T-Mobile mag (voorlopig) doorgaan met onbeperkt datavrije muziek, ondanks netneutraliteitswet

| AE 9390 | Netneutraliteit | 23 reacties

De actie van datavrij muziek van internetaanbieder T-Mobile is weliswaar in strijd met de Nederlandse netneutraliteitswet, maar die wet is ongeldig dus T-Mobile mag voorlopig doorgaan. Dat bepaalde de rechtbank Rotterdam gisteren. T-Mobile had een tik op de vingers gehad van toezichthouder ACM, omdat deze actie (“zero rating”) nogal botst met de wetgeving rond netneutraliteit. Maar de ACM moet nu terug naar de tekentafel en beargumenteren waarom ook onder de Europese netneutraliteitsregels dit niet is toegestaan.

Zero rating is de vakterm voor de praktijk waarbij je weliswaar geld vraagt voor datatransmissie, maar bepaalde diensten niet mee laat tellen. Dat is commercieel aantrekkelijk, maar levert concurrentievervalsing op: als dienst A (bijvoorbeeld Spotify) geen bundel-capaciteit kost maar dienst B (bijvoorbeeld Napster) wel, dan komt Spotify veel aantrekkelijker uit de bus dan Napster. Dat is oneerlijk en netneutraliteit verbiedt dat. Soort van.

Het vonnis laat zien waar de pijn zit. We hebben sinds een tijdje een Europese verordening over netneutraliteit, met een regeling over zero rating maar ahem geen hele duidelijke. De Nederlandse wet die daarop volgde, bevatte een duidelijk verbod tegen zero rating. De regering vond dat dit mogelijk was onder de Europese wet, maar de rechter ziet dat anders:

Het in tweede lezing door het Europees Parlement aanvaarde compromis bevat geen verbod op prijsdiscriminatie en een amendement in artikel 3, tweede lid, dat voorzag in de mogelijkheid van de lidstaten om aanvullende wetgeving vast te stellen om “zero-rating” tegen te gaan, heeft de eindstreep niet gehaald. Vanuit de Europese Commissie is herhaaldelijk bevestigd dat “zero-rating” niet als zodanig in de ban is gedaan, maar dat een dergelijke praktijk zal moeten voldoen aan de eisen van de netneutraliteitsverordening.

De Europese regels vereisen dus een inhoudelijke toetsing: hoe eerlijk of oneerlijk is deze vorm van zero rating. En de Nederlandse regels zeggen gewoon “het mag niet, punt”. En dat is dus in strijd met de Europese regels.

Het besluit van de ACM wordt dus terzijde geschoven. Men moet nu terug naar de tekentafel en ditmaal inhoudelijk beargumenteren dat ook de Europese regels worden overtreden. Tot die tijd mag T-Mobile doorgaan met deze dienst.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Hoewel ik vóór netneutraliteit ben, kan ik wel me vinden in deze redenering. Wetten zijn zwart/wit, terwijl de maatschappij doorgaans veel meer nuances kent.

    Ik vind het heel goed dat er nu moet worden gekeken naar de inhoud. Wellicht dat later alsnog blijkt dat deze vorm van zero rating inderdaad niet voldoet aan de eisen voor netneutraliteit, maar in dat geval wordt het in ieder geval duidelijk beargumenteerd.

    Als je rigoreus alles over één kam scheert door bij voorbaat te zeggen ‘mag niet’, loop je het risico dat er helemaal geen ruimte meer overblijft voor toekomstige ontwikkelingen.

    • Ben ik het niet mee eens. Juist toekomstige ontwikkelingen zullen het moeilijker krijgen om van de grond te komen. Immers waarom zou ik die nieuwe ontwikkeling gebruiken wanneer mij dat meer geld/data kost dan degene die zero rating hebben? Ook al werkt die nieuwe ontwikkeling veel beter, het zal het onderspit delven op deze manier.

  2. Waarde rechtsgeleerden. Had deze rechter bij een rechtbank (niet erg hoog in de voedselketen van rechters), als hij van mening was dat de wetgever een wet heeft ingevoerd die in strijd is met een Europees verdrag, hierover geen vragen moeten stellen aan een of ander hooggeleerd college? De Nederlandse wetgever staat het toch enigszins vrij wetgeving door te voeren die verder gaat dan het Europese voorschrift? Ik dacht dat rechters zich binnen de wet moesten begeven? Dit doet een beetje Amerikaans aan. Een of andere rechter is het niet eens met een wet :: wet overboord. En dat terwijl we allerlei checks and balances in het systeem hebben om dit te bewaken (Raad van State, Eerste Kamer, Europese Hof, …?)

      • De vraag is meer: Waarom mag een rechter op eigen houtje beslissen dat een wet ongeldig is? Volgens mij probeert Willem te zeggen dat over het al dan niet geldig zijn van wetten we instanties hebben (2e/1e kamer, Raad van State, E. Hof, etc), en de rechter de Nederlandse wetten gewoon als een gegeven moet beschouwen. Scheiding van de machten: Een rechter gaat er niet over welke wetten we in dit land hebben, maar hoeft ze alleen uit te voeren.

        • Maar wat moet er dan gebeuren als de rechter constateert dat een wet in strijd is met een hogere regel, namelijk Europese wetten? Hij kan dan niet verder, dat is een deadlock. Willens en wetens een uitspraak doen die in strijd is met de Europese wet kan toch niet?

          Ik snap het argument wel maar het tegenargument is dat een wetgever niet alle situaties vooraf kan overzien en het dus altijd mogelijk is dat achteraf blijkt dat een wet in strijd is met een Europese regel. Het is dus niet reëel om te zeggen dat een rechter daar niet aan mag toetsen.

          Zou je het anders zien als ik zeg, in de Europese regels stáát dat nationale wetten ongeldig verklaard moeten worden als ze in strijd zijn? Dan handelt de rechter dus conform de wet als hij die Nederlandse wet ongeldig verklaart. Net zoals hij een contract ongeldig kan verklaren als dat in strijd is met dwingend recht.

        • Dank. Heb even doorgelezen. Rechter behandelt mijn bezwaar ook:

          “Voor het stellen van prejudiciële vragen ziet de rechtbank geen aanleiding. Zij is namelijk op grond van wat zij hiervoor heeft overwogen van oordeel dat de neutraliteitsverordening en in het bijzonder artikel 3 van de verordening zonder twijfel geen categorisch verbod op prijsdiscriminatie bevat (‘acte clair’). Artikel 7.4a, derde lid, van de Tw is dan ook onmiskenbaar in strijd met de netneutraliteitsverordening. De rechtbank merkt in dit verband op dat geen andere conclusie mogelijk is dan dat de nationale wetgever tegen beter weten in heeft gehandeld door artikel 7.4a, derde lid, van de Tw, in weerwil van de totstandskomingsgeschiedenis en de tekst van artikel 3 van de netneutraliteitsverordening, te handhaven op basis van “nadere bestudering van de tekst van de verordening”.”

          Dus (bewuste?) blooper van de wetgever dus.

  3. In mijn ogen zou deze 0-rating alleen eerlijk zijn als hij voor ELKE audio streamingdienst gaat gelden. Op die manier heb je alsnog een gelijk speelveld voor die diensten en is er dus geen concurrentievervalsing. Ik vraag me dan wel af hoe T-mobile gaat voorkomen dat iedereen zelf een “streamingdienst” gaat starten vanuit zijn zolderkamer. Zo zou ik dan er wel eentje willen starten waar privacy voorop staat en alles dus via een vpn loopt. Er is vast wel een vaag argument te verzinnen waarom ik en mijn vrienden en familie de enige gebruikers zijn. T-mobile kan dan niet zien dat ik niet alleen audio maar al mijn internet verkeer via die vpn laat lopen.

    • Als ik het me goed herinner kan iedere legale audio streamingdienst zich aanmelden. En om legaal te zijn moet je een licentie hebben van Buma/Stemra en dus bijhouden wat je streamt en daar voor betalen. En je zal vast een overeenkomst moeten aangaan met T-Mobile waarin je verklaart dat het grootste deel van het verkeer van/naar die specifieke poort audio streaming betreft.

      • Er is genoeg rechtenvrije muziek, een licentie van Buma/Stemra is dus niet nodig. Als T-Mobile eisen gaat stellen aan streamingdiensten, dan gaan ze zich snel op glad eis begeven qua concurrentievervalsing veroorzaken. En zolang de verbinding goed beveiligd is (bij mijn ‘streamingsdienst’ is privacy immers erg belangrijk), dan kunnen ze nooit aantonen wat voor data er van/naar die poort gaat. En je kan altijd nog de onpraktische regelneuker gaan uithangen door dezelfde techniek te gaan gebruiken als die providers vroeger gebruikte om internet over een telefoonlijn te laten gaan. Dat is immers ook audio, dat het voor een mens niet aan te horen is, dat maakt het geen audio.

            • Van Koninklijke Horeca:

              Maar, let op: In dat geval mag er geen enkele andere (beschermde) muziek in uw zaak worden gespeeld, gedraaid en ook niet kúnnen worden gedraaid. Oftewel: er mag in uw zaak geen andere geluidsapparatuur zijn (radio- cd-spelers, televisies, dvd-spelers, draagbare radio’s in de keuken en dergelijke) waarmee andere (wel beschermde) muziek kan worden afgespeeld. Is dit namelijk wel het geval dan is een Sena-licentie en Buma-licentie alsnog verplicht! In zo’n geval betaalt men het volle standaardtarief zonder aanmeldkorting en zonder KHN-korting naast uiteraard de abonnementskosten voor de gekozen rechtenvrije muziek.

              Met andere woorden als je apparatuur hebt waarmee je betalingsplichtige muziek kan afspelen, moet je al betalen. Zelfs als die muziek niet wordt aangetroffen en er alleen rechtenvrije muziek wordt gebruikt.

              Je reinste mafia praktijken dus.

              • Lijkt mij een overtrokken reactie van Koninklijke Horeca (Vanwege geen zin in gezeik met de betreffende rechten-maffia organisaties). Waar blijkt uit de wetgeving dat het voorhanden hebben van afspeelapparatuur an sich al tot een betalingsplicht leidt. Versterkers e.d. kunnen ook aanwezig zijn om bijvoorbeeld toespraken te houden.

                • Het gaat niet om de versterkers. Het gaat om apparaten waarmee beeld/muziek anders dan rechten vrij aangeleverd kan worden.

                  Je kan prima de rechtenvrije muziek op een CD branden en dan afspelen. Maar als ze en CD speler zien, dan krijg je blijkbaar meteen een rekening van BUMA/STEMRA en SENA; hetzelfde met de aanwezigheid van televisies.

                  Als je dus een beeld systeem in je cafe hebt voor eigen reclame of en TV neerzet om in de kantine de wedstrijden in de sporthal live te streamen dan krijg je bij controle een rekening. Een TV kan immers met een antenne beeld ontvangen. Tijd voor een Vizio Tunerless TV dan maar? In feite zijn dit gewoon grote monitoren.

                  En blijkbaar accepteren de rechten mafia alleen rechtenvrije muziek die van een computer worden afgespeeld (alsof je daarop geen muziek met rechten zou kunnen zetten). Wat bij mij dan weer de vraag doet opkomen: wat als er een DVD drive in de laptop/pc zit?

  4. Knap jammer, hoe netneutraliteit zo via een omweg in het EU parlement toch effectief de nek is omgedraaid. Tijd om te lobbyen voor een betere wet (en dat moet dus op Europees niveau), en totdat het zover is, als je met jouw data-gebruik niet de muziek van anderen wilt subsidiëren, dan moet je dus wegblijven bij T-mobile. (Al vrees ik dat andere aanbieders nu snel zullen volgen; naast de fairphone hebben eigenlijk nu ook een fairnetwork nodig.)

  5. Naar mijn mening moet de ACM in beroep gaan tegen deze uitspraak. De netneutraliteitsverordening stelt in het tweede lid van artikel 3 dat de daar genoemde overeenkomsten en commerciële praktijken niet in strijd mogen zijn met de in het eerste lid van dat artikel genoemde rechten. M.b.t. deze overeenkomsten en commerci&eumlle praktijken regelt de verordening verder niets. Hier is dus ruimte voor nationaal beleid.

    De redenering dat in de verordening geen expliciet verbod op zero-rating is opgenomen, kun je ook omdraaien. De verordening staat zero-rating ook niet expliciet toe. Daaruit zou je dan kunnen afleiden dat zero-rating verboden is.

    Waarom de rechtbank geen prejudiciële vragen heeft gesteld aan het Hof van Justitie is mij ook niet duidelijk. Het hof heeft zich nog niet uitgesproken over de vraag of lidstaten aanvullende regels mogen stellen m.b.t. zero-rating. Van een acte clair is dus geen sprake. Een onderdeel van het geschil tussen T-Mobile en de ACM ging juist over deze vraag.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS