De toekomst van legal tech: verdwijnen naar de achtergrond

| AE 11700 | Innovatie | 9 reacties

“De Nederlandse legal tech-markt is nog onvoldoende rijp en te onvolwassen om de vorm van geïntegreerde dienstverlening die we voor ogen hebben, succesvol te laten zijn.” Dat las ik half december in Advocatie. Merkwaardig, ik had niet het idee dat de rijpheid van de technologieleveranciers het grote probleem was bij de adoptie van legal tech in de juridische dienstverlening. Ik denk wel dat de term legal tech steeds meer naar de achtergrond gaat drijven – of zelfs gaat verdwijnen – en zie dat in 2020 al wel beginnen. Want uiteindelijk gáát het niet om de tech.

Legal tech is de verzamelnaam voor een bonte verzameling van technologieën en diensten die het juridische werk gaan transformeren. Van apps tot saas en van AI bots tot smart blockchains, je kunt het zo gek niet bedenken. Alle aspecten van juridische diensten worden daarbij aangepakt. Je hebt chatbots die parkeerboetes aanvechten, AI’s die dossiers doorspitten op zoek naar verborgen pijntjes en beslisboomdiensten om adviezen te genereren, opinies te checken of documenten samen te stellen.

Weet u nog dat u stopte met papieren formulieren en online ging tijdschrijven, reizen declareren en vakantiedagen aanvragen? Of dat u stopte met dicteren en zelf in Word uw dagvaardingen en adviezen typte? Of dat u stopte met adverteren in de krant en ging Twitteren? (Ik hoop dat ik zo alle generaties heb gehad.) Allemaal voorbeelden van technologieën die we met enige skepsis maar ook gevoelens van hype en vernieuwing ontvingen, en die we ondertussen doodnormaal vinden.

Want dat is de grap achter innovatie: zolang we het niet gebruiken is het nieuw, inspirerend maar misschien ook eng. En zodra we er aan gewend zijn, is het doodnormaal en gaan we het geen innovatie meer noemen. Een grapjas definieerde artificial intelligence dan ook eens als datgene wat een computer binnenkort kan. Zodra hij het nu kan, is het gewoon een knopje in Word of een site waar je een document uploadt.

Legal tech is voor veel organisaties een typisch voorbeeld van een innovatie die ietwat spannend voelt. Zoals ik in december al schreef: de adoptie van legal tech in een organisatie is vooral een kwestie van verandermanagement, en dat is eigenlijk altijd een zware dobber. Zeker in organisaties waar men gewend is op risico’s te sturen (zoals juridische dienstverleners). Daarom is er de nodige aarzeling en vertraging in de adoptie.

Maar de ervaring leert ook dat wanneer die innovatie eenmaal geaccepteerd wordt, hij binnen de kortste keren normaal is. Dan is het gewoon het knopje dat zegt dat het contract voldoet aan de business-eisen of dat de dagvaarding correct is opgesteld. Als we daar zijn, dan is legal tech een succes – maar noemt niemand het meer legal tech. De grootste toekomst voor legal tech is dus zo snel mogelijk verdwijnen.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Een grapjas definieerde artificial intelligence dan ook eens als datgene wat een computer binnenkort kan.

    Een andere grapjas die ik ken definieerde AI als een blondine die haar haren bruin had geverfd. (OK, gele kaart…)

    Toch vind ik de de geqoute definitie wat ruim. Mogelijk kan een (quantum) computer bijvoorbeeld binnen enkele jaren RSA kraken door het factorisatieprobleem op te lossen (algoritme Peter Shor…), maar complex rekenwerk of nieuwe handige features vind ik niet echt AI. Het moet naar mijn mening wel echt raakvlakken hebben met de essentie van menselijke intelligentie.

  2. Hoi Arnoud, ik neem aan dat je de term ‘smart blockchain’ in je berichtje hebt geplaatst als grappig bedoelde verwijzing naar Rian van R.? Door deze term zonder duidelijke aanduiding van ironie of verwijzing te noemen, suggereer je dat dit een normale term is. Je draagt mogelijk onbedoeld bij aan haar credibiliteit en je zorgt ervoor dat je zelf op het gebied van blockchain als (nog) minder deskundig wordt gezien. Je grapjes en wat kritische houding in je blogs verlagen mogelijk je omzet.

  3. “” Weet u nog dat u stopte met papieren formulieren en online ging tijdschrijven, reizen declareren en vakantiedagen aanvragen? Of dat u stopte met dicteren en zelf in Word uw dagvaardingen en adviezen typte? Of dat u stopte met adverteren in de krant en ging Twitteren? (Ik hoop dat ik zo alle generaties heb gehad.) Allemaal voorbeelden van technologieën die we met enige skepsis maar ook gevoelens van hype en vernieuwing ontvingen, en die we ondertussen doodnormaal vinden.””

    Inderdaad allemaal meegemaakt en nu zie je elke keer dat er toch papier bij komt kijken of, omdat het technisch niet goed is gegaan of dat men de techniek niet vertrouwd. Dus uiteindelijk dubbel op en kost het meer tijd papier en arbeid.

    • Ik weet dat er op mijn eerste serieuze programmeerklus een andere programmeur een script geschreven had waarmee we door een simpel tekstbestandje in te vullen onze 2 of 3 wekelijkse urenstaten op papier konden genereren (eentje voor de klant met WBS-detail, eentje voor de werkgever en voor sommigen nog een voor de tussenpersoon.) Handtekening eronder en inleveren bij de secretaresse of faxen naar de zaak.

      In mijn huidige baan gaan vakantieaanvragen en declaraties nog steeds op papier.

      • 🙂 op papier, geen pc nodig geen netwerk ook. Wel in beide gevallen een persoon voor controle. En dat soort scripts zijn altijd een uitkomst. Bij een klant moesten we op een gegeven moment, een achteraf eis, alle sw installaties rapporteren die we op een nieuw geinstalleerde pc deden. Alles via AD en inlog ID. We ware n uitraard admin op dat netwerk. Wat is er dan makkelijker om remote de .txt file even uit te lezen, dat doen ad installaties altijd ant ze moeten toch weten wat er op staat, van betreffende pc en in de notapad te zetten. letterlijk 2 seconden werk, Zou zelfs aan het eind vd dag kunnen met en reeks pc’s en meteen een overzicht printen. is allemaal niet zo moeilijk.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS