Tag: Domeinnamen

About Domeinnamen

Subscribe Feeds

Merknamen van anderen in je URL

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 52 reacties

http-www-url-merk-adres-hand.pngRegelmatig krijg ik vragen over het gebruik van merknamen in URLs. Dat varieert van “mag ik een domeinnaam registreren met een merk erin” tot “mag een concurrerend merk onderdeel zijn van de URL van een productpagina”. Er zijn natuurlijk tientallen opties, maar laat ik eens proberen een algemeen overzicht te geven van wanneer je merknamen mag gebruiken.

Hoofdregel is: je mag een merknaam gebruiken als je de betreffende producten (door)verkoopt. Die producten moet je wel binnen de Europese Unie hebben gekocht. Grijze import vanuit bv. de VS of China kun je niet zomaar doorverkopen, want de merkhouder kan daartegen bezwaar maken. Maar je hoeft geen dealer te zijn of een resellerovereenkomst met de merkhouder te hebben.

Deze hoofdregel geldt ook voor webadressen. Het is dus toegestaan om een merknaam in een URL te verwerken, mits de URL maar overeenkomt met een pagina waar dat merkproduct te koop is. Je doet dan in feite het internet-equivalent van een bordje bij het schap waar die producten liggen. Een paar voorbeelden:

  • www.nokiatelefoonstekoop.nl: dit mag, als de openingspagina maar een webshop is waar uitsluitend en alleen Nokia-telefoons te koop zijn.
  • www.telecomsupershop.nl/smartphones/blackberry: achter deze URL moet ik het assortiment Blackberry-smartphones vinden, en geen iPhones voor de neus krijgen.
  • www.telefoonboerke.com/nokia-iphone-blackberry: dit is twijfelachtig omdat hier één landingpagina verschillende merken bevat. Ik zou dit niet adviseren.
  • www.tipsvoortomtoms.nl: dit kan, mits ik hier maar een informatieve site vindt over TomTom navigatie-apparatuur.

Let op dat je de merknaam als merknaam presenteert. Dat klinkt logisch, maar het gaat nog vaak fout: mensen hebben een “tomtomforum” maar bedoelen “gps-navigatie-apparatenforum” of ze gebruiken msnen als synoniem met chatten.

Daarnaast moet duidelijk zijn dat jij niet de merkhouder bent en daar ook geen banden mee hebt.De vermelding moet zakelijk en eerlijk zijn. Je mag best zeggen “Hier Apple iPhones te koop”, maar presenteer je dus niet als grote dealer of exclusieve wederverkoper als je dat niet bent.

Ik zie nog al te vaak sites die bovenaan uitgebreid met merknamen en logo’s strooien, maar vervolgens hun eigen naam alleen noemen in hele kleine lettertjes in een voeter of “Over ons” pagina. Dat is nadrukkelijk niet de bedoeling: je site heet niet “Allemaal TomToms” maar “Henk’s TomTom-shop”. De URL is dan misschien “allemaaltomtoms.nl” maar als dat ook de naam van de site is, heb je een merkenrechtelijk probleem. Niet doen dus.

Deze regels gelden ook voor nietcommercieel gebruik van een merk. Wie een discussieforum over Asus-laptops wil beginnen of boze gebruikers van ontploffende iPhones wil verenigen, mag dat doen en mag daarbij de merknaam gebruiken. Maar ook hier: maak duidelijk dat dit geen officieel forum van de merkhouder is, en zorg ervoor dat (de betreffende onderdelen van) het forum alleen gaan over dat merkproduct.

Bij sommige diensten stelt de merkhouder extra voorwaarden. Zo zegt Twitter:

Don’t:
  • Use Twitter in the name of your website or application.
  • Register a domain containing twitter (or misspellings of twitter).
Dat is merkenrechtelijk wat kort door de bocht. Ik zou bijvoorbeeld niet weten waarom een forum zich niet “Twitterfans.org” mag noemen als daar fans van de microblogdienst willen babbelen. Zolang duidelijk is dat dit geen officieel forum is, is er geen sprake van merkinbreuk. Maar je moet wel je best doen: de site “Twitterfans – alles voor de echte Twitter-fan” noemen, schept verwarring en is dus verboden. Een disclaimer helpt maar een heel klein beetje; gebruik liever een eigen unieke naam als sitenaam.

Arnoud<br/> Foto: Anna-Om-Line.

Failliete domeinen opkopen, kan dat zomaar?

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten, 8 reacties

Naar aanleiding van deze blogpost over opnieuw uitgegeven e-mailadressen vroeg een lezer zich af of hij failliete of om andere redenen verlopen domeinnamen mag registreren en opnieuw gebruiken. Het korte antwoord is natuurlijk “ja, dat mag”, maar dat zou een saaie blogpost zijn geworden, dus er zit een staartje aan:

Zo zou ik bv. de binnenkomende mails willen gebruiken om antispamfilters voor te ontwikkelen. Spammers blijven oude adressen gebruiken, dus dat is een mooie bron van vrijwel zekere spam. Maar daar zit ‘m de kneep: ik zal toch handmatig moeten screenen en dan dus ook legitieme mails tegenkomen.

Vorig jaar blogde ik over Donotreply.com, een site die wekelijks miljoenen bounces en foutmeldingen ontving, maar ook reacties van consumenten en zakelijke klanten op mails die met een donotreply.com-adres zijn verzonden. De eigenaar publiceerde de leukste, wel na de berichten te anonimiseren. (De site is nu uit de lucht trouwens.) Zulk publiceren gaat me toch wat ver, maar als je de post alleen scant op wel/geen spam en er verder niets mee doet, dan zie ik geen juridische problemen.

Het hergebruik van een domeinnaam kán een probleem opleveren als er andermans merk in zit. Ik denk niet dat (om eens wat te noemen) ABN Amro zomaar dsbbank.nl mag kopen en door mag linken naar haar eigen site. Hoewel ik niet meteen weet wie zich daar dan tegen gaat verzetten, maar het merk is nog 5 jaar geldig en degene die het merk opkoopt kan zeker optreden tegen zo’n gebruik van de “failliete” domeinnaam.

Overigens ben ik van mening dat Sedo-parkingpagina’s op verlopen domeinnamen verboden zouden moeten worden. Op zijn minst zouden de domeinnamen moeten worden afgegeven als iemand er wel iets normaals mee wil gaan doen.

Arnoud

Inbreuk op domeinnaam

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 20 reacties

thuisbez-justeat.gifHet registreren van een domeinnaam kan onrechtmatig zijn als je daardoor profiteert van de reputatie van de domeinnaam van een ander. Ook als die ander geen merk heeft geregistreerd. Dat blijkt uit een vonnis van de kortgedingrechter in een zaak tussen thuisbezorgmaaltijdbemiddelaars Thuisbezorgd.nl en Just-Eat.

De laatste had namelijk diverse domeinnamen zoals amsterdam-thuisbezorgd.nl en spareribs-thuisbezorgd.nl geregistreerd. Deze verwezen door naar de hoofdsite just-eat.nl. Met deze domeinnamen wilde men graag goed ‘scoren’ in de zoekmachines, want het zijn natuurlijk leuke ‘keyword rich’ domeinnamen. Alleen: dat vond Thuisbezorgd dus niet leuk want het was wel steeds haar handelsnaam. Nu is het ondertussen wel min of meer duidelijk dat een domeinnaam niet per se handelsnaamgebruik is. Inbreuk op een handelsnaam pleeg je alleen als je de website achter die domeinnaam presenteert als de bedrijfswebsite. Doorlinken is geen handelsnaamgebruik. Thuisbezorgd kreeg hier dan ook in het ongelijk.

Maar Thuisbezorgd had nog een ander ijzer in het vuur: het is toch gewoon onrechtmatig om zo te profiteren van andermans inspanning? Zij had het woord “Thuisbezorgd” tot een bekende kreet weten te promoten, en nu ging Just-Eat daar een beetje verwarring zitten stichten en profijt van trekken. Dat kan toch zomaar niet? Nee, dat vond de rechter ook:

Uitgangspunt bij beantwoording van de vraag of dit het geval is, is dat het profiteren van andermans product, inspanning, kennis of inzicht op zichzelf niet onrechtmatig is, ook niet als dit nadeel aan die ander toebrengt. In dit geval is echter aannemelijk dat het publiek in verwarring wordt gebracht omtrent de identiteit van de aanbieder van de online dienst. De domeinnamen van Just-Eat en de domeinnaam/handelsnaam van Thuisbezorgd.nl wijken slechts in zeer geringe mate van elkaar af. De louter beschrijvende toevoegingen van Just-Eat, bestaande uit de naam van een stad of de naam van een menu, zijn voorshands onvoldoende om verwarring te voorkomen.

Op zich is dit een geldige redenering – maar voor merkinbreuk. Thuisbezorgd heeft haar naam echter niet als merk beschermd, en mag dus een eis als deze helemaal niet doen. Het merkenrecht bepaalt in artikel 2.19 namelijk dat je zonder inschrijving van een woord als merk, geen vordering onder het “gemene recht” (art. 6:162 BW) mag instellen over iets dat merkinbreuk lijkt.

De rechter lijkt hier de domeinnaam zelf als recht te presenteren: er wordt “op onrechtmatige wijze geprofiteerd van de bekendheid van de domeinnaam/handelsnaam van Thuisbezorgd.nl”. Dit omdat er verwarring wordt gesticht over wie er achter de domeinnaam zit:

Deze verwarring is nodeloos omdat Just-Eat geen geldige reden heeft om de gehele domeinnaam van haar concurrent in haar eigen domeinnamen op te nemen. Zij doet dit – zoals zij ter zitting heeft verklaard – enkel met het doel de zoekresultaten op internet te beïnvloeden, Her staat Just-Eat in beginsel vrij om die zoekresultaten in voor haar gunstige zin te beïnvloeden, maar het wordt onrechtmatig geacht om dit met gebruikmaking van de gehele domeinnaam/handelsnaam van een concurrent te doen.

Het beïnvloeden van zoekresultaten om zo hoger te scoren dan je concurrent lijkt me toch een volstrekt legitiem doel. De concurrent gebruikt een beschrijvende handelsnaam, en moet dan voor lief nemen dat anderen dat woord in advertenties en domeinnamen gaan gebruiken.

Via Boek9.nl, dat ook het plaatje leverde.

Arnoud

Onze domeinnaam lijkt op de naam van een concurrent, wat nu?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 7 reacties

no-name-street-naam-handelsnaam.pngEen lezer mailde me:

Wij hebben een claim gekregen over onze domeinnaam. Deze zou te veel lijken op de naam van een concurrent. En op zich klopt dat denk ik wel: zij hebben een naam van de vorm “iets4iets.nl” en wij gebruiken “iets-iets.nl” dus zonder dat cijfer. Ik heb gezocht maar ik kon geen merk vinden bij het Benelux Merkenbureau. En in het colofon staat duidelijk dat onze BV een andere naam heeft. Kan die ander nu toch onze domeinnaam opeisen?

Bedrijfsnamen zijn ook zonder merkregistratie beschermd als handelsnaam. Het enkele feit dat je je bedrijf zo noemt, is al genoeg om bescherming voor je naam te hebben. En dat geldt zelfs als de naam beschrijvend is. “Bakker Piet” is dus een geldige handelsnaam.

Een concurrent mag dan niet diezelfde bedrijfsnaam hanteren, maar ook geen bedrijfsnaam die verwarrend veel lijkt op de handelsnaam. Eén cijfer vervangen door een streepje lijkt me niet genoeg om verwarring te voorkomen. Het zal een beetje afhangen van de werkelijke woorden achter de ietsen, maar in het algemeen zou ik zeggen dat dit wel handelsnaaminbreuk zou zijn.

Als je echter die naam niet als handelsnaam gebruikt, dan is er niets aan de hand. Een domeinnaam is niet perse hetzelfde als een handelsnaam: daarvoor moet het echt de bedrijfswebsite zijn. Een domeinnaam voor een productnaam bijvoorbeeld is geen inbreuk op een handelsnaam. Wil de ander daar wat aan doen, dan moet hij echt een merk geregistreerd hebben. Let dus niet alleen op de domeinnaam maar ook op hoe de website wordt gepresenteerd.

Het aparte hier is wel dat voor domeinnaamarbitrage een merk en een handelsnaam hetzelfde worden behandeld. Dat lijkt mij niet helemaal terecht; een merk is sterker maar wordt daarom ook inhoudelijk getoetst op onderscheidend vermogen.

Arnoud

Wat te doen tegen domeinslapers?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 55 reacties

hangmat-domeinnaam-slapen.jpgDomeinkaping is een bekend fenomeen in merkenland: iemand registreert een domeinnaam die gelijk is aan andermans merk, of in ieder geval daar sterk op lijkt. Vervolgens wordt daar een concurrerende site gebouwd of stouwt men de site vol met Google advertenties om zo inkomsten te verwerven dankzij mensen die menen naar de site van de merkhouder te gaan. Maar wat doe je met domeinslapers, mensen die jaren geleden een domeinnaam registreerden en daar niets mee doen – terwijl jij die nu graag als merk of bedrijfsnaam zou willen gebruiken?

Eind jaren negentig was het een populair tijdverdrijf om domeinnamen te registreren vanuit de redenering “eerst maar eens registreren en dan verzin ik daarna wel een concept erbij”. Dat nam alleen maar toe toen SIDN in november 2000 besloot alle beperkingen op te heffen en ook algemene woorden registreerbaar te maken. Lang niet iedere domeinnaam werd ook werkelijk gebruikt, maar omdat de kosten voor registratie zo laag zijn laten de meeste van deze eigenaren de domeinnaam gewoon bestaan (“wie weet doe ik er ooit nog wat mee”). En dat heeft dus tot gevolg dat een derde die nu wél met een leuk concept de markt op wil, die domeinnaam niet kan gebruiken.

Is daar nu niets aan te doen? In principe niet. Domeinnamen kun je opeisen maar dan moet er wel sprake zijn van inbreuk op een merk of handelsnaam. En bij een slapende domeinnaam is er over het algemeen geen inbreuk, omdat men niets doet met de domeinnaam en dus ook niets doet dat verwarring kan opleveren, wat vereist is voor merk- of handelsnaaminbreuk. Bovendien zijn dit vaak generieke namen die niet als merk te beschermen zijn.

Verder weegt zwaar in het voordeel van de domeinslaper dat deze de domeinnaam eerder geregistreerd heeft dan de merkhouder. Het enkele registreren (parkeren) van een domeinnaam kán merkinbreuk zijn, maar niet als de domeinnaam ouder is dan het merk.

Je zou het wellicht alsnog kunnen winnen van de domeinslaper als je je concept dan maar op een ander domein gaat ontwikkelen, waarna de domeinslaper de site aanpast om zo alsnog te profiteren van jouw populariteit. Dat is dan gebruik te kwader trouw en dat is vaak genoeg om deze op te eisen (zeker in Nederland). Ik vraag me heel erg af wat er gebeurt als het slapende domein gevuld is met Google advertenties en Google die aanpast nadat het andere domein populair begint te worden. Pleeg je dan merkinbreuk omdat je nu geld verdient met aan het merk gerelateerde advertenties?

Maar in het algemeen zie ik weinig opties behalve (eventueel via een tussenpersoon) gaan onderhandelen met de slaper om te kijken of deze toch over te nemen is. Wat vaak wel kan maar wel tegen bedragen met vier cijfers.

Bij merken geldt de regel “use it or lose it”: wie vijf jaar lang zijn merk niet actief gebruikt, raakt het kwijt. Ik denk dat het ook wel een goed idee zou zijn om dat voor domeinnamen in te voeren.

Arnoud

Domeinnaam opgezegd; toch in rekening gebracht

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 11 reacties

Een lezer schreef me:

Ik was klant bij een ISP die aankondigde te stoppen met haar bedrijf. Ik had daar een aantal domeinnamen, maar na een kritische blik besloot ik deze maar gewoon te laten verlopen want ik deed er eigenlijk niets meer mee. Ik heb toen in het beheerpaneel de .nl’s, .com’s etc op Niet Verlengen gezet, in de veronderstelling dat ze daarmee automatisch zouden verlopen nadat men haar activiteiten zou stopzetten. Echter, enige tijd later bleek een ander bedrijf de klanten overgekocht te hebben, en toen kreeg ik ineens een rekening van het nieuwe bedrijf dat mijn domeinnamen in haar systeem had geïmporteerd. Maar ik had ze toch op “niet verlengen” gezet?

Het is op zich mogelijk dat een contract wordt overgenomen als een bedrijf ermee stopt. Daarmee gaan alle rechten en plichten over naar die koper. Aparte toestemming is daarvoor niet nodig, hoewel consumenten bij zo’n overname het recht hebben het contract op te zeggen als het wordt overgenomen. Maar bij bedrijven kan dit, mits het maar in het contract staat.

Dit betekent dus dat de domeinnamen blijven bestaan tot het einde van de normale periode. Ze mogen niet verlengd worden, want dat had de vraagsteller aangegeven. Dus een rekening lijkt me niet de bedoeling.

Ik vermoed dat de koper simpelweg een lijst met domeinnamen heeft gekregen, en niet alle informatie uit dat beheerpaneel overgenomen heeft. Dat is erg slordig. Dat paneel was de door de oude provider aangewezen manier om een domeinnaamcontract op te zeggen of te verlengen. En de nieuwe provider moet daar dan naar kijken voordat hij rekeningen gaat sturen.

Ik zou ze dus zeggen: ik heb op dd/mm deze domeinen via het beheerpaneel bij oude ISP X op “niet verlengen” gezet en daarmee gemeld de overeenkomst op te willen zeggen. Dat was de aangewezen manier, dus dat had u moeten lezen of navragen. Dat u dat niet gedaan hebben, moet voor uw rekening komen (3:37 lid 3 BW).

Arnoud

Pas op met merknamen bij kritieksites

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 4 reacties

Als je kritiek op een bedrijf wil leveren, kun je dat maar beter niet doen met een domeinnaam met de merknaam erin. Dat is al snel een vorm van merkinbreuk, omdat je dan afbreuk doet aan de reputatie van het merk. Dat blijkt uit een vonnis (via Boek9.nl) van afgelopen week over de domeinnaam Gedupeerdenvanwijsenvanoosterveen.nl, dat de eerdere jurisprudentie op dit gebied bevestigt.

Het bedrijf Wijs & Van Oostveen verhandelde zogeheten Dutch Power Notes (niet te verwarren met Dutch Power Cows) die door het inmiddels failliete Lehman Brothers waren uitgegeven. De beleggingsconstructie zelf snap ik niet, maar dat terzijde. Waar het om gaat, is dat ene meneer Veleke deze dingen op advies van Wijs & Van Oostveen had gekocht vlak voordat Lehman failliet ging en vervolgens zijn geld kwijt was. Veleke begon dan ook een website over deze affaire en deed dat onder de naam www.gedupeerdenvanwijsenvanoosterveen.nl.

Wijs & Van Oostveen waren daar niet blij mee, en eisten op grond van hun merkrecht dat deze domeinnaam niet langer gebruikt zou worden. Ook als je geen goederen of diensten verkoopt, kun je merkinbreuk plegen. Artikel 2.20 lid 1 sub d BVIE verbiedt namelijk gebruik van een merk als dat afbreuk doet aan de reputatie van het merk of als de gebruiker daarmee ongerechtvaardigd voordeel trekt uit het merk, terwijl je geen geldige reden hebt voor dit gebruik. En dat “geldige reden” wordt in de praktijk uitgelegd als “strikte noodzaak” waar niet snel aan voldaan wordt.

Je zou zeggen, als je kritiek hebt op een organisatie, of medestanders zoekt in je conflict met die organisatie, dan mag je de naam van die organisatie noemen. Toch blijkt het merkenrecht de merkhouder toch vaak gelijk te geven bij dit soort websites. Al eerder verloor bijvoorbeeld iemand die boos was op Constance Sars omdat de

aandacht die hij op Constance Sars vestigt, buitenproportioneel [is], nu tot gevolg heeft dat Constance Sars via de diverse zoekmachines te pas en te onpas aan searchers wordt gepresenteerd.

Een andere bekende zaak op dit gebied was INjeHOLLAND, waarbij een boze INHOLLAND-student zich kritisch uitliet over de hogeschool.

[De vrijheid van meningsuiting] brengt nog niet met zich dat gedaagde een geldige reden heeft om dat te doen met gebruikmaking van een teken dat afbreuk doet aan de reputatie van het merk van eiseres. Van een dergelijke reden is niet gebleken, nu het gedaagde vrijstaat op haar website de naam INHOLLAND refererend te gebruiken maar geen enkele noodzaak bestaat om dat te doen onder een teken als het thans gewraakte INJEHOLLAND.

En precies diezelfde redenering zien we terug in het Gedupeerdenvanwijsenvanoostveen.nl-vonnis:

[Een en ander] laat onverlet het recht van Veleke c.s. om kritiek te uiten op Wijs & Van Oostveen, maar zij heeft niet het recht om zich daartoe het woordmerk van Wijs & Van Oostveen toe te eigenen.

En op grond van deze overweging mocht Veleke niet langer de domeinnaam gedupeerdenvanwijsenvanoostveen.nl en .com gebruiken. Ook mocht hij geen AdWords-advertenties meer tonen voor zijn gedupeerden-site op het trefwoord “Wijs en Van Oostveen”.

Maar de vrije meningsuiting dan? Die weegt de rechter af tegen het het belang van Wijs & Van Oostveen dat zij “niet lichtvaardig wordt blootgesteld aan lichtvaardige en onterechte verdachtmakingen”. Nou is dat belang op zich terecht, maar opmerkelijk vind ik dat de rechter even verderop bepaalt dat de uitlatingen van Veleke niet onrechtmatig zijn omdat ze “slechts zijn persoonlijke verhaal omvatten waarin hij zijn frustratie uit over zijn ervaringen met Wijs & Van Oostveen”. Als dat niet onrechtmatig is, waarom is het dan wel onrechtmatig om dat te doen op een site waar je de naam van je wederpartij in opneemt?

Zoals Wolfgang Sakulin al schreef, vonnissen als deze creëren een afschrikkend effect en schaden daarom de bereidheid van mensen om hun meningsuitingen op een effectieve manier vorm te geven. De vrijheid van meningsuiting is een groot goed en mag alleen worden ingeperkt als dat absoluut noodzakelijk is om andermans recht of belang te beschermen. De merkenwet heeft echter een precies omgekeerd criterium: merkgebruik in je kritiek mag alleen als dat absoluut noodzakelijk is voor je meningsuiting. En dat wringt.

Arnoud

Mijn domeinnaam lijkt op een merk, wat nu?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 21 reacties

Een lezer vroeg zich af:

Ik heb een mooie domeinnaam geregistreerd, maar ik weet nog niet zo goed wat ik ermee zal doen. Gisteren wees een vriend me erop dat de naam wel heel erg lijkt op een merknaam van een bekend bedrijf, iets wat ik me eigenlijk nooit gerealiseerd had. Denk je dat ik problemen krijg als ik de domeinnaam aan ze ga proberen te verkopen?

De belangrijkste vraag is of jij met de registratie of de site die je gaat opzetten, de bedoeling hebt te profiteren van de bekendheid van dat bedrijf. In dat geval is het merkinbreuk en kan men de domeinnaam opeisen. Zo was er ooit iemand die speculeerde op de fusie tussen KLM en Alitalia door klm-alitalia.com te registreren. Die was hij dus snel kwijt.

Als je toevallig dezelfde naam hebt maar in een andere branche werkt, is er niets aan de hand. Ik noem altijd Ajax als voorbeeld, de voetbalclub kan niets doen tegen ajaxfire.nl omdat dat bedrijf in een heel andere branche zit. Omgekeerd kan dat bedrijf om dezelfde reden ajax.nl ook niet opeisen.

Verder is van belang dat je zelf een site ontwikkelt op die domeinnaam. Alleen maar de naam registreren en dan ‘parkeren’ is geen sterk verhaal. Heb je een legitieme eigen site, dan kan de domeinnaam in principe niet opgeëist worden.

Uit de praktijk blijkt dat mensen die domeinnamen proberen te slijten aan merkhouders, vaak bakzeil moeten halen. Het verkopen van domeinnamen wordt vaak gezien als bewijs van kwade trouw.

De domeinnaam van deze lezer zal ik niet noemen. Maar weet iemand een leuk voorbeeld van een domeinnaam die toevallig hetzelfde is of sterk lijkt op een bestaand merk?

Arnoud

Gereformeerd versus stijlloos: SGP wil domeinnaam terug van GeenStijl

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 40 reacties

sgp-geenstijl-powned.pngZou het er dan toch eindelijk eens van komen: een juridische procedure tegen shockblog GeenStijl? De Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) eist de door GS geregistreerde domeinnaam “staatkundiggereformeerdepartij.nl” op, meldde GeenStijl zelf. GS is bereid tot een schikking mits men 6,66 euro betaalt als bijdrage in de kosten van overdracht.

Nou heb ik veel sympathie voor de vrije meningsuiting (en lees ik GS dagelijks), maar dit gaan ze toch echt verliezen. De domeinnaam is letterlijk dezelfde als de naam van de SGP, zodat er verwarring kan ontstaan met “een naam van een in Nederland gevestigde vereniging of stichting waaronder eiser duurzaam aan het maatschappelijke verkeer deelneemt”. Een vereniging (zoals de SGP) heeft namelijk automatisch een recht om verwarrend gelijkende domeinnamen op te eisen. Bovendien heeft de SGP haar naam als merk (Beneluxmerk, nummer 0823218) laten registreren.

Als verweer zou GS nog kunnen aanvoeren dat de site een legitiem doel dient, zoals kritiek op de SGP. De site die er nu staat, heeft dat volstrekt niet.

Aan de andere kant: voor een bedrag van 6,66 kom je niet ver bij die arbitragecommissie, die willen 1500 euro om überhaupt je klacht in behandeling te nemen. Dus als ik de SGP was, zou ik 6,67 (ja, 67) overmaken en de domeinnaam opeisen. Wat zouden jullie de SGP adviseren? Principieel naar de rechter?

Arnoud<br/> PS: ja het heeft iets ironisch om dit op zondag te bloggen.

De domeinnaam in de Wet Koop op Afstand

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 12 reacties

Een lezer mailde me:

Ik heb voor mijn privéblog een eigen domeinnaam aangevraagd. Alleen, een paar dagen na aanvragen bedacht ik me dat ik liever een andere naam had. Ik beriep me op de Wet Koop op Afstand, maar de hoster zegt dat die niet geldt voor domeinnamen omdat dat maatwerkproducten zijn. Klopt dat?

Inderdaad mag je maatwerkproducten niet terugsturen. Maar een domeinnaam is geen maatwerkproduct. De Wet Koop op Afstand kent dat begrip alleen voor fysieke producten, zoals t-shirts met je naam of foto erop gedrukt. De wet noemt dat ‘zaken’, en een domeinnaam is geen zaak in de zin van de wet. Het aanvragen van een domeinnaam valt dan ook onder dienstverlening en niet onder verkopen van producten. De uitzondering over maatwerk gaat dan ook niet op. (Ik zei ooit van wel maar bij nader inzien klopte dat dus niet helemaal.)

Helaas zit de lezer toch aan de domeinnaam vast. Contracten voor het verrichten van een dienst kun je opzeggen binnen zeven werkdagen na het afsluiten, tenzij men al met je toestemming is begonnen met het uitvoeren. Als men dus al de domeinnaam aangevraagd of geregistreerd heeft, dan kun je er niet meer vanaf.

Dennis & andere hosters: hoe snel zijn jullie met het aanvragen van domeinnamen?

Arnoud