Via ChatGPT zoeken hoe je een hoge ontslagvergoeding kunt krijgen en daarbij lasterlijke beweringen doen, behoort een werknemer niet te doen. Het kan zelfs je ontslagvergoeding omlaag halen. Dat maak ik op uit een recent vonnis uit Zeeland-West Brabant. Ik moet zeggen dat ik het raar vind.
Het tussenvonnis uit februari geeft de achtergrond uitgebreid weer. De werknemer was na een lange periode van gedoe op staande voet ontslagen, vanwege onder meer weigering van re-integratieverplichtingen, ongeoorloofde afwezigheid en misbruik van bedrijfsmiddelen en integriteitsinbreuk.
Die laatste is voor mij het interessantst, want dat ging over ChatGPT: de werknemer had aan Sjet gevraagd hoe hij een lekker hoge ontslagvergoeding kon krijgen, inclusief “lasterlijke beweringen” over de werkgever. Ik citeer voor de beeldvorming:
“Hoeveel procent acht je dat ik zonder rechtszaak dit kan afhandelen en 40.000€ mee kan krijgen?” en “ Kan ik 50.000 eisen of is dit buiten proportie?” en “Als ik op 80.000 begin kan ik op 50.000 eindigen?”.Dit noemt de rechter “informatie delen over de arbeidsverhouding” en dat is dan “in beperkte mate verwijtbaar”. Helaas ontbreekt het waarom, en dat doet voor mij raar aan.
De argumentatie past eerder bij “de werknemer heeft het aan een journalist verteld” of “hij zette alles op Facebook”. Ik denk dan, zit hier het klok-klepel verhaal van dat alles dat je in ChatGPT invoert, deel wordt van de trainingsdata? Oftewel, als je over zes maanden vraagt, “vertel me over [werkgever]” dat je dan de lasterlijke teksten als feiten krijgt?
Dat is jammer, want het is een factor die meeweegt in de beslissing om de werknemer géén billijke vergoeding toe te kennen. Ik vraag me af of er ook zo was geoordeeld als de werknemer in Google had gezocht naar “hoe veel ontslagvergoeding bij onterecht ontslag door malafide werkgever” of iets dergelijks.
Arnoud
Benoemde werknemer de naam van de werkgever in de vragen aan Chat? Als dat niet het geval is, dan ben ik benieuwd waarom dit onredelijk is naar de werkgever. Als dit wel zo is, dan loopt de vergelijking met Google mank, en zou de Google opdracht die vergelijkbaar is moeten zijn: “hoe veel ontslagvergoeding bij onterecht ontslag door [naam werkgever]”
Dat weten we niet. In het tussenvonnis worden alleen neutrale vragen geciteerd:
De laatste zin suggereert dat ergens ook de naam werkgever is genoemd. Ik zou dat niet raar vinden, je begint zo’n chat met “ik ben procesoperator bij X” of “ik werk als jurist bij Y”.Tegelijkertijd, als ChatGPT een bedrijfsmiddel was, dan heeft de werkgever een contract gesloten. Met daarin ofwel iets geregeld over vertrouwelijkheid, of niet. Dat is dan hun eigen keuze. Is de vraag invoeren op ChatGPT in dat geval niet eerder vergelijkbaar met een vraag stellen aan de (ingehuurde) bedrijfsjurist, zij het dat deze in een vrijmoedige bui is en niet per se in het belang van zijn werk/opdrachtgever antwoordt?
Ook staat hier dat deze vragen betrekking hebben op “hoe hij het beste eruit komt bij ziekte” – maar hoezo kijkt de werkgever (achteraf) mee met een werknemer die informatie over zijn ziekte deelt met een onderaannemer (danwel derde)? Dat lijkt me ook niet normaal?
De implicatie lijkt te zijn dat het een persoonlijk account van de werknemer was en geen bedrijfsmiddel.
Ik zou niet de naam van de werkgever noemen. Ik ben procesoperator is m.i. voldoende.
Veel vragen…. Mijn eerste vraag zou zijn: hoe weet de rechter (of de werkgever) dit? Is de werknemer zo snugger geweest hiervoor bedrijfsmiddelen te misbruiken? Natuurlijk is ome Sjet (leuke naam trouwens) geen jurist, en totaal niet vertrouwelijk, maar als hij in een café met een willekeurige bezoeker hierover een boom had opgezet, en dat was toevallig het nieuwe hoofd HR van die werkgever, was dan het resultaat hetzelfde geweest? Wat zou een professionele jurist arbeidsrecht gezegd hebben in reactie op dezelfde vragen….?
Dit lijkt een beetje op de Amerikaanse third-party doctrine: Je hebt communicatie met je advocaat ook met een derde partij gedeeld (ook al is dat een geautomatiseerd systeem) en daarmee is de gegevens die anders vertrouwelijk zouden zijn dat nu ineens niet meer.
Van oudsher snap ik de gedachte wel, dat zodra jij je vertrouwelijke communicatie met je advocaat ook in een nationale krant laat publiceren die vertrouwelijkheid er wel een beetje af gaat. Maar ondanks dat ChatGPT/OpenAI een derde partij is heeft dat wel een dusdanige sfeer van vertrouwelijkheid dat het m.i. geen afbreuk zou moeten doen aan die vertrouwelijkheid.
nb Iedereen die praat over ‘chat’ terwijl die ‘ChatGPT’ bedoelt is af. ‘Sjet’ zou al helemaal per direct in het Wetboek van Strafrecht opgenomen moeten worden (voorstel: boete 4e categorie).
Hier nog eentje van deze meneer https://www.recht.nl/rechtspraak/uitspraak/?ecli=NL:RBNHO:2026:6889, ditmaal over een chargeback-verzoek op een creditcard.
Deze reactie had natuurlijk bij https://blog.iusmentis.com/2026/07/22/rechter-zet-streep-door-privacywet-als-verdienmodel/#comments gemoeten
De reclame- en loginvrije link is ECLI:NL:RBNHO:2026:6889.