Welke belasting wordt geheven op virtuele goederen?

| AE 2924 | Ondernemingsvrijheid | 18 reacties

Een lezer vroeg me:

Onlangs bepaalde de Hoge Raad dat virtuele goederen in eigendom gehouden kunnen worden. Moet ik ze dan ook aangeven als bezit? Of moet ik bij bedrijfsmatige handel daarin BTW in rekening brengen en afdragen?

In februari bepaalde de Hoge Raad dat virtuele goederen te stelen zijn omdat het ‘goederen’ zijn. Formeel mag je die regel niet doortrekken naar andere rechtsgebieden, zodat je niet automatisch kunt zeggen eigenaar te zijn van je virtuele harnas – of dat je bezittingen hebt in de zin van box 3 van de belastingaangifte. Maar dat doet iedereen lekker toch.

Ik kan nergens ontdekken hoe virtuele goederen worden gezien. De belastingtelefoon kon me ook niet verder helpen. Niemand lijkt te weten of virtuele goederen deel van je vermogen zijn of hoe ze gewaardeerd zouden moeten worden als dat zo is. Nog even afgezien van het punt dat de Belastingdienst niet echt kan achterhalen óf je dergelijk vermogen hebt.

Hooguit zou men kunnen zien dat je een creditcardtransactie met zeg Linden Labs hebt, en dan het vermoeden uitspreken dat je ter waarde van die transactie aan virtuele goederen in Second Life bezit. Maar als je in-game handelt en daarmee je virtuele vermogen verhoogt, zie ik niet hoe de Belastingdienst dat kan achterhalen.

BTW is ies anders. Als ondernemer moet je BTW heffen en afdragen op alle producten en diensten die je levert. Het maakt niet uit of je fysieke producten verkoopt. Ook gewoon wat juridisch praten is een dienst en daar moet BTW over geheven worden. Ik twijfel er dus geen seconde aan dat je BTW moet afvragenafdragen voor transacties waarbij je geld krijgt voor iets met virtuele objecten, ongeacht wat dat iets is en ongeacht of die objecten als fysieke goederen aan te merken zijn.

In Korea is men al wat verder: daar wordt expliciet BTW geheven op transacties in virtuele omgevingen die met echt geld plaatsvinden. En mede naar aanleiding daarvan heeft onze Belastingdienst gemeld scherp op te gaan letten wat er in Second Life gebeurt. Maar meer dan “we kijken er naar” lijkt dit niet te zijn geweest.

Wie heeft in zijn belastingaangifte virtueel vermogen opgenomen?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Hier heb ik zelf mee te maken en die vraag had ik aantal maanden geleden ook al eens gesteld.

    Heb zelf 4-5x contact met de belastingen gehad en tot nu toe kunnen ze me alleen vertellen dat het onder box 3 valt als eigendom (dit moet ik niet zien als een 2e huis maar als een auto, hier schijnen andere belastingen voor te gelden). Kortom je betaald over het verkoop geen belasting. Het enige wat betaald moet worden indien je dit grootschalig aanpakt is eigendoms belasting (1.2%) indien je bank saldo op 1 januari over de 21.xxx is (is dit jaar gewijzigt) dus pin me niet compleet vast op die 21k (kan ook 20k zijn).

    Ik zit in spanning op me belasting aangifte af te wachten, volgens hun krijg ik 1000+ terug, terwijl ik ~8k per maand verdiende (netto). Ik vind het vervelend dat hier nog geen “wetten” voor zijn en ik verwacht dat ze zoiesso wel contact met me opnemen waar al dat geld vandaan komt. Maargoed, we zullen zien.

    Met wat pech kan ik ~20k betalen aan belastingen indien er wetten komen of ze andere inzichten krijgen. Heb het in ieder geval zo geregeld dat ik dan niet in geld problemen kom.

    Voorkomen is beter dan genezen zou ik zeggen.

    @ btw (rechtstreeks van belastingdienst site) ???goederen of diensten levert aan of afneemt van een ondernemer buiten Nederland U krijgt dan mogelijk te maken met het 0%-tarief. Meer hierover leest u bij Zakendoen met het buitenland.

    Met zaken als virtuele goederen heb je altijd met het buitenland te maken.

  2. Volgens mij moet je virtuele goederen beschouwen als contant geld. Althans, ik beschouw mijn chipkaart saldo ook als virtueel goed, en dat wordt expliciet genoemd.

    Uit Vrijstelling contant geld:

    Had u contant geld? Dan hebt u een vrijstelling tot ??? 500. Geef het bedrag aan dat boven deze vrijstelling uitkomt. Ook het saldo op een chipkaart en de waarde van cadeaubonnen en dergelijke behoren tot contant geld.

    Gezien de vrijstelling ben ik niet eens begonnen aan een inventarisatie. 🙂

    (PS: op een andere pagina is de vrijstelling plots 503 euro. Volgens mij is iemand vergeten de indexatie aan te passen).

  3. Niemand lijkt te weten of virtuele goederen deel van je vermogen zijn of hoe ze gewaardeerd zouden moeten worden als dat zo is.

    Als ik van mijn salaris een TV, smartphone of bankstel koop, hoef ik dat niet op te geven aan de belasting. Waarom een virtueel harnas dan wel?

  4. Of ik lees niet goed of ik snap het niet. Er wordt toch al belasting betaald op het moment dat je een echte betaling doet (om virtuele credits oid aan te schaffen). Je betaald aan een bedrijf die is weer verplicht belasting af te dragern. Wat er daarna intern mee gebeurd lijkt me weinig relevant. De goederen die ja dan hebt zijn geen roerende goederen dus wordt er sowieso weinig mee gedaan in de belasting aangifte. (Of heb ik totaal mis?)

  5. @Marcel en @Mike slaan denk ik de spijker op zijn kop. Het hangt er blijkbaar van af of het de bedoeling is het virtuele goed een waardepapier betreft (met de intentie om te verhandelen: aandelen, bitcoins; of de intentie er andere goederen mee te kopen: chipknip, ov-chipkaart, cadeaubonnen, coupons) of dat het producten betreft (abonnement, een bankstel in Second Life, een harnas in WoW, …). In het eerste betaal je vermogensbelasting (box 3), in het tweede geval heb je er -als het goed is- al BTW over afgedragen, en telt het niet mee bij je vermogen.

  6. Op grond van art. 5.3 lid 1 jo. lid 2 aanhef, onder e en f en slot Wet IB 2001, worden virtuele goederen (als roerende zaken of als overige vermogensrechten met waarde in het economische verkeer) tot de rendementsgrondslag in box 3 gerekend. Indien de virtuele goederen worden aangemerkt als roerende zaak, vallen deze in beginsel onder de vrijstelling voor persoonlijke gebruik (lid 2 onder c) en worden deze niet in aanmerking genomen voor de rendementsgrondslag.

    De waardering van het virtuele goed moet op grond van art. 5.19 lid 1 Wet IB 2001 gebaseerd worden op de waarde in het economische verkeer.

  7. @ arnout,

    En wat nu als het verboden is te handelen (real world trading) in deze goederen?

    Denk hierbij aan runescape (spel). Dan zou het officieel geen waarde hebben. Immers economisch verkeer is verboden.

    En het virtuele geld dat je nog niet verkocht hebt? Betaal je belasting omdat je een spel speelt? Wat gebeurd er als je account gehackt wordt en het geld verplaatst wordt? betaal je belasting omdat de belastingdienst nagaat dat er goud van je virtueel karakter af is gegaan terwijl je net bestolen bent?

    Veel vragen, weinig antwoorden tot nu toe in de nederlandse wetgeving :p

  8. @11 Als een virtueel goed niet verhandelbaar is, lijkt me dat een extra argument om aan te geven dat het valt onder de genoemde vrijstelling voor persoonlijk gebruik. Het bewuste onderdeel van het artikel stelt dat onder het vermogen valt:

    … roerende zaken die door de belastingplichtige en personen die behoren tot zijn huishouden niet voor persoonlijke doeleinden worden gebruikt of verbruikt alsmede roerende zaken die voor persoonlijke doeleinden worden gebruikt of verbruikt doch hoofdzakelijk als belegging dienen

    Als het niet verkoopbaar is, lijkt me dat het erg moeilijk vol te houden is door de inspecteur dat deze zaken “hoofdzakelijk als belegging dienen”. Voor het virtuele geld geldt hetzelfde: Je hebt dat virtuele geld om het spel te spelen (dus ‘voor persoonlijke doeleinden’), niet omdat je denkt het in de toekomst op een voordelige wijze weer terug in geld om te zetten (dan zou het ‘hoofdzakelijk als belegging dienen’). Je betaalt zeker géén belasting omdat er goud ‘van je virtueel karakter af is gegaan’. Je betaalt dat juist voor het goud dat er nog wel op zit, maar dan alleen als de belastingdienst van mening is dat je dat goud ‘hoofdzakelijk als belegging’ hebt. Ik denk niet dat dat snel het geval zal zijn.

  9. Wat is een virtueel goed?

    Het hangt er misschien van af in welke context je iets een goed noemt. In de context van “stelen” en “belasting heffen” is het volgens mij noodzakelijk dat het schaars is. Iets dat niet schaars is heeft, hoewel het voor veel mensen waarde kan hebben, altijd een prijs van 0. Met elk mogelijk belastingpercentage wordt de belasting erop nog steeds 0. Ook stelen gaat niet: het essentiële van stelen is nu juist dat de oorspronkelijke eigenaar niet meer beschikt over het goed; bij niet-schaarse zaken is dat niet het geval.

    Ik ga er dus vanuit dat “virtuele goederen” ook schaars zijn. Dat is op zich zeldzaam in de “virtuele wereld”: alles in de virtuele wereld bestaat uit informatie, kan dus (vrijwel) gratis gekopieerd worden, en is dus in essentie niet-schaars. Ik denk dat schaarsheid maar op een paar manieren gerealiseerd kan worden:

    • Kunstmatige beperking van beschikbaarheid door een centrale partij: bijv. items en credits in een online game
    • Per protocol (bijv. bitcoins of IP-adressen)
    • Door geheimhouding (bijv. private keys en wachtwoorden)

    In de praktijk zijn de eerste twee meestal aan het derde type gekoppeld. Het derde type is niet overdraagbaar (als je een geheim deelt is het geen geheim meer); de eerste twee mogelijk wel.

    Vraag 1: Als waardevolle virtuele goederen door een centrale partij beheerd worden, wat is dan de juridische status van die centrale partij? Bijvoorbeeld, als game items in een online wereld waarde hebben, en de maker van het spel besluit de game-servers offline te halen, kunnen de spelers dan een vergoeding krijgen?

    Vraag 2: Als (virtuele) goederen tegen elkaar verhandeld worden, moet daar dan BTW over betaald worden, en zo ja, hoeveel? Ik zou zeggen dat dat bepaald wordt door de marktwaarde van de (virtuele) goederen. Maar wat als het om een deal gaat die sterk afwijkt van “de markt”? Bijv. er wordt 10 “A” tegen 20 “B” geruild, terwijl normaal gesproken “A” en “B” ongeveer even veel waard zijn.

  10. Wat is een virtueel goed?

    Het hangt er misschien van af in welke context je iets een goed noemt. In de context van “stelen” en “belasting heffen” is het volgens mij noodzakelijk dat het schaars is. Iets dat niet schaars is heeft, hoewel het voor veel mensen waarde kan hebben, altijd een prijs van 0. Met elk mogelijk belastingpercentage wordt de belasting erop nog steeds 0. Ook stelen gaat niet: het essentiële van stelen is nu juist dat de oorspronkelijke eigenaar niet meer beschikt over het goed; bij niet-schaarse zaken is dat niet het geval.

    Ik ga er dus vanuit dat “virtuele goederen” ook schaars zijn. Dat is op zich zeldzaam in de “virtuele wereld”: alles in de virtuele wereld bestaat uit informatie, kan dus (vrijwel) gratis gekopieerd worden, en is dus in essentie niet-schaars. Ik denk dat schaarsheid maar op een paar manieren gerealiseerd kan worden:

    • Kunstmatige beperking van beschikbaarheid door een centrale partij: bijv. items en credits in een online game
    • Per protocol (bijv. bitcoins of IP-adressen)
    • Door geheimhouding (bijv. private keys en wachtwoorden)

    In de praktijk zijn de eerste twee meestal aan het derde type gekoppeld. Het derde type is niet overdraagbaar (als je een geheim deelt is het geen geheim meer); de eerste twee mogelijk wel.

    Vraag 1: Als waardevolle virtuele goederen door een centrale partij beheerd worden, wat is dan de juridische status van die centrale partij? Bijvoorbeeld, als game items in een online wereld waarde hebben, en de maker van het spel besluit de game-servers offline te halen, kunnen de spelers dan een vergoeding krijgen?

    Vraag 2: Als (virtuele) goederen tegen elkaar verhandeld worden, moet daar dan BTW over betaald worden, en zo ja, hoeveel? Ik zou zeggen dat dat bepaald wordt door de marktwaarde van de (virtuele) goederen. Maar wat als het om een deal gaat die sterk afwijkt van “de markt”? Bijv. er wordt 10 “A” tegen 20 “B” geruild, terwijl normaal gesproken “A” en “B” ongeveer even veel waard zijn.

  11. Het lijkt me niet dat je virtuele goederingen tot je vermogen gaat rekenen of het zou ook vrij en makkelijk overdraagbaar moeten zijn. Bij aandelen en opties is dat zo, maar in huis op second live lijkt me niet. Inkomsten die in zo game verdient boven een x bedrag lijkt me logisch, maar goodwill waarderen niet. Je ziet hoe snel dit soort hypes opkomen en weggaan, daarnaast dus het grote probleem hoe de waardering wordt gedaan. Kan me voorstellen dat de ene inspecteur het heel anders waardeerd dat de andere.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS