Jaar: 2012

About Jaar: 2012

Subscribe Feeds

Commentspam door zogenaamde consumenten: oneerlijke handelspraktijk

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 12 reacties

plaats-nu.pngMarketingbureau Conversion Company bekent dat het discussiefora spamde om klanten als KPN en Douwe Egberts hoger in de zoekmachineresultaten te duwen, zo las ik bij Emerce. Vanaf fictieve accounts plaatste men zogenaamd persoonlijke bijdragen met daarin stiekeme backlinks naar websites van klanten. Volgens Molblog mogelijk een overtreding op de wet op oneerlijke handelspraktijken. Eerder betrapte het ondernemersforum Higherlevel.nl Groupon op deze praktijken.

Het gaat hier niet om pure reclame, wat met een beetje spamfilter er wel uit te houden is (dank je Akismet, ook al blokkeer je soms legitieme comments). Nee, het gaat hier om berichtjes als:

aangezien blackberry het al 2 dagen laat afweten, gaan we maar over!! Vraagje: ik zie net op de iphone 4s site van kpn dat er een inschrijving mogelijk, maar is dat een pre-order of krijg je gewoon de laatste info, zodra die beschikbaar is…? Of hang je aan een abo vast… Weet iemand trouwens of dat 1080p recording vet is? hoor het graag

In het origineel stond er dan een stiekeme link naar een KPN-aanbieding met de iPhone 4s, wat als bedoeling had dat de KPN-site hoger in zoekmachines zou komen en/of mensen eerder bij KPN zouden gaan bestellen.

Mag dat? Nee. Dit is inderdaad een oneerlijke handelspraktijk. Op de zwarte lijst van te allen tijde verboden praktijken voor bedrijven staat namelijk:

De volgende handelspraktijken zijn onder alle omstandigheden misleidend: ” op bedrieglijke wijze beweren of de indruk wekken dat de handelaar niet optreedt ten behoeve van zijn handel, bedrijf, ambacht of beroep of zich op bedrieglijke wijze voordoen als consument;

Het hierboven geciteerde berichtje lijkt van een consument die overweegt over te stappen en een legitieme vraag heeft. Maar het is dus in feite een bedrijfs- of beroepsmatig geplaatst bericht dat andere consumenten wil overhalen de iPhone 4S met abonnement bij KPN af te nemen. En dat is zonder enige twijfel bedrieglijk.

Toegegeven, een beetje ervaren forummer prikt door dat soort berichtjes heen (zoals bij Affiliateforum) maar de vraag is of de gemiddelde forummer dat doet. En dat lijkt me niet.

In reactie op de berichten van Molblog heeft Conversion Company besloten per direct het deelnemen aan internetfora te staken.

Arnoud

Apple: “onze garantie is beter dan die van de EU”

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 40 reacties

Apple heeft op zijn site een vergelijking gepubliceerd van de wettelijk vastgestelde garantievoorwaarden van de Europese Unie met die van zichzelf, las ik bij Webwereld. Verbazingwekkend genoeg komt Applecare er beter uit dan de wettelijke regels.

Eigenlijk zou dat helemaal niet gek moeten zijn, want de wettelijke garantieregels (“conformiteitsregels”) zijn de ondergrens waar je sowieso aan moet voldoen. Het is dus eigenlijk niet mogelijk dat iemands zelf gegeven garantie minder is dan de Europese wettelijke regels. Ja, u mag nu smalend gaan lachen want ik weet ook wel hoe dat in de praktijk werkt. Niet voor niets dreigde onder meer de Consumentenbond met een rechtszaak over het garantiebeleid van het fruitige bedrijf.

Het grote probleem met de discussie over conformiteit versus garantie is dat de insteek van beiden fundamenteel anders is. Bij ‘garantie’ is het uitgangspunt dat de fabrikant of winkel bepaalde beloftes doet (“een jaar lang perfecte werking” of “drie maanden lang vallen de toetsen er niet uit”) en dat je als consument gratis reparatie of vervanging krijgt binnen die beloftes. Dat is op zich duidelijk – maar heeft het nadeel dat wat er niet gezegd is, dus op je eigen risico is.

Bij ‘conformiteit’ is het uitgangspunt dat het ding moet doen wat je ervan mag verwachten. Ongeacht wat er gezegd is, of nou ja ongeveer want zo’n mededeling kán je verwachting beïnvloeden (“tweedehandsje, rijdt niet al te best”). Op zich lijkt dat op garantie, alleen is er één belangrijk verschil: conformiteit gaat over het product zoals geleverd, en gewone slijtage en achteruitgang valt erbuiten.

Bij garantie kan ook gewone slijtage gedekt zijn. Zo heb ik al járen tot volle tevredenheid een tas van Victorinox. Sinds kort helemaal tot volle tevredenheid want de hengsels waren uitgesleten omdat ik er altijd 20 kilo spul in prop, maar dat was geen enkel probleem en ik kreeg gewoon gratis een nieuwe. Levenslange garantie meneertje.

Verder is het bij conformiteit zo dat de consument moet bewijzen dat er een probleem is en dat dit niet is conform de verwachtingen. Dat valt niet mee, zeker niet bij subtiele slijtage-achtige bugs. Na hoe veel tijd is het normaal dat een batterij op 80% capaciteit zit? Mag je verminderde helderheid verwachten bij een LCD-scherm of afgesleten tekentjes op je toetsenbord? Bij garantie speelt dat niet: iedere afwijking van het gegarandeerde is automatisch reden voor gratis herstel (of vervanging). En de garantiegever moet bewijzen dat iets niet onder de garantie valt.

Apple gaat wél wat erg makkelijk door de bocht met hun juridische informatie-tekst:

Dekking van reparatie of vervanging m.b.t. – Aanwezige gebreken bij levering aan de klant

Dit klopt naar de juridische letter, want een gebrek moet in het product zitten bij levering om een conformiteitsprobleem op te leveren. Maar het riekt wel wat onfris want de suggestie is natuurlijk dat je bij levering moet nagaan welke gebreken er zijn, omdat je anders buiten de wettelijke dekking valt. En dat is absoluut niet zo.

Voorbeeld: ik koop een Macbook en na een jaar valt het scherm steeds uit als ik het beweeg. Dit blijkt te herleiden tot een niet adequaat geplaatst stekkertje. Dat is dus een conformiteitsgebrek, want ik mag verwachten dat laptopschermaansluitstekkertjes gewoon stevig vastzitten en niet losschieten door open en dicht doen van het scherm. Dat gebrek is “aanwezig bij levering”, inderdaad, maar ik denk dat de meeste mensen zullen zeggen dat dit gebrek pas na een jaar “opdook”. En wie dan deze chart erbij pakt, zal concluderen dat dit dus buiten de wettelijke garantie valt.

Of ben ik nu te cynisch?

Update (12:15) bij Webwereld meldt de Bond dat Apple een stap heeft gemaakt maar er nog lang niet is. “De Nederlandse wet biedt consumenten meer bescherming dan het Europese wettelijk minimum van twee jaar. Die informatie is weggestopt in een voetnoot”, aldus directeur Bart Combée. De Consumentenbond is niet van plan haar eis (en gedreig met rechtszaak) in te trekken.

Update (11 april) in Italië is Apple in hoger beroep veroordeeld voor het niet naleven van de Europese garantieregels. Het bedrijf moet alsnog 900.000 euro boete betalen omdat het klanten niet voorlicht over de wettelijke garantietermijn die in Europa geldt.

Arnoud

Is een forumnickname merkinbreuk?

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, Uitingsvrijheid, 9 reacties

nickgenerator.pngEen lezer vroeg me:

Ik ben moderator bij een groot forum, en wij zien van tijd tot tijd mensen zich registreren met nicknames waar een merknaam in zit. Soms toevallig en onbedoeld (“Gazelle213”), soms omdat ze fan zijn (“PepsiDrinker”) en soms vanwege puberaal gedoe (“Micro$oftSux”). Nu vroeg ik me af, kan dat merkinbreuk zijn? En wat moeten wij dan doen?

Gebruik van een nickname op een forum zal niet snel merkinbreuk zijn. De merkenwet is immers primair gericht op het beschermen van namen (en logo’s) in het handelsverkeer. Wie diensten of producten aanbiedt via het forum (denk aan de Verkoop&Aanbod secties of fora zoals Marktplaats), is wel commercieel bezig en moet dus rekening houden met het merkenrecht. Een verkoper van Philipstelevisies zou als nickname “PhilipsVerkoper” kunnen hanteren bijvoorbeeld – maar dan mag hij niet óók concurrerende televisies verkopen.

Gebruik dat niet commercieel is, kan heel soms worden verboden. De merkenwet beperkt hier de mogelijkheden tot “gebruik zonder geldige reden” met als eis dat “ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit het merk” of dat “afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk”.

Een geldige reden is bijvoorbeeld dat je wil schrijven over het merk. Hierboven noem ik bijvoorbeeld de merken Gazelle, Pepsi, Microsoft, Marktplaats en Philips. Dat is een geldige reden, en ik trek geen ongerechtvaardigd voordeel uit die merken en ik doe geen afbreuk aan hun reputatie. Nee, ook niet bij “Micro$oftSux” want a) iedereen snapt dat ik dat niet echt vind, en b) als dat wél afbreuk deed aan hun merk dan waren ze allang failliet.

Wie wél opzettelijk met kreten als “sucks” of “deaud” gaat gooien in combinatie met merken, kan echter best wel eens aansprakelijk worden onder dat artikel van de merkenwet. Je ziet op klaagfora nog wel eens dat mensen zich MicrosoftSucks of PretiumGedupeerde of PasopvoorOplichterTerBrink gaan noemen. Nu mag je klagen over een merkproduct of bedrijf, maar inhakken op de merknaam, zeker met puberale varianten of suggesties die naar smaad neigen heb je een probleem.

Als forumbeheerder of moderator ben je verplicht in te grijpen als het onmiskenbaar (evident) is dat hiermee de wet wordt overtreden. Als een merkhouder je er bijvoorbeeld op wijst dat meneer PhilipsVerkoper alle mogelijke merken televisies verkoopt, zul je iets moeten doen. Het account opheffen hoeft niet meteen, je zou de naam kunnen veranderen of eisen dat de gebruiker zelf dat doet binnen een paar dagen. Bij gebruikers PasopvoorOplichterTenBrink en PretiumGedupeerde zul je niet snel hoeven in te grijpen, tenzij uit de berichten zelf meteen duidelijk is dat meneer geen werkelijke grieven heeft maar alleen erop uit is om die merken af te zeiken.

Arnoud<br/> Beeld: Creating a Nickname Generator bij Codeproject.

Wat mag een webhoster doen bij overlast door een klant?

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 23 reacties

account-suspended.pngEen lezer vroeg me:

Als webhoster merk ik regelmatig dat sites van mijn klanten overlast veroorzaken. Mensen versturen (bedoeld of onbedoeld) spam, hun websites worden gehackt met spamscripts of Trojans die drive-by-downloads met malware inzetten. Of er staat ineens een proxy of IRC-botje op dat allerlei ongewenst verkeer veroorzaakt.

Nu kan ik natuurlijk het account op zwart zetten, maar dat voelt nogal zwaar als het gaat om één concreet dingetje. Mag ik in zo’n geval ook het bestand in kwestie fixen of verwijderen? Moet ik met de klant overleggen wat te doen? Ben ik sneller aansprakelijk bij het wijzigen van bestanden dan bij het afsluiten van de klant?

Een hoster heeft een zorgplicht naar zijn klant én naar andere klanten. Hij mag alles doen dat redelijkerwijs binnen die zorgplicht past en proportioneel is. Bij één spamrun een hele website offline halen is niet proportioneel bijvoorbeeld. Het lijkt me dan logischer dat je even een zware limiet zet op het aantal mails dat vanuit zijn account naar buiten gaat.

Bestanden wijzigen of weggooien is proportioneler dan een geheel account op zwart zetten. Je hebt alleen wel een groter risico op problemen, want een ontbrekend bestand kan allerlei andere fouten veroorzaken of tot onvoorziene schade leiden. En de vraag is dan of je dat had moeten voorzien; zo ja, dan ben je er voor aansprakelijk. Wat dat betreft is op zwart zetten ‘veiliger’. Maar het voelt niet prettig vanuit klantvriendelijkheid natuurlijk.

Het beste is om dit in de AV van de hoster te regelen. Als daarin staat dat hij alles mag doen dat hem goeddunkt, dan kan er eigenlijk nooit discussie ontstaan. Nou ja, tenzij hij hele grote dingen sloopt om één probleempje op te lossen.

Overleg met de klant is netjes maar de hoster is niet verplicht dit te doen, zeker niet als in de AV staat dat het niet hoeft. En als de klant niet op tijd reageert, dan mag de hoster sowieso zelf door want hij moet toch iets.

Meelezende hosters: hoe gaan jullie om met geïnfecteerde klantwebsites, overlastgevende eggdrops of spamruns bij klanten die niet in het spammerprofiel passen?

Arnoud

Aansprakelijk voor Bring your own device?

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 68 reacties

bring-your-own.jpgRegelmatig krijg ik vragen over het fenomeen “Bring your own device”. Het idee is kort gezegd dat je als werkgever toestaat dat werknemers hun eigen apparaten gebruiken op het werk of voor het werk, omdat die mensen zelf beter de spullen kunnen uitzoeken dan jij. Plus, ze gebruiken ze ook thuis dus je hebt meteen een handige thuiswerkregeling. Maar zoals dat gaat bij nieuwe ICT-dingen: iemand roept “mag dat eigenlijk wel” en de juridische vragen (en congressen à 699 euro) zijn niet van de lucht.

De vraag die ik over BYOD het meeste krijg, is “wie is aansprakelijk bij problemen”. Want dat lijkt de grootste angst te zijn: werknemers nemen smartphones vol met malware mee, ze zetten klantenlijsten op USB-sticks die ze kwijtraken in de Albert Heijn of ze gaan werken op een laptop met illegale software en dan zul je zien dat net dan de BSA zich aan de balie meldt. Graag zouden werkgevers daar de werknemer voor aansprakelijk houden, of hoe zit dat?

Werknemers aansprakelijk houden voor wat dan ook is juridisch erg moeilijk. De werkgever bepaalt hoe het werk wordt uitgevoerd en kan daarbij werkinstructies geven waar de werknemer zich aan moet houden. Voor ICT wordt dat vaak in een reglement of policy uitgewerkt. Het is daarbij een misverstand dat je dit moet accorderen of dat zulke regels in je arbeidsovereenkomst moeten staan. Het reglement bevat instructies over hoe het werk uit te voeren, en dat is gewoon de bevoegdheid van de werkgever.

Omdat de werkgever zo veel zeggenschap heeft, is hij dan ook in principe altijd de verantwoordelijke partij voor problemen. Zo bepaalt de wet dat de werkgever de “gereedschappen” waarmee het werk wordt gedaan, zo moet inrichten dat de werknemer daar redelijkerwijs geen schade door zou kunnen lijden. Dit geldt ook voor het bedrijfsnetwerk, en daarmee is de werkgever dus aansprakelijk als virussen of andere rommel het BYOD van de werknemer schade berokkent. Mits de werkgever redelijkerwijs had kunnen voorkomen dat deze schade zou optreden.

Omgekeerd is de werknemer naar de werkgever toe nooit aansprakelijk, tenzij de schade een gevolg is van zijn opzet of bewuste roekeloosheid. Een laptop die ‘gewoon’ een virus heeft, is dus het probleem van de werkgever. Zou de werknemer opzettelijk malware loslaten, dan is hij natuurlijk wél aansprakelijk. Dit geldt ook naar derden toe – als een glazenwasser bij mij een vaas omschopt, is het bedrijf aansprakelijk voor mijn schade en niet die specifieke glazenwassende medewerker als persoon. Idem voor de klant die zijn geheime informatie verspreid ziet door een BYOD-gebruikende werknemer. Die klant kan alleen de werkgever aansprakelijk stellen.

Dit soort dingen zijn dwingend recht, dus je kunt er niet eenvoudig van afwijken met een ICT-reglement of “BYOD policy”. Niet dat dat veel bedrijven zal tegenhouden; reken maar dat er heel wat “BYOD is op risico werknemer” of “Werknemer is ten volle aansprakelijk voor alle schade die werkgever lijdt door onjuist ingezette BYOD middelen” clausules geschreven gaan worden de komende tijd.

Wie werkt er nu al met BYOD? Zijn er regels, of heb je een slimme werkgever die het gewoon technisch dichttimmert?

Arnoud

Ben ik strafbaar als ik andermans pakketjes niet wil aannemen?

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 57 reacties

Een lezer vroeg me:

Vorige week stond er een postbode aan de deur met een pakketje voor iemand verderop in de straat. Nu lig ik niet zo goed met die persoon, dus ik weigerde dit voor hem in ontvangst te nemen en zei dat de postbode maar een andere buurman moest gaan vragen. Maar de postbode weigerde dat, zette het pakket bij mij voor de deur en maakte een aantekening op dat kastje van hem. Ik zei dat ik het pakket in de vuilnisbak zou deponeren, waarna die postbode zei dat hem dat niet uitmaakte.

Nu drie weken later krijg ik een aangetekende brief van de webwinkel die het pakket verstuurde. Volgens hem mocht ik het pakket niet weggooien en had ik dit pakket moeten afleveren bij het juiste adres. Hij zegt dat ik het pakket ‘verduisterd’ heb en dat hij aangifte gaat doen als ik niet onmiddellijk de waarde vergoed (iets van 150 euro). Kan dat zomaar?

Die houding van die afzender is ridicuul. Het is zijn verantwoordelijkheid om te zorgen dat pakketjes aankomen, en hij moet TNT Post aanspreken als het verkeerd bezorgd wordt. Het gaat niet aan om dan toevallige ontvangers met strafrechtelijk optreden te bedreigen.

Er is geen sprake van verduistering want de vraagsteller houdt niets wederrechtelijk voor zichzelf (art. 321 Strafrecht). Hij heeft andermans pakket aangeboden gekregen en heel duidelijk aan te geven dit niet te willen. De postbode kiest er dan voor het pakket achter te laten, maar daarmee is de vraagsteller nog geen houder geworden van het pakket.

Als iemand mij ongevraagd en onverwacht een pakket in de handen duwt, sta ik in mijn recht als ik dat in de kliko gooi. Wat zullen we nou krijgen zeg.

Meneer de webwinkelier mag dus de post aansprakelijk gaan stellen.

Arnoud
PS hoe veel mensen lazen de titel en dachten dat het over IP-pakketjes ging?

Facebook claimt merkrecht op het woord “Book”

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 17 reacties

face-book.pngFacebook claimt een merkrecht op het woord “Book” te hebben, las ik bij Tweakers. Het bedrijf heeft “Book” toegevoegd aan een standaardzin in haar gebruiksvoorwaarden als één van de merken die je niet mag gebruiken zonder toestemming. Daarmee pretendeert ze dus eigenaar te zijn van de term “Book”. Of niet?

Het merkenrecht is bedoeld om te verhinderen dat concurrenten elkaars namen gebruiken. Je krijgt met een merk een monopolie op een woord, maar alleen in de context van commerciële activiteiten en alleen in jouw gebied. En dat woord moet in jouw gebied ook nog eens niet beschrijvend is.

Zo kan de fietsenmaker zich Gazelle noemen, omdat dat woord niet beschrijvend is voor fietsen. (Hooguit indirect: met onze fietsen gaat u net zo snel als een gazelle.) Maar ze kunnen met dat merk echt niet verbieden dat Artis die dieren tentoonstelt met een bordje erbij. Voor Facebook geldt natuurlijk precies hetzelfde. Ze kunnen niet verbieden dat mensen ‘books’ of boeken gaan verkopen. Een eventueel merk op “Book” zal alleen geldig zijn in hun gebied van de markt: sociale netwerken, communicatie tussen mensen.

Wie gaat zoeken bij het USPTO, zal geen merkregistratie vinden van Facebook voor dat woord. Maar dat kan, in de Verenigde Staten. Men heeft daar de “common law trademarks”, die beschermd zijn enkel doordat je ze als merk gebruikt. Ongeveer zoals bij ons de handelsnaam beschermd is zonder inschrijving, mits je maar daadwerkelijk jezelf zo noemt in het handelsverkeer.

Facebook mag dus claimen dat ze een common law merk op “Book” hebben. Maar of ze dat ook echt hebben, moet de Amerikaanse rechter bepalen mocht het ooit zo ver komen. En daarbij zal Facebook alles uit de kast (boekenkast? sorry, flauw) moeten halen om te bewijzen dat ze het woord Book als merk heeft ingezet.

Ik vermoed dat dat woord om die reden in de voorwaarden is opgenomen. Cover all your bases, is bij common law merken het devies, dus zet overal tm waar je Book zegt, en knal het in alle riedels waar je naar je merken verwijst. (® mogen ze pas vermelden als het geregistreerd is.) Het zou me dus verbazen als Facebook ooit iets doet met deze toevoeging.

Mogelijk dat die zin ingezet gaat worden tegen bedrijven die op Facebook een pagina beginnen met daarin de term “Book”, op een manier die Facebook niet aanstaat. En dat is eigenlijk überhaupt geen merkenrecht meer, dat zijn gewoon de huisregels van Facebook zelf dan. Ik kan jullie hieronder verbieden om je als jurist aan te duiden of om je bedrijfsnaam te noemen. Dat doe ik niet, maar ik zou het mogen.

Ik geloof echter geen seconde dat Facebook een concurrent kan aanklagen die zich iets met Book noemt op haar eigen site. Geen rechter die dan zal zeggen “u had een Facebookpagina, dus daarmee erkende u dat uw producten en diensten geen *Book mochten heten”.

Arnoud

We gaan weer eens wat algemene voorwaarden afkraken

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 34 reacties

kleinelettertjes.pngRegelmatig wijzen lezers me op maffe of evident ongeldige algemene voorwaarden. Altijd leuk, maar moeilijk om daar een berichtje van te maken. Ik zou ze eigenlijk moeten opsparen voor een structureel iets, zoals wat ik nu voor hostingbedrijven doe met drie bedrijven die vrijwillig meewerken. Recent kreeg ik de voorwaarden van een webwinkel onder ogen via een lezer, en daar stond toch wel een hele partij gekke dingen.

Vooraf een disclaimer: het bedrijf is volgens mij niet malafide, gezien deze tekst bovenaan:

Het spreekt vanzelf dat bij ons altijd voorop zal staan alle leveranties en opdrachten steeds naar behoren uit te voeren. Deze algemene voorwaarden zijn dan ook niet bedoeld om ons in de gelegenheid te stellen ons ooit aan een behoorlijke uitvoering van enige overeenkomst te onttrekken.

Dat gezegd hebbende, laten we eens kijken wat we tegenkomen.

1. Bestellingen en overeenkomsten
Op alle bestellingen en overeenkomsten die via de website van www.kamerthermostaat.com gesloten worden en waarbij www.kamerthermostaat.com partij is, zijn deze voorwaarden van toepassing. Door het tot stand komen van een overeenkomst tussen u en www.kamerthermostaat.com accepteert u deze voorwaarden.

Ik weet dat zowat iedereen dit zegt in zijn voorwaarden, maar het slaat echt nergens op. Algemene voorwaarden zijn van toepassing als dat bij het sluiten van de overeenkomst wordt gezegd, maar dat zeggen kan niet in de voorwaarden gebeuren. Hoe weet ik bij een aankoop dat die voorwaarden bedoeld zijn om meegenomen te worden?

2. Voorwaarden
Www.kamerthermostaat.com heeft het recht deze voorwaarden en de inhoud van de online web winkel te wijzigen.

Ja, inderdaad, met één beperking – dat kan natuurlijk niet zomaar binnen reeds gesloten overeenkomsten.

3. Uitzonderingen
Na schriftelijke toestemming van www.kamerthermostaat.com kan in bijzondere gevallen afgeweken worden van bepaalde voorwaarden.

Mooi.

4. Overeenkomst
De overeenkomst tussen www.kamerthermostaat.com en u komt tot stand op het moment dat u een bestelling heeft geplaatst op de website van www.kamerthermostaat.com door het correct invullen van uw persoonlijke gegevens, door op de “voltooien order” te klikken.

Het is wettelijk verplicht uit te leggen hoe de overeenkomst op afstand tot stand komt. Maar het hoort wel op de site zelf te staan en niet (alleen maar) in de voorwaarden.

5. Bewijs van overdracht / elektronische communicatie
De administratie van www.kamerthermostaat.com geldt, behoudens tegenbewijs, als bewijs van de door u aan www.kamerthermostaat.com verstrekte opdrachten en gedane betalingen en van door www.kamerthermostaat.com verrichte leveringen. www.kamerthermostaat.com erkent dat elektronische communicatie als bewijs kan dienen. Door het accepteren van de voorwaarden erkent u dit eveneens.

Die eerste zin is wat dubieus. Het is verboden om in algemene voorwaarden de bevoegdheid van de wederpartij om bewijs te leveren te beperken of de bewijslast te verleggen ten opzichte van wat de wet zegt (art. 6:236 sub k BW).

Het bedrijf zegt hier “wat wij zeggen klopt, tenzij u kunt bewijzen van niet”. Dat kun je zien als een verboden verlegging, immers in gevallen waarin het bedrijf normaal de bewijslast zou hebben, ligt die nu bij de klant. En dat mag dus niet.

6. Prijzen en Verzendkosten
Al onze Prijzen zijn inclusief BTW en exclusief verzendkosten. Verzendkosten zijn gebaseerd op de gekozen verzendmethode. Verzendkosten worden getoond in het besteloverzicht tijdens de bestelling
Reguliere Postbezorging ( per TNT Post Zeker Pakket ) Kosten ” 8,-
Vooruit betalen geen extra kosten op de standaard bezorgkosten
Onder Rembours ” 7,- extra boven op de standaard bezorgkosten
<snip rest van lijst met kosten en regeling voor het buitenland>

Inderdaad, prijzen moeten inclusief BTW en de verzendkosten mogen apart vermeld. Wel moet voor het plaatsen van de bestelling duidelijk zijn wat de totaalprijs gaat worden. Het is dus niet genoeg om in de algemene voorwaarden te melden dat er bezorgkosten zijn, ook niet als het exacte bedrag daar bij staat.

7. Risico en transport
Het risico tijdens het transport, indien door ons wordt bezorgd, van de door u bestelde producten is voor rekening van www.kamerthermostaat.com en gaan over op het moment van aflevering aan u . Www.kamerthermostaat.com is niet verantwoordelijk voor verkeerde leveringen en/of het niet nakomen van afgesproken tijdstippen van leveringen. De vervoerder is hier verantwoordelijk voor. …

Nee, dat klopt niet. Het gaat om het moment van bezorging, niet aflevering. En ja dat is juridische scherpslijperij maar het maakt wél uit want iets kan “afgeleverd” zijn ter plaatse van de verkoper en daarna pas worden bezorgd (zie de recente discussie hierover).

Ook is de winkel wel degelijk verantwoordelijk voor verkeerde leveringen en/of het niet nakomen van afgesproken tijdstippen van leveringen. Met de vervoerder heeft de klant niets te maken. Het contract is met de winkel, en de zaak is pas voor risico van de koper van de bezorging af (art. 7:11 BW).

… Artikelen dienen bij ontvangst gecontroleerd te worden op uitwendige beschadigingen. Het gaat hier met name om de verpakkingen. I.o.m. de chauffeur wordt bepaald of het beschadigde artikel retour gaat. Na het aftekenen van de ontvangstbon kunnen wij hiervoor niet meer aansprakelijk worden gesteld. Daarna kunt u tot 2 dagen na levering een beroep op ons doen als blijkt dat na het uitpakken van de goederen er alsnog schade blijkt te zijn die niet bij de eerste controle is opgemerkt.

Dit is in strijd met de wet – een consument heeft twee maanden en niet 2 dagen om te klagen over nonconforme producten. En die twee maanden gaan trouwens lopen na ontdekking, niet na aflevering (art. 7:23 BW).

8. Leveringstermijn
Een overeengekomen leveringstijd gaat pas in nadat alle noodzakelijke gegevens in ons bezit zijn en de betaling,Vanaf het tijdstip dat u uw order definitief heeft geplaatst is de leveringstermijn veelal binnen 5 werkdagen. Indien de door u bestelde materialen niet voorradig zijn, dan zullen wij, na navraag bij onze leverancier, u informeren omtrent de te verwachten leveringstermijn.. www.kamerthermostaat.com zal de levertijden vermeld op de internetpagina en overeengekomen, hetzij schriftelijk danwel mondeling, met de klant zo stipt mogelijk proberen na te komen. …

Dit is legaal. Een winkel hoeft geen harde levertijd op te geven, en kan aangeven dat levertijden indicatief zijn.

… Overschrijding van de opgegeven leveringstijd geeft de afnemer c.q. de opdrachtgever niet het recht de overeenkomst te annuleren, tenzij hij ons schriftelijk alsnog een redelijke termijn voor de levering heeft gesteld en wij ook binnen deze termijn niet aan onze verplichtingen hebben voldaan. Evenmin kan de afnemer c.q. opdrachtgever bij overschrijding van de opgegeven leveringstijd de ontvangst of de betaling der goederen weigeren en of vergoeding van enige directe of indirecte schade, door hem of door derden geleden, eisen.

Dat is dan weer twijfelachtig. Allereerst heeft een consument het wettelijk recht om de koop te annuleren als niet binnen dertig dagen is geleverd (art. 7:46f BW), behalve als de vertraging niet de schuld is van de winkel. Als de winkel dus op dag 29 het product aan Post.nl geeft en die gaan een week staken, dan is er geen recht van annuleren.

Het is niet nodig bij dit wettelijk recht om een brief te sturen, de wet spreekt expliciet van “zonder ingebrekestelling”.

Het verbod om betaling te weigeren of schadevergoeding te eisen is ook tegen de wet. Met het eerste wordt het recht op opschorten beperkt, dat is in strijd met de zwarte lijst (art. 6:236 sub c BW). Met de tweede wordt de mogelijkheid om schadevergoeding te vorderen beperkt. Dat is een grijzelijstbeding (art. 6:237 sub f BW). Het mag dus wel maar alleen als de winkel een héél goede reden heeft, en die kan ik me absoluut niet voorstellen. (Ok, ik kan me ook niet voorstellen welke schade je hebt van te late bezorging, maar dat doet wettelijk niet ter zake.)

9. Gegevensbeheer en privacy
Www.kamerthermostaat.com houdt zich aan de Wet Persoonregistraties. De door u aan www.kamerthermostaat.com verstrekte persoonlijke gegevens zullen alleen ten behoeve van medewerkers van www.kamerthermostaat.com intern gebruikt worden, voor het verzenden van producten en ter verificatie van de te ontvangen betaling van u aan www.kamerthermostaat.com.

Dit hoort eigenlijk in een aparte privacyverklaring, en de wet heet natuurlijk al een tijdje de Wet bescherming persoonsgegevens. Maar inhoudelijk is het zoals het hoort.

10. Garantieaanspraak
Www.kamerthermostaat.com garandeert daarbij dat elk door haar geleverd artikel voldoet aan normale eisen van deugdelijkheid en bruikbaarheid en aan bestaande overheidsvoorschriften. De garantie voor de producten van www.kamerthermostaat.com die zijn voorzien van fabrieksmatig aangebrachte serienummers, op alle producten geldt de garantie / service van de desbetreffende fabrikant. …

Dit is precies wat de wet voorschrijft. De winkel erkent hier dat zij moet zorgen voor een deugdelijk en bruikbaar (“conform”) product, en dat daarnaast ook nog fabrieksgarantie verleend kan zijn.

… Deze strekt tot kostenloze reparatie, indien binnen 12 maanden na datum van aankoop door www.kamerthermostaat.com een fabricage- of materiaalfout wordt geconstateerd. Indien zich binnen 24 uur na ontvangst een ernstig probleem voordoet, kan het artikel, na overleg met, en slechts door het verkooppunt, worden geruild en geretourneerd.

Oh nee, toch niet. 🙁 Als ik deze zin erbij lees, dan lijkt het erop dat men zegt dat die garantie uit de eerste zin in feite neerkomt op “wij garanderen dat de fabrikant garandeert wat ie garandeert”. En dat zou betekenen dat de winkel zelf niet verantwoordelijk is voor conformiteitsproblemen, maar dat is ‘ie toch écht wel. En die termijn van 24 uur is natuurlijk verboden, zolang het probleem een conformiteitsprobleem is dan mag je het melden binnen twee maanden na ontdekking.

E.e.a geschiedt slechts wanneer het defecte product in originele verpakking en compleet wordt geretourneerd. Indien na beoordeling door www.kamerthermostaat.com blijkt dat het defect is veroorzaakt door ondeskundig gebruik, verkeerd aansluiten, ondeskundig en/of verkeerde montage, verkeerde netspanning, blikseminslag en/of moedwillige beschadiging worden er retourneringskosten 40,00 euro in rekening gebracht.

De eis van originele verpakking en compleet retourneren mag niet worden gesteld bij een conformiteitsprobleem. Dat zou immers betekenen dat je drie jaar lang je verpakking moet bewaren, wat onredelijk is. Ook de originele bon mag men niet eisen. Je moet als koper bewijzen dat je het bij die winkel hebt gekocht, en de bon is een handige manier, maar als je een andere manier hebt om het bewijs rond te krijgen dan mag dat ook.

De genoemde fouten en ondeskundigheden zijn inderdaad zaken waarbij geen sprake is van een nonconformiteit, zodat de winkel de kosten van herstel of vervanging dan niet voor haar rekening hoeft te nemen. Retourneringskosten van 40 euro lijken me echter wat sterk.

Met betrekking tot producten van derden is www.kamerthermostaat.com tot geen verdere garantie gehouden dan die welke zij van haar leverancier heeft verkregen of welke de leverancier rechtstreeks aan de eindgebruiker verleent.

Nee. Dit is gewoon in strijd met de wet. Verwijzen naar de leverancier mag niet, net zo min als minder garantie bieden dan de wet vereist. Vijf grote elektronicaboeren kregen elk 90.000 euro boete voor deze zin.

11. Retourzendingen
Retourzendingen kunnen zonder voorafgaand schriftelijke bevestiging niet worden geaccepteerd….

Dat zie ik vaker maar ’t is twijfelachtig. Het recht van retour op grond van de Wet koop op afstand mag worden uitgeoefend ongeacht wat de winkel daarvan vindt. Hooguit kan de winkel een procedure voorschrijven, en die zul je dan moeten volgen (stuur het naar dit antwoordnummer of juist naar deze postbus). Een bevestiging eisen kan betekenen dat je die niet altijd krijgt, en dát mag natuurlijk niet.

1. Voor wat betreft retourzendingen maakt www.kamerthermostaat.com onderscheid tussen voorraadartikelen en artikelen die speciaal voor u zijn besteld.
· Speciaal bestelde artikelen worden door www.kamerthermostaat.com niet retour genomen.
· Voorraadartikelen kunnen in principe retour, doch hieraan zijn kosten verbonden die volledig voor rekening van de klant komen.
· Retourmeldingen van voorraadartikelen dienen binnen 7 dagen aan www.kamerthermostaat.com gemeld te worden. Daarna zijn retourzendingen/meldingen niet meer mogelijk!
· www.kamerthermostaat.com brengt voor iedere retourzending ” 20,- administratiekosten in rekening, vermeerderd met 15 % van de factuurwaarde van de retour te zenden artikelen.

Dit is zo onjuist dat het niet leuk meer is. Speciale bestellingen mogen gewoon retour. Alleen maatwerk, dus zaken die gemáákt zijn voor deze klant, mag men weigeren terug te nemen.

De “kosten” verbonden aan retourzending mogen hooguit die van de postzegel zijn. Het is verboden administratiekosten te vragen.

De term van 7 dagen moet zeven werkdagen zijn. Maar het klopt wel dat je alleen de mélding binnen die periode moet doen. Het product zelf mag ook later op de post (binnen een redelijke termijn).

2. Eventuele schade welke ontstaat tijdens het retour zenden is voor rekening en verantwoording van de klant.

Dat klopt. Ik adviseer dus altijd aangetekend te retourneren.

3. Voorts behoeft www.kamerthermostaat.com uitsluitend retourzendingen van product en/of producten te accepteren indien:
· het product en/of de producten geheel compleet, in de originele verpakking en in originele staat zijn,
· het product en/of de producten ongebruikt zijn,
· het product en/of de producten niet ingebouwd is/zijn geweest dan wel op enigerlei wijze gemonteerd is en/of zijn geweest,
· bijbehorende montagematerialen, voorzover van toepassing, volledig aanwezig zijn, en zich bevinden in de originele verpakking, hetgeen ook geldt voor de originele handleidingen en meegeleverde accessoires.

Nee, mwa, nee en nee.

Het recht van retour mag niet worden uitgesloten als het product niet in originele staat terugkomt. Hooguit kan men schadevergoeding vorderen als er beschadigingen of ontbrekende zaken zijn. Formeel is namelijk sprake van een recht van ontbinding, waarbij alle prestaties ongedaan gemaakt moeten worden. Als dat niet kan (omdat bv. de verpakking ontbreekt) dan moet daarvoor in de plaats een financiële compensatie worden betaald.

Waarom de mwa? Omdat je inderdaad het product niet mag gebruiken, maar je wel het recht hebt het uit te proberen. Je mag dus je thermostaat uit de verpakking halen en kijken hoe ie staat aan de muur, of luisteren of ie geen gekke zoemtonen produceert. Aansluiten lijkt me op het randje, maar ik zou niet anders weten hoe je test of het product aan je wensen voldoet.

12. Annulering
Wij behouden ons het recht voor overeenkomsten geheel of gedeeltelijk te annuleren bij zodanige wijziging van omstandigheden dat nakoming in redelijkheid niet meer van ons kan worden verlangd. In dergelijke gevallen dienen wij de annulering schriftelijk aan de afnemer c.q. opdrachtgever mede te delen. Deze is in dergelijke gevallen niet gerechtigd een schadevergoeding te vorderen.

Dit is zeer dubieus. Hoewel overmacht een geldige reden is om een overeenkomst te beëindigen, neigt dit toch naar het grijzelijstbeding dat alle clausules als verdacht aanmerkt waarmee de winkel de overeenkomst eenzijdig kan annuleren. Maar de uitzondering bij dat beding is “anders dan op in de overeenkomst vermelde gronden welke van dien aard zijn dat deze gebondenheid niet meer van hem kan worden gevergd” en dat is in feite waar die eerste zin op neerkomt.

Zolang het om een objectief vast te stellen wijziging van omstandigheden is (bv. de leverancier is failliet, of Post.nl vertienvoudigt de tarieven), lijkt me dit wel acceptabel.

13. Nederlands recht en geschil
Op alle overeenkomsten gesloten met www.kamerthermostaat.com is Nederlands recht van toepassing.

Inderdaad – bij Nederlandse klanten dan. Een Belgische consument zal zich al heel snel op Belgisch recht kunnen beroepen. Maar heel veel kwaad kan deze zin ook niet, want de rechter negeert die gewoon als het internationaal recht iets anders zegt.

Arnoud

BREIN pakt Pirate Bay-proxy’s met ex-parteverbod

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 103 reacties

Stichting Brein is een grote schoonmaakactie begonnen onder de proxy’s in Nederland die het mogelijk maken voor internetters om The Pirate Bay alsnog te kunnen gebruiken, meldde Webwereld gisteren. Ze stuurt sommatiebrieven waarin wordt geëist dat die uit de lucht gehaald worden, omdat deze het vonnis tegen Ziggo en XS4All zouden omzeilen. Proxysite DeHomies werd zelfs via een ex parte beschikking (zonder wederhoor) door de rechter verplicht dit te doen.

Is het verboden om proxies te runnen, zo vroegen vele vele mensen me in de mail? Nee, natuurlijk niet. Een proxy is een doorgeefluik, een door de wet beschermde dienstverlener die niet aansprakelijk is voor wat ze doorgeven.

Alleen: omdat het hier niet om algemene proxies gaat, gaat het argument “wij zijn slechts een doorgeefluik” niet op. De proxies waar het hier om gaat, leggen alleen verbindingen met TPB en wie zo’n specifieke proxy bouwt, moet weten dat er verbinding met TPB gelegd gaat worden. En omdat TPB volgens de rechter onrechtmatig is in Nederland, kun je zeggen dat ook het leveren van toegang tot TPB onrechtmatig is. Zeker nu dat vonnis er ligt dat Ziggo en XS4All verplicht zo’n filter te introduceren. Als zij dat moeten als generiek doorgeefluik, dan een specifiek TPB-aangeefluik toch zeker ook?

Het argument van het vonnis frustreren vind ik onzin; die proxyjongens zijn geen partij bij dat vonnis en niemand is verplicht andermans vonnis na te leven. Misschien hoopt Brein dat die jongens te veel Amerikaanse series hebben gekeken en geloven in dingen als “minachting van het hof”, waar ze bij ons eigenlijk nooit aan doen, en al helemaal niet bij niet-partijen.

Tegelijkertijd snap ik niet hoe je kunt zeggen “ik lever toegang tot een onrechtmatig verklaarde site en dat is gewoon legaal”. Kan iemand me het argument aanreiken dat deze figuren gebruiken?

Als protestmiddel tegen het blokkeervonnis snap ik het, en er hangt hoger beroep dus je kunt je afvragen of die blokkade überhaupt wel in de lucht had gemoeten. Maar dat zijn geen argumenten waarom een TPB-proxy legaal zijn; dat zijn redenen om burgerlijk ongehoorzaam te gaan zijn. Wat prima is, daar niet van. Maar wie dat doet, moet niet gek opkijken als er dan juridische stappen volgen.

Verder ben ik heel benieuwd wanneer de Piratenpartij die brief gaat krijgen. Als politieke partij met proxy hebben zij een sterker argument: de rechter zal niet snel een politieke meningsuiting willen verbieden. Of het partijprogramma daarvoor als standpunt genoeg is, is een goeie vraag. Wel helpt het als ze dan ook daadwerkelijk ergens een politiek relevante mening neer zouden zetten die deze proxy rechtvaardigt. Sorry jongens maar een 404 op je standpuntenpagina?

Arnoud

Ontslag vanwege Facebookposting

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, Uitingsvrijheid, 30 reacties

post-facebook-wall.pngJe werkgever uitschelden op Facebook (“hoerebedrijf” en “kkstreken” van de teamleder) is reden voor ontslag. Ook als je dat doet op Facebook. En dat krijg je niet teruggedraaid door snel de berichten te verwijderen. De rechtbank Arnhem is streng – en terecht, wat mij betreft.

De werknemer was magazijnmedewerker bij de Blokker, en had het kennelijk niet zo naar z’n zin want hij had zich op het internet (Facebook) negatief uitgelaten over zijn werkgever. Die ontdekte dit en gaf hem een formele waarschuwing. Twee weken later deed hij het weer, en dat was voor de Blokker reden om hem per direct te schorsen, en vervolgens deze procedure op te starten om de arbeidsovereenkomst te beëindigen.

De kantonrechter is snel klaar met deze zaak. Dat de Blokker juist gehandeld heeft, staat vast. De berichten waren grove beledigingen, met vrijheid van meningsuiting had dat niets te maken. Zeker niet omdat er geen enkele aanleiding was om zo los te gaan met kankerdit en hoerendat.

Als hij die teksten op briefjes in het fietsenhok had gehangen, had niemand er een punt van gemaakt. Maar omdat hij de teksten op zijn Facebook heeft geprikt, is dit een uniek internetvonnis waar ik binnenkort over mag gaan vertellen op een arbeidsrechtcongres. En nou ja, helemaal onterecht is dat ook weer niet, want is Facebook het fietsenhok van het bedrijf of je eigen achtertuin? Je mag toch zeker wel thuis privé schelden op je baas?

Het privékarakter van Facebook is immers betrekkelijk, zoals de rechtbank het formuleert. In dit geval zaten er collega’s in de Facebook, en eentje daarvan had het bericht doorgespeeld. Net zoals dat kan gebeuren als je dit roept in het fietsenhok.

Mijn tenen krullen zich een tikje bij

[werknemer] miskent bovendien dat met het plaatsen van het bericht op Facebook er het risico van re-tweten is, welk risico met zich meebrengt dat ook anderen dan de “vrienden” van [werknemer] kennis kunnen nemen van het bericht in kwestie.

want je retwet (sic) niet op Facebook. Ok, die koppeling is vast te maken maar de rechtbank wilde hier volgens mij net iets te internethip zijn. Hoe dan ook: inderdaad, als je iets op FB zet dan kunnen mensen dat doorplaatsen op hun eigen wall, tweeten op Twitter of prikken op Pinterest. En als je bericht dan ter ore komt van de werkgever dan heb je een probleem als je hem een kkhomo noemt.

Misschien dat dat anders wordt wanneer je zelf het bericht zo veel mogelijk afschermt en een ander door de privacysettings heen ramt. Had hij dit via MSN of Ping aan zijn vriendin gestuurd, en had die (of een meelezende schoonmoeder) het naar de baas doorgestuurd dan kan ik me de uitkomst een stuk moeilijker voorstellen.

Omdat de man al gewaarschuwd was, heeft de rechter geen medelijden: hij ging door en daarmee is de dringende reden voor ontslag gegeven.

Arnoud