Wat kan een hosting provider eisen in een licentie?

| AE 1047 | Informatiemaatschappij | 5 reacties

Omdat het hosten en verspreiden van tekst, audio en video normaal inbreuk op het auteursrecht is, moet je een website zoals Youtube of Flickr toestemming geven om je materiaal te verspreiden. Dit regelen deze sites meestal vooraf in de gebruiksvoorwaarden voor de site, zodat daar niet apart overhandeld kan worden. Die voorwaarden kunnen erg ver gaan.

In maart 2008 kwam Adobe in het nieuws over de voorwaarden voor haar online fotobewerkingsdienst ‘Photoshop Express’. Die bepaalden dat Adobe een onbeperkte en eeuwigdurende licentie kreeg om alles te doen met foto’s van gebruikers. Tot en met het verkopen van muismatten met de foto erop, bijvoorbeeld. Op zich mag dat, maar het was niet echt netjes om dat alleen in de kleine lettertjes aan te geven. Adobe heeft snel de voorwaarden ingeperkt tot die rechten die nodig waren om de dienst uit te kunnen voeren.

Sommige sites gaan nog verder: die eisen simpelweg het auteursrecht op. Dat kan niet zomaar. Voor overdracht van auteursrecht is een akte nodig, een ondertekend geschrift met handtekening van de maker. Hoewel ook een elektronische akte rechtsgeldig is, zijn algemene voorwaarden uit een gebruiksovereenkomst nog geen akte.

Vorig jaar september maakte ik me nog boos over de exclusieve licentie van MaakJeZo. De tekst uit hun licentie gaf hen als enige het recht om het werk van hun gebruikers te mogen gebruiken. Dat is een leuke truc om om die beperking over overdracht van auteursrecht heen te komen. Want zelfs de licentiegever, de maker dus, mag niets meer doen met het werk dat hij in exclusieve licentie aan een ander geeft. Maar netjes is het niet.

De voorwaarden van Hoedoe.nl (door ICTRecht geschreven) eist geen exclusieve licentie, maar wel iets anders:

7.5. Door akkoord te gaan met deze Algemene Voorwaarden machtigt Gebruiker Applinet om op te treden (waaronder het nemen van juridische stappen) tegen onrechtmatig gebruik van zijn Hoedoe(s) in andere media.

Deze constructie is erg handig voor Hoedoe, zeker wanneer een tekst door meerdere gebruikers is geschreven (denk aan Wikipedia). In dat geval is het niet altijd duidelijk wie kan optreden tegen schendingen van de licenties van de site. Door deze clausule is Applinet, het bedrijf achter Hoedoe, in staat om dat zelf te doen, zelfs als de gebruiker later onvindbaar blijkt.

Wie nog gekke dingen in die voorwaarden ziet, mag ze hieronder kwijt. De vinder van de raarste clausule of grootste fout krijgt 10% korting bij zijn eerstvolgende opdracht bij ICTRecht. 🙂

Arnoud

Deel dit artikel

  1. ???n klein puntje.

    In de AV staat “Aanmeldingsformulier” waar het op de website ook “Registratieformulier” wordt genoemd. Gebruiker zou kunnen pleiten een debiel te zijn en te claimen dat hij/zij geen gebruik heeft gemaakt van een aanmeldingsformulier.

    Verder kan ik geen gat schieten. Dacht bij 9 nog een gat te kunnen schieten maar dat werd door 9.4. gedicht :p

  2. Sommige sites gaan nog verder: die eisen simpelweg het auteursrecht op. Dat kan niet zomaar.

    Tja, wie moet ik hierover geloven? Jij, een professional op het gebied van IE en internet, of Rita Verdonk, die rechtdoorzee en trotsopnederland is? Op de verdonkwiki staat immers: “Auteursrecht: Door bijdragen te plaatsen op deze Wiki, verklaart u zich op voorhand akkoord met de overdracht van uw auteursrecht in z’n volle wettelijke omvang.”

    Misschien dat dat “op voorhand” de sleutel is, dat je dat als “voorlopig” moet lezen, totdat je de tijd hebt gehad zo’n akte te tekenen.

  3. Brr. Op zijn best zou je dat kunnen lezen als een verplichting om een akte te gaan tekenen. Maar het auteursrecht is daarmee nog niet overgedragen. Dat kan van belang zijn als de auteur op zeker moment niet meer in staat is om de akte te ondertekenen, bijvoorbeeld bij ondercuratelestelling of overlijden. Het lijkt me niet dat de erven gebonden zouden zijn aan zo’n akkoordverklaring.

    Reden voor mij om niet aan Ritapedia mee te gaan doen.

  4. Op Librivox komen vrijwilligers bij elkaar die teksten uit het publieke domein voorlezen. Hun eigen bijdragen (het voorgelezene) plaatsen ze op hun beurt in het publieke domein. Nu zitten er wat haken en ogen aan dit voorbeeld die het niet helemaal van toepassing maken (pd-verklaring != rechtenoverdracht?, server in de VS, mondelinge verklaring, enz.), maar de overeenkomsten lijken groter dan de verschillen. Wat denk jij: houden de Nederlandse Librivoxers zichzelf voor de gek?)

    (Disclaimer: ik doe zelf aan Librivox mee.)

    Overigens: aan Ritapedia en vrijwel elk ander project dat zich geheel online afspeelt doen geen personen mee, alleen persona’s. Persona’s hebben geen handtekening. Door een akte verplicht te stellen, maak je het sommige personen onmogelijk (lees: veel te moeilijk) aan het gebruikelijke online-maatschappelijk verkeer deel te nemen.

    Geloof jij in online persona’s? Het viel me op dat je Bona Fides enkele postings terug “onbekend” noemde, terwijl zhij hier toch regelmatig reageert.

  5. Ik denk dat een verklaring publiek domein in Nederland niet kan. Op zijn minst heb je namelijk het recht om je te verzetten tegen verminkingen, waar je simpelweg geen afstand van kan doen. De Librivox mensen lopen dus altijd het risico dat een boze ex-auteur een rechtszaak begint omdat mensen zijn teksten zouden hebben verminkt.

    Het verschil tussen persoon en persona vind ik niet zo belangrijk. Ik was gewoon nieuwsgierig wie deze bona fides nu eigenlijk is, verder niets.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS