Mag je je salaris in bitcoin ontvangen?

| AE 12896 | Ondernemingsvrijheid | 20 reacties

Een lezer vroeg me:

Ik las dat in El Salvador de bitcoin nu wettig betaalmiddel is. Je kunt daar dus eisen dat je salaris in bitcoin uitbetaald wordt. Nu vroeg ik me af, is het in Nederland ook mogelijk, bijvoorbeeld als vrijwillige afspraak of via een cao?
De voldoening van het in geld vastgestelde loon geschiedt in Nederlands wettig betaalmiddel of door girale betaling, zo staat in het Burgerlijk Wetboek (art. 7:620 BW). Je mag ook salaris in buitenlands geld ontvangen als je dat hebt afgesproken, maar als werknemer kun je altijd weer van die afspraak af.

Loon in natura mag wel, en je zou denk ik prima bitcoin als een natura-betaling kunnen zien omdat het in Nederland geen wettig betaalmiddel of giraal geld is. De wet noemt als mogelijkheden voor loon namelijk (art. 7:617 BW) onder meer:

  • indien die vorm van loon gewoonte is of wenselijk is wegens de aard van de onderneming van de werkgever: zaken, geschikt voor het persoonlijk gebruik van de werknemer en zijn huisgenoten, met uitzondering van alcoholhoudende drank en andere voor de gezondheid schadelijke genotmiddelen;

  • diensten, voorzieningen en werkzaamheden door of voor rekening van de werkgever te verrichten, onderricht, kost en inwoning daaronder begrepen;

Of je nu bitcoins een zaak (een fysiek ding) noemt of een dienst, in beide gevallen zijn ze in principe geschikt om als loon te dienen. Een complicatie is wel dat je de bitcoins dan op hun werkelijke waarde moet waarderen (7:617 lid 2 BW) en die waarde op de loonstrook moet zetten. Dat lijkt me vrij lastig, er is geen officiële koers.

Daar komt bij dat je in ieder geval het stuk loon gelijk aan het minimumloon perse als geld of giraal moet betalen (art. 7a Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag). Honderd procent in bitcoin iemand uitbetalen is dus sowieso niet mogelijk.

Ik ben benieuwd of er werknemers in Nederland zijn die zo’n afspraak hebben, het voelt moeilijk voorstelbaar binnen deze regels. Temeer omdat er óók nog in de wet staat dat wie loon uitbetaalt op een manier die binnen de wet niet kan, alsnog het loon gewoon in geld moet uitbetalen zonder dat het eerdere loon terug hoeft (art. 7:621 BW).

Arnoud

Deel dit artikel

    • Punt is, dat bitcoin GEEN valuta is. Het wordt niet als wettelijk betaalmiddel uitgegeven in een land. Mogelijk dat door het gebruik in Venezuela het die status gaat krijgen. Maar op dit moment nu gaat veranderen, maar zo lang het niet in de koerslijsten van de banken gaat opduiken, kun je dat vergeten. Bovendien zullen noch de beleggers in bitcoin dit willen, noch de banken. De banken niet, wanneer de koers zo heen en weer blijft gaan en de beleggers niet, wanneer hierdoor de koers stabiliseert.

    • Daar twijfel ik over. Ik zou het gek vinden dat een Nederlands bedrijf in bitcoin kan uitbetalen omdat El Salvador dit als munt gebruikt. Maar tegelijkertijd, El Salvador is een soeverein land. Ik denk dat het goed gaat omdat de werknemer ermee moet instemmen en elke maand de instemming ongedaan mag maken, en vanaf dan weer gewoon Euro’s overgemaakt moet krijgen. Dus zodra er nadeel ontstaat voor de werknemer, kan die er meteen vanaf. En dat kun je niet contractueel verbieden als werkgever.

        • Wanneer het niet om een arbeidscontract gaat komt de contractvrijheid weer om de hoek kijken. Formuleer je het als een overeenkomst voor dienstverlening met als wederprestatie de eigendomsoverdracht van een dier dan is de overeenkomst perfect legaal zonder dat er geld overgedragen wordt.

          Er is een grijs gebied waarbij het niet op voorhand duidelijk is of een overeenkomst een arbeidsovereenkomst of een overeenkomst tot dienstverlening is. Daar is de nodige jurisprudentie over waarin gekeken wordt naar “gezagsverhouding” en “verplichting om de arbeid persoonlijk te verrichten”.

        • Een werknemer belonen door het geven van een paard kan als loon in natura, als je zegt dat dat kwalificeert als “zaken, geschikt voor het persoonlijk gebruik van de werknemer en zijn huisgenoten”. Technisch is een paard geen zaak (want levend wezen) maar wordt ermee gelijk gesteld. Ik denk dat het wel kan, aangenomen dat het om één keer een paard gaat.

          Als mevrouw Dekker als ondernemer haar medewerking gaf, dan mag alles, inclusief vergoeding in natura.

  1. BTC Direct doet dit, maar daar wordt inderdaad ook de wettelijke ondergrens bij benoemd:

    Elke werknemer van BTC Direct kan individueel bepalen om mee te doen en voor welk deel van het salaris. Daarbij is het minimumloon de wettelijke ondergrens van het salarisdeel dat nog gewoon in euro’s moet worden uitbetaald, aangezien de bitcoin nog geen wettig betaalmiddel is in Nederland.

  2. Een beetje off topic wellicht, maar je mag dus als werkgever en werknemer afspreken dat het deel van het salaris boven het minimumloon uitbetaald wordt in de vorm van, bijvoorbeeld, verzekeringen, kost en inwoning. Dus iemand die twee keer minimumloon verdiend kan gebruik maken van zo’n regeling. Ik vind het wel vreemd en een ongelijkheid dat zo’n regeling dus niet beschikbaar is voor mensen die het minimumloon verdienen. Waarom mag je wel afspreken dat je werkt voor kost en inwoning als je 2xML krijgt, maar dat mag niet als je 1xML krijgt. Wat is er nou mis mee als werkgever en werknemen samen afspreken dat iemand verzekeringen, kost en inwoning en 0.5xML aan geld krijgt? Waarom is dat alleen beschikbaar voor mensen met inkomens hoger dan ML?

      • Ja, en dat mag dus niet: “Aan de in lid 1 onder b, c en d bedoelde zaken, diensten en voorzieningen mag geen hogere waarde worden toegekend dan die welke met de werkelijke waarde daarvan overeenkomt.” Art. 7:617 lid 2 BW, de woning staat in lid 1 onder c. De huur zal gewoonlijk worden bepaald als de marktconforme huurwaarde, niet een bedrag dat de werkgever uit de duim zuigt. Voor de rest zal de werkgever facturen (gas/water/licht) moeten laten zien.

        Verder is het minimumloon er met een reden: dat is het minimum dat je aan geld moet ontvangen om van te kunnen leven. Als je minder dan dat krijgt, en de rest zit vast in dingen die je van de werkgever krijgt, dan kun je niet zomaar weg. Ook kun je dan niet besluiten om bijvoorbeeld van verzekering over te stappen als dat goedkoper is, of voortaan elders boodschappen te doen.

        • Het is dus “beschermen van mensen die ML verdienen”, waarbij “beschermen” wordt uitgelegd als “wij bepalen wel wat goed voor u is”. Als iemand met 3xML als onderdeel van de belonging kost en inwoning krijgt ter waarde van 0.5xML dan mag het wel, maar iemand met een lager salaris van, zeg, 1.4x ML mag die keuze dus niet maken van de wet, want dan blijft er maar 0.9xML over, ook niet als zhij dat zelf heel graag wil, want de wetgever vind dat zhij beschermd dient te worden, ook tegen zijn of haar uitdrukkelijke wens in. Waarom doet de wetgever zo denigerend naar mensen met een lager salaris toe, alsof die mensen niet in staat zijn zelf keuzes te maken.

          Het doet me denken aan een geval dat een vriend van me had. Het bedrijf waar hij werkte zat in wat zwaarder weer, en er was een stop vastgesteld voor vaste contracten. Zowel de filiaalmanager als hijzelf wilden allebei heel graag nogmaals een jaarcontract afsluiten, maar omdat hij al drie (ik geloof drie, kan ook vier zijn geweest) keer een jaarcontract had gehad moest hij nu van de wet een vast contract krijgen. Dat kon niet, dus had de fililaalmanager geen enkele keuze anders dan hem geen contractverlenging aanbieden, ondanks dat ze allebei heel graag nogmaals een jaarcontract wilden aangaan. Het mocht echter niet van de wet, die hem dus de werkeloosheid in heeft beschermd. Voor zijn eigen bestwil, natuurlijk, daarom zat ‘ie nu thuis, maar wel heel goed “””beschermd”””. Hij mag wel stemmen, en kinderen krijgen, en in het leger gaan om te leren hoe je mensen moet doodschieten, en samen met zijn vrouw een financiele verplichting van een half miljoen aangaan door een huis te kopen, maar hij wordt door de wetgever niet verstandig genoeg geacht om, bij volle verstand, een jaarcontract af te sluiten dat hij heel graag wil afsluiten.

          Ik snap het concept van mensen beschermen tegen uitbuiting, maar waarom dat tegen wil en dank moet worden opgelegd aan mensen die het niet willen is mij een raadsel. Waarom zijn al die wetten zo opgesteld dat de goeden continue moeten lijden onder de kwaden, waarom kan je niet mensen het recht geven na drie jaarcontracten een vast contract te eisen als ze dat willen, zonder de mogelijkheid weg te nemen iets anders af te spreken.

          • “Beschermen” komt altijd neer op iemands belang naar eigen inzicht inschatten. En ja, zodra je met getallen gaat werken voor de duidelijkheid dan krijg je grensgevallen. Dat is niet op te lossen zonder met vage termen te gaan werken (“na een redelijk aantal bepaaldetijdcontracten hoort een vast contract”) maar dat is weer heel lastig in de uitvoering.

            Waarom doet de wetgever zo denigerend naar mensen met een lager salaris toe, alsof die mensen niet in staat zijn zelf keuzes te maken.

            Uitbuiting door werkgevers. Het voorbeeld dat je noemt is erg gezocht, waarom zou een werkgever zoiets doen?

            En nou ja, laag salaris correleert vaak wel met minder sterk in je schoenen staan, weinig ruimte hebben om assertief te zijn, de regels te doorgronden et cetera. Honger en geldzorgen helpen niet echt bij een goede wilsvorming.

            • Ik vind het voorbeeld helemaal niet vergezocht. Dat soort dingen komen heeeeeel regelmatig voor.

              Zoals Gregorius zegt: Je mag als volwassene in NL heel veel (en dat is ook heel goed) met potentieel hele zware gevolgen, maar als het om een arbeidsbetrekking gaat, wordt je ineens als een klein kind behandeld. Zelfs als het worst case scenario nog niet 10% zo erg is als in gevallen waar je vrij mag beslissen (een huis kopen, scholing/medische behandeling van je kinderen).

              En bij werkgevers kun je nog zeggen: ‘Tja, dat hebben ze te wijten aan misbruik door vorige generaties werkgevers’, maar bij werknemers….?

              De staat wil je beschermen, maar gok, rook en drink zoveel je wilt, ga nog een paar persoonlijke leningen aan en koop nog wat op krediet, laat je in alle vrijheid vooral niet vaccineren, maar o wee als je je wilt laten uitbetalen in Zwitserse Franken.

  3. Consultancy (dus geen vaste baan) in ruil voor crypto. Best gemakkelijk met crypto, geen wisselkoersen voor uurloon, geen bankcodes om buitenlandse betaling the ontvangen, hoeft allemaal niet zo officieel, beiden snappen voor – en nadelen.

    Omgekeerd: Betalen in crypto voor onderwijs. Niet als vaste baan, betaald door vaste universiteit, maar betaald door fans voor een geheel project over specifieke materie, de professor hoeft alleen de crypto van wallet om te zetten naar lokale currency. Of laten staan.

    Gaan we denk ik wel vaker zien.

    • Maar goed dat je er een smiley bij zet. Je werkgever heeft immers loonstroken waarop staat hoe veel bitcoins je hebt gehad en op welke wallet. Die kan dus in beslag worden genomen, en jouw verweer dat je het uitgegeven hebt, kan op de blockchain worden nagepluist. Natuurlijk kan het bewijstechnisch ingewikkeld worden, maar dan hebben we altijd nog de juridische hack dat jij mag bewijzen dat je het geld niet hebt. En dat jij daarna failliet verklaard wordt, waarna de curator zich ermee gaat bemoeien als er dure spullen binnenkomen die een vreemde met cryptomunten voor jou kocht.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS