Ik moet heel juridisch lachen om die “Facebook Privacy Notice”

| AE 4752 | Grappig | 29 reacties

Onder het motto “geen idee wat het betekent maar het leest juridisch dus zal het vast wel nuttig zijn” knalt menig persoon de laatste tijd deze tekst op Facebook:

In response to the new Facebook guidelines I hereby declare that my copyright is attached to all of my personal details, illustrations, comics, paintings, professional photos and videos, etc. (as a result of the Berne Convention). For commercial use of the above my written consent is needed at all times!



By the present communiqué, I notify Facebook that it is strictly forbidden to disclose, copy, distribute, disseminate, or take any other action against me on the basis of this profile and/or its contents. The aforementioned prohibited actions also apply to employees, students, agents and/or any staff under Facebook’s direction or control. The content of this profile is private and confidential information. The violation of my privacy is punished by law (UCC 1 1-308-308 1-103 and the Rome Statute).

Ik ben blij dat ik geen Facebook heb want als ik dat de hele avond in mijn timeline zou zien, zou ik van ergernis helemáál overspannen raken.

Nee, het slaat helemaal nergens op, die Facebook notification. Tegen de tijd dat je een dergelijke tekst plaatst, ben je al lid van Facebook en dus ben je akkoord met hun gebruiksvoorwaarden. Je kunt dat niet achteraf opzij zetten of aanpassen, ook niet met een beroep op de Berner Conventie, het Verdrag van Rome (dat gaat over het Internationaal Strafhof, wtf?) of artikel 1-308 van de Uniform Commercial Code. Geen van die rechtsbronnen biedt jou de bevoegdheid om achteraf terug te komen op een contract dat je hebt gesloten.

En ook juridisch-inhoudelijk slaat het nergens op. Je kunt wel zeggen dat je auteursrecht hebt (en dat heb je ook inderdaad van die Berner Conventie) maar Facebook mag nog steeds alles dat ze in de gebruiksvoorwaarden van je eisen. Die voorwaarden hoeven niet schriftelijk te zijn gemeld, de hyperlink bij registratie is genoeg.

Ook melden dat je profiel privé en vertrouwelijk is, gaan je niet helpen, zelfs niet als je dat notificeert in een communiqué langs elektronische weg (in plaats van ze dat te zeggen per e-mail). Wederom, de voorwaarden van Facebook bepalen wat privé is – en belangrijker, wat Facebook mag doen met content die privé is. Toegegeven, als van specifiek content duidelijk is dat deze privé is dan mag Facebook die niet van de ene op de andere dag publiek maken (zoals ze ooit met foto’s deden door alles naar publiek te gooien) maar het idee dat je Facebook zelf zou kunnen verhinderen iets te doen (zoals jou bannen of je content verwijderen) met content op hun server is gewoon te hilarisch voor woorden.

Misschien dat deze tekst ingegeven is door het plan van Facebook om de feedbackregels aan te passen die zij moet volgen alvorens de voorwaarden te mogen wijzigen. Facebook vindt het niet meer leuk dat er gestemd moet worden, kort gezegd.

Dat artikel 1-308 UCC is trouwens een verhaal apart. Het artikel bepaalt kort gezegd dat je naar Amerikaans recht een overeenkomst onder protest kunt aangaan, oftewel onder voorbehoud van bepaalde rechten. Zo kun je een overeenkomst sluiten als niet op voorhand alles duidelijk is. Een handig juridisch trucje, maar ondertussen door rare figuren gekaapt die onder meer met dit artikel gaan beweren dat je jezelf buiten het rechtssysteem kunt plaatsen door een dergelijke disclaimer op te sturen naar de rechtbank. Een variant van het opzeggen van het sociaal contract met de Staat, wat ook niet kan. Like it or not (haha, hij zei “like” en Facebook), je valt onder het recht en daar is geen ontsnappen aan.

Aan Facebook valt wél te ontsnappen: zeg je account op en alle rechten die FB heeft op je content komen te vervallen. Of je daarna opnieuw lid kunt worden mét een geldig voorbehoud van rechten, betwijfel ik maar díe rechtszaak wil ik wel eens zien.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Hmm, bij een contract kun je natuurlijk aantekeningen maken en dan beide je handtekening zetten. In Nederland ‘geldt’ het vinkje bij voorwaarden niet. Maar als ik nu, in de browser (voor mij staat HTML bijna gelijk aan papier) de voorwaarden aanpas en dan akkoord ga…
    Ja, giechel er maar om, maar het is bijna gelijk. Helaas gaat dat in Nederland dus niet werken.

    • Het probleem bij internetcontracten is: hoe communiceer je “ik heb er wat bij gezet”?

      Bij een contract ziet de wederpartij jouw hanepoten bij artikel 13.2 of de “onder protest” onder je handtekening. Of je wijst hem er mondeling op als je het teruggeeft. Dat is prima.

      Maar dingen als “de broncode even aanpassen zodat ik met wat anders akkoord ga” is voor de dienstverlener niet te detecteren, hij wéét niet dat je dat gedaan hebt. En dan heb jij toch een probleem want jij moet bewijzen dat die wijziging of opmerking van jou aangekomen is.

      • De andere partij (bijvoorbeeld facebook) doet jij langs digitale weg een voorstel tot een overeenkomst, maar is doof voor enige voorstel tot verandering in het voorstel door de gebruiker. Mag dat eigenlijk wel? Zou ik dus ook als ik iemand een schriftelijk contract voorleg om te tekenen, doof en blind kunnen zijn voor enige wijziging die hij erop voorstelt.

        Je zou nu kunnen zeggen, “Maar digitaal zijn de veranderingen niet te zien.” Kennelijk wil de andere partij een proces dat van oudsher analoog was digitaliseren, doe het dan helemaal of niet en ga niet ergens ertussenin zitten. Alleen dingen in jouw voordeel digitaliseren en dingen die in het voordeel van de klant zou zijn niet digitaliseren, is in mijn ogen onredelijk omdat dit een van de twee partijen zwaar bevoordeeld ten opzichte van de andere partij. Het is namelijk wel mogelijk om een systeem te maken waar die veranderingen wel aankomen bij de partij die het voorstel deed.

        Op het antwoord, “Dan sluit je de overeenkomst toch gewoon helemaal niet.”, heb ik geen antwoord.

  2. Bij deze ook die melding maar op mijn Facebook timeline gedumpt. (Gevolgd met link naar dit artikel!) :-)

    Aan Facebook is niet altijd te ontsnappen. Mijn werkgever is erg aktief op diverse sociale media en sinds enige tijd ook op Facebook. Het biedt dan ook een mooi, extra communicatiekanaal voor mijn collega’s om over zaken te discussieren die verder niets met het bedrijf zelf te maken hebben. En dan krijg je toch een bepaalde, sociale druk over je heen.
    Maar sowieso is het wel verstandig om een Facebook account te hebben, ook al doe je er verder totaal niets mee. Het blokkeert gewoon anderen om zich als jou voor te doen. Bovendien valt een deel van de sociale druk gewoon weg. Geen mens die aan je hoofd gaat zeuren als je niets post op facebook, maar wel als ze je niet op facebook kunnen vinden.
    Dus mijn tip: registreren bij Facebook, een beetje info invoeren dat toch al bekend is en verder gewoon vergeten. Ben je van veel gezeur af!

  3. Maar, is dan nu de grote vraag: de huidige voorwaarden van Facebook lijken bijzonder weinig op de voorwaarden waarmee ik akkoord ben gegaan destijds. Je maakt mij niet wijs dat 1 partij eenzijdig een wettelijk bindende overeenkomst kan aanpassen.

    Het kan aan mij liggen, maar als partij A dat bij partij B zou wagen in het echte leven, zou partij A wel eens heel snel voor de rechter gesleept worden. Toch?

    • Op zich is het toegestaan om in algemene voorwaarden te eisen dat je de voorwaarden mag aanpassen. Bij consumentenovereenkomsten gelden een paar beperkingen (de grijze/zwarte lijst) maar kort gezegd komen die allemaal neer op “de consument moet dan van het contract af kunnen”. En dat kan dus ook bij Facebook, maar echt zinnig is het niet.

      De enige juridisch zinnige redenering is “deze wijziging van de voorwaarden levert een misbruik van machtspositie op van Facebook; niemand kán effectief weg want dat is socialmediazelfmoord”. Maar om díe voor elkaar te krijgen…

  4. Naar mijn mening praten we hier over twee verschillende dingen.

    Dat Facebook als ‘leverhancier’ van een sociaal medium haar voorwaarden eenzijdig veranderd is één. Daar is betrekkelijk weinig tegen te doen.
    De andere is de vraag -en daar gaat de schrijver van dit stuk ook achteloos aan voorbij- is dat het auteursrecht wettelijk geregeld is. Een partij in dit geval facebook kan de wet niet ongeldig verklaren door haar eigen algemene voorwaarden te formuleren. Daar zit naar mijn idee de denkfout. “Geen van die rechtsbronnen biedt jou de bevoegdheid om achteraf terug te komen op een contract dat je hebt gesloten” stelt de auteur. Indien in dat contract dingen worden geregeld die de wet ontduiken of een wet geheel buiten spel probeert te zetten hebben als gevolg dat het hele contract ongeldig verklaard door de rechter.
    Ik weet ook dat dat niet zo’n vaart zal lopen want het is meer een principe kwestie. Het kan dus ook geen kwaad om op je tijdlijn ergens te zetten dat je je uitdrukkelijk beroept op je eigendommen / rechten en dat een derde partij deze niet mag ontvreemden.

    • Een partij in dit geval facebook kan de wet niet ongeldig verklaren door haar eigen algemene voorwaarden te formuleren.

      Ik ga aan die stelling voorbij (maar niet ‘achteloos’) omdat deze geen steun vindt in het recht.

      Het is volstrekt legaal om in algemene voorwaarden een licentie op te eisen. Niets in de Auteurswet verbiedt dit, en ook de zwarte/grijze lijsten van algemene voorwaarden vermelden niets over licenties. (Wellicht dat dat zou moeten, maar dat is een andere.)

      Ik zie dus geen enkele juridische grond om te claimen dat Facebook in strijd met de Auteurswet handelt. Ik ben héél benieuwd naar jouw juridische onderbouwing van waarom wél.

      • Het is volstrekt legaal om in algemene voorwaarden een licentie op te eisen.

        Ik denk dat hier de essentie van het probleem ligt. En ook de verklaring van het plaatsen van de tekst, Facebook veranderd zijn algemene voorwaarden eenzijdig en claimt een licentie op / van alle content die geplaatst wordt.

        Dit alles doet me denken aan een ‘spelletje’ wat ik met mijn kinderen speelde toen ze nog jong waren. Ik voerde twee regels in. Regel 1, pappa heeft altijd gelijk. Regel 2, in alle gevallen waarin pappa geen gelijk heeft treedt regel 1 in werking. Dat ging op totdat een van mijn kinderen een sterk antwoord had. Dan vraag ik het wel aan mamma. Facebook is pappa in dit geval, ik als content plaatser ben een kind. Ik als kind ben het niet eens met de regel en kan aan de wetgevende macht (mamma in dit geval) een uitspraak vragen.
        Ik heb nu op FB de tekst geplaatst dat ik de rechten op mijn werk in het kader van de auteurswet uitdrukkelijk niet afsta aan FB. Dus mijnheer Zuckerberg noteert dat vast in zijn notitieboek en zal zich bewust zijn dat in het geval hij mijn werk gebruikt er stappen kunnen volgen.

        Dat u zegt

        Ik ga aan die stelling voorbij (maar niet ‘achteloos’) omdat deze geen steun vindt in het recht.

        geeft in mijn beleving aan dat de gehele auteuswet dan onzin is omdat deze geen steun vindt in het recht . . . Die begrijp ik dus niet.

        Ik kan het verder niet juridisch onderbouwen. Ik ben niet juridisch geschoold. Maar dit is een simpele redenering op mijn boerenverstand.

        • Je moet het zo zien. Er is een Auteurswet, die verbiedt bepaalde zaken als er geen toestemming is. Daaruit volgt dat als er wél toestemming is, het verbod uit de Auteurswet niet meer geldt. En Facebook eist die toestemming in de algemene voorwaarden, waardoor wat zij doen dus legaal is.

          Meer algemeen geldt dat niet elke wet automatisch te allen tijde geldt. Een wet kan ‘dwingen’ oftewel bepalen wat er te allen tijde geldt, maar ook ‘regelen’ oftewel alleen van toepassing zijn als er niets anders afgesproken is. De Wet koop op afstand dwingt bijvoorbeeld dat je zeven werkdagen retourtermijn hebt (behalve bij een paar uitzonderingen) als je iets koopt via internet. Een winkel mag dus niet in de algemene voorwaarden dit uitsluiten. Maar bv. de regels over nalatenschap zijn regelend, je mag (bij testament) afwijken van wat je nabestaanden wettelijk gezien zullen krijgen (afgezien van de legitieme portie van je kinderen).

          Je kunt dus niet zeggen “er is een Auteurswet dús mag Facebook dit niet”. Je moet eerst kijken welk artikel van de Auteurswet speelt en vervolgens of dat artikel dwingend is.

          • Je moet het zo zien. Er is een Auteurswet, die verbiedt bepaalde zaken als er geen toestemming is. Daaruit volgt dat als er wél toestemming is, het verbod uit de Auteurswet niet meer geldt. En Facebook eist die toestemming in de algemene voorwaarden, waardoor wat zij doen dus legaal is.

            Dit snap ik. Maar als Facebook in de algemene voorwaarden de toestemming afdwingt kan ik toch te kennen geven dat ik het er niet mee eens ben. Dit doe ik door een soortgelijke tekst als waar het artikel mee start op mijn tijdlijn te plaatsen. Aangezien het op mijn tijdlijn staat zet Facebook er gelijk een mooi tijd /datumstempel bij dus ze kan kennisnemen van mijn tekst. Zodat gelijk gebeurt is wat u aangeeft in het antwoord aan Alex Haan (een commentaar wat een stuk eerder is gegeven).

            Maar dingen als “de broncode even aanpassen zodat ik met wat anders akkoord ga” is voor de dienstverlener niet te detecteren, hij wéét niet dat je dat gedaan hebt. En dan heb jij toch een probleem want jij moet bewijzen dat die wijziging of opmerking van jou aangekomen is.

            Misschien heb ik het mis en denk ik te simpel en rechtlijnig. En ik weet echt wel dat Facebook zich echt niets aan zal trekken van mijn opmerking. Het is voor mij alleen een principe. . . En daarnaast baat het niet, het zal zeker niet schaden.

            • Maar als Facebook in de algemene voorwaarden de toestemming afdwingt kan ik toch te kennen geven dat ik het er niet mee eens ben. Dit doe ik door een soortgelijke tekst als waar het artikel mee start op mijn tijdlijn te plaatsen.

              Het probleem is dat dat te laat is. Het is vergelijkbaar met middenin de Albert Heijn de manager aanspreken en zeggen “ik wens zonder winkelwagentje te winkelen”. Die discussie moet je aangaan vóórdat je door het klapdeurtje gaat want dáár hangt het bordje.

              Dat er niemand bij het klapdeurtje staat die je kan horen, is vervelend maar het betekent niet dat je dan maar naar binnen mag zonder die huisregel te hoeven volgen.

              • Het probleem is dat dat te laat is. Het is vergelijkbaar met middenin de Albert Heijn de manager aanspreken en zeggen “ik wens zonder winkelwagentje te winkelen”. Die discussie moet je aangaan vóórdat je door het klapdeurtje gaat want dáár hangt het bordje.

                Hier kunnen we dan nog een mooie boom over opzetten. Ik ben lid van facebook sinds 2008 of daar ergens. Als ik de beeldspraak van u doortrek werkt het ongeveer als volgt. Ik loop al lang en breed in de albert Heijn te winkelen en heb het blauwe mandje van de AH om te winkelen. Dat waren de voorwaarden toen ik binnenkwam. De manager van de albert heijn roept via de intercom om (via een telefoonlijn, dus is niet fysiek aanwezig of aanspreekbaar) dat per direct de regels veranderd zijn en iedereen moet een pimpelpaars mandje met een zachtgele strik erom gebruiken. Een personeelslid hangt snel het andere bordje op met de nieuwe regels. Vertel mij maar hoe ik dan de discussie moet aangaan.

                Ik loop dus door met mijn blauwe mandje en doe de rest van mijn boodschappen. Zodra er iemand van het personeel komt en me aanspreekt op mijn blauwe mandje is dat misschien zijn goedrecht maar hoe zit het dan met mijn recht ??

                • De analogie doet wat geconstrueerd aan, maar er zou dan een bordje bij de ingang hangen: “Let op, de Albert Heijn mag op elk moment nieuwe huisregels omroepen. Als deze u niet bevallen dient u direct de winkel te verlaten.”

                  Een dergelijke constructie is legaal. Het enige echte tegenargument is dat de AH dan misbruik van een machtspositie zou maken omdat je feitelijk geen andere keuze hebt dan bij de AH winkelen. Of, in de echte situatie, bij Facebook je profiel online zetten en chatten/etc met mensen.

                    • Een handelen in strijd met een wettelijk voorschrift (zoals de Mw) levert in beginsel een onrechtmatige daad op. De vraag is dan altijd of het geschonden voorschrift strekte ter bescherming van belangen van de eiser (Tandarts-arrest) maar dat lijkt me hier wel aan te nemen. Immers de Mw beschermt concurrentie en een benadeelde concurrent heeft daarmee nadeel.

                      Je direct op de Mw beroepen zou kunnen als vaststaat dat deze wet horizontale werking heeft. Ik weet dat dat in het EU-concurrentierecht aangenomen wordt maar specifiek van de Mw kan ik zo snel niets vinden dat dit bevestigt.

  5. Helaas klopt dit maar gedeeltelijk volgens Facebook (https://www.facebook.com/legal/proposedSRR): “Aan Facebook valt wél te ontsnappen: zeg je account op en alle rechten die FB heeft op je content komen te vervallen.”

    2. Sharing Your Content and Information

    You own all of the content and information you post on Facebook, and you can control how it is shared through your privacy and application settings. In addition: 1. For content that is covered by intellectual property rights, like photos and videos (IP content), you specifically give us the following permission, subject to your privacy and application settings: you grant us anon-exclusive, transferable, sub-licensable, royalty-free, worldwide license to use any IP content that you post on or in connection with Facebook (IP License). This IP License ends when you delete your IP content or your account unless your content has been shared with others, and they have not deleted it.

    Dit houd in dat je content wordt verwijderd, tenzij het is gedeeld of iemand anders het heeft overgenomen.

    Wat verwijderd letterlijk betekend bij Facebook is volgens mij niet echt transparant, je kunt iets van je tijdslijn verwijderen, maar dat wil niet zeggen dat het van de server is verwijderd. Op deze manier kunnen dingen na 2 jaar alsnog boven komen drijven (heb ik van horen zeggen.)

  6. Met alleen een verwijzing naar het Auteursrecht en de regeling rond Standaardvoorwaarden (= de grijze/zwarte lijst), zijn we er nog niet helemaal.
    Van het vroegere BW herinner ik me de term “Undue Influence”, oftewel: Misbruik van Omstandigheden.
    In het huidige BW is dat dacht ik vervangen door de algemene term “Redelijkheid en Billijkheid”.
    Facebook, als wereldverbreid communicatie en sociaal (contact) medium, bezit feitelijk daardoor een machtspositie, gelijk de verkopende partij tegenover de consument destijds (= de reden destijds van die Standaardregeling).

  7. Wat ik me afvraag bij al die claims van fb is of zij dan ook niet aansprakelijk zijn voor alle materiaal van gebruikers dat inbreuk maakt op copyright, als het niet is gemeld als zodanig en later verwijderd door fb? Ze stellen (zie hieronder) dat ze het recht hebben te verwijderen, maar wat nu als ze dat niet deden en er komt een claim van rechthebbende, wie is dan aansprakelijk?
    “We respecteren de rechten van anderen en verwachten dat jij dit ook doet.
    Je plaatst geen inhoud of onderneemt geen actie op Facebook waarmee de rechten van iemand anders worden geschonden of overtreden, of waarmee de wet op een andere wijze wordt overtreden.
    We kunnen inhoud en informatie die je op Facebook plaatst verwijderen indien we vinden dat hiermee deze Verklaring of onze beleidsregels worden geschonden.
    We bieden je tools waarmee je jouw intellectuele-eigendomsrechten kunt beschermen. Zie voor meer informatie onze pagina Schending van intellectuele-eigendomsrechten rapporteren.
    Als we je inhoud hebben verwijderd wegens inbreuk op de auteursrechten van iemand anders en je denkt dat dit onterecht is, kun je bezwaar maken.
    Als je herhaaldelijk inbreuk maakt op de intellectuele-eigendomsrechten van anderen, zullen we je account indien terecht uitschakelen.”

  8. Haha ik kom sowieso niet bij van het lachen met wat alle mensen op FB zetten. Zeker als er iets uit komt wat zogenaamd juridisch advies moet voorstellen. Er zou een hulplijn moeten komen de “klopt het wat ik op FB wil posten” hulplijn. Voor alle mensen met een IQ lager dan een 3 jarige die toch mee wil doen aan de grote mensen gesprekken op FB.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS