Mag ik een game op CD (ja, op CD) twee maal installeren op twee computers?

| AE 12791 | Ondernemingsvrijheid | 34 reacties

Via Reddit:

Hello, I own the physical copy (bought legally from a store over 10 years ago) of a game that (for those who never bought games during the CD era) installs the game files on the computer and allows the game to be run without disk. I was wondering: Is installing the game using the disk on a laptop A and then moving the game files on a computer B considered illegal?
In de tijd van games streamen en alles maar online is het verfrissend zo’n ouderwets aandoende vraag aan te treffen. En het is juridisch nog iets gecompliceerder dan je zou denken.

Hoofdregel van de Auteurswet is natuurlijk dat je werken niet mag kopiëren zonder toestemming. Maar we hebben daar een uitzondering op, en die heet de thuiskopie. Je mag van een legaal verkregen werk (dus niet illegaal downloaden) een kopie maken, dat is ook waar je de thuiskopieheffing voor betaalt die op je laptop en andere lege muziek- en filmopslagmedia wordt berekend. Een film mag je dus rippen van dvd naar een digitaal bestand om op je laptop af te spelen, bijvoorbeeld.

Specifiek bij software was de lobby iets succesvoller: daar geldt het recht op thuiskopie namelijk niet, zo staat expliciet in de Auteurswet (artikel 45n). Weliswaar mag je een reservekopie maken (artikel 45k) maar dat is niet bedoeld voor een apart speelbare kopie van een spel. Wat de vraagsteller wil, mag dus binnen dat kader alleen als de ‘move’ naar B bedoeld is om van laptop A over te stappen naar computer B, met name wanneer laptop A kapot is gegaan of iets dergelijks.

Als het erom gaat om het spel op twee computers tegelijk te kunnen spelen (de laptop op het werk, de computer thuis) dan kan dat alleen als de licentie het toestaat. Daarvoor zul je dus terug moeten naar de verpakking die je tien jaar geleden weggegooid hebt, of kijken of de bij installatie langskomende EULA hier wellicht wat over zegt. Sommige spelaanbieders waren redelijk inschikkelijk, dus het is niet uitgesloten.

(Het maakt niet uit of de vraagsteller het spel twee maal installeert vanaf CD of de geïnstalleerde versie op A kloont naar computer B.)

Arnoud

Chinese politie en Tencent halen sites die gamecheats verkochten offline

| AE 12614 | Informatiemaatschappij | 8 reacties

Door gezamenlijke inzet van de Chinese politie en game-ontwikkelaar Tencent is een collectief opgepakt dat gamecheats verkocht. Volgens de politie verdiende het collectief zo’n 64 miljoen euro met de verkoop van cheat-abonnementen aan gamers in honderd landen en regio’s. En kennelijk is dat dan illegaal, hoewel voor niet iedereen duidelijk was waarom dan precies.

Wie bij cheaten nog denkt aan in je eigen spelletje idspispopd intypen en dan door muren kunnen lopen, die loopt een beetje achter. Cheaten of valsspelen kan zeer lucratief zijn, denk aan de vele toernooien waar je geld verdient door goed te spelen. Of alleen maar het makkelijker kunnen veroveren (en daarna verhandelen) van zeldzame spullen of het uplevelen van een personage dat je daarna overdraagt aan een luie medespeler.

De grote game-aanbieders hebben er dan ook al jaren lang een dagtaak aan om valsspelers buiten de deur te houden. Want voor de duidelijkheid, het gaat dus niet om het ontdekken van ingebouwde achterdeurtjes maar om het exploiteren van programmeerfouten, onbedoelde trucs en dergelijke. En natuurlijk is dat in de algemene voorwaarden van zo’n online spel verboden, maar daar krijg je de politie niet mee in beweging. Dat heet juridisch een civiele kwestie, doe ze maar zelf een rechtszaak aan.

De Chinese autoriteiten lijken het te gooien op een vorm van computervredebreuk: binnendringen in de servers van de game-aanbieder op een manier die niet geautoriseerd is, namelijk door het versturen van data die gemanipuleerd is. Want dat is waar cheaten op neerkomt, bijvoorbeeld het doorgeven van eigenlijk onmogelijke bewegingen of het verkrijgen van data waar je niet bij mag. En als je het strafrecht noemt, dan kan de politie natuurlijk wél in actie komen.

Naar Nederlands recht zou ik dat een lastige vinden. Bij ons geldt dat je natuurlijk niet mag binnendringen, maar het versturen van valse data is nog geen binnendringen. Eind vorig jaar blogde ik over onder valse personalia verkrijgen van een internetabonnement; dat is geen binnendringen in de servers van Ziggo. Evenmin is binnendringen het vervalsen van betaalopdrachten die je gewoon via een bankiersysteem aanbiedt. Pas als de data zélf zorgen voor ongeautoriseerde toegang, dan kom je bij computervredebreuk terecht.

Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe cheaten strafbaar zou zijn in Nederland. (Natuurlijk is het hier wél schending game-voorwaarden en dus einde abonnement.) Ik kan geen delict bedenken waarmee je dit via de politie zou kunnen aanpakken. Vrijwel altijd komt het neer op manipuleren van de gegevens op je eigen computer (hetzij versturen van nepgegevens, hetzij het uitlezen van gegevens die je hier niet mocht gebruiken, hetzij het door een programma laten doen wat jouw handwerk had moeten zijn). Ik hoor graag wie daar een bepaling uit het wetboek van strafrecht op weet!

Arnoud

Mag je een historisch relevant bedrijf met merknaam opvoeren in je online game?

| AE 11080 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 15 reacties

Red Dead Redemption 2-uitgever Take Two heeft detectivebureau Pinkerton aangeklaagd, las ik bij Nu.nl. Het detectivebureau wil geld hebben omdat er Pinkerton-agenten voorkomen in de game, en stuurde een juridische blafbrief, waarna de uitgever preventief naar de rechter stapte om een uitspraak te krijgen dat dit gewoon mag. Ik vind het een lastige. Ik zie het argument van historische accuratesse zeker wel, maar het zou wel wat ver gaan als je met dat argument ieder merk mag opvoeren dat je tegenkomt. Coca-Cola dronken ze ook al sinds 1886 en Levi’s spijkerbroeken waren uit 1873, dus kan dit spel gesitueerd in 1899 die mogen tonen?

De westerngame verscheen eind oktober en bevat een aantal Pinkerton-agenten. Zulke agenten waren gangbaar in 1899, het jaar waarin de game zich afspeelt. Maar de term Pinkerton is ook een beschermd merk van beveiligingsbedrijf Securitas AB, en andermans merknaam gebruiken om je eigen aanhaakproducten te promoten is normaal merkinbreuk. Dat levert dus een spanningsveld op: is dit gewoon een deel van het historisch verhaal, of is dit gewoon gebruik van andermans merk om meer winst te maken?

De voor mij belangwekkende voorvraag is wat een computergame nu eigenlijk is. Want de context maakt nogal uit: een logo op een t-shirt drukken en verkopen vind ik heel wat anders dan een historisch tijdschrift dat een onderbouwd artikel publiceert en daarbij het logo toont als illustratie van de wereld destijds. Take Two presenteert haar game als een soort interactieve film, speel de hoofdrol in deze historische documentaire, zoiets. Dat komt dan goed uit natuurlijk, want in een documentaire moet en mag je historisch accuraat zijn, inclusief relevante merken uit die tijd.

De Pinkerton-agenten spelen een relevante rol in het spel: in 10 van de 106 missies krijg je deze figuren achter je aan, wat je missie complexer maakt. Securitas zal daarmee het minder een documentaire vinden als wel een handig gebruik van hun merk, nu nóg spannender dankzij 10% Pinkerton. Net zoiets dus als ineens Levi’s spijkerbroeken kunnen dragen of een Winchester geweer vinden als upgrade.

Ik vind het moeilijk hier een harde grens in te trekken. Gevoelsmatig zou ik in een racespel het niet logisch vinden dat echte auto’s daar ineens opduiken zonder toestemming van de ontwerper/merkhouder, maar in een Wild West game geen Winchester met haar typerende vorm (of de Colt 1866) hebben zou ik héél raar vinden. Die zijn zodanig symbolen van die tijd, en gevoed door zó veel films en literatuur dat die er gewoon moeten zijn.

Natuurlijk is Take Two hartstikke commercieel met haar game, maar dat is de History Channel ook en toch zouden we het raar vinden als die merken gaat blurren in een aliendocumentaire garageboxjacht spokenzoektocht historische documentaire. Zijn games dan toch wezenlijk anders dan film?

Arnoud

Je mag een kind niet bannen zonder ouderlijke toestemming?!

| AE 8575 | Informatiemaatschappij | 23 reacties

Een lezer vroeg me: Ik beheer een (gratis) online spel en daar zitten regelmatig kinderen op. Prima, maar die misdragen zich soms en dan krijgen ze van mij een tijdelijke en soms een permanente ban. Meestal gaat dat goed, en komen ze met hangende pootjes terug of ze alsjeblieft weer mogen spelen. Alleen nu heb… Lees verder

Ontwikkelaar adviseert speler om ‘verboden’ game illegaal te downloaden

| AE 7373 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 17 reacties

De game Hotline Miami 2 mag in Australië vooralsnog niet worden uitgebracht omdat hij wegens strijdigheid met de fatsoensnormen geen leeftijdskeuring krijgt. Een ontwikkelaar van het spel Hotline Miami 2 heeft iemand geadviseerd om het “illegaal te downloaden”, las ik bij Tweakers. Het spel heeft in Australië geen leeftijdskeuring gekregen wegens seksueel geweld. Een redditor… Lees verder

Hoe bewijs je je gelijk in een online game?

| AE 7236 | Informatiemaatschappij | 12 reacties

Een lezer vroeg me: Laatst werd ik geband in een online spel, omdat ik volgens de beheerder onfatsoenlijk taalgebruik had gebruikt. Op mijn vraag wat dan, kreeg ik te horen dat logs vertrouwelijk zijn maar dat zij volgens de spelvoorwaarden altijd gelijk hadden. Kan dat zomaar? Dergelijke situaties kom ik vaak tegen. Het is erg… Lees verder