Duitser verantwoordelijk voor versleuteld verkeer via zijn p2p-node

| AE 4745 | Aansprakelijkheid, Auteursrecht | 37 reacties

Een gebruiker van een anoniem versleuteld p2p-netwerk is door de Duitse rechter verantwoordelijk gehouden voor het feit dat auteursrechtelijk beschermde muziek zijn node passeerde. Dat meldde Tweakers zaterdag. Het gaat om een “einstweilige Verfügung”, zeg maar een kortgedingvonnis, maar intrigerend is het wel. De achterliggende redenering gaat namelijk érg ver.

Retroshare is een peer-to-peer, pardon een friend-to-friend netwerk waarbij je naast chatten en dergelijke ook bestanden kunt delen, maar alleen met mensen die je als vriend hebt toegevoegd. Al het verkeer verloopt volledig encrypted over het netwerk, zodat niemand weet wat een vriend van een vriend met een vriendin van een vriendin uitwisselt. De eiser in deze zaak had ontdekt dat via het IP-adres van de gedaagde zijn muziekwerk te downloaden viel, als ik het goed lees omdat Retroshare ook een anonimiseringsfaciliteit heeft waarbij (net als Tor) de transmissie via willekeurige derden in het netwerk verloopt. En zoals dat gaat in Duitsland, stuur je dan een claimbrief en pak je door als het antwoord je niet bevalt.

De rechtbank begint met vast te stellen dat de gedaagde niet zelf auteursrechten schendt of daar medeplichtig aan is. Klaar, zou je zeggen. Maar nee, hij is wél aansprakelijk onder de gewone regels van de onrechtmatige daad, want:

Indem es der Antragsgegner anderen Teilnehmern des RetroShare-Netzwerks ermöglichte, seinen Anschluss zur Weiterleitung des streitgegenständlichen Titels zu benutzen, hat er für die angegriffene Verletzung gleichwohl einen adäquat-kausalen Tatbeitrag geleistet.

Oftewel: als jij een situatie schept waarin mensen auteursrechten kunnen schenden, en dat gebeurt, dan draai jij op voor de consequenties. Een vorm van gevaarzetting, als het ware. Als deze node er niet was geweest, dan had de schending niet plaatsgevonden en dus mogen we jou aansprakelijk stellen. Daar zit ergens wel wat in, maar het houdt compleet geen rekening met de werkelijkheid dat dat uitwisselen tóch wel gebeurt, ook als deze node er niet was geweest. Dus of je dan nog kunt spreken van een causaal onmisbare schakel?

Tevens pakt de rechtbank een eerdere uitspraak van de hoogste Duitse rechter erbij: als aanbieder van een Wifi-netwerk ben je aansprakelijk voor misbruik daarvan, als je niet genoeg gedaan hebt om dat misbruik te voorkomen. Die lijn kun je doortrekken naar mensen die software als Retroshare inzetten:

Gemessen daran ist dem Antragsgegner eine Prüfpflichtverletzung vorzuwerfen, denn er hat bewusst eine Software eingesetzt, die es anderen Teilnehmern des RetroShare-Netzwerkes ermöglichte, rechtswidrig Dateien über seinen Anschluss öffentlich zugänglich zu machen, ohne dass er dies in irgendeiner kontrollieren konnte.

Oftewel: wie software aanzet waarmee rechten geschonden kunnen worden en daarbij geen enkele maatregel inbouwt of neemt om schendingen zelfs maar te verminderen, is aansprakelijk als er vervolgens inbreuken plaatsvinden. En ja, dat geldt dus ook als je niet kunt zien wat er wordt uitgewisseld omdat alles encrypted is. Daarom moet meneer op straffe van een dwangsom verhinderen dat het nog een keer gebeurt. En de enige reële manier om daaraan te voldoen is de stekker eruit.

Dit is dus precies waarom we eind jaren negentig een beperkte aansprakelijkheid voor internetdienstverleners hebben ingevoerd, want deze redenering kun je 1-op-1 loslaten op accessproviders. Die doen immers ook niets om inbreuken door hun gebruikers tegen te gaan. Maar om voor mij onverklaarbare redenen komt die aansprakelijkheidsbeperking totaal niet aan de orde in dit vonnis. In die uitspraak van het hoogste Duitse hof werd alleen geoordeeld dat een Wifi-aanbieder geen provider is, maar mijn Duits zal wel niet goed genoeg zijn want ik snap ‘m niet. En van deze Engelstalige Duitse blog begrijp ik dat die uitspraak nu al leidt tot een roep om duidelijke coverage van Wifi-aanbieders zoals hotels of congresorganisatoren.

Persoonlijk zie ik niet hoe je niet onder die definitie kunt vallen. De eis is dat je niet filtert en je niet actief bemoeit met de inhoud, daar voldoet deze meneer evident aan. Hooguit zou je discussie kunnen krijgen over de vraag of wel sprake is van een “dienst van de informatiemaatschappij”. Als je zegt “alleen bedrijven kunnen diensten leveren” dan verklaar je dus burgers die zelf iets leveren juridisch buiten die bescherming. Maar het wil er bij mij niet in dat dát de bedoeling zou zijn geweest.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Wederom een goede uitspraak voor de populariteit van de Duitse Piratenpartei. Verder natuurlijk een idiote uitspraak, maar dit is wel weer de volgende druppel in de emmer is van het publieke anti-sentiment over auteursrecht, en laten we hopen op de dag dat dat auteursrecht door dit soort rare uitspraken definitief en volledig de nek om wordt gedraaid.

    • Hebben een heleboel mensen toch wel een redelijke revolutie voor nodig in hun denken, naar mijn idee. Zal niet gaan meevallen, denk maar aan het aantal mensen dat achter het opslaan van DNA staat. Zeker het recht, de rechtsspraak, heeft daar nog een lange weg te gaan, zij lopen in de tunnel van de wet en het is kennelijk heel moeilijk om daar mentaal uit te stappen. Ze zijn ook maar mensen met een heel specifieke specialiteit.

      • Ik vind dat een hele moeilijke, die tunnel. Die is er niet voor niets gekomen: het biedt structuur en een serie afspraken hoe we zaken behandelen. Als je uit die tunnel stapt, dan is de angst dat je uitkomt bij willekeur: gaan oordelen op je onderbuikgevoel van wat rechtvaardig is, zou ik veel erger vinden dan op basis van tunnelvisie-invulling van een wetsartikel.

      • Heel erg treurig ook, die DNA opiniepeiling. Nu kunnen we aan DNA niet aflezen of iemand Joods is, maar wel of iemand bepaalde “gebreken” heeft. Een regering die iets minder zuiver op de graad is kan hier dus prima misbruik van maken. Dankzij onze prima persoonsregistratie en moeilijk te vervalsen persoonsbewijzen (door vooroorlogse, democratisch gekozen regering ingevoerd) zijn er Nederland in WWII meer Joden vermoord dan welk ander land in West Europa.

        Maar dat terzijde, het zal de volgende stap in de “file-sharing”-wapenwedloop initiëren, waarbij mensen nu heel snel zullen leren hoe ze hun vrienden moeten kiezen met programma’s als Retroshare. Mensen met connecties in de industrie of de handhaving zullen buiten die sociale netwerken gaan vallen; mensen die niet bijster slim zijn zullen er uit geselecteerd worden en klappen krijgen, maar onderdrukken gaat niet lukken: ook in Noord Korea worden USB stickies met Zuid-Koreaanse soaps gedeeld, ondanks draconische straffen… Iedereen die verkondigd dat het handhaven van auteursrecht in het privé domein wel gaat lukken heeft dus een systeem voor ogen dat erger is dan Noord Korea.

  2. Een mogelijk probleem ligt in de vereiste van “gewoonlijk tegen vergoeding”, zoals vervat in de definitie. Op welk niveau moet je dat namelijk begrijpen? Op het niveau van de sector van internet connectiviteit (allicht dan inderdaad tegen betaling)? Of op het niveau van p2p connectiviteit (wat eerder gratis is)?

    De richtlijnen verwijzen hiervoor naar de rechtspraak van het Hof van Justitie, maar dat heeft tot nu toe enkel irrelevante beslissingen op dat vlak geveld (bv inzake onderwijs).

    • Ik ken nog een uitspraak waarbij de aansprakelijkheidsbeperking van de provider volledig is genegeerd, een Nederlandse Usenet provider. Het is blijkbaar heel makkelijk om die uitsluiting van aansprakelijkheid buiten beschouwing te laten. Een hoster is alleen uitgesloten van aansprakelijkheid al die weet dat er op zijn opslag geen inbreukmakende contetn aanwezig is. Usenet hosters weten dat maar al te goed. Als de groepen waar voor 99% illegale content wordt uitgewisseld van servers zouden verwijderen dan zouden hun klanten hard direct hun abbo’s opzeggen.

      Voorheen probeerden ze daarom een beroepe te doen op beperkte aansprakelijkheid op grond van het doorgeefluik principe. Dat is een aansprakelijkheidsbeperking voor tijdelijk opslag. Bijvoorbeeld voor caching en proxyservers. Inmiddels hebben echter usenet providers hun opslag voor binary content opgerekt van 1 of 2 dagen dag naar iets van 6 maanden.

      Door je bewust te zijn van de illegale content die je verspreid en door je opslag van die content steeds maar te vergroten verlies je effectief die aansprakelijkheidsbeperking

  3. Daar zit ergens wel wat in, maar het houdt compleet geen rekening met de werkelijkheid dat dat uitwisselen tóch wel gebeurt, ook als deze node er niet was geweest. Dus of je dan nog kunt spreken van een casual onmisbare schakel?

    Waarom is het relevant of het een ‘onmisbare’ schakel is.

    Automobilisten die te hard rijden brengen anderen in gevaar. Gaan we dan maar die hardrijders niet beboeten omdat er toch wel te hard gereden wordt door anderen?

  4. Dit is dus precies waarom we eind jaren negentig een beperkte aansprakelijkheid voor internetdienstverleners hebben ingevoerd, want deze redenering kun je 1-op-1 loslaten op accessproviders. Die doen immers ook niets om inbreuken door hun gebruikers tegen te gaan. Maar om voor mij onverklaarbare redenen komt die aansprakelijkheidsbeperking totaal niet aan de orde in dit vonnis. In die uitspraak van het hoogste Duitse hof werd alleen geoordeeld dat een Wifi-aanbieder geen provider is, maar mijn Duits zal wel niet goed genoeg zijn want ik snap ‘m niet. En van deze Engelstalige Duitse blog begrijp ik dat die uitspraak nu al leidt tot een roep om duidelijke coverage van Wifi-aanbieders zoals hotels of congresorganisatoren.

    Dit is al langer een issue in Duitsland. Open wireless netwerken zijn er bijna niet, iets waar veel mensen van balen. Als het er al is, moet je meestal nog door een portal inloggen. Maargoed: het klopt inderdaad dat open WiFi niet onder de “providers-uitzondering” voldoet. Ik verbaas me dan ook niet heel erg over dit vonnis: het is in principe in lijn met de Duitse wet. Dat de wet hier in Duitsland wel erg streng is, is natuurlijk vervelend, maar dat is in principe een politiek isssue. Als je het van de andere kant bekijkt: (gebruik van) RetroShare heeft hetzelfde probleem als (bijvoorbeeld) de PirateBay: formeel zijn er wel normale toepassingen, maar het doel van beiden is gelijk. Of dat soort sites up moeten blijven is wederom een politiek issue. Zelf ben ik van mening van wel, maar het is op zich wel verstandig om enig handvat te geven aan de industrie, al is het maar uit opzicht van fairness.

    • Retroshare heeft een behoorlijke legale use-case: je kunt het gebruiken om je eigen foto’s of filmpjes met je vrienden te delen. Natuurlijk kun je hiervoor ook Facebook of Google+ oid gebruiken, maar deze hebben nogal wat privacy problemen, een goede reden om dus over te stappen. Ik denk dat we een applicatie als Retroshare nodig hebben (maar dan nog een stuk gebruikersvriendelijker) met name om de privacy problemen van de huidige gecentraliseerde sociale netwerken te vermijden. Als dan blijkt dat je ook bestanden waar auteursrecht op rust kunt uitwisselen, zonder dat die rechthebbende dat kan zien, dan is dat jammer. Je kunt kiezen tussen het beschermen van privacy of het handhaven van auteursrechten, maar je kunt ze niet allebei hebben.

  5. Kunnen we het niet gewoon zo doen, dat wanneer je iemand toegang biedt tot je netwerk (of dat nou een open of closed WiFi-netwerk is of een tunnel of wat dan ook), je aansprakelijk bent, tenzij je de identiteit van diegene hebt vastgesteld en vastgelegd*, of kan aantonen dat diegene zich zonder jouw instemming toegang heeft verschaft (waarbij de eis van redelijke beveiliging geldt).

    Nu is het zo dat elke heikneuter bewust (publieke WiFi-netwerken, Tor nodes) of onbewust (default password) kan dienen als anonymizer-dienst voor zo’n beetje elke schending van auteursrechten, smaad-praktijken, of erger.

    • waarbij ook bijvoorbeeld een bankrekeningnummer waarmee toegang is gekocht, voldoende zou moeten zijn.
    • Richard: Ja, we kunnen het zo afspreken, maar ik zou graag de mogelijkheid aan een Syrische rebellenleider bieden om anoniem te communiceren met Russische dissidenten. En aan die Amerikaanse klokkenluider die via Wikipedia laat zien hoe drone-aanvallen willekeurige burgers in Afghanistan en Pakistan doden…

      Een extra vraag: onder welke omstandigheden mag de politie dan inzage krijgen in de administratie? Net zoals bij de wietpas, waarbij de “ledenlijst” van de koffieshop gewoon door de politie op ieder willekeurig moment gekopieerd kan worden?

      • ik zou graag de mogelijkheid aan een Syrische rebellenleider bieden om anoniem te communiceren met Russische dissidenten. En aan die Amerikaanse klokkenluider die via Wikipedia laat zien hoe drone-aanvallen willekeurige burgers in Afghanistan en Pakistan doden…

        En ga je dat zelf ook allemaal controleren? Of bied je tegelijkertijd dan maar de mogelijkheid aan pedofielen die films van kindermisbruik uitwisselen? Of Tjetjeense rebellenleiders die voor de goede zaak aanslagen plegen op burgers? En hoe weet jij dat je niet de verkeerde kant helpt? Straks bied je een Syrische dubbelspion de mogelijkheid om juist zijn mede-strijders te verraden.

        De simpelheid waarmee burgers in NL menen zich met behulp van techniek te moeten bemoeien met politieke en militaire zaken in het buitenland, en de arrogantie waarmee zo iemand denkt te kunnen bepalen (of zelfs bevatten) wat goed en wat fout is, blijft mij verbazen.

        • “Of bied je tegelijkertijd dan maar de mogelijkheid aan pedofielen die films van kindermisbruik uitwisselen? Of Tjetjeense rebellenleiders die voor de goede zaak aanslagen plegen op burgers? En hoe weet jij dat je niet de verkeerde kant helpt?” Antwoord: dat weet je niet. Maar jij gaat er vanuit dat deze zaken censuur en onmogelijk maken van anonimiteit legitimeren. Ik ben het daar niet mee eens. Hoe ernstig terrorisme en kindermisbruik ook zijn, het weegt niet op tegen het bestaan van de mogelijkheid om anoniem en veilig je mening te kunnen uiten. De Founding Fathers in de US hebben dat heel goed begrepen. Maar die hebben ook zelf de situatie mee gemaakt waarin die anonimiteit van levensbelang was.

          Er zijn twee punten bij communicatie waar we voor moeten zorgen dat het altijd mogelijk blijft: 1. Je moet vertrouwelijk kunnen communiceren. Dus geen verbod op encryptie, ondanks dat criminelen dan hun communicatie kunnen versleutelen. Hierbij is anonimiteit niet van belang, het gaat erom dat men er niet achterkomt wat je zegt. Bijvoorbeeld als je het over medische gegevens hebt, of noem eens wat … communiceren met een partner in een land waar op homosexualiteit de doodstraf staat. In beide gevallen wil je niet dat wat je communiceert bekend wordt. In het laatste geval zelfs van levensbelang, maar beide legitieme voorbeelden.

          1. Je moet anoniem kunnen communiceren. Of het nu de whistleblower is die ‘colleteral damage’ openbaar maakte of misstanden bij de gemeente/woningcorporatie/bouw. Er is een maatschappelijk belang dat zaken naar buiten komen, als dat niet anoniem kan, dan zal dat minder snel gebeuren en blijven misstanden bestaan. Daarnaast zijn er in de geschiedenis voldoende voorbeelden te noemen. Galileo zal ook wel eens gedacht hebben dat hij beter een anonieme publicatie had kunnen doen. En er zijn ook genoeg mensen die om hun opvattingen hun werk hebben verloren.

          “Straks bied je een Syrische dubbelspion de mogelijkheid om juist zijn mede-strijders te verraden.” Boeit niet, de syrische overheid heeft wel andere mogelijkheden om met spionnen te kunnen communiceren; het verzet vaak niet.

          “De simpelheid waarmee burgers in NL menen zich met behulp van techniek te moeten bemoeien met politieke en militaire zaken in het buitenland, en de arrogantie waarmee zo iemand denkt te kunnen bepalen (of zelfs bevatten) wat goed en wat fout is, blijft mij verbazen.” Is het arrogantie dat ik de mogelijkheid om anoniem en vertrouwelijk te communiceren belangrijker vind dan de nadelen? Is het arrogantie als ik mensen in China, die de vrijheid willen die wij hebben wil faciliteren in het verspreiden van hun gedachten? Of is het kortzichtig om te zeggen dat ik mee er niet mee moet bemoeien dat de overheid in China mensen na schijnprocessen (of zonder proces) opsluit en met tanks over de mensen heen rijdt wanneer ze protesteren? Hadden we ze dan op de balkan dan nog langer moeten laten moorden? Het is immers hun land, wie zijn wij als buitenland om in te grijpen. En Saddam die mosterdgas op zijn eigen bevolking gebruikte? Mag ik daar geen menig over hebben en mogen wij als europees land daar geen actie op ondernemen? Irak was immers een souvereine staat. Wie ben ik als arrogante Nederlander om mij daarmee te bemoeien?

            • Alles wat anonieme communicatie mogelijk maakt, kan (en zal, als je alle andere mogelijkheden hebt aangepakt) gebruikt worden door kindermisbruikers en terroristen. Het is een illusie om te denken dat je het beste van beide werelden kan hebben.

              Je zal dus een afweging moeten maken wat je belangrijker vindt. Voor mij is dat duidelijk, er zijn andere manieren om terrorisme e.d. aan te pakken. Er is geen alternatief voor anonieme meningsuiting.

            • “Crimineel” is geen technisch begrip maar een extern criterium. Je kunt geen netwerk ontwerpen dat wel legaal maar geen crimineel verkeer faciliteert. Het enige dat je kunt doen is de juridische regels vertalen naar technische approximaties daarvan, en dan hopen dat dat goed genoeg is.

              Bekendste voorbeeld is het auteursrechtfilter: je mag geen werken openbaar maken of verveelvoudigen zonder toestemming, dus bouwen we iets dat een verveelvoudiging of openbaarmaking identificeert en blokkeert. Alleen blokkeert dat ook legale uitingen zoals een citaat of parodie.

              Ga je fotoherkenning bouwen zodat je KP kunt tegenhouden, dan blokkeer je ook legale uitingen zoals deze platenhoes.

              En wat terrorisme betreft – one man’s terrorist is another man’s freedom fighter. Dus hoe je de criminele Al-Qaedaman gaat onderscheiden van de legitieme Noord-Koreaanse dissident, ik zou het niet weten.

        • En ga je dat zelf ook allemaal controleren?
          NEE! (Ik WIL het niet controleren en versleutelde communicatie decoderen kost meer CPU dan ik heb.)
          Of bied je tegelijkertijd dan maar de mogelijkheid aan pedofielen die films van kindermisbruik uitwisselen? […] de arrogantie waarmee zo iemand denkt te kunnen bepalen (of zelfs bevatten) wat goed en wat fout is, blijft mij verbazen.
          * MathFox biedt Richard een spiegel aan *

          Tja, wat is een groter kwaad, (zelf-)censuur of uitwisseling van kinderporno? Ik vind dat kinderverkrachters hard aangepakt mogen worden, maar waarom zou een pedofiel in een crimineel verdomhoek gezet moeten worden voor alleen het bezit van erotische plaatjes? Onze harddrugsverslaafden worden ook niet te hard aangepakt voor bezit voor eigen gebruik.

          • Tja, wat is een groter kwaad, (zelf-)censuur of uitwisseling van kinderporno? Ik vind dat kinderverkrachters hard aangepakt mogen worden, maar waarom zou een pedofiel in een crimineel verdomhoek gezet moeten worden voor alleen het bezit van erotische plaatjes? Onze harddrugsverslaafden worden ook niet te hard aangepakt voor bezit voor eigen gebruik.
            Point taken en in die zin is kinderporno wellicht een slecht voorbeeld. Maar mijn punt is: ik vind persoonlijk dat de vrijheid van meningsuiting in zekere mate mag worden ingeperkt als dat mijn vrijheid op andere vlakken, autonomie, of veiligheid ten goede komt. En evenzo word ik er even niet goed van wanneer ik me realiseer dat goedbedoelende stakkers hun netwerk/Tor node laten misbruiken voor doelen waar ze wakker van zouden liggen wanneer ze die zouden kennen.

            Ik ben van mening dat jij en ik niet voldoende op de hoogte zijn van de wereldpolitiek en bijbehorende belangen om te kunnen bepalen wie de freedom fighters en wie de terrorists zijn, en dat elke goedbedoelde poging om te “helpen” dus een vrij naieve is. (Voorbeeld: wat heb je liever, dat Ghadaffi er nog zat, of dat Libie nu een uitvalsbasis voor militante moslims is geworden? En voor je stelt dat ik niet naar mijn eigen belangen moet kijken maar naar die van de lokale, want van het juk bevrijde, bevolking: wat denk je dat die Malinezen ervan vinden, nu de sharia is ingevoerd na het ontstane machtsvacuum ?). Zelfs een goedbedoelde kledinginzameling voor Roemenie leidt ertoe dat de kleermakers aldaar hun dochters moeten prostitueren omdat ze geen inkomsten meer hebben omdat niemand zijn kleding meer laat repareren als gevolg van de overvloed aan Nederlandse tweedehands kleding.

            • Richard, ik denk dat we het redelijk eens zijn en ik zal de mensen hier niet vermoeien met wereldpolitieke beschouwingen (die zijn zowel irrelevant als off-topic.) Het is mijn mening dat vrijheid van meningsuiting een van de pijlers van democratie en zelfbeschikking is; mensen de mogelijkheid horen te hebben zich een eigen wereldbeeld te vormen, zonder geforceerd te worden om de wereld door een gekleurd (staats- of commercieel gestuurd) filter te bekijken. Communicatie en begrip voor elkaar zijn belangrijk om de wereld leefbaarder te maken.

            • Daar ben ik het in principe wel mee eens, maar ik wil wel even opmerken dat er in praktijk enorm veel variatie kan zijn tussen wat mensen als kinderporno beschouwen. Er zijn een bepaald aantal grijze gebieden waarbij het onduidelijk is of het materiaal nu wel of niet strafbaar is. Twee belangrijke voorbeelden zijn naturisme-foto’s en tekeningen/computer-gegenereerde plaatjes die beiden erg twijfelachtig zijn. Een ander, vager voorbeeld zijn de vele kind-model websites die op het Internet te vinden zijn en die vooral 5 tot 10 jaar geleden enorm opbloeiden. En ook twijfelachtig zijn de eerste films van Brooke Shields, te weten “Pretty baby” en “Blue lagoon”. In “Pretty baby” was Brooke namelijk 12 en speelt ze een kind-prostituee en heeft zelfs enkele blootscenes. Verder was kinderporno in het verleden net zo legaal als reguliere porno en hebben enkele landen het vrij lang gewoon gelegaliseerd, waaronder in Denemarken waar het onder voorwaarden werd toegestaan. Ook dat maakt de status van KP materiaal twijfelachtig.

              Ik kan mij dan ook voorstellen dat er mensen zijn die dus erotische plaatjes met kinderen bezitten waarvan ze aannemen dat deze toegestaan moeten worden omdat het tekeningen of CGI betreft, of dat deze indertijd legaal geproduceerd zijn, of omdat het naturisme-plaatjes zijn.

              Je kunt dit onderwerp dan ook niet zwart/wit bekijken, ook al zou ik dat ook wel willen. Gewoon verbannen en zwaar straffen is prima, maar ik maak mij zorgen over alles in dit grijze gebied, wat ik liever ook afgestraft zie worden, maar waar de daders eigenlijk best een geldig excuus kunnen opvoeren.

              Overigens heb ik “Blue lagoon” op DVD. Ben ik dan strafbaar?

              • Overigens heb ik “Blue lagoon” op DVD. Ben ik dan strafbaar?
                Alleen in de rechtbank der slechte smaak 😉

                Los van de illegaliteit van KP, terrorisme en alles wat mogelijk is met anonimiteit kun je nog de opvatting hebben dat het hebben van anonimitiet een groter goed is. Juist door anonimiteit te verschaffen aan iedereen maak je juist geen keuze in wat je wel of niet ethisch vindt. Je zet geen Tor node op omdat je vind dat Syrische rebellenleiders moeten kunnen communiceren, of omdat je mening X bezigt, maar omdat je anonimiteit in z’n geheelheid belangrijk vind. Dit is in mijn ogen het tegenovergestelde van wat Richard zegt, namelijk dat je je daarmee op een naïeve manier bemoeit met politiek of andere problematiek waar je onmogelijk het volledige plaatje van kunt kennen. Ja, dat klopt, maar daar hou ik me dan ook niet mee bezig. Ik vind privacy en anonimiteit gewoon belangrijk. Voor iedereen. Punt.

              • Helemaal mee eens dat er een grijs gebied is maar dan gaat het dus om een juiste definitie te maken van wat KP precies is. CGI heb ik niet zo veel moeite mee. Natuurlijk is er dan nog een dicussie mogelijk of dat niet aanzet tot…. maar dat zou wat mij betreft een wetenschappelijke discussie moeten worden.

                Niet alle blote kinderen vallen wat mij betreft onder KP, zo mag een ouder best een foto maken van zijn kinderen in bad of spelend onder de sproeier in de tuin. En mag hij dat ook bezitten.

                Dat zaken gemaakt zijn in een tijd dat het wel legaal was doet volgens mij niet erg ter zake. Er zijn wel meer wetten waarbij dingen verboden worden die vroeger waren toegestaan (wapens, radar-detector, etc).

                • Niet alle blote kinderen vallen wat mij betreft onder KP, zo mag een ouder best een foto maken van zijn kinderen in bad of spelend onder de sproeier in de tuin. En mag hij dat ook bezitten.
                  Maar dan de diverse websites over naturisme. Er zijn behoorlijk veel websites die naturisme promoten en sommigen doen het zelfs met een licht erotisch tintje. Dan kom je meer op de hedonistische websites terecht, waarbij naturisme en erotiek samengaan. Het probleem met naturisme websites is dat ook minderjarigen op dergelijke locaties te vinden zijn. En ook zij worden gefotografeerd in diverse poses die bij de normale, dagelijkse handelingen vallen. En soms ook bij het bodypainten, waarbij de fotograaf de focus kan plaatsen op de beschildering van bepaalde lichaamsdelen, en dat kan mogelijk erg ver gaan. En dan krijg je verder dat diverse van dergelijke websites erg commercieel bezig gaan en dergelijke beelden verkopen aan “liefhebbers van naturisme”. En dat blijken lang niet altijd naturisten te zijn. Maar gewoon bloot is nog geen porno. Blote kinderen is geen kinderporno. Probleem zit hem vooral tussen de oren van de persoon die naar dergelijke beelden kijkt. Wie van blote kinderen opgewonden raakt moet toch ernstig gaan babbelen met een psychiater…

  6. Op zich wel een leuke discussie. Er staat me bij dat Ziggo bijvoorbeeld ook wifi diensten wilde gaan verzorgen en dat mensen hun eigen modems daarvoor zouden moeten laten openstellen. Dan wordt het een leuke discussie of je ook in dat geval aansprakelijk zou kunnen zijn voor hetgeen er dan over de wifi wordt verzonden of opgehaald.

    • Voor de ‘open’ wifi bij Ziggo krijgt elke abonnee aparte inloggegevens (die je dus rustig met je hele huishouden kunt delen – maar zie #). Wat Arnoud in zijn artikel schrijft is dat juist echt open wifi netwerken dus niet meer kunnen. Maar hierbij weet Ziggo immers waarmee ingelogd is.

      Blijft daarbij wel, dat je jouw inloggegevens juist met je hele huishouden zult delen. Is de accounthouder dan verantwoordelijk als iemand anders (van het huishouden) via een andere modem iets illegaals doet?

      In de reacties op het nieuwsbericht op Tweakers vond ik een aantal interessante posts: * http://tweakers.net/reacties.dsp?Action=Posting&ParentID=5934245 Waar wordt gezegd dat Skype dus ook illegaal is omdat die voor het opzetten van een verbinding soms via anderen loopt. * http://tweakers.net/reacties.dsp?Action=Posting&ParentID=5934286 Verwijst ook naar wat andere zaken. Kun jij daar een gat in slagen Arnoud, of heeft hij een goed punt te pakken?

        • De beste verklaring is “dat een rechter ook maar een mens is die af en toe iets over het hoofd ziet.” En als de Duitse interpretatie van het EU directief is dat alleen commerciële aanbieders van diensten de beperking van aansprakelijkheid hebben, dan is dat niet relevant voor de rechtszaak. Een andere vraag blijft wat de individuele partijen naar voren hebben gebracht in de zaak… de “entertainment industrie” vindt het niet erg om haar standpunt extra dik aan te zetten.

      • Skype ligt wel iets genuanceerder dan deze zaak.

        Skype was (was: Microsoft heeft in mei 2012 de supernodes vervangen door een server park. Je bent nu dus veilig in Duitsland als je skypet!) gebaseerd op hoe Kazaa werkte.

        Omdat twee gebruikers die achter een NAT zitten geen verbinding met elkaar kunnen opbouwen – de router weet niet met welke computer je wil verbinden – maken gebruikers achter een NAT verbinding met supernodes die niet achter een NAT zitten. Deze supernodes helpen bij het opbouwen van een verbinding om gegevens over te dragen tussen twee skype clients. De overdracht tussen de clients is daarna direct mogelijk zonder tussenkomst van de supernode.

        Maar, net als in het geval van deze Duitser kon je de redenatie ophangen dat zonder deze superuser er geen verbinding tot stand had kunnen komen en je dus een situatie schept waarin mensen auteursrechten kunnen schenden. De vraag is natuurlijk nu of Microsoft nu aansprakelijk is, aangezien zei nu helpen met het opzetten van verbindingen die zonder hun tussenkomst niet tot stand hadden gekomen 😉

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS