Mag je foto’s uit een gevonden camera op Facebook zetten?

| AE 6923 | Privacy | 12 reacties

lost-found-verloren-voorwerpenEen lezer vroeg me:

Een kennis van me met behoorlijk wat Facebookvrienden vond onlangs een camera op straat. Hij heeft enkele foto’s daarvan op Facebook gezet (met afgeblokte gezichten) met een oproep om het bericht te delen en hem te contacteren als iemand weet wie dit zijn. Maar mag dat wel met de privacywet?

Volgens de wet behoor je een gevonden voorwerp aan te geven bij de gemeente – niet bij de politie dus. Ook moet je het melden bij de eigenaar van de ruimte waar je het vond, bijvoorbeeld de NS als het in de trein was of de klantenservice als je iets in een winkel vindt. Het is niet verplicht een voorwerp op te rapen (vindplicht) maar wel om een opgeraapt voorwerp aan te geven.

In de praktijk werkt dit lang niet altijd, zeker niet als het voorwerp uit het buitenland komt of op straat lag zonder verdere aanknopingspunten over de eigenaar. Terwijl veel mensen wel op sociale netwerken zitten, of mensen kennen die daarop zitten. Logisch dus om te denken dat zo’n oproep op Facebook meer kans op succes heeft.

Het publiceren van foto’s kan al snel een privacyschending opleveren. Als mensen herkenbaar zijn, hebben ze immers portretrecht. Het plaatsen van een balkje over het gezicht is een oplossing, maar bekenden zullen waarschijnlijk desondanks deze mensen herkennen. (Dat is ook het hele punt natuurlijk van die foto’s publiceren.) Of dat genoeg is om het portretrecht te weerleggen, betwijfel ik dus.

(Daarnaast zit er auteursrecht op die foto’s dus publiceren mag niet zonder toestemming maar gezien de context zou ik dat toch citeren noemen.)

De vraag is dan: is deze privacyschending te rechtvaardigen met een ander belang dat minstens zo zwaar weegt? Het is natuurlijk een nobel doel: het terugbezorgen van de camera. En dan moet je wel iets laten zien waarmee mensen weten dat het hún camera is. Je weet dat in de praktijk de politie hier weinig prioriteit aan geeft, dus welke opties heb je anders? Ik zou dan ook zeggen dat dit moet kunnen mits je natuurlijk alleen keurige foto’s uitzoekt en goed nadenkt per foto of men het vervelend zou vinden dat nou net die foto voor de hele wereld zichtbaar is.

Een tip die specifiek bij camera’s nog handig is, is om als eerste foto een afbeelding van naam, adres en telefoonnummer op te nemen. Zo weet je als eerlijke vinder meteen waar je terecht moet.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. TIP: Wanneer het een moderne (en/of geavanceerde) camera is, bestaat er een redelijke kans dat er een gps module in zit. In het geval die module niet is uitgezet door de eigenaar, dan zal makkelijk vast te stellen zijn op welke locaties de foto’s in de camera gemaakt zijn.

    Met een beetje geluk zitten er een paar foto’s in de camera die ofwel thuis gemaakt zijn, dan wel op locatie bij een bekende van de eigenaar. Langs deze weg zou je de camera dus persoonlijk bij de eigenaar (en een bekende) thuis af kunnen leveren.

    Wanneer de eigenaar in een flat met 10 verdiepingen woont, wordt het uiteraard wel iets moeilijker. Evenzogoed, zou je echt de camera terug willen geven, dan kun je altijd nog lokaal een papiertje ophangen met een verzoek of degene die een camera kwijt is contact met je op wil nemen. Indien je verder geen details prijs geeft, zal je vrij makkelijk de echte eigenaar kunnen onderscheiden van de gelukszoekers die je ongetwijfeld ook aan de lijn zult krijgen.

  2. Een tip die specifiek bij camera’s nog handig is, is om als eerste foto een afbeelding van naam, adres en telefoonnummer op te nemen. Zo weet je als eerlijke vinder meteen waar je terecht moet.
    Behalve als het een dure camera betreft want de oneerlijke vinder heeft dan meteen een adres om te gaan bezoeken en belt gelijk even of je het toestel komt ophalen aan de andere kant van de stad. En terwijl jij dan weg bent plundert hij je huis. 🙂

  3. Je gaat er aan voorbij dat de auteursrechthebbenden van desbetreffende blote selfies de acteurs in kwestie zijn en er zonder toestemming van hen er sprake is van auteursrechtinbreuk. En aangezien de staatssecretaris van Justitie geen acht weken nodig had om het arrest van het HvJEU inzake de thuiskopieheffing te bestuderen om te concluderen dat de download uit illegale bron nu buiten de thuiskopie-exceptie valt, valt dit vrij makkelijk onder de noemer opzettelijke auteursrechtinbreuk te brengen. Wat een strafbaar feit oplevert.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS