Minister Kamp: met Europees voorstel verdwijnt Nederlandse netneutraliteit

| AE 7511 | Ondernemingsvrijheid | 21 reacties

netneutraliteit.pngAls het huidige voorstel van de Europese Raad een Europese richtlijn wordt, verdwijnt de Nederlandse netneutraliteit, las ik bij Tweakers. Minister Kamp verklaarde dit naar aanleiding van de Europese discussie over het onderwerp. Want tsja, als Europa ergens regels over maakt, dan moeten de lidstaten hun regels daarover afschaffen. Of toch niet?

De Europese netneutraliteitsregels zijn er nog niet, maar de laatste geluiden zijn weinig veelbelovend: bepaalde diensten zouden voorrang moeten kunnen krijgen boven gewone internetdiensten. (Hoewel mij niet duidelijk is of dit een gevalletje klepel-klok is, want als het gaat om bijvoorbeeld VoIP of digitale televisie over IP dan is dat iets náást internet en ik zie geen netneutraliteitsproblemen met dingen náást internet sneller laten zijn dan internet zelf.)

In ieder geval, wat gebeurt er nu als Europa een richtlijn aanneemt waarin regels over netneutraliteit staan. Een richtlijn is geen wet, maar een instructie aan de lidstaten van de EU om hun wetten aan te passen zodat deze klopt met de richtlijn. De cookiewet was een richtlijn bijvoorbeeld, onze Telecommunicatiewet is destijds aangepast om een verbod op te nemen op het plaatsen of lezen van informatie zonder toestemming van de eindgebruiker.

Het komt vaak voor dat een richtlijn niet alles uitputtend regelt, maar alleen een minumumgrens trekt. Dan spreken we van minimumharmonisatie. Een land moet dat in zijn wet zetten, maar mag daar bovenop nog eigen dingen regelen zolang dat maar niet de minimumregeling doorkruist. De oude Europese richtlijn over conformiteit bood minimumharmonisatie: een product moest minimaal twee jaar van zijn levensduur gratis hersteld of vervangen worden bij problemen, maar landen mochten verder gaan en Nederland heeft dat ook gedaan, bij ons gold die eis gedurende de gehele levensduur.

Wanneer een richtlijn wél alles regelt, is sprake van maximumharmonisatie en als land mag je dan géén andere regels meer stellen dan de richtlijn opnoemt. Zo moest onze (belachelijke) geschriftenbescherming het veld ruimen omdat de Auteursrechtrichtlijn maximaal harmoniseert wanneer je auteursrecht hebt op een tekst.

Soms staat er bij een richtlijn of deze maximumharmonisatie biedt, maar vaak niet. Het komt dan op de tekst aan: hoe is deze bedoeld, hoe moet je het lezen, is er nog ruimte om te zeggen “daar bovenop mogen wij nog X en Y doen”?

Bij netneutraliteit vraag ik me af hoe die ruimte kan ontstaan. Het zal afhangen van hoe je de formulering insteekt. Stel je zegt “nationale wetten moeten providers verbieden te filteren, behalve bij redenen X en Y”, dan is er geen ruimte meer om nog een uitzondering Z in te voeren want die doorbreekt dan de minimumregel. Maar stel je zegt “nationale wetten moeten providers toestaan netneutraliteit te omzeilen bij reden X”, dan zou er misschien nog wel ruimte zijn voor een extra reden.

De trend is de laatste jaren wel steeds meer om maximumharmonisatie toe te passen, omdat je anders alsnog wildgroei van wetgeving krijgt en dat is vanuit Europa nu net niet de bedoeling met een richtlijn. Dus wat dat betreft zie ik het pessimistisch in.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Bij “nationale wetten moeten providers verbieden te filteren, behalve bij redenen X en Y” kun je echter wel als land alleen reden X als uitzondering laten gelden en niet regel Y. En zo zijn er vast nog meer situaties. Het wordt dus inderdaad afwachten op de tekst van de richtlijn.

      • Beter gezegd, welke partijen zijn tegen uitbreiding van de EU, uitbreiding van de bevoegdheid van de EU en versterking van het subsidiariteitsbeginsel. Op basis van dat laatste heeft de EU zich helemaal niet met netneutraliteit te bemoeien, dat kunnen alle landen best zelf regelen. Je neemt je vaste internet verbinding nooit mee naar het buitenland dus het is geen grensoverschrijdende kwestie. En mobiel internet zou ik sowieso separaat regelen daarvan.

      • Tja, het is niet het parlement dat voor dit zwak wetsvoorstel schuld heeft. Maar de Europese Raad, de lidstaten met andere woorden. Dus het antwoord is meer macht voor het parlement, minder voor de lidstaten. De ministers beslissen eerst samen iets en steken daarna gezellig de schuld op Brussel. Zo is het makkelijk natuurlijk.

        • Dat weet ik, helaas zijn de mogelijkheden van het parlement om een voorstel te verwerpen belachelijk beperkt. Zo beperkt, dat je het nauwelijks een volksvertegenwoordiging mag noemen.

          Eerste lezing kan het parlement slechts goedkeuren of amenderen. In de tweede lezing kan het wel afgewezen worden maar alleen met een absolute meerderheid van stemmen, dus niet een meerderheid van de aanwezigen. Ook kan het weer geamendeerd worden natuurlijk, waarna de raad van ministers alleen met unanieme stem een aangepast voorstel terug kan sturen.

          Zaak is n dus om parlementsleden aan te schrijven dat men niet akkoord gaat met dit voorstel en ofwel afwijst, ofwel met een amendement komt dat het Nederlandse model toelaat. De bal komt dan bij de ministers te liggen, alwaar Nederland vanwege de unanimiteitseis kan eisen dat in het aangepaste voorstel Nederland zijn huidige beleid kan blijven voeren.

          En dan natuurlijk de minister even duidelijk wijzen op de wens van het Nederlandse parlement, zodat hij niet iets anders stemt als dat de staten voor ogen hebben. Immers hebben we daar al een gevalletje van gehad. Een motie in de kamer dat een minister tegen moet stemmen, de minister is voor dus besluit om dan maar te onthouden van stemmen, waardoor nederland uberhaupt niet vertegenwoordigd was.

          Belachelijk dat zo’n stem geldig is in de EU. Ik begrijp dat je voor de voort gang niet wil dat ieder land achteraf over alle stemmen nog eens in zijn nationale parlement gaat stemmen. Maar als er vooraf met meerderheid een motie is aangenomen over de stemmen, zou dat gewoon de stem van een land moeten zijn.

        • Inderdaad, het Europese een-tweetje om de democratie te omzeilen. Het gebruik van dit soort truukjes is waarschijnlijk de belangrijkste reden dat men door heel Europa zo’n hekel aan de EU begint te krijgen en wordt nog eens een keer de ondergang van de EU. Ik zie uiteindelijk maar twee oplossingen: de sprong voorwaarts naar een echte federatie structuur, met bijbehorende instituties en controlemechanismen of de stap terug naar een losser samenwerkingsverband zonder verdragen met achterdeurtjes waardoor ongewenste wetswijzigingen kunnen worden opgedwongen. Kiezen we niet voor het eerste, dan wordt het het laatste.

  2. Tim Berners-Lee(uitvinder van het internet) heeft in 2014 al gezegd: “Unless we have an open, neutral internet we can rely on without worrying about what’s happening at the back door, we can’t have open government, good democracy, good healthcare, connected communities, and diversity of culture.”. Wanneer Europa het open en neutrale karakter van het internet niet respecteert, geeft dat aan hoe zij oa tegenover een open overheid & degelijke democratie staan. Wat natuurlijk belachelijk is voor een overheid in de 21ste eeuw. En dan neem ik zaken zoals fatsoenlijke gezondheidszorg, het verbinden van gemeenschappen en culturele diversiteit niet eens mee. Ik heb vorig jaar alle Nederlandse Europarlementariers al reeds een mail gestuurd waarin ik pleitte voor de netneutraliteit en waarin ik hen wees op deze uitspraken van Berners-Lee. Daar heb ik toen alleen maar positieve reacties op gehad, dus wellicht dit jaar de moeite om alle europarlementariers aan te schrijven. Het mag mijns inziens namelijk nooit zo zijn dat Europa een lidstaat zou kunnen verplichten een stap terug in de tijd te zetten.

  3. want als het gaat om bijvoorbeeld VoIP of digitale televisie over IP dan is dat iets náást internet

    Volgens mij is dit een gevalletje klok-klepel van Arnoud. VoIP en digitale televisie gaan wel degelijk over hetzelfde internet: de digitale pakketjes maken gebruik van dezelfde infrastructuur: kabels, routers, switches, etc. Het principe van netneutraliteit is nu juist dat de (betaalde) IP-pakketjes voor telefoon of tv niet worden voorgetrokken boven de (onbetaalde) pakketjes met torrent-verkeer, webpagina’s of e-mail. Op zich is het voortrekken van telefoon of tv nog te verdedigen: een hikje in het verzenden van een e-mail is minder erg dan congestie bij het doorgeven van beeld en geluid. Dubieuzer wordt het als de IP-pakketjes vergelijkbare (concurrerende) inhoud bevatten: wie gaat bepalen of het doorgeven van filmpjes van Netflix (betaald) vóór gaat op het doorgeven van filmpjes van Youtube (onbetaald)? Of mag betaalde VoIP worden voorgetrokken ten koste van mijn LinPhone-gesprekken?

      • VOIP en Torrent verkeer is niet hetzelfde soort. Maar Youtube en Netflix bijvoorbeeld weer wel

        Het is maar op welke laag je het bekijkt. Op netwerk-niveau zijn ze allemaal het zelfde (bestaande uit IP-pakketten). Op protocol-niveau zijn ze allemaal verschillend (VOIP protocollen, Bittorrent protocol, HTTP voor Youtube en waarschijnlijk weer wat anders voor Netflix). Pas op het hoogste applicatie-niveau krijg je de indeling die jij beschrijft.

        Probleem is: de provider kan niet de indeling maken zoals jij die beschrijft. Als ik een obscuur stukje software gebruik dat via een ongebruikelijk protocol over het internet communiceert, dan weet de provider niet in welke categorie dat verkeer thuis hoort. Is het VoIP? Is het file sharing? Is het iets anders?

        Waar het echt om gaat is dat de ene aanbieder geen voordeel krijgt t.o.v. de andere aanbieder, en dat het ene stuk software/protocol geen voordeel krijgt t.o.v. het andere. De meest effectieve manier om dat voor elkaar te krijgen is om elk IP-pakketje het zelfde te behandelen: de één moet geen voorrang krijgen op de ander op basis van IP-adres of inhoud.

      • VOIP en Torrent verkeer is niet hetzelfde soort.

        Dit wordt vaak aangehaald als argument waarom netneutraliteit niet gewenst is. Dit is echter het domein van de IETF: De IETF moet de internetprotocollen zo ontwikkelen dat beide soorten verkeer de gewenste QoS krijgen. Op het moment dat internetaanbieders zelf gaan ingrijpen, krijg je automatisch discrimininatie tussen verschillende aanbieders en is het einde zoek.

    • Misschien ging ik te snel daar. Wat ik bedoelde, is dat als je tegenwoordig digitale televisie of vaste telefonie afneemt, dit via IP pakketjes wordt gerealiseerd. Maar het gaat niet over de internetverbinding die je als consument afneemt. In zoverre vind ik dan ook niet dat je dat een internetdienst kunt noemen.

      Als een provider zegt we hebben helaas alleen heel traag internet maar je krijgt wél via de televisie 8000 zenders zonder bijbetaling, zou je dat dan een inbreuk op netneutraliteit vinden? (En maakt het uit of Netflix of ander interactief on demand videosysteem in die 8000 zenders zit?)

      • Maar het gaat niet over de internetverbinding die je als consument afneemt. In zoverre vind ik dan ook niet dat je dat een internetdienst kunt noemen.

        De tv- en telefoonpakketjes die ik ontvang (en verstuur) gaan wel degelijk over de internetverbinding die ik als consument afneem. Het “internetten” (browsen, downloaden, e-mailen) en het tv-signaal moeten de mij toegemeten bandbreedte delen.

        • Nee, je neemt een bundel diensten af, waaronder 1) televisie 2) telefonie en 3) internet. Onderliggend gebruiken ze alle drie het Internet Protocol om de informatie te leveren, maar dat is volgens mij niet het juridische criterium. Er zit ergens een wezenlijk verschil tussen een televisieabonnement dat me 8000 kanalen laat kijken via een decoder (en dat de gekozen programma’s streamt over IP) en een internetabonnement dat me naar eender elke poort op eender welk IP-adres data laat sturen en ontvangen. Ik weet alleen niet wat wél het criterium is.

      • Als een provider zegt we hebben helaas alleen heel traag internet maar je krijgt wél via de televisie 8000 zenders zonder bijbetaling
        Als de provider dit gewoon via internet zou willen aanbieden (vergelijkbaar met you tube) lijkt me het best dat hij zich aan de netneutraliteit moet houden (eerlijke concurrentie) en dan dus ook voldoende bandbreedte moet aanbieden. Hij kan er ook voor kiezen de televisiedienst via een los net (eventueel wel met ip packetjes via een private verbinding aan de consument aan te bieden. Dat zou ik dan een afzonderlijk netwerk noemen wat dan buiten de netneutraliteit voor het internet deel valt…

  4. Met de consumentenrichtlijn wilde de EU-commissie destijds de koop-op-afstand, de colportage, de oneerlijke-bedingen en de consumptiegoederen vervangen. Het EG-verdrag verlicht de EU om een hoge consumenten bescherming na te streven. Uiteindelijk zijn alleen de eerste twee koop-op-afstand en de colportage richtlijn vervangen. Misschien het verdrag er hier voor zorgt dat deze richtlijn alleen een minimum bied. Het verdrag is tenslotte wel de grondslag op basis waarvan Europa richtlijnen kan uitbrengen.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS