Helpling mag schoonmaker geen commissie in rekening brengen

| AE 11367 | Ondernemingsvrijheid | 20 reacties

Schoonmaakplatform Helpling mag geen commissie in rekening brengen aan schoonmakers, heeft de Rechtbank Amsterdam geoordeeld. Dat las ik bij Nu.nl. Een woordvoerder van het platform vertelt dat het operationeel een uitdaging zal zijn om het model om te gooien. Een nogal vervelende boodschap, en diverse ondernemers met eigen platforms mailden me of dit nu een algemene regel gaat worden, dat je mensen die je bij klanten aanbrengt geen commissie meer in rekening mag brengen. De uitspraak is inderdaad verrassend maar wel specifiek voor deze branche.

Helpling exploiteert een online platform waar schoonmakers en huishoudens afspraken kunnen maken over uit te voeren huishoudelijke werkzaamheden. Een typisch voorbeeld van de platformeconomie: de dienst brengt mensen bij elkaar en die sluiten samen de daadwerkelijke overeenkomst voor de gewenste dienst. Deze kennen we van eten bestellen tot klusbedrijven of advocaten. Een handige manier om vraag en aanbod bij elkaar te brengen en daar een centje van mee te nemen.

De vraag is altijd hoe zo’n platform geld verdient, en dat is meestal met commissies bij de zakelijke partij. Dan gaan de consumenten het platform graag gebruiken want gratis professionals vinden is natuurlijk handig. Bij Helpling betaal je als opdrachtgever (als huishouden dus) aan het platform, zij houden een commissie in en betalen de rest uit aan de opdrachtnemer.

Vakbond FNV had hier moeite mee, omdat specifiek in de schoonmaakbranche een algemeen verbindende CAO geldt, en zij meende dat deze CAO op de schoonmakers bij Helpling van toepassing zou zijn. Die schoonmakers zouden namelijk gewoon in dienst zijn (arbeidsovereenkomst), ondanks dat de AV van Helpling zeiden dat sprake was van zelfstandig opdrachtnemers. Dat zag Helpling uiteraard anders, van de vereisten voor een arbeidsovereenkomst zou geen sprake zijn.

De rechtbank geeft Helpling gelijk. Zij betalen weliswaar de opdrachtnemers (wat je zou kunnen vergelijken met loon betalen) en legden een aantal regels op (je mag afspraken niet zomaar annuleren, je moet een zekere kwaliteit leveren et cetera) maar dat is niet hetzelfde als de gezagsrelatie die je met je werkgever hebt. Om die reden is de CAO voor schoonmaakpersoneel dan ook niet van toepassing.

Wel blijkt Helpling een arbeidsbemiddelaar te zijn in de zin van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs, en die moest ik ook opzoeken:

het behulpzaam zijn bij het zoeken van arbeidskrachten onderscheidenlijk arbeidsgelegenheid, waarbij de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht dan wel een aanstelling tot ambtenaar wordt beoogd;

Helpling voldoet aan deze omschrijving. En dat is dan een probleem, want (artikel 3 lid 1 Waadi):

Bij het verrichten van arbeidsbemiddeling wordt geen tegenprestatie van de werkzoekende bedongen.

De commissie die Helpling inhoudt, is daarmee in strijd met de wet. En dat is dus het grote probleem waar Helpling nu tegenaan hikt: geld vragen van de schoonmakers mag niet, en geld vragen van de consument is een tikje ingewikkeld.

Is dit nu voor alle platforms een probleem? Dat denk ik niet. Het draait hier specifiek om die Waadi, en die vereist dat de personen die je bij elkaar brengt, vervolgens een arbeidsovereenkomst gaan sluiten. Dat is bij een schoonmaker die langdurig langskomt nog wel te verdedigen, maar bij een klusser die je tuin komt doen of het raam komt vervangen is dat zeer zeker niet aan de orde.

Arnoud

Deel dit artikel

    • Nee hoor, Helpling hoeft niets terug te betalen, zie ECLI:NL:RBAMS:2019:4546

      Hoewel vast is komen te staan dat de van de werkzoekende bedongen tegenprestatie in strijd is met artikel 3 lid 1 Waadi, zal de vordering tot terugbetaling van de bedongen tegenprestatie worden afgewezen. Gezien het feit dat sprake is van een nieuw fenomeen waarvan niet eerder in rechte is uitgemaakt dat Helpling of een vergelijkbaar platform als arbeidsbemiddelaar wordt of kan worden gezien, wordt geoordeeld dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat Helpling de bedongen vergoeding zou moeten terug betalen. Dit zou tot gevolg hebben dat Helpling feitelijk geen enkele vergoeding ontvangt voor de door haar verleende diensten hetgeen, gezien de veelheid aan mogelijkheden en het gemak dat het platform van Helpling voor de betrokkenen biedt, bezwaarlijk van haar gevergd kan worden. Helpling zal haar werkwijze, systeem en informatievoorziening evenwel moeten gaan aanpassen, hetgeen ook met zich brengt dat een dergelijke vergoeding in het vervolg bij de klant in rekening zal moeten worden gebracht in plaats van bij de schoonmaker.

  1. Als ik het goed begrijp gaat het hier over langlopende overeenkomsten tussen consument en opdrachtnemer. Geldt dit dan ook voor bijvoorbeeld freelancende IT-ers? Die opdrachten duren vaak maanden of langer maar via zulke intermediairs wordt meestal een percentage van het aan de consument doorberekende uurtarief ingehouden als marge voor de intermediair waarna de rest wordt uitbetaald aan de freelancer.

    • Wat ik uit mijn (korte) loopbaan als freelancer begrepen heb is dat de bemiddelaar een uurtarief met de freelancer en een hoger uurtarief met de opdrachtgever afspreekt. De bemiddelaar betaalt zijn kosten (en haalt de winst) uit zijn marge. Er is geen expliciete post “bemiddelingskosten” voor de freelancer.

      Als ik kijk naar Helpling, dan doen die relatief veel voor de freelancer. Ze zouden wat kunnen rekenen voor het produceren van de facturen… of de bemiddelingsfee naar de opdrachtgever verschuiven. Netto financieel effect: €0.00.

  2. Welk belang heeft de FNV hier behalve het eigen belang? Helpling gaat er door over de kop, de kleine zelfstandigen krijgen geen werk meer toegeschoven en de klanten moeten een andere manier vinden om hulp te krijgen…

    FNV blijft maar in klassieke werknemer en werkgever relaties denken en doet er alles aan om daar aan vast te houden, desnoods kwaadschiks. Terwijl we toch echt niet meer in 1984 leven…

  3. Ik begrijp het probleem toch niet helemaal. Je schrijft immers: “Bij Helpling betaal je als opdrachtgever (als huishouden dus) aan het platform, zij houden een commissie in en betalen de rest uit aan de opdrachtnemer.” Dit gebeurt in de uitzendwereld ook. Uitzendbureau casht bij opdrachtgever (inlener), houdt een ‘commissie’/marge in en betaalt de uitzendkracht uit. Dat gebeurt hier toch ook, of heb ik iets gemist..?

    • Het verschil met de uitzendbranche is dat de uitzendkracht het van tevoren afgesproken uurloon volledig uitbetaald krijgt. Bij Helpling bepaalt de schoonmaker de hoogte van het uurtarief. Helpling houdt zijn commissie in op dat uurtarief. Als de schoonmaker het minimumloon vraagt, zal de uitbetaling dus lager dan het minimumloon zijn. In de tekst wordt dus bedoeld dat de facturen van de schoonmaker door de opdrachtgever aan het platform worden betaald. Uit de uitspraak:

      De schoonmaker bepaalt zelf het uurtarief waarvoor huishoudelijke werkzaamheden worden verricht. Helpling heeft daarbij een minimum en een maximum ingesteld, waarbij geldt dat het minimum het wettelijk minimumloon is (…)
      Voor haar werkzaamheden rekent Helpling respectievelijk 23% (bij voortdurende “opdrachten”) en 32% (bij eenmalige “opdrachten”) commissie. Op het door de schoonmaker te ontvangen uurloon worden deze percentages vóór doorbetaling van het van de kant van de klant ontvangen bedrag ingehouden. Helpling brengt deze kosten derhalve in rekening bij de werkzoekende, de schoonmaker. Dat blijkt ook uit het feit dat Helpling ermee adverteert dat het inschakelen van een schoonmaker middels haar platform voor de klant kosteloos is.

    • Het probleem is (mijn ervaring als hulp op het platform) dat de huishoudelijke hulpen na aftrek van deze commissies regelmatig minder verdienen dan het wettelijk minimumloon, en vrijwel zonder uitzondering minder verdienen dan hun collega’s in loondienst met een CAO. Ook op priviléges als vakantiedagen, vakantiegeld, doorbetaling bij ziekte en een verzekering kun je als hulp via het platform geen aanspraak maken, omdat zowel Helpling als het huishouden geen werkgevers zijn. Het platform biedt een makkelijke manier om klanten te werven, maar naast een aansprakelijkheidsverzekering (met een eigen risico van ongeveer €1100.00) en semi-automatische facturatie krijg je er als hulp nog altijd vrij weinig voor terug.

      Wat je beschrijft is exact de oplossing van Helpling: De “uitzendkracht” hoeft niet langer 23% over zijn tarief af te staan, maar Helpling brengt dit bedrag nu in rekening bij de opdrachtgever en het uurtarief van de hulp wordt ~23% naar beneden bijgesteld. In feite verandert er niets, alleen is het vanaf nu inzichtelijk voor de klant welk aandeel van de totale prijs naar Helpling gaat.

  4. ik werk ook via helpling, en snap het niet waarom ze hebben aangeven dat wij als hulp geen commissie hoeft te betalen, ik heb vaste klanten en verdien gewoon het zelfde als voorheen (toen stond er min commissie), hoe kan zij alleen het woord commissie weg laten halen en je vergoeding het zelfde blijven. er is niks veranderd. Het enig wat ze gedaan hebben, is het WOORD COMMISSIE uit het factuur weg laten halen. Al die moeite van FNV om alleen het woord commissie uit de factuur voor de hulp te laten weg halen. Wij zijn er niet vooruit gegaan.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS