Het Gerechtshof Amsterdam geeft de Nederlander Danny Mekic gelijk in zijn zaak tegen Twitter/X. Dat meldde NRC vorige week. Het is de vijfde juridische overwinning van Mekic op rij over dezelfde kwestie, maar inzage in de verwerking van zijn gegevens heeft hij nog altijd niet.
De zaak speelt al geruime tijd. Over de eerste instantie blogde ik destijds:
Technoloog en Ph.D-kandidaat Danny Meki? ontdekte in oktober dat hij op X was onderworpen aan een shadowban: weliswaar kun je zelf alles nog gebruiken, maar niemand krijgt je berichten meer te zien. Dat bleek (volgens de helpdesk van Twitter, waar verbazingwekkend genoeg nog mensen werkten destijds) te herleiden tot een artikel van de NOS dat Mekic daar gedeeld had:
“De chats van honderden miljoenen mensen worden straks gescand om een relatief klein aantal misdadigers op te sporen, hoe erg ook. ”[ [account 2] ] Veel kritiek op Europese plannen tegen kinderporno: “Niet proportioneel”
De algoritmes van Twitter vonden dit problematisch, maar Mekic kreeg geen uitleg waarom. En dat vindt de wet dan weer problematisch, want de Digital Services Act (DSA) eist simpelweg dat je motiveert waarom -en met bewijs- je een bepaalde moderatiehandeling hebt gedaan.
De rechter gaf Mekic gelijk, maar X maakte vervolgens 90% van de documentatie die ze gaf onleesbaar “vanwege bedrijfsgeheimen”. Daarom ging Mekic in hoger beroep, wat tussentijds nog leidde tot een geschil over een spreekverbod voor Mekic, omdat men bang was dat hij de ruwe documenten zou lekken. (Niet toegewezen, uiteraard.)
Nu is er dan het inhoudelijke arrest van het Hof Amsterdam. Men loopt categoriegewijs door de ruwe informatie en licht toe waarom deze al dan niet vertrouwelijk zou moeten zijn.
Plaatsing van het NSFW label op content van [geïntimeerde] (de post van 11 oktober 2023) is de aanleiding geweest voor onderhavig geschil. … X heeft niet inzichtelijk gemaakt waarom bedrijfsgeheimen worden geopenbaard als [geïntimeerde] inzage krijgt in welke NSFW labels op zijn content zijn geplaatst.
Het argument daarbij was natuurlijk dat iedereen dan trucs gaat verzinnen om de criteria voor zo’n label te omzeilen. In het algemeen is dat een risico. Als alle criteria algemeen bekend zijn, dan is detectie een stuk minder krachtig. Maar het Hof wil graag weten waarom specifiek bij
deze inzage door
deze persoon voor
deze posts dat risico zich conreet voordoet. En die uitleg kan X niet geven.
Iets vergelijkbaars gebeurt bij posts van Mekic die als “ongeschikt voor advertenties” zijn gemarkeerd:
Het aanmerken van een post van [geïntimeerde] als gevoelig of ongeschikt voor advertenties treft hem in die zin dat het besluit om een dergelijk label toe te kennen tot gevolg heeft dat er naast die post geen advertenties komen te staan of alleen advertenties worden getoond van adverteerders die geen instructie hebben gegeven om een bepaalde gevoeligheid, ongeschiktheid of trefwoord te mijden. Dat kan tot gevolg hebben dat de reputatie van [geïntimeerde] wordt aangetast.
Ook hier geldt dat je als bedrijf natuurlijk een commercieel belang hebt om de werking van je advertentiesysteem te beschermen. Omdat het mogelijk om “enkele tientallen” posts gaat, is er dan een “zeker risico” dat patronen in het advertentiesysteem kunnen worden herkend. Maar omdat de
reden voor de markering ontbreekt, is dat nog vrij speculatief en daarmee onvoldoende.
Frustrerend voor mij is dat we uiteindelijk weinig tot geen inzicht krijgen in waarom die specifieke tweet tot dat label leidde. Meer dan de zin “Dat de post van 11 oktober 2023 is gemarkeerd omdat daarin het woord ‘kinderporno’ voorkwam, is al bekend” krijgen we niet. Maar was het dan werkelijk zó simpel, een keyword scanner maakt dat je bericht NSFW is?
Arnoud
