B/S wil toch geld voor embeddende particulieren

| AE 1784 | Intellectuele rechten | 71 reacties

buma-stemra-fair-play-tarieven.jpgTsja, wat valt er nog te zeggen over de B/S-actie van afgelopen week? Ik ben misschien wat laat met deze post, maar in feite is er niets nieuws: B/S vond al in juni dat je voor embedded muziekgebruik moet betalen. De grote ophef van nu gaat vooral over de aangekondigde tariefstructuur: 130 voor het embedden van zes muziekwerken, en wie het groots aanpakt 650 euro per 30 muziekwerken die je met dat ene regeltje <embed>t in je blog of site.

Verwerpelijk is en blijft het. Het is een open vraag of embedden uberhaupt inbreuk op auteursrechten oplevert, en om dan alvast maar geld te gaan vragen is echt ongehoord. Zeker nu de bedragen relatief laag gekozen zijn – kapitaalkrachtige partijen laten daarvoor hun advocaten niet los, en dat schept een precedent. Iedereen betaalt, dus zal dat wel terecht zijn. Bah.

Van de toezegging van B/S dat bloggers zouden worden ontzien, blijft derhalve niets over. Weet u nog?

Nederlandse websites die embedded players gebruiken met muziek en bedrijfmatig van aard zijn zullen we geld gaan vragen”, aldus De Waij [van Buma/Stemra]. Maar de particuliere blogger hoeft voor het gebruik van ingebedde muziek en muziekvideo’s geen factuur op de mat te vrezen, zo benadrukt hij.

En eerder meldde Emerce:

De doelsites, secundaire openbaarmakers zoals weblogs en profielpagina’s op Hyves, rekenen alleen af als de video’s commercieel worden gebruikt.

Maar ja, De Waij werkt niet meer voor B/S en dus voelt de club zich kennelijk vrij om die toezeggingen te negeren.

Het CDA heeft al kamervragen gesteld, en hoewel het idee Kamervragen ook al inflatie onderhevig is, hoop ik dat het ditmaal iets serieus oplevert. Wil de Europese Commissie ondertussen vaart maken met de herziening van deze collectieve incassoclubs alstublieft?

De titel “Fair play music” doet trouwens ironisch genoeg denken aan Apple’s FairPlay kopieerbeveiliging, die uiteindelijk de doodsteek bleek voor DRM op muziek als zodanig. Zou deze tariefstructuur hetzelfde gaan doen met B/S?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. @Mike: robots.txt en andere protocollen zijn vrijwillig overeen gekomen maar geen bindend recht. B/S mag dus met haar botje die protocollen negeren, hoewel jij als site-eigenaar het recht hebt om dan het botje te blokken. Maar je kunt uiteindelijk niet verbieden dat B/S op een openbare website gaat kijken of je daar muziek openbaar maakt.

    @Branko: je laat nu de Mininova-jurisprudentie los op Buma/Stemra. Leuk 😀 Wat was het ook weer, structureel faciliteren en ook nog eens profiteren van andermans inbreuken?

  2. @50/Branko

    Lees zelf goed.

    Het gaat om:

    het uplinken en downlinken van gecodeerde programmasignalen die niet door het publiek maar uitsluitend door ontvangende kabelkopstations en/of DTH-platforms worden opgevangen die deze decoderen door middel van professionele en niet voor de consument beschikbare decodeerapparatuur teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven.

    Vooral het zinsdeel “(opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” is van belang. Dat zou gaan om (hernieuwde) openbaarmaking. Volgens het HvJ is dat het niet.

    Het woord “publiek” ziet richtlijn conform op een onbepaald aantal potenti?le kijkers. Websites hebben geen “onbepaald aantal potentiele kijkers”. Het aantal bezoekers van een website is beperkt. Er is geen website op aarde die een onbepaald aantal bezoekers haalt. Zelfs het aantal bezoekers van google is bepaald.

  3. “Onbepaald” zegt niets over “beperkt” of omgekeerd. De straat hier is te bewandelen door een onbepaald aantal mensen, maar de capaciteit van de straat is beperkt. Volgens mij wil de HR met “onbepaald” niet meer doen dan een onderscheid maken met bv. de familie- en vriendenkring uit artikel 12 lid 4.

    Geef eens een voorbeeld van een openbaarmaking waarbij wel een onbepaald aantal mensen bereikt wordt?

  4. Dan moet je interpretatie wel fout zijn. Het alternatief is dat de HR en de richtlijn het begrip “publiek” zo defini?ren dat niemand eronder valt, wat absurd zou zijn.

    Als je “onbepaald” opvat als “geen vastomlijnde beperkingen” (zoals: ‘familiekring’ of ‘binnen een bedrijf’) dan zijn arrest en richtlijn begrijpelijk. Maar dan valt ook een website eronder, want een openbare website kent ook geen vastomlijnde beperkingen.

  5. @Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 7:43 Ok, ik vroeg het me af om dat er al het e.e.a. om te doen is geweest met de google news bot. Alleen nu ik er zo over denk, gaat dat wel een eindje verder omdat google de berichten overnam (wat eigenlijk content grabbing is).

  6. @jdk.lawyers, onbepaald wil zeggen dat het niet bepaald is, dat van tevoren niet vast staat hoeveel het zijn. Jij lijkt het te interpreteren als oneindig. Van tevoren weet ik niet hoeveel mensen mijn website gaan bezoeken: ik heb een onbepaald aantal potenti?le bezoekers. Als dat “potenti?le” er niet stond, betekent de vorige zin dat ik niet tel hoeveel bezoekers er zijn.

    Echt, leer lezen: “teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” betekent “met het doel die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven”. In deze zin is er nog niets aan het publiek doorgegeven, dus kan er wat dat betreft ook geen sprake zijn van openbaarmaking.

    Voorbehoud: ik heb niet de uitspraak zelf gelezen, alleen de gelinkte analyse. Het geciteerde hier zijn woorden van Cyril van der Net, niet noodzakelijkerwijs van de HR.

  7. @55/Arnoud

    Wat lees jij in het arrest BUMA/Chellomedia? De hoge raad zegt:

    In de overwegingen 31 en 35 van zijn arrest in de zaak Lagard?re heeft het HvJEG vastgesteld “dat een beperkte kring van personen die van de satelliet afkomstige signalen alleen met een professionele uitrusting kunnen ontvangen, niet als een publiek kan worden beschouwd, aangezien dit uit een onbepaald aantal potenti?le luisteraars of kijkers moet zijn samengesteld” en “dat de signalen voor het publiek bestemd moeten zijn en niet de programma’s waarvan zij de drager zijn”.

    Volgens mij is het niet zo dat de HR en de richtlijn het begrip ???publiek??? zo defini?ren dat niemand eronder valt, de bepaaldheid is van belang. Is het aantal potenti?le luisteraars of kijkers onbepaald dan is er openbaarmaking, is het aantal bepaald dan is er geen openbaarmaking.

    De hoge raad concludeert:

    aangenomen moet worden dat het begrip “openbaarmaking” als bedoeld in art. 12 Auteurswet niet omvat het uplinken en downlinken van gecodeerde programmasignalen die niet door het publiek maar uitsluitend door ontvangende kabelkopstations en/of DTH- platforms worden opgevangen die deze decoderen door middel van professionele en niet voor de consument beschikbare decodeerapparatuur teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven.

    De zinsnede “teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” sugereert een openbaarmakingshandeling maar is het niet omdat de kring van ontvangers bepaald (niet onbegrensd) is.

    De richtlijn en dus het HvJEG en de hoge raad geven hier een nadere invulling aan het begrip openbaarmaking. Absurd weet ik niet. De kring van de huiselijke sfeer in Wasserij de Zon lijkt met dit arrest uitgebreid te zijn.

    Jouw voorbeelden van onbepaald komen mij als niet richtlijn conform over. ???Familiekring??? of ???binnen een bedrijf’ is juist bepaald. Het aantal personen in die kring is begrensd. Ook het aantal bezoekers van een website is begrensd. Louter door de techniek is het aantal bezoekers begrensd. Met z’n allen een website benaderen levert op dat de site down raakt.

    Volgens mij is de conclusie dat onder “openbaarmaking” als bedoeld in art. 12 Auteurswet geen bekendmakingen aan (groepen van) personen vallen die niet behoren tot het in de richtlijn bedoelde publiek, en dat het HvJEG in punt 37 van zijn arrest in de zaak SGAE/Rafael Hoteles heeft herhaald dat het woord “publiek” ziet op een onbepaald aantal potenti?le televisiekijkers. Is het aantal kijkers bepaald dan is er geen openbaarmaking.

    @57/Branko,

    Onbepaald is onbegrensd, twijfelachtig, zonder het aantal te bepalen, onzeker (zie Dikke van Dale). Het is een feit dat het aantal bezoekers van een website bepaald is, of althans te bepalen is. Er is een grens aan het aantal bezoekers van websites. Dus het aantal bezoekers is bepaald.

    ???teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven??? lees ik als het wilsbesluit om signalen door te geven. Zoals je weet is dat wilsbesluit relevant voor de vraag of iemand gehouden worden kan een vergoeding te betalen. Teneinde slaat op de opzet om door te geven, dat er geen sprake is van ‘per ongeluk’ doorgeven.

    Het arrest staat hier overigens. Cyril van der Net citeert het correct.

  8. @JDK, Jij zegt

    Het woord ???publiek??? ziet richtlijn conform op een onbepaald aantal potenti?le kijkers.
    waarna je concludeert dat websites daar niet onder vallen, omdat hun capaciteit voor kijkers beperkt is. Sterker nog, ik vraag je, noem eens een voorbeeld met wel een onbepaald aantal potenti?le kijkers en dan zeg je “Dat kan ik niet.”. De enige conclusie daaruit is dat er geen voorbeeld is van “publiek” in een richtlijnconforme uitleg. Dat is absurd en dat kan de HR en het Hof niet bedoeld hebben.

    Volgens mij is het niet zo dat de HR en de richtlijn het begrip ???publiek??? zo defini?ren dat niemand eronder valt, de bepaaldheid is van belang.

    Precies, maar jij komt met een interpretatie waarbij er geen voorbeeld te bedenken is met de juiste (on)bepaaldheid. Dat kan niet kloppen dus.

    Jouw voorbeelden van onbepaald komen mij als niet richtlijn conform over. ???Familiekring??? of ???binnen een bedrijf??? is juist bepaald.

    Je leest mijn voorbeelden verkeerd om: ik zeg juist dat die bepaald zijn. Daar zijn immers criteria aan te wijzen waardoor er een natuurlijke grens aan de groep komt te zitten. Een familie heeft een zekere omvang en een manier om de leden te bepalen (eerste graad, tweede graad, etc. maar op zeker moment stopt dat.)

    Een bedrijf heeft ook een vastomlijnd aantal werknemers. Een website heeft echter geen bepaalbaar aantal bezoekers. (Vooraf bepaalbaar dus.) Ik weet op enig moment hoe veel neven en nichten ik heb, en hoe veel mensen er in mijn bedrijf werken. Maar het aantal bezoekers van mijn site staat niet vast. Dat kan alleen achteraf worden bepaald op basis van logfiles.

    Geef nu eens concreet voorbeelden van hoe jouw interpretatie moet worden toegepast. In welke situatie(s) krijg ik bijvoorbeeld “een onbepaald aantal potenti?le televisiekijkers” als publiek met mijn film? En als zulke situaties ondenkbaar zijn, waarom zou het HvJ dan een criterium formuleren dat nooit opgaat?

  9. @59/Arnoud

    De enige conclusie daaruit is dat er geen voorbeeld is van ???publiek??? in een richtlijnconforme uitleg.

    Eh, ja. Publiek dient onbegrensd te zijn om te voldoen aan de betekenis die de richtlijn aan de term ‘publiek’ geeft. Kan geen voorbeeld bedenken van ???een onbepaald aantal potenti?le televisiekijkers??? als publiek. Jij? De verzameling kijkers is altijd begrensd, hoe groot de populatie ook is. Noem het bizar, absurd, wat dan ook, het is volgens mij wel het gevolg van de richtlijn, het hof en de hr.

    Waarom het HvJEG een criterium formuleert wat niet opgaat is volgens mij geen juiste vraag. Het HvJEG past de richtlijn toe, daar zijn het rechters voor. De vraag is waarom de richtlijn is zoals het is. Zelf vind ik het ook ver gaan omdat met deze richtlijn en de daaropvolgende jurisprudentie openbaar making geen auteursrechtelijk inbreuk oplevert. Toch is dat wat de richtlijn, het hof en de hr in opeenvolgende uitspraken impliceren.

    De hoge raad had in Buma/Chellomedia ook op andere wijze tot afwijzing van de vordering van Buma kunnen komen. Door simpelweg te stellen dat Chellomedia niet openbaarmaakt omdat Chellomedia niks ten gehore brengt. Het heeft zich echter uitgebreid op de richtlijn en de rechtspraak van het HvJ gebasseerd, met als gevolg dat vanaf juni 2009 openbaar making auteursrechtelijk een loos begrip is. Misschien is hieruit een signaal voor de Europese wetgever af te leiden dat diens wetgeving ondeugdelijk is. De eu-richtlijnen imponeren wel vaker vreemd. Vaststaat dat we het met deze jurisprudentie te doen hebben en dat het embedded-technisch niet in het voordeel van BUMA spreekt.

    Enne een beetje off-topic: had je dit al gezien?

  10. @61/Arnoud

    Dat vind ik geen logische redenering. Het is het gevolg van de richtlijn dat de term ‘onbepaald’ leidt tot de conclusie dat er nooit openbaar gemaakt wordt. Kan vele gronden bedenken waarom een hof dat niet expliciet noemt. Wat ik vaststel is dat ik in deze discussie nog geen overtuigende andere defenitie van de term ‘onbepaald’ gevonden heb, dan uit de richtlijn, het hof en de hr blijkt. Lees het arrest BUMA/Chellomedia voor het eerst, het enige wat ik doe is ‘vertalen’ wat de richtlijn, het hof en de hr volgens mij zeggen. Kan mij goed voorstellen dat niemand in auteursrechtenland na Buma/Chellomedia is gaan roepen ‘joepie, openbaarmaking is altijd legaal’. Doorgeredeneerd past het wel in een strakke uitleg van artikel 10 EVRM, de dynamische (kennis) economie en de rijke cultuur die Europa ambieert. Het is wellicht ‘wrang’ voor auteursrechthebenden om te constateren, maar BUMA/Chellomedia bevestigt mijn these dat voor wat betreft entertainment bestanden op internet het auteursrecht feitelijk uitgeput is. Een richtlijnen conforme uitleg van openbaar making in de zin van de auteurswet is dat elke poging van BUMA/BREIN/cum suis om betaald te krijgen voor embedded-entertainment bestanden in strijd is met artikel 10 EVRM, de gezamelijke europese economische en culturele belangen, de diverse Europese richtlijnen, Buma/Chellomedia, Wasserij de Zon en artikel 16b en 12Aw.

    Met de eu-richtlijn is Nederland auteursrechtelijk terug naar de middel-eeuwen.

  11. @62: jdk: Bekend met Occams scheermes? Pas dat hier nu eens toe op de term ‘onbepaald’. Jouw interpretatie houdt alleen stand via een heel ingewikkelde kronkels. Met die van iedereen anders van ‘onbepaald’ als ‘niet van te voren vaststaand’, valt alles op zijn plaats. Ergo: voorlopig nemen we aan dat wij gelijk hebben.

  12. @63/Martijn

    Door voor onbepaald een synoniem te lezen verandert er niks aan het bovenstaande. Wanneer iets bepaald is, staat iets van te voren vast. Kan je wel zeggen dat iets niet vast staat, maar altijd is de bepaaldheid van ‘publiek’ op voorhand feitelijk vast te stellen (te calculeren). Publiek heeft in ieder geval de beperking dat het uit nooit meer individuen bestaat dan er bewoners op aarde zijn. Zelfs wanneer alle wezens in het universum en daar buiten als publiek gezien worden, is de verzameling niet onbepaald.

  13. @JdK:

    Volgens mij is het niet zo dat de HR en de richtlijn het begrip ???publiek??? zo defini?ren dat niemand eronder valt, de bepaaldheid is van belang. Is het aantal potenti?le luisteraars of kijkers onbepaald dan is er openbaarmaking, is het aantal bepaald dan is er geen openbaarmaking.
    Zoals je zelf al schrijft: het gaat om de groep van POTENTI??LE luisteraars.

    Bij een niet-afgeschermde website is de groep van potenti?le bezoekers onbepaald. Iedereen met internettoegang is een potenti?le bezoeker. Het maakt daarbij niet uit of die website gedurende zijn bestaan 10 bezoekers of 10 miljoen bezoekers krijgt. (Het gaat ook niet om de tijd dat die website bestaat. Het gaat om de groep van mensen die op een specifiek moment potentieel bezoeker zijn. Is die groep bepaald of onbepaald.)

  14. @65/Piet

    Het begrip ‘(mededeling aan het) publiek’ wordt begrensd door: (gerichtheid op) een onbepaald aantal potenti?le waarnemers. Wanneer het doel is iedereen met internettoegang te bedienen, is het aantal potenti?le waarnemers (IMO) bepaald op ‘iedereen met internettoegang’.

    In de zaak SGAE/Rafael Hoteles komt het HvJE tot de conclusie dat doorgifte van satelliet signalen aan gasten in een hotel een onbepaald aantal potenti?le waarnemers oplevert omdat (globaal) klanten die in de kamers van de hotelinrichting logeren de signalen kunnen ontvangen, en ook de klanten die in elke andere ruimte van de inrichting aanwezig zijn en naar een aldaar geplaatst televisietoestel kunnen kijken, en de klanten van een hotel elkaar gewoonlijk snel opvolgen. Satelliet signalen voor een hotel met vaste gasten en alleen toegang tot signalen in de hotelkamers zou in deze visie geen openbaarmaking opleveren.

    De mate waarin sprake is van ‘successief publiek’ lijkt bepalend voor de vraag of er sprake is van een ‘onbepaald aantal potenti?le waarnemers’. ‘Gerichtheid op alle internetters’ is (IMO) geen successief publiek. Mededeling aan het publiek lijkt voor het HvJE onder andere te bestaan wanneer meer waarnemers van een uitzending/uitvoering genieten kunnen dan de waarnemers waar die uitzending/uitvoering op gericht is. Een broadcaster die uitzendt voor kinderen bereikt in deze visie een onbepaald aantal potenti?le waarnemers wanneer bijvoorbeeld ook bejaarden de uitzending ontvangen kunnen. Ook is voor het HvJE van belang dat bij het hotel de doorgifte van signalen op een ander (nieuw) publiek gericht is dat het oorsronkelijke signaal.

    Het HvJE lijkt te impliceren dat wanneer waarneming (globaal) verder reikt dan het beoogd publiek, er van een onbepaald aantal potenti?le waarnemers sprake is. Zo is ook het voorbeeld geformuleerd waar Arnoud naar vroeg.

    Overigens legt het HvJE ‘medeling aan het publiek’ ook zo uit dat er van medeling aan het publiek sprake is wanneer het werk op zodanige wijze voor het publiek beschikbaar wordt gesteld dat het voor leden van dit publiek toegankelijk is. Waarbij ‘publiek’ natuurlijk die onbepaald aantal potenti?le waarnemers is.

  15. In SGAE/Rafael Hotels wordt de snelle opvolging van gasten en andere bezoekers van het hotel als argument gebruikt voor de vaststelling dat het om een “onbepaald” potentieel publiek gaat. Op ieder moment is in zekere zin het potenti?le publiek wel te bepalen, nl. alle mensen die zich in het gebouw bevinden, maar deze groep verandert zo snel, dat meer globaal gezien de groep onbepaald is.

    De medewerkers van een bedrijf, of de bewoners van een studentenflat, zullen bijvoorbeeld wel een bepaalde groep vormen. Die groepen zijn beperkt van omvang en vrij stabiel.

    Maak je iets op internet beschikbaar, dan is de potenti?le groep van kijkers minimaal de helft van de wereldbevolking. Dat is duidelijk een onbepaalde groep.

    38 In een context als die in het hoofdgeding is een globale benadering noodzakelijk, waarbij niet alleen rekening moet worden gehouden met klanten die in de kamers van de hotelinrichting logeren, de enigen die in de prejudici?le vragen uitdrukkelijk worden genoemd, maar ook met klanten die in elke andere ruimte van deze inrichting aanwezig zijn en naar een aldaar geplaatst televisietoestel kunnen kijken. Verder moet ook in aanmerking worden genomen dat de klanten van een dergelijke zaak elkaar gewoonlijk snel opvolgen. Het gaat in de regel om een vrij groot aantal personen, zodat deze personen als een publiek moeten worden aangemerkt, gelet op de belangrijkste doelstelling van richtlijn 2001/29 zoals die in punt 36 van het onderhavige arrest in herinnering is gebracht.

    Je lijkt om te draaien wat hier staat. Het HvJ EG gebruikt “gewoonlijk snel opvolgen” om de onbepaaldheid te beargumenteren. Dit betekent zeker niet dat een groep niet onbepaald kan zijn als die groep niet voortdurend van samenstelling verandert. De groep kan immers al op voorhand onbepaald/onbeperkt zijn, zoals de groep van personen met toegang tot internet.

  16. Weet jij Arnoud (of misschien iemand anders), wat de voortgang is van de EC t.a.v. de hervorming van CBO’s (de link verwees naar een bericht uit november 2008!!)?

    En is er eigenlijk nog nieuws over de klachtencommissie(?) die Hirsch Ballin ging instellen voor de Nederlandse CBO’s?

  17. Zoveel reacties… Ik word alle kanten opgeslingerd, iedereen lijkt vanuit eigen belang te redeneren. Ten eerste fronste ook ik mijn wenkbrauwen dat B/S heffing bij de embedder wilde innen. Ten tweede, ik (als manager van een artiest) besteedt wekelijks vele uren aan het verwijderen van YT’s van live-optredens die zonder mijn toestemming door personen uit het publiek online zijn geplaatst. Schending is zacht uitgedrukt. Het is een grove inbreuk op vele rechten van de artiest, waar het publiek achteloos mee omgaat. Ik vind het persoonlijk kwats dat dit niet aan ‘mensen’ aangerekend kan worden. Iedereen is geboren met hersenen, bedoeld om ze te gebruiken. Iedereen weet dat als zijn werkgever niets verkoopt, salaris op een dag niet langer aan hem/haar betaald kan worden. Zo simpel is het -voor zelfs de meest laaggeschoolde werknemers- om te beredeneren vanuit welke inkomsten artiesten hun huur, brood&beleg, kleding en schoeisel moeten betalen.

    Wat mij verbaasd is de omgekeerde werkwijze. Een priv? persoon zet een filmpje online en ik moet A) een formulier invullen dat deze persoon het auteurs-, portret en merkrecht van de artiest schendt, B) daarna nog een aparte onderbouwing leveren om YT te overtuigen dat ik werkelijk de rechten van de artiest behartig. Kortweg: het kost mij tijd en lever 0,0 in het laadje. Bizar! Hoe eerlijk zou het zijn als YT iedereen die opnamen van live-optredens of filmpjes met muziek eronder upload, weigert online te plaatsen totdat deze persoon heeft aangetoond een licentieovereenkomst met B/S te hebben of aan de artiest een vergoeding heeft betaald voor het gebruik van dienst muziek? Nu is het ‘power to the people’ en de last wordt bij de rechthebbenden neergelegd. Een oneerlijke vorm van openbaarmaking voor het (voort)bestaan van muziek en artiesten in de toekomst! Muziek maken is niet gratis, een plaat maken is al helemaal niet gratis. De kosten/investeringen die de artiest hiervoor maakt VOOR NOTABENE HET PUBLIEK, moet links- of rechtsom terugvloeien naar de artiest!

  18. Ateinna, welke inkomsten loopt de artiest mis doordat een fan een zelfgemaakt filmpje van een optreden online zet? Ik zou het niet weten. Het optreden is al geweest, dus het geld daarvoor is al binnen. Waarom laat je die filmpjes niet gewoon staan? Zo komt je artiest onder een breder publiek en verkoop je meer kaartjes bij volgende optredens.

  19. Ateinna, ik ben het volledig met Arnoud eens! Ik denk dat je fans moet koesteren, zij zijn de ‘evangelisten’ van de artiest, als zij een artiest aanbevelen heeft dat 10x zoveel waarde / impact dan wanneer een platen maatschappij, een advertentie of een manager dat doet. In de web 2.0 wereld is peer-to-peer advies echt van waarde, al het andere is reclame en spam. Ik verbaas me echt dat jij je bezig houdt met verwijderen van filmpjes op YT. Laat staan, zij zorgen ervoor dat het ‘virus’ van jouw artiest zich verspreid, nu kan ik jouw artiest dus blijkbaar niet vinden op YT, zonde. Koop ff ‘Meatball Sundeas’ van Seth Godin. Of lees het verhaal over Imogen Heap en hoe zij haar nieuw album verkocht: http://deepdivemarketing.com/2009/07/20/the-new-music-business-model-imogen-heap/ Voel je niet aangevallen, ik schrijf m’n ‘advies’ pittig op, maar ik denk echt dat je op het YT punt de plank misslaat.

  20. Nav actualiteit kwam ik op deze oude, maar ook nog actuele discussie, waarin oa aan de orde kwam of embedden een openbaarmaking is.

    Volgens mij is het heel simpel: openbaarmaking vindt plaats daar waar de nulletjes en eentjes waaruit digitale muziek bestaat (voor het eerst) op het net worden gezet. De partij die dataverkeer verbruikt is degene die openbaart of verveelvoudigt (wanneer een bestand of stream wordt gekopieerd). Partijen die geen dataverkeer verbruiken (de embedders) openbaarmaken en verveelvoudigen niet.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS