Mag de baas privée-mail op het werk lezen?

| AE 1716 | Privacy | 13 reacties

Een lezer mailde me:

Ik stuur een e-mail naar een kennis bij een groot bedrijf. Heeft de meerdere binnen dat bedrijf recht om mijn e-mail aan die persoon te lezen? En zo ja, gaat dit ook op als ik specifiek in het onderwerp “privé” zet?

Privacy bestaat ook op het werk. Een manager mag niet zomaar de mails van werknemers gaan lezen, daar zal een dringende reden voor moeten zijn.

Een reden kan zijn dat de werknemer ziek, overleden of ontslagen is. Maar, zoals ik bij dat blogbericht al schreef, je mag dan wel in de mailbox kijken, maar je moet wel heel zorgvuldig zijn met wat je aantreft.

Als het onderwerp van een mail al aangeeft dat deze privé is, dan zou ik zeggen dat de manager die eigenlijk gewoon niet mag lezen. Hoewel, dit is recht dus er zijn altijd uitzonderingen. Ok, niet, tenzij een heel dringende reden waarbij zo goed als zeker is dat die mail iets belangrijks voor het bedrijf bevat. Al zou ik niet weten wat.

Het beste is en blijft om het privéadres van de medewerker te gebruiken voor privézaken. Wat volgens mij vandaag geen probleem meer zou moeten zijn; of zijn er nog bedrijven die Hotmail, Gmail en dergelijke blokkeren?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. “of zijn er nog bedrijven die Hotmail, Gmail en dergelijke blokkeren?”

    Oh, genoeg, en om uiteenlopende redenen; sommige uitermate valide, andere totaal overtrokken. Door mensen “vrije” toegang tot internet te geven, ontstaat er een bepaald veligheidsrisico, zowel inbound als outbound. Ook is er slechts een dunne scheidingslijn tussen werk en priv?, en veel werkgevers hebben liever dat hun medewerkers het surfgedrag beperken tot nu.nl en de zakelijk benodigde websites.

    Gelukkig is er mbt privacy wel het een en ander goed geregeld, maar dat zal een kwaadwillende/gehaaide werkgever er niet van weerhouden om de regels wat te buigen in zijn voordeel.

    Wat dat betreft kan iemand die pers? priv?mail onder werktijd wil lezen en beperkt is in zijn/haar surfgedrag, beter e-mailen via een mobiele telefoon; wat als bijkomend voordeel heeft dat de scheidslijn een stuk breder wordt.

  2. Steeds vaker merk ik dat mail gelezen en/of ingezien wordt door meerdere, zelf verwijderen van mail (handmatig) heb ik meegemaakt bij een bedrijf. Vooral bij bedrijven waar een e-mail beleid van kracht is. lezen van mail mag niet en de baas dient zich aan de wet te moeten houden. Maar veel bazen denken “De hardware en tijd is van de baas dus mag ik ook weten wat ze doen met deze hardware en tijd”.

    Ik hoop dat er ooit een baas wordt veroordeeld voor deze handelingen.

    Oplossing is encryptie. PGP/GnuGP of S/MIMI met een certificaat. Beide kunnen gebruikt worden zonder de Administrator rechten op de gebruikte PC.

  3. @Peter: Nee, d? oplossing voor privacy is gewoon niet je zakelijke adres gebruiken. Elke idioot kan een hotmail/gmail account aanvragen, die ook op kantoor te lezen is.

    Bij ons is vastgelegd dat elk bitje op het bedrijfsnetwerk eigendom is van het bedrijf. Als je prive-email over je zakelijke adres stuurt, wordt de mail direct eigendom van het bedrijf. Ben je het er niet mee eens, mag je ’t laten weten, dan krijg je pen en papier in plaats van je pc.

  4. @Ikke: jouw werkgever is ook eigenaar van de toiletten, maar hij mag nog steeds niet filmen wat er in de hokjes gebeurt. Het gaat niet zozeer over “eigendom” maar over privacy, wat een grondrecht is. Je baas mag dan wel “eigendom” op jouw priv?mails claimen, maar hij kan en mag echt niet zomaar die mails lezen zonder gegronde reden. Dat bedrijfsreglement is dus waardeloos.

  5. @Ikke: Als een baas prive e-mail verbied dan zijn de hotmail/gmails van deze wereld meestal ook geblokkeerd. Bij een bedrijf waar ik gewerkt heb hadden ze alle URLs met “http://webmail.” etc in de URL geblokkeerd. Incl. alle Hotmails, gmails en MSNs van de wereld. Je kunt er wel omheen maar dat is niet bij iedereen bekend en je moet de nodige technische kennis hiervoor hebben.

  6. Ik ken een situatie waarin een medewerker een waarschuwing kreeg. Een persoon (van buiten het bedrijf) had een e-mail naar die medewerker gestuurd met scheldwoorden (o.i.d. in ieder geval grof taalgebruik erin). De medewerker werd dus ter verantwoording geroepen bij de beheerder/manager.

    Erg vreemd, want 1. Je bent volgens mij niet verantwoordelijk voor hetgeen je ontvangt. 2. De manager had de mail dus nooit mogen lezen.

  7. Ik ben in de eerste plaats mens en daarna jurist. Ik heb een prive auto en een prive iphone waarop ik mijn prive emails lees. Mijn vrouw heb ik een iphone kadoo gedaan dus hoef ik niet meer op haar werk adres email te sturen.

    Belangerijker nog, ik ben ‘buitenlander’ en mijn bet over-over grootouders waren slaven. Dat was toendertijd ook heel “goed geregeld”.

    Ik besef dat echte vrijheid (en dus privacy) een enorm prijskaartje heeft.

  8. Los van juridisch getouwtrek: De meeste bedrijven zijn ontzettend bang voor niet productieve uren en verbieden daarom priv? e-mail gedurende werktijd.

    Wat ik bijzonder vind is dat de meeste bedrijven niet mee durven te gaan met technologische ontwikkelingen. e-mail is eigenlijk al lang weer een achterhaald medium, MSN is bijvoorbeeld veel effici?nter, OOK in het bedrijfsleven. De “oude garde” kan er niet mee omgaan dat je met MSN meerdere gesprekken tegelijk voert en kan zich niet voorstellen wat de voordelen hiervan zijn. Erg jammer. Mede hierdoor raken sommige bedrijven mensen kwijt, de jongeren die instromen zijn niet anders gewend dan MSN, Twitter of SMS en moeten nu een flinke stap terug doen.

  9. Herman,

    Ben ik niet helemaal met je eens. Ik ben sneller klaar met even een e-mail tikken waar ik alles in zeg dan met een msn gesprek.

    Via MSN krijg je toch sneller discussie, of je gaat sneller offtopic.. Ik denkd at een MSN gesprek dus veel meer van die “productieve uren” afhaalt.

  10. Ik ben geen privacy-expert, maar ik meen dat als er een privacy-reglement is daarin aangegeven kan staan dat een werkgever mails mag controleren en onder welke omstandigheden. Verheijen (sinds 2009 werkzaam bij Bousie) schreef er ooit een mooi stuk over: “E-mail en internet gebruik op de werkplek???, Uitsprakenbundel Internetrecht, Kluwer, 2003, hoofdstuk 16, p. 503-530 Eveneens oud, van Asscher en Steenbruggen NJB 2001-37

  11. Willem, het misbruik van een wachtwoord geldt als “inbreken in een computer” en is strafbaar. Dat wil niet zeggen dat de informatie niet tegen de werknemer gebruikt mag worden, maar een rechter houdt wel rekening met het feit dat de informatie met illegale middelen verkregen is.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS