Een dure fout van Coolblue, zo noemt het AD het. De webwinkel verkocht in maart een nét nieuw uitgekomen MacBook voor slechts 868 euro. Niet de bedoeling, maar velen bestelden er gelijk eentje. Wat natuurlijk de vraag oproept: was dat bindend?
Al sinds 2008 geldt de norm dat prijsfouten bindend zijn, tenzij het evident een vergissing was. In die zaak ging het om een televisie die normaal 999 euro kostte en nu voor 99 aangeprezen werd. Bij zo’n enorm prijsverschil moet je nader onderzoek doen, anders ben je niet te goeder trouw en is er geen koop tot stand gekomen.
Sindsdien zijn er vele gevallen geweest van prijsfouten in alle soorten en maten, maar eigenlijk is daar vrijwel nooit meer een rechtszaak over gevoerd. Een zeldzame was tegen Leen Bakker, dat een hoogslaper voor 24 euro aanbood die normaal rond de 300 was. Alle 47.000(!) bestellingen werden geannuleerd, en bij de rechter kreeg de meubelwinkel gelijk.
Eigenlijk al die zaken hadden gemeen dat het prijsverschil wel héél erg laag was. Dat lijkt hier anders te liggen: Coolblue heeft vermoedelijk de ex-btw prijs als in-btw opgevoerd. En bij een nieuwe MacBook is zo’n 20% korting misschien niet zo heel gek.
Hoewel? Apple staat niet bekend om frequentie aanbiedingen, en ook voor de volle mep gaan de designlaptops vlot de deur uit. Bovendien, en dat vind ik belangrijker, stond er op die productpagina helemaal niets dat de indruk kon wekken dat hier een speciale aanbieding op zat. Gezien die situatie denk ik dat je moet navragen, al geef ik toe dat dat ’s nachts bij Coolblue niet eenvoudig is.
(Dat de webshop de bestelling aanneemt en mogelijk zelfs uitlevert, is volstrekt irrelevant. Dit zijn volledig geautomatiseerde processen en dat weet iedereen.)
Wat mij dan nog bezighoudt: vaak zie je dat een link naar zo’n prijsfout wordt gedeeld op forums of socials, en dat iedereen dan snel gaat bestellen zelfs als in de comments wordt gewezen op de waarschijnlijke fout. Ik vraag me af of dat gegeven mee moet wegen in de vraag of je te goeder trouw bent?
Arnoud
Ik ken deze case, en heb ze te koop gezien binnen tweakers. Een verkoper meldde: zit in ongeopende doos, ik blijf toch maar bij Windows. Tsja.
“Eigenlijk al die zaken hadden gemeen dat het prijsverschil wel héél erg laag was.” De prijs was laag. Het verschil was hoog.
Er stond op de productpagina toch ook niets waaruit een consument kan opmaken wat de adviesprijs is ? Het enige wat die weet is dat er een macbook wordt aangeboden voor 868 euro. Dat lijkt me een heel redelijke prijs voor een laptop. (In tegenstelling tot 99 voor een tv, of 24 voor een hoogslaper.)
Dat je “moet weten” wat de populariteit of prijsstrategie van Apple is vind ik niet geloofwaardig voor een gemiddelde klant; natuurlijk wel voor iedereen die Tweakers spelt, maar dat is een kleine minderheid van de Coolblue-klanten zonder specifieke gadget-interesse en die gewoon naar de site browsen en daar akkoord gaan met een prijs van bijna 1000 euro, geen kattenpis en begrijp helemaal dat dat geen alarmbellen doet afgaan. Komt nog bij dat Coolblue een ultraprofessionele organisatie is met dit als core business, geen pc-winkeltje om de hoek met een klein webshopje ernaast. Toch echt heel anders dan die 99 euro voor een tv en ik zou zeggen dat de gemiddelde koper hier wat mij betreft juist wel sterk staat. Als dit al zomaar teruggedraaid kan worden verzwakt dat erg het consumentenrecht waarbij je je mag beroepen op een geadverteerde prijs. Dan kan een winkelier altijd wel roepen: “foutje, had je moeten weten” als een scherpe lokaanbieding toch niet leverbaar is.
Als mijn koelkast vandaag sneuvelt ga ik naar Coolblue. Daar filter ik op alles wat ik belangrijk vind voor een koelkast. En dan zie ik een Bosch XKY123456 koelkast staan voor €850 euro, tevens zie ik andere koelkasten, van andere merken, voor eenzelfde soort prijzen staan. Dan is er toch geen enkele aanleiding om te denken er klopt iets niet.
Waarom zou dat bij een MacBook anders zijn?
Terechte. Enige tegenwerping die ik heb is dat het gaat om de MacBook Air serie, de toprange van Apple. Als je iets van Macs weet, dan weet je ook dat die altijd duur zijn. Inclusief btw onder de duizend euro komt niet voor. En het was het nieuwe model ook nog.
Moet je dan zeggen: de consument is de gemiddelde laptopkoper, dus die legt MacBook Air naast de HP en Acer? Of het is de high-end specifiek-Mac-willende veeleisende gebruiker?
Vind je dat je dat zomaar van alle consumenten mag verwachten? Bij een nieuwe laptop voor minder dan 100 euro zeg ik ja. Een laptop voor 868 euro vind ik niet raar, voor dat geld kan je tientallen modellen van verschillende merken kopen. Ik vind het te gemakkelijk om te zeggen dat je zomaar mag aannemen dat alle consumenten op de hoogte zijn van de normale prijs van alle verschillende modellen van Apple (Want je kan verschillende modellen macbooks kopen voor 699,- bij Coolblue), en daarnaast dan moet weten dat Apple maar zelden aanbiedingen heeft. Dan ga je volledig voorbij aan de mogelijkheid dat een consument zou kunnen denken “Ik hoor veel dat macbooks eenvoudig te gebruiken zijn, en ik vind windows 11 super irritant, kom ik ga voor mijn nieuwe laptop eens een apple proberen”. Niet alle gebruikers van laptops zijn bekend in die markt. Iemand zou ook kunnen zoeken op een macbook omdat die dat advies heeft gekregen van een bekende en er gewoon op uit is gekomen door de filter-opties van Coolblue te gebruiken en dan daarna de goedkoopste kiest.
Een korting van rond de 20% is gewoon te weinig om het niet te kunnen geloven, ik zie ook geregeld winkelketens adverteren met teksten als “wij betalen de btw”.
Van mij kan je verwachten dat ik dat weet. Van mijn moeder absoluut niet. Sterker nog die zal zeggen dat meer dan 500 euro duur is voor een computer, ze heeft nog nooit een duurdere gehad (was niet nodig voor wat ze doet).
Ze weet dat mijn game PC veel duurder is, maar ze zal dat nooit koppelen aan een (Apple) laptop. En dat Apple een premium merk is zegt haar ook niets. En dat gaat denk ik op voor een aanzienlijk deel van hun generatie.
Kan het zijn dat Coolblue moet uitleveren aan mijn moeder, want het was niet overduidelijk fout of verdacht. En dat ze dat bij mij kunnen weigeren, als ze zouden kunnen aantonen met publieke posts van mij dat ik meer kennis heb? Moet je collectief of individueel bepalen of het een overduidelijke fout was?
Het gaat om de specifieke relatie. Dus ja, het kan zijn dat bij je moeder goede trouw opgaat (art. 3:11 BW) en dat die bij jou ontbreekt. Uiteraard is daarbij dan ook wel een verhaal op de persoon nodig.
Als ik jou zie posten in een Tweakers-draad “dit moet een fout zijn, ik bestel m nu voor ze het door hebben” dan heb ik bewijs tegen jou.
Als je moeder uitlegt dat ze aan die aardige jongens van de wasmachine had gevraagd of ze ook laptops verkopen, en ze zag toen een Macalaptop die heel goed zou zijn, is de kans heel groot dat de rechter dit aanneemt.
Dat het om de specifieke relatie gaat wist ik niet. Weer wat geleerd. Hoeveel procent dan te goeder trouw is, en hoeveel procent te kwader trouw in deze case weet ik ook niet.
Ik heb helaas niet kunnen vinden wat de follow up is van CoolBlue.
De Air serie is juist niet de toprange van Apple, dat is de Pro serie. Daaronder is nu de Neo serie bijgekomen, maar eerst was de Air de ‘goedkope’ versie. De versie van vorig jaar is nu al voor minder dan 1000 euro te krijgen.
Zoveel kennis van de productlijn van Apple moet je niet tentoonstellen als je vol wil houden dat je ter goeder trouw handelde bij de aanschaf van deze foutief geprijsde laptop 😉
Apple biedt zelf een “Apple MacBook Neo” aan “vanaf 699 euro”. Dan valt een prijs van 868 euro voor een MacBook toch in het te verwachten gebied?
Kost dit Coolblue uberhaupt wel geld. Ze verkopen de laptops weliswaar heel goedkoop maar volgens mij niet onder de inkoopprijs. De marge zal superlaag zijn maar als ze er veel meer verkopen dan normaal dan is het niet erg en het levert ook weer marketing waarde op en extra bezoekers op de site
Vanwege het pacta sunt servanda beginsel is het alleen mogelijk om overeenkomsten te vernietigen in uitzonderingsgevallen. Hier zou dat een beroep zijn op oneigenlijke dwaling (art. 3:33 en 3:35 BW). Bij een beroep op oneigenlijke dwaling moet er sprake zijn van 1) de verkoper die het aanbod eigenlijk niet wilde doen; en 2) de koper die er niet op mocht vertrouwen dat de verkoper het aanbod wel wilde doen. De norm voor dit laatste is die van de doorsnee geïnformeerde consument. Van een doorsnee geïnformeerde consumenten wordt verwacht dat zij zich globaal oriënteren op de prijzen van producten die zij willen kopen. In het geval van de LCD TV die OTTO aanbood kwam daar een prijsbereik uit van € 700 tot € 1.300,- voor soortgelijke producten, waarbinnen consumenten er op mochten vertrouwen dat de verkoper het aanbod wilde doen. Als OTTO de televisie per abuis voor € 700,- had aangeboden, dan hadden de consumenten erop mochten vertrouwen dat OTTO dit aanbod had willen doen. Dat wordt niet anders op het moment als dit aanbod vervolgens viral was gegaan of als sommige kopers hadden geschreven “dit moet wel een fout zijn.”
Ik zie overigens dat mensen zich vaak focussen op het prijsverschil tussen waar de verkoper het product voor wilde verkopen en waar de verkoper het product voor heeft aangeboden, maar dat is niet de juiste maatstaf. En de greep naar kwade trouw is meer een zwaktebod dan iets anders. Als een koper inside informatie heeft, dan kan er wel daadwerkelijk sprake zijn van kwade trouw.
Ik ga geen vergelijkend warenonderzoek doen, maar een prijs van € 868,- voor een nieuw model laptop van een A merk, vind ik geen raar bedrag.
P.S. Arnoud, de link naar het OTTO arrest in het oude artikel is dood.
Bij prijsfouten wordt het bestaan van de ‘pacta’ betwist op basis van de wilsvertrouwensleer. Je kunt het nalezen in het OTTO-arrest in overwegingen 4.9 t/m 4.20.
Stel nu dat ik aan de AI chatbot van Coolblue (aangenomen dat ze die hebben) had gevraagd of de prijs klopt, en die had gezegd: “de prijs klopt”. Hadden ze dan wel aan de prijs vast gezeten?
De chatbot doet waarschijnlijk niet meer dan kijken wat de prijs is op de productpagina.