Het punt met het bestaan van AI-muziek is dat je kunt gaan twijfelen aan muziek. Die mooie zin vond ik in een analyse van Tweakers over hoe streamingdiensten omgaan met AI-muziek. Ik leerde onder meer dat ik vorig jaar Zo Zomer gemist heb, en dat onduidelijk is wat we precies met “AI muziek” bedoelen.
Om maar met dat laatste te beginnen: de meeste aandacht gaat naar AI-muziek die zich voordoet als van echte artiesten, en AI-muziek die het systeem manipuleert. Zoals bij “liedjes” van 32 seconden, net lang genoeg om te tellen als een play en geld te krijgen. Maar niemand zit te wachten op dergelijke muziek.
Geheel nieuwe, als zodanig gepositioneerde AI muziek is vrij nieuw – al had ik in ons The Future is Legal-congres in 2019 al muzikaal behang uit AI-generatoren. Maar toegegeven, daarmee schoof ik wel menselijke artiesten geld uit de mond want ik hád iemand in kunnen huren.
Zoals Tweakers het enigszins aangezet formuleert:
Met de stappen van Deezer en Spotify is er in elk geval bescherming voor menselijke artiesten en menselijke muziek. Als AI-muziek een ‘doorgaande artistieke provocatie wil zijn, ontworpen om de grenzen te verkennen van auteurschap, identiteit en de toekomst van muziek in het tijdperk van kunstmatige intelligentie’, moeten ze dat vooral doen zonder schade toe te brengen aan muziek die mensen hebben gemaakt.Die quote komt uit de biografie van AI-band The Velvet Sundown, die in een paar maanden miljoenen streams via Spotify verwierf. Niemand wist wie er achter zat en wat er uit een menselijke keel of mensbediend instrument kwam.
Vanuit juridisch perspectief lijkt hier weinig mis mee, zolang je niet misleidt over werkelijke artiesten die mee zouden werken. De AI Act vereist wel een digitale markering (zoals Content Credentials bij afbeeldingen) en daar zouden platforms als Spotify op kunnen sturen.
Arnoud
Zit er wel copyright op AI gegenereerde muziek? Weet wel dat een AI uitvinding niet gepatenteerd kan worden.
Zo niet kan dan een hit die een ai bot scoord simpelweg oneindig gekopieerd en geremixt worden?
Met AI hangt dat af van hoe creatief de gebruiker is geweest in de prompt. Ikzelf gebruik Sumo om mijn eigen muziek te makenvoor in de auto. (Of voor demo’s in mijn werk.) Dan heb ik b.v. eennummer zoals Cathedral of Shards dat best leuk is om te horen. Maar de tekst is mijn eigen keuze en de instrumenten zijn dat ook weer. (Okay, de tekst en instrumenten heb ik weer via een andere AI gemaakt, maar ook daar maak ik creatieve keuzes.) Omdat ik dus een aantal creatieve keuzes maak als auteur heb ik daar weer auteursrechten over. Wat dan verder meetelt zijn de aggemene voorwaarden van Suno die daar bovenop komen. Suno geeft mij echter de rechten, dus is het mijn muziek, mits ik maar betaal voor de credits die nodig zijn.
Ik heb er toch wat bezwaren bij. Twee hoofdzakelijk.
1) Je brengt dan een liedje terug tot een beperkt aantal (ik weet niet hoeveel, maar zeg 10 of 20 of 30) inputwaardes. En die inputwaardes, zijn dat wel creatieve keuzes? Of eerder wensen die definieren hoe de output moet zijn? Ik bedoel maar: Het kiezen van afmeting, toppings en bakintensiteit maakt van de resulterende pizza nog geen beschermenswaardig product. Wat voor de een ‘creatief’ is (nu ga ik me toch eens een keer creatief doen terwijl ik in de pizzeria ben: Ik wil graag een 12 minuten gebakken pizza van precies 31.415 cm met alleen ananas, ansjovis en blauwe kaas), is voor de ander gewoon een waarde op een interval van mogelijke invoeren.
2) Jij weet niet wat de link tussen jouw inputprompts en de output (denk ik). Je kunt je prompts varieren, en dan het resultaat beluisteren en evalueren of het is wat je verwachtte (en misschien zelfs daar een trend uit afleiden), maar het blijft vrij willekeurig, buiten jouw controle. Jouw vermeende creatieve keuzes zijn dus helemaal geen creatieve keuzes (je weet namelijk niet wat voor effect ze hebben op de output), maar eigenlijk slechts invoerparameters voor experimenten, waarvan je alleen de succesvolle bewaart.
Zo te zien zijn ze bij buma al wat aan het inkasseren. In mijn ogen gaat het ze alleen om geld niet om muziek of muzikanten. Ze geven dit ook toe gezien er nog geen rechters over hebben besloten. Maar je kan er al wel voor betalen :-*
Voor zover ik zie valt de muziek van Wim onder categorie 4
Toepassing Helaas zijn er nog geen beslissingen van Europese rechters over makerschap in relatie tot AI-composities. Naar verwachting blijft dit de komende tijd zo. Daardoor blijft het huidige juridisch kader van toepassing. Onze interpretatie hiervan is als volgt:
AI-assisted werken (3e categorie):
Volledig AI-gegenereerde werken (4e categorie):
Ik vind voorbeeld 2 wel opvallend. Ik weet niet waarom ze dit zo schrijven, maar een generatieve AI maakt geen creatieve keuzes.
Wat zo een AI doet is volkomen deterministisch, gebaseerd op statistische analyses. De willekeur komt erin via random noise. Beide is niet creatief.
De creatieve keuzes zitten echt alleen in de prompts die je gebruikt. En dat kan heel beperkt zijn zoals in voorbeeld 1, of heel uitgebreid door bijvoorbeeld via in-painting en uitbreiden van het canvas elementen met verschillende prompts toe te voegen op door de gebruiker gekozen plekken.
Maar de AI zelf zal nooit een creatieve keuze maken.
Juristen zijn er nog niet over uit wat ‘creatief’ is. Als ik van drie hoog een pot verf leeggiet op een plein, denk ik dat we dat wel kunst noemen. Mijn intentie was in ieder geval om kunst te maken, dit in tegenstelling tot Wim één flat verderop die juist per ongeluk de pot liet vallen. Is die berg verfspatters nu ‘creatief’? Ik vermoed van wel, ook al is het patroon in overwegende mate ingegeven door toevalsprocessen zoals de wind.
Ik las eerst “leegschiet” i.p.v. “leeggiet”. Dat zou al weer iets creatiever zijn misschien. Een beetje als de pindakaasvloer.
Is dat op basis van 50 lid 4? Geldt dat niet alleen voor deepfakes, of is iets al gauw een deepfake?
De AI-Act (art. 50 lid 2) vereist alleen dat aanbieders van AI-systemen hun systeem zo maken dat ermee gegenereerde output zo gemarkeerd wordt dat de output in kwestie door machines gedetecteerd kan worden als zijnde door AI gemaakt of gemanipuleerd.
Een fabrikant van een AI-liedjes-generator zal hier dus aan moeten voldoen. De gebruiker die er een liedje mee maakt, hoeft er echter niet aan te voldoen. En het is hem/haar niet verboden om voorafgaand aan de publicatie de markering in kwestie weer te verwijderen. Voor Spotify als platform is er hierdoor sowieso geen verplichting om hier iets mee te doen op grond van de AI-Act (zo lang Spotify haar gebruikers niet zelf liedjes laat genereren die ze kunnen opslaan in hun ‘artiestenaccount’).
Individuele ‘artiesten/makers’ die liedjes met AI maken, doen dus niets fout, lijkt het. Interessanter is de vraag wanneer het omslagpunt naar het zijn van een oneerlijke handelspraktijk bereikt wordt. En de hieraan onderliggende vraag wat mensen mogen verwachten als ze een abonnement op een muziekluisterdienst nemen. Mag je nog verwachten dat alle muziek die je op een platform als Spotify aangeboden krijgt is gemaakt door mensen? (zo lang je zelf niet gericht muziek aan zet van artiesten die je kent en waarvan je weet dat ze ‘echt zijn’). Vroeger misschien wel, maar is dat tegenwoordig nog een realistische logische verwachting? Want wat maakt het (voor de meeste mensen) eigenlijk uit ‘waar de muziek vandaan komt’ als je zelf een generieke playlist aanzet? De norm hieromtrent lijkt allang verschoven te zijn? Persoonlijk vind ik dat zowel makers als platformaanbieders van audio en video (niet bij afbeeldingen en tekst) wél de verplichting zouden moeten hebben om AI-gegenereerde content te markeren bij publicatie en dat gebruikers bij gebruik moeten kunnen filteren op ‘echt’ en ‘volledig AI gegenereerde content’. De AI-Act kan op dit punt een update gebruiken; maar het zou wellicht ook in andere EU (platform)wetgeving geborgd kunnen worden.
Dit vind ik een vreemde redenatie, immers, je gebruikt helemaal niets waar die artiesten aanspraak op kunnen maken. Dit is net zoiets als beweren dat mensen die zelf koken, broodroof plegen bij restaurants, omdat ze geen kok inhuren, of doe-het-zelf klussers in huis inkomen van aannemers afpakken.