Verven van een tafelblad op afstand

| AE 1103 | Informatiemaatschappij | 10 reacties

tafelblad.jpgEen lezer wilde een nieuwe tafel laten maken, en had daarvoor een timmerman uitgezocht. Op basis van een door de lezer aangeleverd tafelblad maakte deze de tafel piekfijn in orde voor slechts 70 euro. Hartstikke mooi, maar toen de vriendin van de lezer belde over de aflevering, informeerde de timmerman tussen neus en lippen door of het ding nog in de olie gezet moest worden. Nou, dat was wel mooi en doet u dat dan maar. Pas na het ophangen bedacht de vriendin dat er eigenlijk niets over de prijs gezegd was. Maar ach, dat zou wel meevallen.

U voelt hem al aankomen, dat viel dus niet mee: 190 euro. Kan de lezer daar wat aan doen?

Omdat de overeenkomst telefonisch gesloten was, is deze een overeenkomst op afstand. De telefoon is immers net als internet een “techniek voor communicatie op afstand” (7:46a BW). En voor overeenkomsten op afstand bepaalt art. 7:46c lid 1 sub c expliciet dat tijdig en vooraf de prijs gemeld moet worden. Dat artikel gaat weliswaar over koop van zaken, maar volgens art. 7:46i lid 1 geldt dit ook bij het sluiten van overeenkomsten voor het verrichten van diensten.

Heel veel levert dat alleen niet op. Het belangrijkste recht van de klant is namelijk dat hij binnen 3 maanden na de dag van het telefoongesprek mag ontbinden als de prijs niet genoemd is. Ten eerste was de dienst op specificatie van de klant verricht. En ten tweede was de dienst al uitgevoerd met instemming van de klant (7:46i lid 5 sub a BW). Daarom mag je niet meer ontbinden.

Andere rechtsmiddelen heb je niet bij schending van de informatieplicht. Ja, tenzij je kunt aantonen dat je schade hebt door dit nalaten, maar die schade zie ik zo niet.

Dan moet je terugvallen op het algemene vermogensrecht. Het is een overeenkomst waarbij geen prijs is overeengekomen. Art. 7:752 lid 1 BW bepaalt dan

Indien de prijs bij het sluiten van de overeenkomst niet is bepaald of slechts een richtprijs is bepaald, is de opdrachtgever een redelijke prijs verschuldigd. Bij de bepaling van de prijs wordt rekening gehouden met de door de aannemer ten tijde van het sluiten van de overeenkomst gewoonlijk bedongen prijzen en met de door hem ter zake van de vermoedelijke prijs gewekte verwachtingen.

Een prijs van 150 euro voor in de olie zetten lijkt mij niet redelijk. Dat is het dubbele van het maken van de tafel zelf, en dat staat dus in geen verhouding. De klant mocht dat dus niet redelijkerwijs verwachten. Daarom zou de prijs moeten worden gereduceerd tot iets dat wel redelijk is, ik zou denken een euro of 40.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Hmm, ja, dat klinkt me inderdaad als nogal ‘uit verhouding.’

    Kleine aanvulling: toevallig hebben we*) hier vorige week een eiken tafel van 190x85cm in de olie gezet, dat koste 125 ml. olie, 1 oud t-shirt en nog geen uur werk. Ik hield zelfs 275 ml. olie over.

    (“we”*) was hier: moi met 1 kleuter en 1 peuter, zonder deze hulptroepen was het w.s. n?g iets sneller klaargeweest;))

    Het stonk wel, maar zo’n nachtje geur-emissie kan toch geen 150 euro kosten?

  2. Hangt er vanaf hoe lang de olie gedroogd heeft, hoeveel lagen er zijn aangebracht, of het is opgewreven tot hoogglans, etc. etc. Afwerking zou best wel eens het duurste van de hele operatie kunnen zijn.

    Onze tuintafel die het hele jaar buiten staat heeft, na 5 of 6 lagen tungolie, twee maanden (!) staan drogen voordat de laatste laatste lagen zijn aangebracht. Af en toe schuren met staalwol, enfin, je voelt de bui al hangen. Kan best lang duren, zo’n afwerking. Maar nu kan je je spiegelbeeld er in zien.

    Kortom; hoe duur afwerking is hangt erg van de situatie af. Of het redelijk en billijk is dat je zo’n afwerking doet na een kort telefoongesprek, tja.

  3. Dit lijkt mij een vrij duidelijke zaak. Aangezien ik uit het verhaal ook nergens op kan maken dat er een lange tijd “gehard” moest worden zou ik zeggen dat een redelijke prijs betaald moet worden. Aangezien de tafel zelf 70 Euro was is “nog even in de lak” bijvoorbeeld niet in redelijkheid een prijs van 150 zal door een rechter dan ook als buitenproportioneel worden beoordeeld.

    Als de timmerman aan zou dragen dat er een heel bijzondere lak is gebruikt dan wordt er waarschijnlijk gekeken naar hoe gebruikelijk het is dat die lak wordt gebruikt en of de afnemer dit redelijkerwijs had kunnen/moeten weten.

    Kortom; terugvallen op algemeen recht; 7:752.

  4. Zie je de afspraak over het in de olie zetten als een aparte overeenkomst, of als een aanpassing van de bestaande overeenkomst? Ik neem even aan dat alleen het in de olie zetten telefonisch is afgesproken. Of koop op afstand dan van toepassing is twijfel ik aan.

    Het lijkt me bijvoorbeeld dat als de fietsenmaker belt of naast het plakken van je band ook je versleten remkabel moet worden vervangen, dit geen koop op afstand oplevert.

    (Voor de uitkomst maakt het verder niet uit.)

  5. @Freeaqingme: die telefonische afspraak is een overeenkomst waarbij de bestaande bandenplakovereenkomst wordt gewijzigd. Die gewijzigde overeenkomst is geen overeenkomst op afstand als omschreven in art. 7:46a sub a BW: “de overeenkomst waarbij, in het kader van een door de verkoper of dienstverlener georganiseerd systeem voor verkoop of dienstverlening op afstand, tot en met het sluiten van de overeenkomst uitsluitend gebruik wordt gemaakt van ??n of meer technieken voor communicatie op afstand”. Die gewijzigde overeenkomst is immers deels tot stand gekomen toen je je fiets naar de fietsenmaker bracht.

    En los daarvan, je kunt je ook afvragen of er wel wordt gehandeld “in het kader van een door de verkoper of dienstverlener georganiseerd systeem voor verkoop of dienstverlening op afstand”. Hoe je dat precies moet uitleggen weet ik niet, maar als ik in het telefoonboek het telefoonnummer van een winkel opzoek, de winkelier bel, en hem overhaal om mij een bepaald product toe te zenden, vraag ik me sterk af of er wel sprake is van zo’n kader. (Als de winkelier in het telefoonboek adverteert met “bel dit nummer om een bestelling te plaatsen”, dan natuurlijk wel.) In het geval van de timmerman en de fietsenmaker is dit argument misschien wat minder sterk, want zij zijn het die bellen.

    Ik zou er best op alle punten naast kunnen zitten, maar de wettekst geeft m.i. vrij veel ruimte voor discussie.

  6. Van colportage is geen sprake, zie art. 1 lid 1 sub d Colportagewet (geen persoonlijk bezoek). Maar stel dat de timmerman na het ontvangen van de opdracht een keer aan huis komt en zijn opdracht nog iets krijgt uitgebreid, dan lijkt de Colportagewet mij nog steeds niet van toepassing. Althans, voor zover het in de olie zetten van een tafel een gebruikelijk onderdeel is van de opdracht, wat mij hier het geval lijkt. De bestaande overeenkomst wordt slechts aangepast.

    Dat de klant voor het in de olie zetten meer moet betalen dan hij/zij had hoeven te verwachten staat hier verder los van. Daarvoor bieden het algemene overeenkomstenrecht en de regeling van aanneming in boek 7 al een oplossing. En koop op afstand en/of de colportagewet worden niet opeens van toepassing enkel omdat het van toepassing zijn van zo’n regeling om redenen die met koop of afstand en/of colportage niets te maken hebben (hier: de in rekening gebrachte prijs) een wenselijk resultaat zou geven.

  7. Zie bijv. Rb. Haarlem 7 februari 2007, LJN AZ8091: “Tussen partijen staat vast dat [gedaagde], na de website van Keurkozijn te hebben bezocht, telefonisch een afspraak heeft gemaakt voor een huisbezoek om te spreken over de aanschaf van nieuwe kozijnen. Vast staat eveneens dat de door [gedaagde] ondertekende aannemings-overeenkomst betrekking heeft op dit onderwerp. Nu [XXX] [gedaagde] niet heeft bewogen tot het sluiten van een overeenkomst betreffende een ander goed of een andere dienst dan in verband waarmee hij [gedaagde] op 1 mei 2006 heeft bezocht, is het bezoek niet aan te merken als een bezoek in de zin van de Colportagewet. De overeenkomst valt daarmee buiten de werkingssfeer van deze wet, zodat het verweer van [gedaagde] faalt.”

    Deze redenering lijkt mij ook van toepassing op Koop op afstand. Nou ja, dan kun je er misschien nog over twisten of het in de olie zetten een onderdeel is van het maken van de tafel of een overeenkomst met betrekking tot iets anders. Ik zie zelf in ieder geval weinig reden om een verschil te maken met de situatie dat de timmerman al bij het aanleveren van het tafelblad tussen neus en lippen had gevraagd over het in de olie zetten.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS