Waar de meeste blockchains nog zijn ontworpen voor mensen, legt Kite de basis voor een economie waarin kunstmatige intelligentie zelfstandig kan handelen en betalen. Dat las ik bij Crypto Insiders. Zo “kunnen machines diensten afnemen, onderhandelen en betalingen doen zonder menselijke tussenkomst”. Hatseflats, blockchain én AI bij elkaar.
Agentic AI is de hypeterm voor AI systemen die er zelf op uit gaan om acties uit te voeren. Of eigenlijk, de infrastructuur waarbinnen AI systemen (vaak agents genoemd) dat kunnen doen. Want je hebt natuurlijk wel API’s en andere automatisch te gebruiken dingen nodig om dit mogelijk te maken. En dat is wat ze bij Kite dus willen doen.
Uit het whitepaper:
Kite’s technical contributions include: (1) A three-layer identity architecture separating user (root authority), agent (delegated authority), and session (ephemeral authority) identities through BIP–32 hierarchical derivation; (2) Programmable governance spanning services through unified smart contract accounts where compositional rules enforce global constraints at the protocol level; (3) Agent-native payment rails using state channels that achieve sub–100ms latency at approximately $0.000001 per transaction.Deze architectuur is vooral gericht op granulaire autorisaties, zodat je een agent niet zwartwit toegang tot je crypto-wallet hoeft te geven waarmee deze alles uit kan geven bij een hack of foutje. Ook biedt Kite op deze manier een blockchain-registratie van transacties, gericht op transparantie en audits. Klinkt allemaal heel mooi.
Het riep bij diverse lezers de vraag op hoe dat dan juridisch zit, als er toch iets misgaat. Bij crypto is dat meestal geen heel hot topic: het idee is vaak “de software is de regels”, dus als er wat misgaat dan kende jij de regels niet goed, jammer voor jou. Programmeerfout, onduidelijke instructies, typefout: niets aan te doen.
De wet is vergeeflijker dan dat, en kent allerlei mechanismen om onbedoelde acties (in ieder geval in theorie) terug te kunnen draaien. Dwaling, of simpelweg de conclusie dat een bepaalde uitleg van het contract niet redelijk is. En als de gebruiker een consument is, dan zijn er de nóg beschermender regels van het consumentenrecht.
Tegelijkertijd is hier bij uitstek het probleem van de handhaving. Bij crypto-diensten en bij agentic AI is er weinig tot geen menselijke tussenkomst. En terugdraaien van transacties op last van de rechter kan ook niet, want er is geen autoriteit die dit kan uitvoeren. Ja, de ontvanger van het geld kan het teruggeven maar het probleem is juist dat die niet te vinden is.
Arnoud
Of de ontvanger van het geld terug te vinden is, hangt er toch helemaal vanaf? Als AI voor mij een hotel boekt en betaald met bitcoin, is toch duidelijk wie het geld gekregen heeft.
Als je uitgaat van reguliere transacties, dan is de rechtspersoon van de ontvanger te achterhalen. Een van de standaard acties van fraudeurs is het verhullen van de geldstroom, om de pakkans voor de fraude te minimaliseren.
Agentic AI is een prima hulpmiddel om een netwerk van wallets te automatiseren, om daarmee je geldstromen te verhullen.
Wat is hier uberhaupt lastig aan? Als mijn kat het konijn van de buren opeet is er geen enkele onduidelijkheid: Een kat is een ding, een konijn ook. Ik ben als eigenaar van ding kat aansprakelijk voor de schade die de buurman, eigenaar van ding konijn, lijdt.
Waarom zou het anders zijn met een AI-Agent, wat ook gewoon een ding is? (Alhoewel misschien minder intelligent dan mijn kat. En misschien wel intelligenter dan dat chagrijnige konijn van de buurman)
Handhaving is een dingetje, maar dat is het ook in het geval van het konijn. De andere buren hebben namelijk ook een (intelligente!) kat.
(Voor de duidelijkheid: Het konijn is fictief.)
Bij nader inzien kan ik toch wel een scenario bedenken:
Consument geeft AI-agent opdracht “koop rode hardloopschoenen” AI-Agent koopt groene naaldhakken, want consument houd ervan netjes in he groen gekleed te zijn. Maak het nog even ingewikkelder door ervan uit te gaan dat de Consument haar AI-agent overlegd heeft met de AI-agent van de winkel. En het is handwerk op maat dus geen makkelijke uitweg via retourrecht.
Wie heeft het dan gedaan? De verkoper die de verkeerde schoenen geleverd heeft? De Consument die door een AI agent te gebruiken zelf het risico voor diens actie moet dragen? (Als het aan de kat lag…) Of de leverancier van de AI agent (productaansprakelijkheid? Iemand interesse in CE voor SAAS?)
Ik denk dat de enige redelijke uitweg is om te loggen wat beide AI-agents uitgewisseld hebben, en dat als “contract-afspraken” te zien.
En dan kunnen Consument en Winkel altijd nog apart hun AI leverancier ter verantwoording roepen.
Simpel AI en Crypto staat boven de wet dus dit doet er allemaal helemaal niet toe
Dat is in ieder geval het antwoord van de AI en crypto boeren 😛