Hoe je een bak geld verdient door gewoon de inkoopvoorwaarden te accepteren, wacht wat?

| AE 11011 | Security | 1 reactie

Corporate purchasing and policies make funding open source Literally Impossible, aldus Swift on Security, een parodiërende maar serieus te nemen securityonderzoekster. De onderliggende klacht is namelijk best reëel: als je een paar tientjes wilt vragen van een groot bedrijf om een bug in je open source project te fixen, dan is dat enorm ingewikkeld. Maar vraag je tienduizend euro voor een supportcontract waaronder je hetzelfde doet, dan is dat zo geregeld. Met dus het advies, doe dat laatste. Waarbij allerlei juristen beginnen te roepen, ja maar de inkoopvoorwaarden dan. Nou ja, die accepteer je dan dus gewoon, wat kan je gebeuren.

In de kern is het probleem de bureaucratie en overhead die je krijgt als je met een groot bedrijf zaken gaat doen. Er moeten veel punten op de i worden gezet wil zo’n organisatie overtuigd zijn dat ze met jou in zee moeten. Dat gaat vaak beter als je een serieuze belofte met langetermijntoezegging kunt doen, oftewel een supportcontract voor drie jaar met 24/7 beschikbaarheid. Dat dat wat meer kost dan het half uurtje dat ze eigenlijk wilden, is een bijzaak.

Natuurlijk zal zo’n bedrijf ook flink wat verwachten, althans op papier. Denk aan stevige aansprakelijkheid, lange betalingstermijnen, eenzijdig opzeggen en al die andere dingen waar je als leverancier op dag 1 tegen gewaarschuwd wordt. Dat moet je niet accepteren natuurlijk. Alleen: als er in de praktijk echt niet meer te verwachten is dan af en toe wat kleine vragen over dingen die je toch al deed, en de software gratis weggegeven wordt, welke aansprakelijkheden zijn praktisch gezien dan te verwachten? Vanuit dat perspectief is “teken gewoon en pak dat geld” een hele logische.

Een andere reden voor dit probleem is denk ik dat een eenmalige uitgave van een paar tientjes vaak wordt gerekend onder het kopje reiskosten/onvoorzien, en bedrijven zijn daar vaak erg huiverig over omdat de kans voor misbruik groot is. Als iedereen in het bedrijf ineens 50 euro mag geven aan een vaag figuur op internet omdat die een of ander leuk tooltje zou hebben gemaakt, waar ben je dan als multinational? (Ik ken mensen die om die reden die 50 euro dan maar privé betalen en het later verrekenen met reiskosten naar een conferentie.)

Het doet natuurlijk raar aan, blog ik een hele serie over hoe je je verweert tegen inkoopvoorwaarden en dan kom ik ineens met een advies om ze gewoon maar te accepteren. Maar soms kan dat gewoon het goede advies zijn.

Arnoud

Moet je van het AVG-vergeetrecht je backups opschonen van oude persoonsgegevens?

| AE 10935 | Privacy, Security | 15 reacties

Interessante discussie in de berichtgeving over de Bits of Freedom informatieopvraagtool, waarmee je makkelijk brieven genereert om je rechten naar bedrijven over je persoonsgegevens uit te oefenen. En dan (natuurlijk) het vergeetrecht, hoe ver gaat dat als je vraagt om vergeten te worden. Tweaker ‘RedSandro’ signaleert een specifiek probleem:

Af en toe komt het – hoewel uitzonderlijk – voor dat een bedrijf te maken heeft met dataverlies. Er wordt dan tijdelijk (onlangs github iirc) of permanent (verleden jaar gitlab iirc) een backup teruggezet. Nu ben ik benieuwd wat de wet hierover te zeggen heeft.Als klant denk ik: Ik wil ook niet meer in backups voorkomen. Dit is al dan niet een smoes die ik wel eens heb gehoord als reden waarom ik na verloop van tijd weer een nieuwsbrief ontvang nadat ik me heb uitgeschreven.

Als iemand zijn recht te worden vergeten uitoefent, dan geldt dat in principe jegens alle data die een bedrijf over hem heeft. In principe, want alleen data hoeft weg die verouderd of irrelevant is. Een vergeetverzoek op de debiteurenadministratie zal niet zo veel zin hebben dus, om eens wat te noemen.

Ben ik al jaren geen relatie meer bij een organisatie, dan heb ik ondertussen wel het recht verworven te worden vergeten. Men zal dan braaf mijn vermelding als oud-klant verwijderen, maar er zwerven vast nog backups rond van het nieuwsbriefbestand of de oudklantenadministratie. Dat is dan een probleem, want ook daar moet ik uit worden verwijderd.

In principe. Want: het doel van een backup is te zorgen dat een bedrijf weer verder kan na een catastrofe, en dat is gewoon een legitiem eigen belang onder de AVG (artikel 6 sub f) waarbij je de inhoud van de backup nodig hebt. Ook die verouderde, achterhaalde informatie over die exklant die vergeten wilde worden. Backups zijn niet ontworpen of bedoeld om individuele bestanden uit weg te halen.

Problemen ontstaan als na het herstellen van de backup die personen weer terug opduiken in de verzendlijst. Maar dat hoort niet te gebeuren. Als je een backup terugzet, lijkt het mij dat je daarmee terugkomt bij de huidige situatie. Mogelijk een dag of wat terug, maar verder niet. De bedoeling van een backup is immers terug te komen bij waar je was, zodat je weer door kunt.

Daarmee komen bij het restoren weliswaar verouderde gegevens terug, maar ook alle oude afmeldingen. Heb je dus zo’n backupprocedure, dan is er niets aan de hand. De restore zorgt er voor dat óók de afmeldingen weer gerestored worden. Althans, dat zou moeten om een AVG compliant backup strategie te hebben.

Dus nee, je hoeft je backups niet op te schonen – mits je maar zeker weet dat het terugzetten van een backup leidt tot herstel in de toestand van zo kort mogelijk voor de catastrofe. Komt je backupstrategie neer op “ik kopieer alles naar een externe disk en daarvan zet ik alles terug bij een storing” dan heb je een probleem.

Arnoud

Als een security onderzoeker een datalek ontdekt, is dat dan een datalek?

| AE 10811 | Privacy, Security | 13 reacties

Een vraag via Twitter:

Suppose during a contracted test a security testers stumbles upon a number of personal data… Is that a data breach? #gdpr – no clue yet…

Van een datalek is onder de AVG/GDPR sprake bij “een inbreuk op de beveiliging die per ongeluk of op onrechtmatige wijze leidt tot de vernietiging, het verlies, de wijziging of de ongeoorloofde verstrekking van of de ongeoorloofde toegang tot doorgezonden, opgeslagen of anderszins verwerkte gegevens” (artikel 4 definitie 12). Kernwoorden hierbij zijn dat de beveiliging geschonden is en dat die persoonsgegevens vervolgens per ongeluk of onrechtmatig zijn verwerkt.

Je kunt als security-onderzoeker bij een opdracht ontdekken dat persoonsgegevens kwetsbaar zijn voor zulk onrechtmatig verwerken. Dat kan per toeval of door gericht onderzoek naar security-kwetsbaarheden. Een simpel voorbeeld is dat je een standaardwachtwoord gebruikt (het bekende admin/admin voorbeeld) of een trucje uithaalt om een beveiliging te omzeilen, dat is immers deel van security onderzoek bij een bedrijf.

Met zulk handelen wordt dan een beveiliging geschonden, en vervolgens krijg je toegang tot persoonsgegevens die niet voor jou bestemd zijn. Dat zou volgens de letter dan een datalek zijn.

Alleen, gezien de aard van het onderzoek zou ik het raar vinden om deze toegang als “onrechtmatig” te kwalificeren. Het is deel van je werk, het kan gebeuren dat je dit tegenkomt. Daar is dan niets onrechtmatigs (of per ongeluks) bij. Ook zou ik dit geen ‘inbreuk’ in de zin van de wet noemen – die term heeft een ondertoon van illegaal gedrag, en een ingehuurde security onderzoeker handelt natuurlijk niet illegaal in zijn werk.

Natuurlijk moet je als onderzoeker wel gebonden zijn aan geheimhouding, het is immers niet de bedoeling dat je die gegevens vervolgens ergens anders voor gaat gebruiken. Maar dat staat standaard in de algemene voorwaarden (of apart getekende NDA) lijkt me zo.

Belangrijk is wel dat deze constatering door de security onderzoeker moet leiden tot een nader onderzoek. Want als de onderzoeker erbij kon, dan konden anderen dat misschien ook. En dát zou dan wel een datalek opleveren.

Arnoud

Een openbaar toegankelijk script manipuleren is ook gewoon computervredebreuk

| AE 10806 | Security | 20 reacties

De rechtbank Den Haag heeft geen straf opgelegd aan een 45-jarige it’er die een datalek had ontdekt en aan de grote klok had gehangen. Dat las ik bij Tweakers vorige week. De man was met een script binnengedrongen in een databank. De beveiliging daarvan was minimaal, maar dat was genoeg voor de rechtbank om van… Lees verder

Wie is er aansprakelijk voor een door de browser onthouden internetbankierenwachtwoord?

| AE 10709 | Security | 24 reacties

ING onderzoekt of het mogelijk is zijn Chrome-inlogpagina weer ondersteuning te laten bieden voor het invullen van wachtwoorden met een wachtwoordmanager. Dat meldde Tweakers onlangs. De bank had dit geblokkeerd uit angst dat mensen hun browser dit laten onthouden, zodat een derde zonder veel moeite vanaf die laptop kan internetbankieren met alle gevolgen van dien…. Lees verder

Nederlandse rechter verplicht Samsung niet om snel Android-updates aan te bieden

| AE 10642 | Ondernemingsvrijheid, Security | 6 reacties

De rechtbank in Den Haag heeft in een zaak van de Consumentenbond bepaald dat Samsung niet snel beveiligingsupdates voor alle smartphones hoeft aan te bieden. Dat meldde Tweakers vorige week. De Bond had een principezaak tegen de smartphonemaker aangespannen omdat zij vond dat Samsung te weinig informatie gaf over updates, en bovendien te traag was… Lees verder

Google gaat telefoonmakers verplichten beveiligingsupdates aan te bieden

| AE 10581 | Security | 20 reacties

Google gaat telefoonmakers contractueel verplichten om smartphones van software-updates te voorzien. Dat meldde Nu.nl vorige week. Een onderwerp waar al veel over te doen is, onder meer vanuit onze Consumentenbond met haar actie die onder meer leidde tot een rechtszaak tegen Samsung met de eis tot langer updaten van smartphones. Fabrikanten zijn volgens mij gewoon… Lees verder

Moet ik aangifte doen van computervredebreuk tijdens de les?

| AE 10567 | Regulering, Security | 25 reacties

Een lezer vroeg me: Mijn docent voor het vak IT Security gaf net aan hoe makkelijk het is onbeveiligde PHPMyAdmin omgevingen te vinden met een Google-zoekopdracht en daar dan op in te loggen. We kregen zelfs een live demonstratie. Voor zover ik weet, is dit computervredebreuk en dat is een ernstig misdrijf. Ben ik nu… Lees verder

Mag je een zoekmachine voor miljoenen gehackte Nederlandse wachtwoorden online zetten?

| AE 10501 | Security | 23 reacties

De zoekmachine Gotcha.pw waarmee je de wachtwoorden van miljoenen Nederlandse e-mailadressen kunt doorzoeken is online, las ik bij RTL Nieuws. Met meteen daarop dat de zoekfunctie offline was, zo te lezen vanwege angst of het wel legaal is, om zo’n zoekdienst aan te bieden. Want meer dan 1,4 miljoen wachtwoorden van onder meer LinkedIn, Dropbox,… Lees verder