Duitse sites aangeklaagd om gebruik vind-ik-leuk-knop

| AE 7691 | Privacy | 30 reacties

facebook-dislike-like.pngEen Duitse privacywaakhond heeft twee webwinkels aangeklaagd wegens het doorsturen van gegevens van bezoeker via de vind-ik-leuk-knop van Facebook, las ik bij Nu.nl. Het gaat om consumentenorganisatie Consumer Advice Centerde Duitse Consumentenbond, afdeling Noordrijn-Westfalen (dank Sanne), die de webwinkels verwijt dat zij persoonsgegevens van bezoekers zonder toestemming naar de perfide Verenigde Staten doorgeeft. En ja, dat is juridisch nog best een aardig punt.

Wanneer een site de Like-knop van Facebook (die in het Nederlands de topknop moet heten en niet de vind-ik-leuk-knop, maar dat terzijde) invoegt, wordt een stukje code geladen dat onder meer een cookie plaatst vanaf de Facebookservers. Aan de hand van dit cookie kunnen dan verdere bezoeken van deze persoon worden geregistreerd, mits de vervolgsites ook de topknop hebben.

Opmerkelijk daarbij is dat Facebook dit ook doet voor mensen die niet ingelogd zijn bij het sociale netwerk. Iedereen krijgt die knop, dus iedereen krijgt dat cookie. En hoewel verdedigbaar is dat je als Facebooklid ze toestemming hebt gegeven voor dat tracken, geldt dat natuurlijk niet voor mensen die geen account hebben daar. Plus, wat te denken van Facebookleden die niet ingelogd zijn, waarom moeten die verwachten dat zo’n knop ze gaat tracken?

De cookiewet is natuurlijk van toepassing op dergelijke codes. Om die reden ontwikkelde mijn bedrijf destijds een tool om alleen na aparte toestemming socialmediaknoppen in te laden. (Zie hieronder.) Het idee was overigens afkomstig van het Duitse Heise, dat er in eerste instantie nog een merkenclaim van Facebook op kreeg omdat het Facebooklogo alleen blauw mag worden afgebeeld.

“Dit gaat over een functie die wereldwijd door miljoenen websites gebruikt wordt in voordeel van de klanten”, zo reageert een van de aangeschreven webwinkels. En ja, dat is natuurlijk helemaal waar. Hoe kun je nu aangeklaagd worden om iets dat iedereen doet? Aan de andere kant, waarom gebruikt iedereen zo’n knop waarmee de hele wereld wordt getrackt?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Ik begin zelf steeds meer in een voorstander te worden van dit soort consument-beschermende wetgeving. In het begin voelde het vooral aan als ondernemertje pesten maar ik ben het er ondertussen mee eens dat dit soort big-data netwerken te veel invloed hebben. Daar komt bij dat deze techniek doelbewust is geïmplementeerd om zoveel mogelijk data te vergaren: Het delen van een nieuwsartikel is niet meer het belangrijkst, het gaat om het indexeren van alle gelezen nieuwsartikelen om daarop reclame aan te passen en zo consumentenbewustzijn te sturen voor adverteerders.

    Cookies zullen nooit verdwijnen, maar als er geen tegengas komt zal de techniek alleen nog maar uitgebreider en alomvattender worden.

  2. Hoewel het idee goed is, heb ik toch vragen bij de uitvoering. Bijna alle sites hebben die knop, waarom dan er maar twee uitkiezen? Val Facebook aan, of op nationaal niveau of til het naar het Europese niveau. Ik snap goed dat dit maar een symbolische aanklacht, een beetje een aanklacht tegen Facebook-by-proxy, maar toch.

    Maar gewoon aanvaarden dat de hele wereld door Facebook en consoorten word getrackt kunnen we echt niet. Cookies zijn dan misschien noodzakeljk, dat wil toch niet zeggen dat je alles mag dan omdat je dat via een cookie kan doen?

  3. Pet peeve (om maar een goed-Nederlandse term te gebruiken…): ik begrijp dat ergens een Engelstalige tussenbron het zo omschreven heeft, maar die aanklagende instantie is natuurlijk helemaal niet de

    consumentenorganisatie Consumer Advice Center
    maar gewoon de Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen. Als die al vertaald aangeduid zou moeten worden, dan komt ‘de Duitse Consumentenbond, afdeling Noordrijn-Westfalen’ misschien nog het dichtst bij.

  4. Goed werk van die duitsers, onze consumenten bescherming is hier blijkbaar veel te laf voor.

    Laat ze al die social media onzin maar de nek omdraaien! Als je zo graag wil facebooken/twitteren dan is het toch ook niet zo’n probleem om ervoor te betalen.

  5. “In het voordeel van de klanten”? Wat een kul. Dit is gewoon een marketingtool, en niets meer dan dat. Weer zo’n mooi gevalletje “ons voordeel afschilderen als hun voordeel”.

    Als klanten er zoveel baat bij hadden om met een enkele klik iets op Facebook te kunnen zetten, dan had dit wel een knop in de browser geweest, en niet per site specifiek.

  6. En nu nog iemand die dit soort knopjes in email aan gaat pakken, want daar kan ik me op geen enkele manier tegen verweren zoals ik dat (met behulp van bijvoorbeeld ghostery) wel kan in mijn browser. Een email met zo’n linkje er in zie ik ook als een grotere aantasting van mijn privacy dan zo’n knopje op een website…

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS