Hoe misleidend is een in-app aankoop?

| AE 6651 | Contracten | 17 reacties

in-app-aankopenDe Italiaanse mededingingsautoriteit doet onderzoek naar Apple, Google, Amazon en het Franse gamebedrijf Gameloft, las ik bij Nu.nl. De bedrijven misleiden mensen mogelijk met freemium-apps, die over in-app-aankopen beschikken. De misleiding zou hem erin zitten dat je denkt dat het spel gratis is, en pas achteraf merkt dat het toch best wel duur was door al die in-app aankopen die je gedaan hebt. Hoe misleidend is dat?

Als de app weliswaar gratis installeert maar vervolgens je verplicht iets aan te kopen (zoals na een demolevel of 10 minuten gebruik) dan zou ik dat zeer zeker misleidend vinden. Dan lok je mensen met de belofte van gratis en is de app niet gratis. Maar dat is niet waar het hier om gaat.

Er zijn veel spellen waar je zonder in-app aankopen niet ver komt. De vakterm hiervoor is pay to win, wie niet betaalt staat op een té grote achterstand. En daar voel ik dan wel een stukje onrecht bij. Als je me een gratis spel belooft en ik de facto van alles moet betalen, dan is dat niet gratis.

Alleen: wat is de oplossing? Het hele model van freemium verbieden lijkt me niet haalbaar. Vooraf informeren is dan de standaardreflex van de jurist: als je mensen maar geduldig uitlegt wat er gaat gebeuren, dan kunnen ze daarna rustig nadenken en een geïnformeerde vrijwillige beslissing nemen of ze dat wel of niet willen. En dan hebben we nu de cookiewet op de andere lijn die gaat vertellen hoe succesvol dát is.

Meer restricties op kunnen betalen? Misschien dat dat kan werken. Maar mensen kunnen zo’n beperking zelf altijd opheffen, en wie gameverslaafd is zal dat ook gewoon doen.

Maar wat dan?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. En gaan we shareware dan ook verbieden?

    Het lijkt me genoeg dat als je vooraf te zien krijgt dat het spel in-app aankopen aanbiedt, dat je dan voldoende weet. Ik weet zeker dat zeker een van de 2 grote aanbieders (Google Play Store / Apple AppStore) er netjes bij vermeldt wanneer er sprake is van in-app aankopen.

    • Dit is me toch iets te makkelijk. Ik ben zeker vóór een sterke eigen verantwoordelijkheid maar vindt veel van de in-app aankopen toch wel erg tegen de grens van maatschappelijk wenselijk aan liggen. Er wordt van alles gedaan om je maar die aankopen te laten doen en we weten nu eenmaal dat mensen erg vatbaar zijn voor dit soort verleidingen, zeker als er niet direct met echt geld* betaalt wordt maar dat je dit pas eind van de maand ziet.

      Bij zaken als alcohol en gokken worden er maatregelen genomen om mensen te beschermen tegen de uitwassen, waarom dan niet bij in-app aankopen.

  2. Op Android, krijg je een pop-up met de rechten die een app nodig heeft. Een van die rechten is ‘in-app purchase’. De informatie is er dus wel degelijk, deze is gewoon niet zichtbaar totdat je de app installeert. Dit zou meer zichtbaar kunnen zijn. Naast de ‘Free’ en ‘Paid’ categorieën zou er ook een ‘Freemium’ categorie kunnen zijn.

  3. Kunnen we er geen maximumbedrag op plakken? Met €25 krijg je alles wat er te krijgen valt, bijvoorbeeld. Of per game: in de app store zie je dan dat je maximum €30 euro kwijt kan zijn.

    In de game-industrie wordt het DLC-fenomeen meer en meer overdreven (zie bijvoorbeeld http://kotaku.com/to-buy-all-of-this-games-dlc-youll-need-over-2-000-1412153921 ), daar moet ook iets aan gedaan worden vind ik. Een maximum van 3 keer het aankoopbedrag van het spel zou al mooi zijn

  4. Freemium spellen… Ik heb er geen probleem mee maar ik besef ook goed hoe deze spellen werken. Heb een tijdje Scarlet Blade gespeeld, waar je dus met ingame aankopen iets sneller levels omhoog kunt gaan. Is het misleidend? Nier bij dit spel maar dergelijke spellen kunnen al snel meer gaan kosten dan reguliere spellen. Zo moet je bij de meeste spellen een soort credits kopen waarmee je ingame kunt gaan kopen. Bij SB betaal je $5,00 per 500 credits maar je krijgt behoorlijke korting als je betaalt via PayPal en nog meer als je voor de “Recurring payments” gaat waarbij het spel een vast bedrag van je rekening haalt om de credits aan te vullen zodra je onder een bepaald minimum komt. Een coole, stevige motor voor in het spel kost al snel 2.499 credits ofwel $25,00 en dat is best prijzig. Maar goed, in het spel krijg je uiteindelijk een reguliere motor cadeau als je een bepaald level haalt dus de aanschaf is niet noodzakelijk. Alleen wel leuk. Het is meer “macho”, patseriger…

    Het doet mij denken aan de vele shareware spellen van vroeger. Twee decennia geleden speelde ik al Jill of the Jungle op mijn PC (En Commander Keen, Duke Nukem, etc.) en het spel was shareware zodat je de eerste episode gewoon gratis kunt uitspelen. Maar ja, het spel was leuk dus ik kocht het wel en heb het geheel uitgespeeld. En dat is het verleidelijke van leuke spellen. Goede spellen kunnen verslavend werken. Ik ben jaren “verslaafd” geweest aan het spel NetHack. (Een gratis, open-source spel!) Het leuke was dat je bij ieder nieuw spel weer een compleet nieuwe wereld te verkennen kreeg. Ik ben ooit een keer 36 uur lang achter elkaar bezig geweest om het spel in 1 keer uit te spelen, wat lukte. En daarna was de uitdaging van het spel weg en daarmee ook de verslaving. Het type spel spreekt mij nog steeds aan dus vergelijkbare spellen kunnen weer mijn volledige aandacht trekken. Maar ja, zowel commerciele spellen als freemium spellen spelen hier handig op in. Bij freemium moet je in-app zaken gaan kopen maar reguliere spellen komen vaak met extra add-ins en nieuwere versies van het spel. Verslaafde spelers zullen wel blijven doorkopen, of het nou freemium is of niet. Er is ondertussen weer een nieuwe versie van Wolfenstein op de markt en het zal mij niet verbazen als daar weer behoorlijk veel winst op behaald gaat worden. (Zeg eens eerlijk, wie heeft Wolfenstein: The New Order al gekocht?) Het probleem is niet zozeer hoe spelfabrikanten hun winst maken maar dat spelers verslaafd kunnen raken aan spellen. En spelers dienen daartegen te worden beschermd. Maar hoe doe je dat bij volwassen spelers? Je kunt ze toch ook niet tegenhouden bij het inkopen van vele liters jenever of sigaretten? Waarom zou je dat dan wel willen bij spellen? Erkennen dat spellen verslavend kunnen zijn is belangrijk. En de tekenen van die verslaving kunnen herkennen en op tijd optreden is ook belangrijk. Maar dat is wel wat ieder voor zich moet doen.

    • Een laser voor een haai voor €44.95, daar moet ik toch even om grinniken. Het probleem is dat je in de app-store ziet staan: FREE (en met kleine lettertjes dat er in-app purchases zijn). Het zou veel helpen als daar stond DEMO (€44.95), waarbij dat bedrag het maximum is dat iemand aan die app heeft uitgegeven (of het derde kwartiel om de uitschieters eruit te filteren). Anders dan bij de cookiewet, zou je dit spelletje dan echt niet downloaden.

      • Dat laserverhaal deed het inderdaad goed op feestjes.

        Afgezien van het feit dat ouders gewoon hun kinderen goed in de gaten moeten houden vind ik in-app aankopen in een spel van €0.89 ter grootte van dit soort bedragen gewoon oplichting. Maar het is lastig bespreekbaar omdat iedereen over elkaar heen rolt om maar te kunnen roepen: “Moet je maar uitkijken!”.

  5. Er wordt hier gesproken over “in-app” aankopen, maar daar zijn verschillende zaken in de onderscheiden. Zie https://support.apple.com/kb/HT4009:

      •  Consumable: You need to purchase these items every time you want them, and you can’t download them again for free. E.g. Extra health, Extra experience points. •  Non-consumable:You purchase these items one time, and you can transfer them to multiple devices authorized with the same iTunes Store account. E.g. Bonus game levels, City guide maps. •  Non-renewing subscriptions: You can purchase these items again after the subscription period ends. E.g. One-month subscriptions, Location service subscriptions. •  Auto-renewable subscriptions : You can purchase these items with different renewal periods. Learn more about auto-renewing subscriptions. E.g. Weekly newspaper subscriptions, Weekly magazine subscriptions.

    De discussie van voor- en tegenstanders lijkt deels te komen doordat er geen onderscheid gemaakt wordt in bovenstaande categorieën. Persoonlijk ben ik ZEER blij met apps waar je eerste de demo kan proberen, en dan pas betaalt. Dan heb je toch een try-before-you-buy ervaring. Dus ik ben voorstander van non-consumable in-app aankopen. Aan de andere kant zie ik ook genoeg (domme, maar verslavende) spelletjes waar je gelokt wordt consumables te kopen. Daar wordt ik als consument niet blij van. Wat ik verwacht dat er een duidelijk onderscheid gemaakt wordt tussen gratis apps:

    • zonder in-app aankopen • met consumable • non-consumable in-app aankopen.

    Edit: daarnaast verwacht ik dat het voor ouders makkelijker gemaakt wordt om bepaalde type aankopen (app en in-app) te beperken (op type en op maximum bedrag).

    PS: Dit forum laat geen <dl> en <ul> toe. Sorry voor de matige layout.

    • Zelf ben ik ook een voorstander van een eerlijke prijs vooraf, of een eerlijke prijs na een try-out. Dit zijn beide dingen die aangemoedigd moeten worden.

      Apple laat tegenwoordig ook in de zoekresultaten zien dat een app in-app purchases heeft, net onder de Free knop. Dat vind ik al een stap in de goede richting.

      Verder denk ik dat alleen fatsoenlijk nadenken en goede opvoeding echt helpt. Met andere maatregelen (zoals onderscheid maken tussen moneytraps en fatsoenlijke shareware) maak je het juist de ‘good guys’ heel moeilijk om hun brood te verdienen. Want wie bepaald waar dat onderscheid komt?

  6. Is dit niet vergelijkbaar met al die SMS-diensten van een paar jaar geleden op de TV? In het begin was het onmogelijk aan de reclames te zien hoeveel het nou daadwerkelijk ging kosten en of dat eenmalig was of dat ze je vanaf dan elke dag een paar berichten a €0,50 gingen sturen. En afmelden was onmogelijk. Daar is nu een gedragscode voor. Zoiets zou ik me ook voor kunnen stellen voor apps.

    Overigens heb ik over Apple al vaker positieve verhalen gehoord bij dit soort situaties. Normaal gesproken ben ik geen fan van Apple, maar dit doen ze netjes.

    PS. Waar ik echt een hekel aan heb zijn die advertenties waar het knopje of kruisje om ‘m weg te klikken heel dicht bij de link zit om ‘m een of andere app te downloaden. Of advertenties die vlak voordat je op een knop in je app wilt klikken voor je neus oppoppen. Grrr.

    • In het begin was het onmogelijk aan de reclames te zien hoeveel het nou daadwerkelijk ging kosten en of dat eenmalig was of dat ze je vanaf dan elke dag een paar berichten a €0,50 gingen sturen. En afmelden was onmogelijk.

      In mijn ogen totaal niet te vergelijken met deze in-app aankopen. Bij de SMS diensten was het vooraf onduidelijk wat de dienst als geheel ging kosten. In het geval van deze apps is dat heel duidelijk: de app is gratis, maar als je meer functionaliteit wil dan moet je betalen (en per keer dat er betaald moet worden staat het bedrag groot in beeld).

      Moeten telefoon leveranciers/telco’s dan ook aangesproken worden op het verkopen van 4G ready telefoon, waar dan nog wel een los abo voor moet worden aangeschaft? Ik vind het een beetje overtrokken. De app (het programma dat je op je telefoon/tablet installeert) is gratis, daar is niets aan te ontkennen. Dat de functionaliteit later door bij te betalen kan worden uitgebreid, dat zou toch niet aan banden gelegd moeten worden? Zoals door anderen al wordt opgemerkt: shareware software bestaat al jaar en dag, daar is nog nooit iemand over gevallen.

      • Het gaat niet zozeer om meer functionaliteit. Ik heb persoonlijk weinig problemen met “lite” versies van apps. Evenmin met shareware en map packs (al dan niet als DLC). In mijn ogen ligt het probleem in de soms erg sneaky tactieken die er gebruikt worden om mensen meer te laten betalen dan ze eigenlijk zouden willen. Dan heb ik het over spelletjes die specifiek gericht zijn op kinderen, of waarbij het van tevoren lijkt alsof je een gratis spel krijgt maar om het volledig te spelen moet je toch nog iets kopen. Niemand heeft problemen met het concept trailer van een film, maar als er luid wordt geschreeuwd “Gratis film!” en dan blijkt dat je voor het laatste kwartier 20 euro moet betalen, dan is dat niet helemaal netjes. Als dit soort dingen luid en duidelijk zouden worden aangekondigd dan zou ik er geen enkel probleem mee hebben, maar de sneaky guerrilla-tactieken die gebruikt worden gaan mij soms te ver. Uiteindelijk ben ik het met je eens en moet je niet teveel regeltjes en wetgeving maken, en zou het neer moeten komen op eigen verantwoordelijkheid. Geef spellen en apps die sneaky dingen doen nul sterren in de app store, of schrijf een boze blog post oid.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS