Het bedrijf Ticketveiling.nl misleidde consumenten door via een speciaal ontwikkeld algoritme mee te bieden bij veilingen. Dat maakte de ACM onlangs bekend, en zij legde daarvoor een boete van 270.000 euro op. Deelnemers aan de veiling dachten dat zij opboden tegen andere menselijke deelnemers, maar het was dus een bot van de aanbieder zelf.
Bij Ticketveiling punt nl kun je via een veiling bieden op uitjes, diensten en producten. Kennelijk komt het daar met enige regelmaat voor dat er niemand (of te weinig mensen) ging bieden, waardoor de gewenste minimumprijs niet werd gehaald. Dan zet je dus een algoritme in:
Deze zogenaamde biedbot werd in de periode van 1 augustus 2024 tot en met 1 december 2024 ingezet bij de veiling van ruim 70.000 kavels. Deelnemers aan de veiling dachten daardoor dat ze opboden tegen andere menselijke deelnemers. In werkelijkheid boden zij op tegen een biedbot die door het bedrijf zelf was ingezet. Als de biedbot de veiling won, konden de menselijke deelnemers vervolgens voor dit winnende bedrag alsnog het aanbod accepteren. Daarbij werd niet verteld dat de biedbot de veiling had gewonnen.In het boetebesluit lees ik dat men allerlei stappen nam om te verhullen dat hier sprake was van bots. Zo gebruikten deze verschillende biedstrategieën en hadden ze wisselende namen, zodat ook vaste klanten niet direct Berend zouden herkennen.
Ergens voelt het raar dat je je eigen bot laat bieden, want wat nou als die wint? Specifiek hier was dat geen nadeel: men had de “lachende tweede” regel. Ik citeer de collega’s van VakantieVeilingen:
Dat betekent dat je, ook al ben je niet de hoogste bieder, het product tóch kunt kopen voor hetzelfde bedrag als het winnende bod. Je krijgt daarbij exact dezelfde rechten en plichten als de winnaar van de veiling. We bieden dit alleen aan wanneer het hoogste bod aantrekkelijk voor jou is. Dit is het geval wanneer de prijs lager ligt dan de kassaprijs, maar wel binnen de vooraf afgesproken marge met de aanbieder. Zo profiteer je er allebei van.Persoonlijk snap ik hier weinig van, waarom zou je als platform een ander dan de hoogste bieder het product gunnen? Misschien wanneer je meerdere exemplaren hebt, maar dan kun je je weer afvragen waarom je een veiling hanteert.
Ik had zelf gedacht dat dit zou uitkomen bij “jezelf bedrieglijk voordoen als consument”, maar de ACM houdt het veel simpeler: dit is misleiding over “de prijs of de wijze waarop de prijs wordt berekend” (art. 6:193c lid 1 onder d BW).
Arnoud
Ik zal wel weer een beetje cynisch zijn, maar het bestaan van dit soort bots verbaast me totaal niet.
Ja, dergelijke bots zijn al een tijdje beschikbaar en als consument kun je ze legaal gebruiken. Hoef je niet op onzinnige tijden achter je computer te zitten.
Gebruik door aanbieders of veilingorganisaties is niet toegestaan.
Boete is helemaal terecht, wat een ellendige site is het.
Als je een veiling hebt met meerdere exemplaren, dan zouden alle winnende bieders moeten kopen tegen het laagste winnende bod. Ik vind vakantieveilingen krom, omdat ze dat niet doen, en überhaupt niet aangeven hoeveel exemplaren er geveild worden.
Mijn vrouw heeft het wel eens geprobeerd, maar ik vind het vooral een site die enorm veel tijd kost, en uiteindelijk niet goedkoper is dan als je gewoon een keer goed zoekt, en bereid bent op ongunstige tijden op vakantie te gaan. Leveranciers gebruiken het gewoon om de laatste gaatjes te vullen.
Het hele biedsysteen wordt hier gebruikt om intransparantie te creëren over de prijs van het product. Aanbieder is bereid voor een minimumbedrag te verkopen maar dat bedrag mag je niet weten, hoop/verwachting is dat door bieden mensen uiteindelijk meer betalen dan dat minimum, anders had je het voor het minimum gewoon te koop gezet. Er is echter gewoon sprake van een product dat redelijkerwijs onbeperkt verkoopbaar is en niet alleen naar de winnaar gaat, zoals de lachende tweede aantoont. Er is dus geen noodzaak voor het veilen anders dan de consument door intransparantie verleiden meer te betalen dan nodig.
In het geval van echt beperkt aanbod (cruise vertrekt morgen, hoogste bieder krijgt de laatste nog vrije hut – er is geen lachende tweede) lijkt een veiling redelijk, maar voor deze kortingstickets met ruime voorraad dus niet.
Je vraagt je af of je dus niet nog verder kunt gaan met een algemener verbod op deze praktijk.
Ik zeg niet dat het zo ging, maar iemand had iets kunnen bedenken als dit. Ene aanwezige mens: “ik biedt 100” Bot1: 110 Bot2: 120 Ene aanwezige mens: 130 Bot1: 150
Veiling tegen ene mens: “nou vooruit, je bent de lachende tweede en mag het hebben voor 150”. Terwijl het helemaal niet verkocht zou kunnen worden aan de bot en de mens alleen het voor 100 zou hebben kunnen krijgen. Er is slechts 1 verkocht product.
De combinatie van “lachende tweede” met biedbots maakt het mogelijk dat vakantieveilingen aan pure prijsopdrijving kan doen. De bots bepalen de minimumprijs die de consumenten moeten betalen. Wat mij betreft had de boete best hoger mogen zijn en hadden de aanbieders ook aangepakt mogen worden op “onterecht verkregen inkomsten”.
Moeten we dit soort fake-veilingen verbieden, dat weet ik niet. Strenge regulering lijkt me op zijn plaats. Een beperkt aantal kavels per maand, streng verbod op biedbots of bieden door de verkoper. Aanbieder mag een minimumprijs zetten, maar wordt die niet gehaald, dan is er geen verkoop.
Een boete van 3 euro 85 per veiling? Sja.
Bij vakantiedata in het verleden zinloos. Maar zouden er ipv. boetes ook mogelijkheden zijn om af te dwingen om alsnog bijv. het eerste bod voor de bot ging deelnemen, te laten gelden als beste bod? Maal 70.000 erg nadelig voor de “veiling”, maar wel zo eerlijk voor de bieders.
Dit voelt inderdaad als een schijntje. Cost of doing business…