Mag Destiny achteraf de inhoud van een game aanpassen?

| AE 10007 | Cloud, Software | 6 reacties

Onlinespelaanbieder Bungie heeft bepaalde spelelementen uit Destiny 2 vergrendeld voor bezitters van de game die niet de nieuwe Curse of Osiris downloadable content kopen, zo las ik bij Tweakers vorige week. Deze spelelementen waren origineel wel inbegrepen, maar wie de aanschaf van deze download weigerde, blijkt niet langer in staat om alle inhoud van het spel te kunnen spelen. Zo moeten spelers nu bijvoorbeeld een power level van 330 hebben om toegang te krijgen tot het onderdeel Prestige Nightfall, maar is zonder de aanschaf van Curse of Osiris is een level boven de 305 niet te halen.

Wanneer je iets koopt, heb je recht op conformiteit (“wettelijke garantie”). Het spel moet dus voldoen aan de redelijkerwijs gewekte verwachtingen, en het lijkt me dat daarbij hoort dat de verhaallijnen en onderdelen die er bij aanschaf in zitten, het gewoon blijven doen. Dat je nadien updates of uitbreidingen kunt kopen voor méér dingen staat daar natuurlijk los van.

En ja, deze regel geldt ook bij aangeschafte spellen. Al in 2012 bepaalde de Hoge Raad dat de regels uit het Burgerlijk Wetboek over koop van spullen ook gelden voor gekochte software. Wel moet het dan gaan om standaardsoftware die je tegen een vaste, eenmalige vergoeding krijgt voor onbepaalde tijd. Je hebt voor dergelijke software dus het recht op een goed product, net zoals bij een nieuwe koelkast.

Wanneer functionaliteit wijzigt bij de aanschaf van een uitbreiding, dan is dat ergens nog wel te billijken mits dat duidelijk bij de aanschaf gemeld werd. Je kiest er dan immers voor om die aanschaf te doen en dus ook om die wijziging voor lief te nemen. Bij deze dlc was daar geen sprake van.

Sterker nog, het probleem hier is niet dat mensen die de dlc kochten ineens minder kunnen, het treft juist mensen die de extra content niet hebben gekocht. Want met de release van deze extra content werden ook de algemene spelregels aangepast, waarmee dus die verhoogde power levels overal ingevoerd werden en je dus niet meer in staat bent het gehele spel te spelen. Dat zou in strijd zijn met die conformiteitseis.

Dit verhaal laat weer een zwakte zien van de recente ontwikkeling om van software een dienst te maken of deze te koppelen aan een online dienst. De koper van een product is stevig beschermd, maar wie een dienst afneemt staat eigenlijk heel erg zwak. Want dienstverleners mogen hun voorwaarden aanpassen, de inhoud van de dienst veranderen en de prijs verhogen als ze daar zin in hebben. En als afnemer kun je eigenlijk alleen opzeggen als je dat niet bevalt. Eisen dat de dienst blijft zoals je was beloofd, is niet juridisch mogelijk.

Arnoud

Is het valsheid in geschrifte om andermans TTL aan te passen?

| AE 9960 | Cloud, Domeinnamen | 10 reacties

Sorry, beetje nerdtitel. Via Twitter de vraag:

DNS TTL violations is a controversial topic. It basically means a resolver overrides a TTL value provided by an authoritative server, and then serving its clients with this value. In this post, we analyse if this is happening in the wild. … is ttl violation geen valsheid in geschrifte?

Nu zie ik wel vaker de discussie of het aanpassen van elektronische informatie telt als valsheid in geschrifte, dus laten we er weer eens voor gaan zitten. In de basis is het wetsartikel vrij simpel:

Hij die een geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk opmaakt of vervalst, met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken, wordt als schuldig aan valsheid in geschrift gestraft, met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Het moet dus gaan om een geschrift. Dit mag ook elektronisch zijn, dus een digitaal document of gegevensverzameling valt er ook onder. Het geschrift moet wel een bewijsfunctie hebben, het doel van het geschrift moet zijn dat je er iets mee kunt aantonen of weerleggen. Een bioscoopkaartje voldoet aan die discussie (het bewijst dat je naar die en die film mag), een liefdesbrief niet (en nee “het bewijst je liefde” is juridisch niet goed genoeg). In de elektronische wereld zou een nep-SSL-certificaat bijvoorbeeld deze functie hebben, maar nepnieuws niet.

Dat “valselijk opmaken of vervalsen” is een brede omschrijving voor de ‘valsheid’ die je pleegt: je past dingen aan in een echt bewijsdocument, of je maakt een geheel nieuw document dat eruit ziet als echt. Beiden zijn goed genoeg om van valsheid in geschrifte te plegen. Wel is daarbij vereist dat het doel van je aanpassing is dat je het resultaat voor echt wilt laten doorgaan. Een bioscoopkaartje met Photoshop bewerken tot een ludieke uitnodiging voor je verjaardag in Star Wars-thema is dus niet strafbaar.

Goed, dan die TTL schending. Heel kort gezegd: de informatie achter domeinnamen die via nameservers wordt verspreid, heeft een houdbaarheidsdatum, de time to live of TTL. Na die TTL wordt je als ontvanger geacht die informatie opnieuw bij de bron op te vragen, zodat je niet met verouderde informatie (zoals oude IP-adressen en dus de verkeerde site) zit te werken.

De aanleiding voor de vraag was de constatering dat het voorkomt dat organisaties de TTL van andermans domeinnaaminformatie ongevraagd aanpassen. Enerzijds inkorten – zodat de bron veel vaker dan gewenst opnieuw bevraagd wordt – en anderzijds verlengen – zodat de ontvanger met mogelijk verouderde informatie werkt. Voor beide opties zijn argumenten te over.

Is dit nu valsheid in geschrifte? De makkelijke stukken: een brokje DNS informatie is een elektronisch geschrift en het wordt aangepast om het als echt door te laten gaan, want de ontvanger van de aangepaste informatie kan het niet onderscheiden van het origineel. Maar ik denk dat het hier stukloopt op de bewijsfunctie: het informatiebericht dient niet als bewijs, het is niet “wij verklaren bij deze dat onze informatie 2 dagen geldig is” maar het is een stukje informatieverstrekking met een houdbaarheidsdatum “controleer deze informatie na 2 dagen opnieuw”. Ik denk dus niet dat je er langs die route komt.

Arnoud

Mensen boos omdat Google Docs hun privédocumenten als abuse aanmerkte

| AE 9788 | Cloud | 18 reacties

Mensen worden buitengesloten van hun Google Docs, en daar zijn ze boos over. Dat meldde Slate vorige maand. Om onduidelijke redenen merkte een grote groep mensen ineens dat de toegang tot bepaalde van hun documenten geblokkeerd was, met als melding dat hier de Terms of Service waren overtreden. Censuur, omdat het ging om privédocumenten?

Uiteindelijk bleek het een typefout in de software:

This morning, we made a code push that incorrectly flagged a small percentage of Google Docs as abusive, which caused those documents to be automatically blocked. A fix is in place and all users should have full access to their docs.

Het laat wel weer mooi de grote zwakte van de cloud zien: er is geen cloud, er is alleen uitbesteden en daarmee een afhankelijkheid van je leverancier. Die kan en mag de dienstverlening veranderen, en als hij door een foutje je gegevens ontoegankelijk maakt dan heb je even pech. Net zoals een butler die de boodschappen vergeten is.

Die vergelijking maak ik niet zomaar, want voor de wet is er geen verschil tussen een butler en een clouddienst. Het is allebei dienstverlening, en de regels zijn simpel: die mag worden aangepast of opgezegd, en dat is het wel zo’n beetje. Dus nee, er is niet veel te doen tegen dit soort grappen.

Tegelijk weet ik ook niet goed hoe dit op te lossen, want het gaat ook weer erg ver om te zeggen, clouddiensten moeten tot jaar en dag ongewijzigd beschikbaar zijn. Dat kun je ook weer niet van mensen vragen.

Arnoud

Mag ik een klant persoonsgegevens over zijn logins verschaffen?

| AE 9761 | Beveiliging, Cloud | 8 reacties

Een lezer vroeg me: Wij zijn een clouddienstverlener voor bedrijven. Met enige regelmaat krijgen wij vragen van klanten over logingedrag. Wie logde er na 18 uur nog in, vanaf welk IP-adres is gistermiddag toegang tot de database gezocht en ga zo maar door. Omdat dit persoonsgegevens zijn, wil ik graag weten hoe dat zit onder… Lees verder

Worden Europese bedrijven straks verplicht data aan de VS te geven?

| AE 9756 | Cloud | 23 reacties

De Supreme Court gaat uitspraak doen in de Microsoft-cloudzaak waarbij het Amerikaanse bedrijf door de rechter verplicht werd data van haar Europese dochter af te geven aan de FBI. Dat las ik (dank, tipgevers) bij Ars Technica. De zaak loopt al een tijdje en kan enorme gevolgen hebben voor de bruikbaarheid van de cloud voor… Lees verder

Mijn hostingprovider weigert de DNS records van mijn domeinen te overhandigen!

| AE 9527 | Cloud, Domeinnamen | 15 reacties

Een lezer vroeg me: Voor een klant moeten we meerdere domeinnamen overnemen van de huidige hoster. Echter wil de hostingpartij huidige ingestelde DNS records niet overhandigen aan zowel de klant als ons, en er is ook geen toegang tot een online omgeving waar ik deze kan downloaden. Mag men dit zo weigeren? Ja, dat mag… Lees verder

Wie is aansprakelijk voor dat #cloudbleed-lek van Cloudflare?

| AE 9280 | Cloud, Privacy | 11 reacties

Door een bug in de html-parser van CloudFlare konden gevoelige gegevens van klanten van het bedrijf lekken en stond data in de cache van zoekmachines. Na een melding van Google heeft de dienst voor optimilisatie van websites het lek in zeven uur gedicht. Dat meldde Tweakers, met meer details in The Register. De clouddienst had… Lees verder

Wetsvoorstel moet digitaal leren met nepnaam veiliger maken

| AE 9265 | Cloud, Privacy | 21 reacties

Kinderen die op school met digitale lesmethoden werken, hoeven niet meer hun eigen naam in te vullen. Dat stond in het papieren AD afgelopen weekend. De ministerraad heeft namelijk ingestemd met een wetsvoorstel van die strekking, hoewel exacte details nog ontbreken. Kort gezegd komt het erop neer dat bij gebruik van clouddiensten door scholen moet… Lees verder