectieve inschatting waar twee juristen legitiem andere opvattingen over kunnen hebben bij dezelfde casus? Als ik iets laat staan omdat ik weet dat het praktisch gezien nooit speelt, en de AI het als fout signaleert omdat het volgens een rechtenprof in strijd is met de wet, wie heeft er dan gelijk?

Belangrijker voor mij (en de reden dat ik het eigenlijk negeerde, maar ik kreeg diverse mails erover) is echter dat dit onderzoek niets aantoont dat we niet al wisten. Een computer is haast per definitie altijd beter in het herkennen van patronen dan mensen, zeker als het steeds dezelfde soort patronen zijn over de lange termijn. Dat is bij het herkennen van vuurwapens in bagage niet anders dan het herkennen van rare clausules in juridische documenten.

Toegegeven, het bóuwen van zulke herkensoftware is niet eenvoudig. Hoe herken je effectief een juridische clausule in al zijn variaties, inclusief raar taalgebruik en fouten die al dan niet opzettelijk zijn gemaakt? Maar als het eenmaal staat, dan is het volgens mij volstrekt evident dat die het gaat winnen van iedere mens die in dat domein gaat opereren. Geen douanebeambte die een jaar lang ieder verboden artikel in bagage herkent, maar een computer gaat met dezelfde kwaliteit door totdat de stroom eraf gaat.

Dat is geen nieuws maar ook totaal niet erg – dit noemen we automatiseren van standaardwerk en het is precies waar AI binnen de legal tech voor bedoeld is. Het kan niet waar zijn dat we mensen werk willen laten doen dat net zo goed door robots gedaan kan worden. Binnen de juridische sector gebeurt dat echter veel en vaak, en hoe meer ik er over nadenk hoe raarder ik het vind. Er van dromen een vlammend pleidooi in de rechtbank te geven of keihard te onderhandelen en die droomdeal te sluiten, dat zie ik wel. Maar welke rechtenstudent droomt ervan contracten na te lopen op al dan niet onjuist gebruik van “represents and warrants” of het corrigeren van “grove nalatigheid” in “bewuste roekeloosheid?

Ik hoop dus dat berichten zoals deze vaker voorkomen, ook al bevatten ze niets nieuws. Hopelijk dringt hierdoor de boodschap door dat AI écht wat kan toevoegen in de juridische sector.

Arnoud

Hoe terecht is de kritiek op legal tech vanuit de juridische sector?

| AE 10497 | Internetrecht | 3 reacties

Legal tech proponenten doen er goed aan lering te trekken uit het Theranos debacle, las ik bij Above The Law. Dat bedrijf heeft een serieus probleem nu de Amerikaanse SEC haar beweerdelijk innovatieve technologie voor niet-invasief bloedonderzoek serieus betwist – nog lang niet klaar voor de markt. Maar lange tijd kwam men ermee weg, omdat niemand durfde die kritiek te leveren. En dit zou dan ook gelden voor veel legal tech aanbieders, die ook veel te veel beloven terwijl ze nog lang niet klaar zijn, waarna kritiek wordt weggewuifd als afkomstig van fossielen die niet willen veranderen.

Voor wie de techsector kent, komt deze omschrijving niet als verrassing. De term vaporware is hier letterlijk uitgevonden voor grote beloftes die in de toekomst wellicht waargemaakt worden, en niet alleen om de concurrent de pas af te snijden. Dus dat we dat fenomeen in de legal tech sector terugzien, is niet vreemd. Maar het valt mij inderdaad ook wel op dat het in deze sector allemaal net wat erger lijkt.

Wat vast niet meehelpt, is dat juristen getraind zijn om problemen te zoeken in nieuwe dingen. Dat is immers je werk, een klant komt met een vraag en aan jou de taak te voorzien waar het mis zal gaan en hoe hem in te dekken. Professional issue spotters, zoals ik het bij 3 Geeks and a Law blog genoemd zag worden. En omdat het hier dan ook nog eens gaat om een nieuw ding dat je éigen werk aangaat, dat werk waar je zo goed in bent én dat cruciaal is voor je klant, dan gaat het extra hard met de bezorgdheid.

Dat was geen sarcasme overigens; juridische kwesties kennen écht grote risico’s en die onderkennen en vermijden is waar je als jurist de hele dag mee bezig bent. Natuurlijk zien mensen in andere sectoren dat anders (met als ultieme uitingsvorm het contract gemaild om 16:45 met “we willen vandaag tekenen dus alleen de dealbreakers graag”), maar dat terzijde. Het is gewoon moeilijk en risicovol werk dat alleen gedaan kan worden door slimme professionals. Zoals 3G&LB het zeggen:

The lawyer theory of value tends towards the transactional and discrete. Resources (lawyer time) allocated to sequential, individual legal tasks: this question, this contract, this motion. Systems thinking and relative reductions in demand for legal labor (prevention, Lean, #DoLessLaw) are ancillary concerns to be addressed when convenient or absolutely necessary (that is to say rarely). Given their lawyer-on-task orientation, ask most lawyers what they need to be more effective, and the first answer is more time in their own day. The second answer is more time from other skilled lawyers they already work with. (…)

Kort samengevat: wat juristerij nodig heeft, is slimme mensen die hard werken. “Stand back and let me lawyer”. Legal tech wordt vaak in eerste instantie gepresenteerd als een tool waarmee slimme mensen harder kunnen werken, en dat is natuurlijk aantrekkelijk. Maar al gauw blijkt dat dit neerkomt op ánders werken. En dat is dan weer bedreigend, en dat kan een ervaren jurist je in alle detail heel precies uitleggen. (Nogmaals, geen sarcasme, er staan gewoon grote belangen op het spel.)

De belangrijkste factor is dat het tijd kost om te veranderen, en die tijd is schaars. Daarnaast speelt een belangrijke rol dat je als jurist niet vooraf weet hoe de verandering uit gaat pakken, en dat weet je wel van de huidige situatie. Dat geeft weinig prikkel om te veranderen. Als dan ook nog eens blijkt dat zo’n legal tech oplossing niet staat als een huis (en geloof me, een beetje jurist loopt de Grote Boze Wolf er binnen de seconde uit), dan houdt het snel op natuurlijk.

Waarmee ik niet wil zeggen dat legal tech kansloos is, of juristen te pessimistisch. Ik zie een samenspel van krachten die elkaar afstoten, waardoor er maar heel moeilijk beweging te krijgen is de goede kant op. Ik vraag me af hoe dat zich gaat oplossen.

Arnoud

Failliet verklaard vanwege een halve bitcoin, kan dat?

| AE 10482 | Internetrecht | 4 reacties

Het bitcoinbedrijf Koinz Trading is failliet. Dat meldde Emerce onlangs. Het Nederlandse bedrijf verzorgde het minen van bitcoins voor klanten waarbij de klant de apparatuur kocht en Koinz het beheer uitvoerde, maar kwam al snel in de problemen omdat beloofde uitbetalingen niet werden gerealiseerd. Er zou sprake zijn geweest van een piramidespel, waarbij uitbetalingen werden gerealiseerd met inleg van nieuwe klanten in plaats van met echt gedolven bitcoins. Uiteindelijk sprak de rechtbank het faillissement uit, met als opmerkelijk feitje dat een van de schuldeisers geen Euro’s maar een halve bitcoin (0,591 BTC) eiste. Failliet verklaard vanwege een halve bitcoin, kan dat?

Iemand wordt failliet verklaard wanneer hij “in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen”, aldus artikel 1 Faillissementswet. In de praktijk wil dat zeggen dat er twee schuldeisers zijn die allebei hun vorderingen niet voldaan krijgen terwijl ze daar wel gewoon recht op hebben. De hoogte van die vorderingen doet er niet toe; je kunt dus in theorie vanwege twee open facturen van 100 euro failliet verklaard worden. Natuurlijk gebeurt dat niet snel, want wie heeft er geen tweehonderd euro over om dat af te wenden? (En wie dat niet heeft, is volgens mij de facto ook echt failliet.)

In principe gaat het om geldvorderingen, maar de schuldeiser die hier het faillissement aanvroeg was met een halve (0,591) bitcoin aangekomen als claim. De rechtbank kreeg dus de vraag, zijn bitcoins geld. Die vraag hebben we vaker gehad (nee, ruilmiddel, nee, diensten), en de tussenconclusie is volgens mij dat we nog steeds niet weten wat geld nu eigenlijk is. Iedere wet heeft zijn eigen rol voor geld, schuld en betaling en bitcoin moet dus in elk van die situaties apart in dat hokje gepropt worden.

Voor een faillissementsaanvraag kan een bitcoin wel degelijk als vordering worden gezien, aldus de rechtbank:

Een bitcoin bestaat, zo begrijpt de rechtbank, uit een unieke, digitaal versleutelde reeks van cijfers en letters opgeslagen op de harde schijf van de computer van de rechthebbende. Bitcoins worden ‘geleverd’ door het verzenden van bitcoins van de ene wallet naar de andere wallet. Bitcoins zijn op zichzelf staande waarde-bestanden, die bij een betaling rechtstreeks door de betaler aan de begunstigde worden geleverd. Hieruit volgt dat een bitcoin een waarde vertegenwoordigt en overdraagbaar is. Naar het oordeel van de rechtbank vertoont het hiermee kenmerken van een vermogensrecht. Een vordering tot betaling in bitcoin is dus te beschouwen als een vordering die voor verificatie in aanmerking komt.

Een vermogensrecht is een niet-stoffelijk recht dat tot voordeel strekt, en stoffelijk voordeel op (kunnen) leveren. Ook dergelijke rechten kunnen als vordering worden gebruikt, en daarmee een hele of halve (oké, of 0,591) bitcoin ook. Daarmee kun je met deze vordering (plus nog eentje van een ander als steun, en die waren er diverse) een faillissement aanvragen.

Arnoud

Waarom de NPO-app geen toestemming mag eisen voor tracking en dataverzameling

| AE 10260 | Internetrecht | 25 reacties

Juristen zetten vraagtekens bij de manier waarop de app NPO Start gegevens verzamelt van gebruikers, meldde de NOS vorige week. De NPO app eist akkoord op de mogelijkheid dat informatie over het kijkgedrag wordt doorgeven aan adverteerders (inclusief niet met naam genoemde partijen), anders kun je de app niet gebruiken. Wat mij betreft is dit… Lees verder

Ook openbare gegevens vallen gewoon onder de AVG

| AE 9805 | Internetrecht | 40 reacties

Een lezer vroeg me: Klopt het dat de Algemene Verordening Gegevensbescherming ook gaat gelden voor informatie uit openbare bronnen? Dat kan toch niet waar zijn, dan is internet toch ineens volledig verboden terrein? Het klopt dat de AVG ook gaat gelden voor persoonsgegevens die in een vrijelijk toegankelijke openbare bron te vinden zijn. Dit is… Lees verder

Mag het mijnen van cryptomunten online advertenties vervangen?

| AE 9696 | Internetrecht | 42 reacties

Intrigerende ontwikkeling las ik bij Dutch Cowboys: het plaatsen van een crypto-munt mijner op een website die de processor van jouw computer gebruikt om die digitale valuta te genereren. Dit ter vervanging van de klassieke advertentie, waar immers geen cent meer mee verdiend wordt omdat iedereen adblockers heeft. Het idee is niet helemaal nieuw maar… Lees verder

Mag mijn zorgverzekeraar op Facebook om mijn BSN vragen?

| AE 9693 | Internetrecht | 22 reacties

Een lezer vroeg me: Nadat ik ontdekte dat ik mijn gegevens niet kon wijzigen bij het portaal van mijn verzekeraar, kreeg ik via Facebook contact met ze. Heel behulpzaam en vriendelijk, alleen wil men mijn BurgerServiceNummer ontvangen ter authenticatie. Mag de zorgverzekeraar überhaupt wel naar mijn BSN vragen via dit kanaal? Vragen naar een BSN… Lees verder

Steeds meer Nederlanders lezen aanmaningen en berichten in MijnOverheid niet

| AE 9667 | Internetrecht | 61 reacties

Steeds meer Nederlanders lezen de berichten in de Berichtenbox van MijnOverheid niet, meldde Tweakers afgelopen woensdag op gezag van de Ombudsman. Daardoor krijgen die mensen waarschuwingen en aanmaningen niet onder ogen, wat tot gevolg kan hebben dat rekeningen oplopen en ze in de schulden belanden. Maar hoera, er komt een app dus alles wordt beter…. Lees verder