Hoe snel verouderen geheugenmodules?

| AE 1977 | Ondernemingsvrijheid | 34 reacties

Vanwege de carnaval ben ik ondergedoken, dus geen uitgebreide blogpost vandaag. Maar deze opmerking uit het retourbeleid van Central point wilde ik u niet onthouden:

De afkoelingsperiode geldt niet in de volgende gevallen:…
* Aankopen die snel kunnen verouderen (zoals geheugenmodules en inktcardtridges)

Ok, een geheugenstripje daalt snel in waarde maar dat is toch echt wat anders dan “verouderen”. En de wet spreekt trouwens van “bederven”, je moet wel hard je best doen om een geheugenmodule te laten bederven.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Gaat het hier niet gewoon om de prijsopbouw?

    Geheugenmodules hebben bijna een dagprijs. Van vrienden in die branche begrijp ik dat de chip-(en dus geheugen)prijzen heel conjunctuurgevoelig zijn. Als er een fabriek gesloten wordt (en dat schijnt nog wel eens te gebeuren), dan schieten de prijzen omhoog. Als de markt iets naar beneden beweegt, worden meteen alle IT-investeringen on hold gezet, waardoor er overproductie ontstaat. Dan stort de prijs in. Dit herstelt zich op den duur wel door een dalende productiecapaciteit, maar dat duurt altijd even. Als in die tijd de markt weer aantrekt, wil iedereen tegelijk nieuwe producten, terwijl de productiecapaciteit afgebouwd wordt. En dan duurt het weer even voordat d?t rechtgetrokken is. Kortom, het is een conjunctuur met grote amplitudes.

    Als je dit combineert met het feit dat er zeer geregeld modules met meer geheugen voor dezelfde prijs op de markt verschijnen, zal een winkelier zijn geheugenproducten zo snel mogelijk van de hand willen doen om ruimte te maken voor die nieuwe producten. Veertien dagen is lang voor die branche en dat product. Ik denk dus dat het niet zozeer met “bederf” van het product, alswel van de economische waarde van het product te maken heeft. Geen idee of daar rekening mee gehouden is in de wet.

  2. Het idee achter de afkoelingsperiode is dat de consument een paar dagen de tijd krijgt om zijn aankoop te beoordelen en het terug te sturen als het niet aan zijn verwachtingen voldoet. Als een handelaar dan een boekverlies maakt op de geretourneerde producten is dat zijn bedrijfsrisico. Geheugenmodules bederven niet.

  3. Carnaval? Las net op nu.nl dat de Horeca flink knoeit met het bier waardoor je glaasje eigenlijk een glaasje onbekend merk gemaakt van slootwater waar de koeien nog in hebben staan te pissen… Maar desondanks veel plezier! 🙂 Mogelijk dat er bij geheugenmodules een andere reden achter zit. Het is vrij lastig om van een geheugenmodule te bepalen of deze wel of niet gebruikt is. Maar ik kan mij voorstellen dat sommigen hun defecte geheugen-modules op slinkse wijze omruilen door een exact hetzelfde merk en module te kopen en deze dan te ruilen met de defecte module. Probeer als winkelier dan maar aan te tonen dat de klant vuil spel heeft gespeeld.

    Maar goed, las je ook deze tekst op die site:

    De voorwaarde die Central Point stelt is dat u de verpakking niet geopend mag hebben.
    Is deze voorwaarde terecht of niet?

  4. Nee Wim hier is al op iusmentis het e.e.a. aandacht aan besteed je kan het hier na lezen.

    Bijna alle computer componenten hebben een uniek serienummer die kan gebruikt worden om te kijken of het juiste product terug gestuurd wordt. Meeste zaken printen die gegevens ook op de bon van de klant.

    -redactie-edit: geen bbcode gebruiken maar gewoon <A HREF> en andere HTML-

  5. @Borg, hoe kun je als winkelier dan controleren of de klant wel de juiste module heeft geretourneerd? Stel, een klant heeft een geheugenmodule die “van een vrachtwagen is gevallen”. De module blijkt echter defect dus hij bestelt een nieuwe, van hetzelfde merk en zo, en wanneer hij deze ontvangt vervangt hij deze dus met de defecte module. Hij houdt de goede module en stuurt de defecte terug en vraagt om zijn geld terug. Nu de vraag: hoe weet de winkelier welk serienummer de module had voor deze werd verkocht? Houden ze een complete boekhouding bij van alle serienummers die verkocht zijn? Zo ja, is dat niet erg veel extra boekhouding?

  6. Blijft natuurlijk nog de vraag of winkeliers wel een dergelijke boekhouding bijhouden en de tijd nemen voor dit soort controles.

    Dat moeten ze zelf weten. Aan de geldigheid van de koop op afstand-regeling doet dit verder niet af. De (Europese) wetgever heeft besloten dat internetwinkeliers hiermee moeten leven.

    In deze draad gaat het om de meer juridische vraag of geheugenmodules “snel kunnen bederven of verouderen”. Bederven kunnen ze natuurlijk niet. Hoe je “verouderen” precies moet opvatten weet ik niet, maar de termijn waarop geheugenmodules door de techniek achterhaald raken lijkt me te lang om te kunnen spreken van “snel verouderen”. In ieder geval heeft dit niets te maken met het algemene bewijsprobleem of het geretourneerde exemplaar wel hetzelfde exemplaar is.

  7. En dan natuurlijk het punt dat een winkelier ontdekt dat het serienummer niet klopt. Wat dan? Dan moet je de klant er dus op wijzen dat ze het artikel dus niet volledig hebben geretourneerd. De klant beweert dat ze dit wel hebben gedaan. Krijg je dus een welles-nietes spelletje dat de winkelier moeilijk kan winnen. Ik kan mij in ieder geval voorstellen dat winkeliers zich onprettig voelen over dit soort regels, temeer omdat ze de geretourneerde spullen niet terug naar de fabrikant kunnen sturen om van de fabrikant weer geld terug te krijgen. Het is vaak lastig voor webwinkels om winstgevend te zijn en te blijven. De regels voor de consument zijn goed geregeld. De regels voor de winkelier richting fabrikant laat volgens mij nog te wensen over.

  8. @Wim

    De winkelier die zijn zaakjes op oorde heeft kan dus zien welke serrienummers er geleverd is aan hem met daarbij ook een datum van verkoop aan de winkelier. Wij als klant krijgen zo module en als de winkerlier het netjes bijhoud kan hij terug traceren welke serienummer er geleverd is en aan de hand daarvan zien wie van zijn leverancier het geleverd heeft. De module heeft namelijk een sticker op de module zitten hier op staan alle gegevens zoals model en serienummer.

    Wat de winkelier kan doen zou ik niet weten aangezien ik geen jurist ben maar hij kan wel bewijzen dat de module niet bij hem vandaan komt of wel maar op een andere datum verkocht is. Een goede winkel heeft zaken zoals terug traceren inorde.

  9. Waarom dit bedrijf meent dat geheugenmodules of inktcardtridges snel kunnen bederven is mij een raadsel. De geheugenmodules in mijn computer doen het nog altijd, dus dat kan het niet zijn. De capaciteitseisen stijgen relatief snel en de prijs daalt relatief snel, maar 12 tot 24 maanden over heen voordat de capaciteit is verdubbeld of de prijs is gehalveerd. In de zin van de wet lijkt mij dat snel slaat op een merkbaar verschil van tenminste 15% in een termijn van 7 a 14 dagen of zo iets.

  10. Wim: een defect exemplaar moeten ze altijd omruilen, ongeacht de zichttermijn. En als ze bang zijn voor fraude dan moeten ze zorgen dat hun serienummer administratie goed op orde is. Ik heb in het verleden gewerkt voor een reseller en er ging geen artikel in of uit de voorraad zonder dat het serienummer genoteerd was.

    De reden zit er meer in dat prijzen voor geheugenchips iedere dag wijzigen. Ik weet niet zeker of dat tot het bedrijfsrisico voor Central Point behoort, maar gevoelsmatig lijkt mij van wel. Overigens zie ik niet zo hoe een geheugenchip een zichttermijn heeft, de enige reden is volgens mij om te testen of de chip compatible is met een andere bussnelheid. Verder werkt de chip of niet, dat staat los van de zichttermijn lijkt mij.

  11. @Rob, niet als het defecte onderdeel niet door de winkelier is verkocht. En fraude-bestrijding is niet zo eenvoudig omdat men dan een goede administratie moet bijhouden. Een dergelijk systeem vereist extra boekhouding en extra software om bij te houden welke serienummers zijn verkocht zodat men kan controleren of het betreffende artikel wel bij de winkel was verkocht. Er is een reden dat winkeliers barcode scanners gebruiken om versneld codes in te voeren. Maar deze barcode vertelt vaak alleen wat het product is, en is niet specifiek voor iedere verpakking.

    Is de enorme prijsschommeling in geheugenmodules dan van invloed? Dat zou ook kunnen maar volgens mij maken winkeliers zich hier niet al te druk om. Hoeveel verlies zou een winkelier maken indien geheugenmodules spontaan 25% in prijs dalen? En hebben ze dit verlies over hun voorraad of kunnen ze voor dit doel dit verlies verhalen op de fabrikant, die kennelijk ook de prijs verlaagt? Hoe groot kunnen de prijsverschillen zijn? Even nagezocht voor een geheugenmodule die in mijn PC past, de Kingston 4GB, 1333MHZ, DDR3, ECC, CL9, DIMM Die tussen de ???115 en ???150 ligt. Da’s de 25% die ik net noemde. De prijsverschillen zijn redelijk groot. Maar kan een winkelier niet gewoon de duurdere voorraad terugsturen naar de fabrikant en een goedkopere voorraad voor terug vragen? Of gewoon de korting vragen bij de fabrikant/leverancier?

    Het zou interessant zijn indien een (web)winkelier dit proces nader kan toelichten…

  12. Wim: Er is geen extra software nodig, aangezien iedere voorraadbeheer module voor een financi?le administratie een dergelijke voorziening heeft. Tenzij we het hier hebben over een zeer kleine club die zoiets in Excel/Access bijhoudt (maar dan nog neem ik aan dat er een veld voor serienummers is, voor garantieafhandeling en dergelijke). Er staan over het algemeen twee barcodes op ieder product, een voor het identificeren van het product en een voor het serienummer. Het inboeken van een product is dus twee maal de scanner gebruiken, dat werkte bijna 10 jaar geleden met Exact E-Voorraad al perfect.

    Een verschil van 25% op de prijs is behoorlijk groot, gezien de marges op hardware van 6 tot 10%. Als de winkelier jou een module verkoopt voor ???150 (inkoop van ???135, 10% verkoopmarge) en jij retourneert deze na bijna twee weken. In de tussentijd is de verkoopprijs gedaald tot ???115, dus de winkelier schiet er op dat moment ???20 bij in. Nu zal een winkelier daar op anticiperen door een vaste verrekenprijs te gebruiken. En inkoopkortingen zijn er nog wel, maar je moet erg veel omzet draaien bij een groothandel of fabrikant wil je daar erg veel invloed op kunnen uitoefenen.

    Arnoud: ik heb even gekeken op de chips in mijn PowerMac G5, daar staat het serienummer zowel op een barcode sticker als gegraveerd naast de rand van de chip. Ik kan dat even niet zo snel verifi?ren met andere machines, maar ik neem aan dat iedere fabrikant van geheugenchips dit doet.

  13. @Alex, het verschil geeft inzicht in prijsverschillen. Kennelijk kunnen sommige webwinkels nog prima verkopen voor een hogere prijs dan anderen. Dus al daalt de prijs met 25%, een webwinkel kan dan nog steeds enige prijs de hogere prijs hanteren. Daarnaast, Wie bij een webwinkel bestelt is snel geneigd om meerdere artikelen tegelijkertijd te bestellen om te besparen op verzendkosten. Als je b.v. een nieuwe PC koopt bij CentralPoint dan zul je ook snel geneigd zijn om er extra geheugen bij te bestellen bij die computer. En alles dus in 1 verzending.

    @Rob, kleine bedrijven kopen vaak bestaande software maar sommige grotere bedrijven hebben graag iets dat op maat is gemaakt. Het zal wel allemaal vergelijkbaar zijn en dus ook velden hebben voor serienummers. Maar besteed een webwinkel wel tijd aan het invoeren van al die losse serienummers? Webwinkels draaien vaak met weinig personeel en bij voorkeur een groot aantal verkopen. De winstmarges zijn lager om beter te concurreren met de “echte” winkels en met de overige webwinkels. Personeel is hierbij de meest dure factor en personeel dat tijd besteed aan invoeren van honderden serienummers kan soms op bezuinigd worden door een dergelijke administratie achterwege te laten.

  14. Deze posting doet me denken aan een bezoekje aan Mediamarkt recentelijk. De eerste reden om een spaarlamp niet te vervangen wat het ontbreken van de verpakking, maar deze reden werd snel vervangen door een andere collega achter de balie dat het een verbruiksartikel was. Gelukkig een reden die makkelijk van tafel kan door te vragen hoe ik kan bepalen wanneer het product op is.

    Toen kwam reden nummer drie, er was geen methode om vast te stellen dat de levensduur van de lamp al niet was opgebruikt. De vraag waar het serienummer zit op de lamp en het uitleggen dat twee weken, met de bon erbij, niet overeenkomt met de beloofde acht jaar van de leverancier en dat de lampen pas max 2 jaar op de markt zijn. En gelijk maar gevraagd of ze konden vaststellen of ik onredelijk de lamp had gebruikt, omdat het duidelijk was volgens de bon dat ik nog in de eerste zes maanden van de levensduur van de lamp zat en de bewijsvoering bij de verkoper lag. Met veel gemok hebben ze een vervangende lamp gegeven zoals het hoort.

    Het gaat misschien om een paar Euro, maar ook om het principe. Een principe wat de branche al jaren door heeft en waarom in steeds meer apparatuur een meter zit om te bepalen hoeveel branduren een televisie bv heeft. Vroeger moest een product op basis van een serienummer de leeftijd en garantie worden bepaalt. Tegenwoordig gaat dit steeds meer op basis van werkuren, omdat het voldoende mensen kwamen klagen dat hun televisie stuk was na 18 maanden bijvoorbeeld. Ze vergaten alleen we te vertellen dat er z’n 16 branduren per dag waren ipv zeg de gebruikelijke 4 uur waar de levensduur en garantie op bepaalt was.

    En het stukje waar je op wijst bij Central Point. Ja er zit een verloopdatum op inkt, maar deze moet ruim genoeg zijn voor de consument op het product te verbruiken. Zo niet dan valt dit toch redelijk onder het koopje ondernemersrisico en die 14 dagen doet daar weinig aan af. Geheugen, dat ze speculeren op basis van dagprijzen is niet het probleem van de klant en is ook redelijk onder het kopje ondernemersrisico te zetten.

    De regels die ook leuk zijn, zijn “Producten voor zakelijk gebruik” en “Reserveronderdelen, zogenaamde spareparts”. Redelijk te vertalen als “Koop hier zakelijk en je hebt totaal geen rechten” en “Wij zijn een dozenschuiver en alles wat geen eindproduct is, is voor eigen risico”. Hier valt redelijkerwijs alles onder te schuiven wat je kan vervangen aan een product zoals een losse harddisk, CD-speler, cartridges, fans, etc, etc.

    De volgende pagina en pagina zijn ook grappig. Sorry, maar Central Point is de verkopende partij en niet de fabrikant. Persoonlijk heb ik niks te maken met de fabrikant en alleen met de leverancier. Ze willen blijkbaar T-Mobile achterna met hun policy en ik wens ze veel succes, maar met dit soort bedrijven doe ik geen zaken.

  15. @Wim(#19): Als dat zo is (wat ik betwijfel want het geldt voor IEDER product en deze winkel maakt zich niet druk om die vele andere producten), dan is dat toch des te meer reden om het oneigenlijke argument van de winkel af te wijzen?

    Nergens in de wet staat dat koop op afstand niet geldt als het moeilijk is om vast te stellen dat het om hetzelfde exemplaar gaat. De winkelier kan zich daar dus niet op beroepen (en dat doet hij ook niet). Dit punt behoeft geen discussie, tenzij je er een politiek item (“de wet is onrechtvaardig” of zo) van wilt maken.

  16. @Piet, misschien niet ieder product maar een webwinkel als CentralPoint verkoopt vrij specifieke hardware producten. Geheugenmodules, memorycards, usb-geheugensticks en harde schijven zijn redelijk dure apparaten, vaak al gauw tussen de ???50 en ???300. Het zijn tevens producten die klein genoeg zijn om gestolen te worden. Vooral bij IT-bedrijven willen dergelijke producten wel eens gestolen. Door deze vervolgens om te ruilen voor een “legiem gekocht” product krijgen ze een bonnetje die aantoont dat ze het zelf gekocht hebben. Dat ze het gestolen exemplaar retourneren staat niet op die aankoopbon.

    Het is geen geldig punt voor een webwinkel maar ik kan mij voorstellen dat het voor sommige webwinkels wel eens problemen heeft opgeleverd. Ik kan mij dan ook voorstellen dat ze huiverig zijn betreffende het omruilen van dit soort producten. Maar je hebt gelijk, het is geen geldig punt voor een webwinkel en ze moeten hun administratie maar beter op orde houden. (Wat dus meer manuren zal vragen.)

  17. Volgens mij is het heel simpel: geheugenmodules hebben meer dan bijvoorbeeld een harddisk last van ESD. En jammer genoeg zijn er drie probleempjes met geheugenmodules: 1) ze zijn er in heel veel uitvoeringen met verschillende snelheden en zo 2) de connectors zijn prielig, maar wel eenvoudig in staat om de module te beschadigen 3) de meeste gebruikers werken niet dagelijks met dit soort modules, waardoor schade ook inderdaad vaak voorkomt.

    Dus, ik gok dat Central Point na de 100ste klacht “doet niet” besloten heeft om geheugenmodules maar uit te zonderen – en dan heb ik het niet over of dat nou wel of niet terecht is.

  18. Bij mijn weten is er een verschil in verkoop aan bedrijven en aan particulieren, met name in de rechten voor de koper. De wet koop op afstand is bij mijn weten voor bedrijven een stuk minder gunstig, dus het zou goed kunnen dat voor bedrijven als klant zo’n clausule gewoon rechtsgeldig is.

    Verder, het is pas laat in de comments genoemd, is er het ESD-risico wat je op electronische componenten hebt. Ze zijn gevoelig voor statische ontlading, eventuele schade is niet visueel zichtbaar, het is lastig te herleiden of de schade al aanwezig was voor de klant het artikel plaatste, er is lastig te verifieren of de klant wel “ESD veilig” gewerkt heeft en dergelijke. Het defect is niet altijd direct merkbaar, een verbinding wordt soms “half” doorgefikt waardoor vage klachten, tragere modules of pas na een tijdje een helemaal defecte module ontstaat.

    De klant kiest er bewust voor het artikel zelf te plaatsen en daarmee de kosten van een gekwalificeerde monteur uit te sparen en de aansprakelijkheid voor goed functioneren op die monteur af te wentelen. Dat de klant hierdoor een risico neemt, zou je kunnen gebruiken als argument om geen retouren te nemen. Je zult misschien de klant duidelijk bij aankoop elke keer weer voor de optie “door onze technici laten monteren tegen kosten maar met garantie” moeten aanbieden om dit juridisch sluitend te krijgen, want tegenwoordig moet je echt overal een disclaimer voor hebben als leverancier.

    Het argument dat de prijzen van geheugenmodules schommelen lijkt me niet relevant. Dat is een normaal ondernemersrisico wat de ondernemer kan afvangen in zijn prijsstelling naar de consument. Als de ondernemer er voor kiest om tegen minimale marges te leveren om meer omzet te maken, is dat een welbewuste keuze waarvan het risico bij het stellen van de prijs bekend is.

  19. @WhissMan, dat een klant een monteur nodig heeft om geheugenmodules of andere hardware te installeren klopt niet echt meer. Toen mijn harde schijf crashte binnen 6 maanden nadat ik mijn nieuwe PC had gekocht was de leverancier (Dell) zo vriendelijk om mij een nieuwe harde schijf toe te sturen met instructies over hoe ik deze zelf kon installeren. Kabeltjes los maken, vast maken en alles op zijn plaats klikken. Echt een makkie. Hetzelfde geldt voor geheugenmodules. Van thuisgebruikers is wel te verwachten dat ze enig technisch inzicht hebben. (Plus, mijn gehele PC kast is zonder schroefjes uit elkaar te houden.) Je kunt stellen dat klanten er voor kiezen om geen vakman/monteur in te schakelen maar de praktijk is dat het vervangen van onderdelen tegenwoordig heel eenvoudig is. Je kunt dus stellen dat hedendaagse hardware ontworpen is om door twee linkerhanden te worden geinstalleerd. (Rechterhanden voor mensen die linkshandig zijn!)

  20. @WhizzMan: De wet overeenkomst op afstand is niet van toepassing op B2B overeenkomsten.

    De klant kiest er bewust voor het artikel zelf te plaatsen en daarmee de kosten van een gekwalificeerde monteur uit te sparen en de aansprakelijkheid voor goed functioneren op die monteur af te wentelen. Dat de klant hierdoor een risico neemt, zou je kunnen gebruiken als argument om geen retouren te nemen.

    Het is alleen niet een argument dat houd snijd, omdat het op geen enkele manier aansluit bij de uitzonderingen uit art. 7:46d BW. Sowieso heeft de winkelier er niet veel aan, want dan krijgt hij toegeworpen dat hij een ondeugdelijk product heeft geleverd. En omdat de consument het binnen zes maanden na aflevering heeft ontdekt moet de winkelier maar aantonen dat hij wel een deugdelijk product heeft afgeleverd of een nieuwe geheugen module op sturen.

    Daarbij is het ESD-risico heel erg klein, kleiner dan 1%.

  21. Dus, ik gok dat Central Point na de 100ste klacht ???doet niet??? besloten heeft om geheugenmodules maar uit te zonderen – en dan heb ik het niet over of dat nou wel of niet terecht is.

    Als een geheugenmodule het niet eens doet heb je het ontbindingsrecht van de Koop op Afstand-regeling niet eens nodig. Koop je iets dat het niet doet, dan heb je recht op vervanging of herstel.

    De Koop op Afstand-regeling is bedoeld voor gevallen waarin de koper om ??n of andere reden spijt heeft van zijn aankoop. Welke reden dat precies is doet er niet toe. Binnen 7 dagen kun je bij een webwinkel gekochte spullen retourneren, of je er nu een klacht over hebt of niet.

    De klant kiest er bewust voor het artikel zelf te plaatsen en daarmee de kosten van een gekwalificeerde monteur uit te sparen en de aansprakelijkheid voor goed functioneren op die monteur af te wentelen. Dat de klant hierdoor een risico neemt, zou je kunnen gebruiken als argument om geen retouren te nemen.

    Maar dat argument gaat dus niet op. Wil je hier als ondernemer geen last van hebben, dan moet je geen geheugenmodules verkopen. Het is niet oneerlijk, want iedere verkoper van geheugenmodules heeft dit probleem.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS