Valt een incidentele bestelling via internet onder de Wet Koop op Afstand?

| AE 2242 | Ondernemingsvrijheid | 22 reacties

Een lezer vroeg me:

Als een klant via Internet een bestelling doet en er voor kiest om het product zelf af te halen en ter plaatse af te rekenen is er toch eigenlijk geen verschil met een aankoop in een reguliere winkel? Daar wordt ook wel eens iets telefonisch gereserveerd voor een klant die het later op komt halen. Geldt dan toch de Wet Koop op Afstand?

Een koop is een koop op afstand als er een “systeem voor verkoop of dienstverlening op afstand” wordt ingezet zodat je de overeenkomst kunt sluiten via een website, telefoon of ander communicatiemiddel (art. 7:46a BW). Het maakt dus niet uit of het product wordt bezorgd of afgehaald: het gaat om de vraag of de koop zelf op afstand wordt gesloten én of daar een systeem voor beschikbaar gesteld wordt.

Een webshop waarbij je volautomatisch producten kunt uitzoeken en afrekenen is een dergelijk systeem. Een consument die op die manier een bestelling plaatst, heeft een koop op afstand gesloten. (Een zakelijke bestelling is per definitie geen “koop op afstand”.) Geef je een bestelling echter door via een gewoon e-mailtje of telefoontje, dan is er geen sprake van een “systeem voor verkoop”.

Er zijn natuurlijk allerlei tussenvormen. Ik heb shops gezien waarbij je een winkelmandje kunt vullen, maar waarbij je dan uiteindelijk een pagina krijgt met een formulier dat je moet printen en opsturen naar de verkoper. Ik denk niet dat je dan al een koop gesloten hebt, dus dan val je buiten de wet koop op afstand.

Eentje waar ik nu al jaren over twijfel, is mijn Chinees. Die hebben gewoon een telefoon zoals iedereen, maar op hun menukaart staan handige nummertjes waarmee je snel kunt doorgeven wat je wilt bestellen. Zou dat een ‘systeem’ zijn in de zin van de wet? Goed, het gaat hier om bederfelijke waren dus annuleren zit er niet in, maar het gaat even om het principe.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Waarom zou de webshop waarbij je de opdracht nog even moet printen en opsturen niet onder “koop op afstand” vallen? Er is toch nog steeds sprake van een aanbod (website) en acceptatie van dat bod (ik stuur de uitdraai op)? Dat is toch voldoende voor de definitie: “koop”?

    Dat het een “systeem voor verkoop” is lijkt me eigenlijk ook wel. Pas als de uitdraai mij een offerte oplevert die ik dan ook weer moet bevestigen (zal geen hoge score in de pricewatch opleveren voor deze winkel) denk ik dat je kan stellen dat er geen sprake is van koop.

    Of begrijp ik je verkeerd?

    Ik zou het zelf niet vreemd vinden wanneer een “call-center” (denk: otto, wehkamp, etc) als “systeem voor verkoop” wordt aangemerkt. Maar dat zal weer van de definitie van “systeem” afhangen. Is die definitie aan interpretatie onderhevig of ligt die (ergens) vast?

  2. Het gaat om wanneer het aanbod wordt aanvaard, of iets preciezer wanneer de “mededeling inhoudende aanvaarding van het aanbod” de verkoper bereikt. En dat is pas als hij de brief in zijn brievenbus krijgt. Er wordt dan volgens mij niet van aanbod tot aanvaarding gebruik gemaakt van technieken voor communicatie op afstand.

    Hm, nu ik dat zeg, zit ik me meteen af te vragen of een brief sturen ook een “techniek voor communicatie op afstand” is. Communicatie op afstand is het wel, maar is TNT Post “techniek”?

  3. Even vandale er op nageplozen (gevandaalt? 😉

    sys?teem het; o -temen doelmatig geordend samenhangend geheel van bij elkaar horende dingen en hun onderdelen; stelsel
    tech?niek de; v 1 -en het geheel vd bewerkingen of verrichtingen, nodig om in een bep. tak van kunst, industrie enz. iets tot stand te brengen: de ~ vh weven; computertechniek, installatietechniek, verkooptechniek 2 bedrevenheid, vaardigheid: de ~ van die violist is verbijsterend

    Als een webshop op de site zegt bel om te kopen en iemand belt en zegt ik wil een xyz kopen dan is er toch ook sprake van koop? Er is een systeem. Pagina met uitleg (van het systeem) en een te bellen nummer (verrichting). Een verkoper aan de andere kant die de order noteerd.

    ps. bron: http://www.vandale.nl (of mag dat niet?) ps2. ff je boek erbij gepakt. Ik citeer om wille van de discusie maar niet over de inhoud van van dale maar de inhoud van jouw artikel mag het wel of niet? ps3. en indien het niet mag wat is dan jouw (laakbare) rol in deze 🙂

  4. De wet lezen is ook een optie natuurlijk 😀 “techniek voor communicatie op afstand: een middel dat zonder gelijktijdige persoonlijke aanwezigheid van partijen kan worden gebruikt voor het sluiten van de overeenkomst op afstand; ” De telefoon is dus g??n techniek voor communicatie op afstand, want die vereist gelijktijdige aanwezigheid van beide partijen.De telefoon valt hieronder omdat je daarbij geen persoonlijke aanwezigheid van partijen nodig hebt. Wel is het bij de telefoon de vraag of men een ‘systeem’ heeft neergezet om bestellingen af te handelen. Een telefoon an sich lijkt me nog geen ‘systeem’. De post lijkt er ook onder te vallen, hoewel me dat niet de bedoeling lijkt.

    Het citeren van definities uit de Van Dale is toegestaan onder de Auteurswet.

  5. Omdat de overeenkomst telefonisch gesloten was, is deze een overeenkomst op afstand. De telefoon is immers net als internet een ???techniek voor communicatie op afstand??? (7:46a BW). En voor overeenkomsten op afstand bepaalt art. 7:46c lid 1 sub c expliciet dat tijdig en vooraf de prijs gemeld moet worden. Dat artikel gaat weliswaar over koop van zaken, maar volgens art. 7:46i lid 1 geldt dit ook bij het sluiten van overeenkomsten voor het verrichten van diensten.

    Bron: http://blog.iusmentis.com/2008/07/11/verven-van-een-tafelblad-op-afstand/

    Mis ik nu iets?

  6. Wel, laten we het interessanter maken. Ik bel met een winkel die witgoed en andere huishoudelijke apparatuur verkoopt. Laten we deze eend MicroMart noemen, om geen echte winkels hierbij te betrekken. Ik vraag die winkel om voor mij een televisie van merk X te reserveren. Die hebben ze niet op voorraad dus bestellen ze die voor mij. Ik vraag daarbij of ik de prijs van dit apparaat alvast op hun rekening kan overmaken zodat ik straks in de winkel geen geld bij mij hoef te hebben. Dat kan, en ik krijg een rekeningnummer waarop ik het geld overmaak.

    Is dat dan ook “koop op afstand”? Het is immers de klant die dit alles heeft opgezet. 🙂 (oh, dat kan bij sommigen nog lang door hun hoofd gaan spoken!)

  7. Eentje waar ik nu al jaren over twijfel, is mijn Chinees. Die hebben gewoon een telefoon zoals iedereen, maar op hun menukaart staan handige nummertjes waarmee je snel kunt doorgeven wat je wilt bestellen. Zou dat een ???systeem??? zijn in de zin van de wet? Goed, het gaat hier om bederfelijke waren dus annuleren zit er niet in, maar het gaat even om het principe.

    Als ik even uitga van de menukaart van mijn eigen chinees dan is het inderdaad een systeem. Op de voorkant staat heel groot het telefoon nummer (bestel-systeem & telefoon-techniek) en in de menukaart staan ook de prijzen “En voor overeenkomsten op afstand bepaalt art. 7:46c lid 1 sub c expliciet dat tijdig en vooraf de prijs gemeld moet worden”. 🙂

  8. Natuurlijk valt een postorder bedrijf ook gewoon onder deze regeling. Het zou wel heel erg gemakkelijk zijn als de winkelier onder Wet of afstand uit kan komen door aan haar klanten te vertellen dat je moet uitspringen en opsturen. Dat een systeem ge?mplementeerd wordt door gebruik te maken van diensten van klanten doet hier niets aan af. E-mail, telefoon of post zijn allemaal middelen die gebruikt kunnen worden om een systeem mee in elkaar te zetten.

  9. Eentje waar ik nu al jaren over twijfel, is mijn Chinees. Die hebben gewoon een telefoon zoals iedereen, maar op hun menukaart staan handige nummertjes waarmee je snel kunt doorgeven wat je wilt bestellen. Zou dat een ???systeem??? zijn in de zin van de wet? Goed, het gaat hier om bederfelijke waren dus annuleren zit er niet in, maar het gaat even om het principe.

    Waarom zou het geen georganiseerd systeem vormen?

    “overeenkomst op afstand: de overeenkomst waarbij, in het kader van een door de verkoper of dienstverlener georganiseerd systeem voor verkoop of dienstverlening op afstand, tot en met het sluiten van de overeenkomst uitsluitend gebruik wordt gemaakt van ??n of meer technieken voor communicatie op afstand;”

  10. Beetje off topic, maar ik blijf de Wet Koop op Afstand qua extra bescherming achterhaald vinden: ik denk dat consumenten zich juist beter kunnen laten informeren over producteigenschappen als ze dat rustig van achter hun pc kunnen doen, en daarbij reviews en vergelijkingssites kunnen gebruiken.

    Arnoud: weet je toevallig of er binnenkort een review van deze wet komt?

  11. @zouwater: of ik een bepaald produkt wel of niet goed vind hangt van veel meer factoren af dan de specs. Je kunt in een review niet terug vinden hoe bijvoorbeeld een telefoon in je hand ligt. De ene kan het prettig vinden, de andere niet. En zo kan je nog wel een tijdje doorgaan.

    Het lijkt me dus dat de wet erg redelijk is….

  12. @zoutwater: Maar moet de consument dan naar die review gaan zoeken om alle informatie tot zich te nemen? De consument is beschermd hiertegen wanneer diegene een product in de winkel koopt, de verkoper moet hem goede voorlichting geven. In het geval van een koop op afstand is dit niet mogelijk en dient dus wel enige bescherming voor de consument aanwezig te zijn zodat hij het product ook daadwerkelijk zelf kan zien en voelen.

  13. @Arnoud(#2):

    Hm, nu ik dat zeg, zit ik me meteen af te vragen of een brief sturen ook een ???techniek voor communicatie op afstand??? is. Communicatie op afstand is het wel, maar is TNT Post ???techniek????
    Ik twijfel er niet aan dat TNT Post ook een techniek voor communicatie op afstand is. Zie trouwens art. 7:46a sub e BW voor de definitie:
    techniek voor communicatie op afstand: een middel dat zonder gelijktijdige persoonlijke aanwezigheid van partijen kan worden gebruikt voor het sluiten van de overeenkomst op afstand;
    Voor wie nog wel twijfelt, zie bijlage I van Richtlijn 97/7/EG:
    Communicatietechnieken, bedoeld in artikel 2, onder 4 – Niet geadresseerd drukwerk – Geadresseerd drukwerk – Standaardbrief – Reclame in de pers met bestelbon – Catalogus – Telefoon met menselijke tussenkomst – Telefoon zonder menselijke tussenkomst (oproepautomaat, audiotekst) – Radio – Beeldtelefoon – Videotekst (microcomputer, televisiescherm), met toetsenbord of aanraakbeeldscherm – Elektronische post – Telefax – Televisie (telewinkelen, televerkoop)
    Je formuliervoorbeeld is dus minder gelukkig gekozen.

    Ik vraag me trouwens af of het voor iedereen (waaronder de lezer die de vraag stelde) duidelijk is dat het tot stand komen van een koop(overeenkomst) niet hetzelfde is als de gekochte zaak in ontvangst nemen in ruil voor betaling.

    De koop is tot stand gekomen zodra koper en verkoper zich wederzijds hebben gebonden, dat wil zeggen bindend hebben afgesproken dat de koper een bepaald bedrag betaalt en de verkoper een bepaalde zaak levert. Als deze afspraak uitsluitend via “technieken voor communicatie op afstand” tot stand komt, is er sprake van koop op afstand. Het doet er dan niet meer toe of de koper vervolgens zelf de zaak gaat afhalen en betalen, of dat dit via post en bankoverboeking gaat. De uitvoering van de koopovereenkomst hoeft niet “op afstand” te geschieden.

    (Ah, ik zie nu dat je dit ook wel duidelijk maakt.)

    Wat betreft de Chinees, als deze huis-aan-huis folders verspreidt met daarop het menu, het telefoonnummer en een indicatie dat per telefoon kan worden besteld, dan lijkt mij dat voldoende voor een systeem voor verkoop op afstand.

  14. Als de wet koop op afstand van toepassing is, indien er sprake is van een systeem en de consument komt het product afhalen (afhaalopdracht gemaakt in het systeem en heeft al betaling plaatsgevonden). Je komt aan de balie en je moet uiteraard tekenen voor ontvangst (anders kan iemand anders zomaar je bestelling meenemen). Op het moment van tekenen kan je toch allang beoordelen of het product voldoet aan jou wensen (neem even als voorbeeld een paar HDMI kabels). Het beoordelen van het product vindt al plaats aan de balie, moet je het dan nog mee naar huis nemen ? (er zijn producten die aan moeten om te kijken of het is wat je zoekt), daarintegen … je bent al in de winkel aanwezig waar het product tentoon wordt gesteld !?

  15. Als de WKA van toepassing is, dan heb je zeven werkdagen ongeacht de wijze van afhalen/meenemen van het product. Het maakt dus niet uit of een postbode aan de deur komt of dat je in de winkel een middag lang een testopstelling mag gebruiken: als het een koop op afstand is, mag je zeven werkdagen thuis uitproberen naar eigen inzicht.

    Los daarvan is het in veel gevallen onvermijdelijk dat je thuis wil testen. Zo’n HDMI kabel is leuk om in de winkel te zien, maar is ie wel lang genoeg? Kleurt ie wel goed bij het tv-meubel? Komt er geen rare kronkel in door die gekke opstelling van mijn Wii er net boven?

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS