Een lezer vroeg me:
Een club waar ik vaak kom heeft sinds kort een verbod op camerabrillen. Vind ik prima, maar los van het feit dat ik betwijfel of hun uitsmijters of garderobepersoneel een camerabril van een gewone bril kunnen onderscheiden, mogen ze dat zomaar verbieden?Het korte antwoord is simpel: ja, want een club mag (binnen het redelijke & artikel 1 Grondwet) huisregels stellen zoals ze goeddunkt. Alleen in net pak, geen sportschoenen, geen camerabril, alleen met paars haar op Paarshaardag, kan allemaal.
Het idee is dat het zichzelf oplost: als te weinig mensen in net pak willen komen, dan krijg je geen publiek en ga je failliet. Dus waarom zou de wet zo’n regel verbieden. De discussie over huisregels gaat vrijwel altijd over verkapte discriminatie: met neutraal klinkende huisregels zoals “geen sportkleding, schoudertasjes en Vuitton-petjes” ben je in feite aan het selecteren op een beschermd (etnisch) kenmerk bijvoorbeeld, en dat mag niet.
Een goede reden hebben voor een huisregel is handig voor het draagvlak. Bij camerabrillen kan ik die wel bedenken, want velen ervaren het als ongewenst dat ze stiekem gefilmd worden. En voor regelziftende juristen zoals ik is er ook nog artikel 441b Strafrecht, dat heimelijk gebruik van camera’s in voor het publiek toegankelijke ruimtes (zoals cafés, bioscopen en clubs) strafbaar stelt. Ook als je ze in de hand houdt.
Een bezoeker met camerabril zou daar tegenover kunnen stellen dat elke club vol zit met Tiktokkende of Instagrammende bezoekers die alles livestreamen zonder te vragen. En dat is waar, maar valt niet onder het wettelijk verbod. Ook zijn die mensen makkelijk te spotten, al is het maar omdat ze zelf graag front and center in beeld willen zijn.
Camerabrillen zijn een stuk lastiger te spotten, zeker als mensen het rode lampje afplakken en gemaakt achteloos rondlopen. Dan gefilmd worden voelt ineens anders, en dat kan de sfeer in zo’n club beïnvloeden. En dat is voor mij al snel gelijk aan het “heimelijk” uit het strafrecht. Daarom kan -en mag- een club dan ingrijpen.
Arnoud
Ik weet niet in hoeverre camerabrillen al worden gebruikt door mensen met een visuele beperking om toch te kunnen “zien”. In dergelijke gevallen lijkt mij een uitzondering op het verbod op zijn plaats, omdat je anders doet aan verboden discriminatie op basis van een beperking.
Dat soort brillen bestaan, je focust alleen te veel op één handicap: https://hearinghealthmatters.org/thisweek/2023/xanderglasses-captioning-vuzix-interview/
Met vertaalfunctie ook handig als je de taal niet spreek (ook een beperking: discriminatie op taalkennis is ook verboden, toch?), en als ze kunnen liplezen, dan ook handig om te kunnen communiceren in de vaak veel te lawaaiige omgevingen van uitgaansgelegenheden….
Goed, als uit onderzoek blijkt dat doven en slechthorende massaal naar deze bril grijpen vanwege de behoefte aan toegankelijkheid door transcriptie, dan zie ik het argument ontstaan.
Massaal is natuurlijk lastig, dit is één van de eerste die zoiets op de markt brengt, het ding kost $ 5000, ze draaien op maximale productie capaciteit en er is desondanks een wachtlijst.
Er is dus in ieder geval een vraag naar en de doelgroep heeft er nut van.
Ik vindt massaal een vreemde eis bij een nieuw product, maar zou niet voor het eerst zijn dat wetgeving nuttige innovatie in de dwars zit omdat het niet meeverandert.
En wat betreft Alex zijn opmerking, de bril heeft een camera, ik weet alleen niet welk doel die precies dient. Wat ik mij voor kan stellen is dat je in het augmented scherm markleert wie de spreker van de transcriptie in je beeld is?
“Massaal” is nodig om te laten zien dat je de beschermde groep wezenlijk raakt. Als het een nicheproduct is, dan is het argument “dit discrimineert tegen doven en slechthorenden” niet heel sterk, want dan zijn er niet of nauwelijks doven die de bril dragen.
Maar moet men die dan massaal hebben? Want dan kom je in kip ei situaties terecht. Of moet er massaal vraag naar zijn?
Dat het nu niet massaal gebruikt wordt komt met name door beschikbaarheid en prijs (niet vergoed).
Ik stoor mij heel erg aan de passieve houding in deze. Het is een duidelijk voordel voor een doof persoon en je raakt doven met deze bril aantoonbaar. Het zou niet uit moeten maken hoevel je er raakt, maar dat je ze raakt en dat dat komt door dat je een hulp middel voor hun handicap verbiedt.
Het is een afweging van belangen. Op dit moment is er daadwerkelijk overlast van stiekemfilmers, en daarom willen organisaties stiekemfilmbrillen verbieden. Dat doven daar last van hebben, kan een tegenargument zijn maar dan moet die last wel enige omvang hebben. Het verbod ongeldig verklaren dupeert óók mensen, namelijk zij die stiekem gefilmd worden en de organisaties die daardoor gedoe op hun activiteiten krijgen. Zolang het dovenargument dus theoretisch of klein is, kan het dus geen gewicht in de schaal leggen.
Er kan toch een uitzondering gemaakt worden? Vaak zijn honden ook verboden in horeca. Maar wordt een uitzondering voor hulphonden (blindengeleidehond) gemaakt.
Daar is de bril vooral een projectie oppervlakte. Heeft in de basis, lijkt mij, verder geen camera nodig.
Natuurlijk kan een camera voor blinden/slechtzienden ook oplossingen bieden. Maar daar hebben ze niet per se een camera op een bril voor nodig. Volgens mij wordt de smartphone zelf nu al veel gebruikt.