B/S wil toch geld voor embeddende particulieren
Tsja, wat valt er nog te zeggen over de B/S-actie van afgelopen week? Ik ben misschien wat laat met deze post, maar in feite is er niets nieuws: B/S vond al in juni dat je voor embedded muziekgebruik moet betalen. De grote ophef van nu gaat vooral over de aangekondigde tariefstructuur: 130 voor het embedden van zes muziekwerken, en wie het groots aanpakt 650 euro per 30 muziekwerken die je met dat ene regeltje <embed>t in je blog of site.
Verwerpelijk is en blijft het. Het is een open vraag of embedden uberhaupt inbreuk op auteursrechten oplevert, en om dan alvast maar geld te gaan vragen is echt ongehoord. Zeker nu de bedragen relatief laag gekozen zijn - kapitaalkrachtige partijen laten daarvoor hun advocaten niet los, en dat schept een precedent. Iedereen betaalt, dus zal dat wel terecht zijn. Bah.
Van de toezegging van B/S dat bloggers zouden worden ontzien, blijft derhalve niets over. Weet u nog?
Nederlandse websites die embedded players gebruiken met muziek en bedrijfmatig van aard zijn zullen we geld gaan vragen”, aldus De Waij [van Buma/Stemra]. Maar de particuliere blogger hoeft voor het gebruik van ingebedde muziek en muziekvideo’s geen factuur op de mat te vrezen, zo benadrukt hij.
En eerder meldde Emerce:
De doelsites, secundaire openbaarmakers zoals weblogs en profielpagina’s op Hyves, rekenen alleen af als de video’s commercieel worden gebruikt.
Maar ja, De Waij werkt niet meer voor B/S en dus voelt de club zich kennelijk vrij om die toezeggingen te negeren.
Het CDA heeft al kamervragen gesteld, en hoewel het idee Kamervragen ook al inflatie onderhevig is, hoop ik dat het ditmaal iets serieus oplevert. Wil de Europese Commissie ondertussen vaart maken met de herziening van deze collectieve incassoclubs alstublieft?
De titel “Fair play music” doet trouwens ironisch genoeg denken aan Apple’s FairPlay kopieerbeveiliging, die uiteindelijk de doodsteek bleek voor DRM op muziek als zodanig. Zou deze tariefstructuur hetzelfde gaan doen met B/S?
Arnoud
Tags:
Kaijuu | 5 oktober 2009 @ 9:31
“Zou deze tariefstructuur hetzelfde gaan doen met B/S?”
Laten we het hopen. En dat er dan gelijk een nieuwe opstaat die wel realistisch is met de tarieven en eerlijk omspringt met het geld wat ze binnenhalen.
Waar ik bijvoorbeeld moeilijk bij kan is het feit dat er voor het draaien van een film met muziek (en laten we eerlijk zijn; elke film bevat wel muziek) naast de rechten voor het vertonen van het beeld, ook nog apart aan B/S betaald dient te worden voor de muziek in de film.
Nog het meest benieuwd ben ik hoe de afgedragen gelden daarvoor bij de rechthebbenden terechtkomen als die in een niet-Europees land wonen en werken.
Er is an sich weinig mis met een organisatie die opkomt voor de belangen van de muzikanten, componisten en wat al niet meer. Punt is alleen dat B/S allang niet meer de doelen nastreeft die ze in het begin hadden.
Ik zie het eigenlijk niet zitten om mijn blog na te lopen op embedded filmpjes waar -wellicht- muziek in zit die niet onder CC valt; maar we zullen zien.
Redstar | 5 oktober 2009 @ 10:08
Ik vraag me af hoe het zit als je geen <embed> gebruikt. Ik kan namelijk insluiten zonder deze tags te gebruiken.
Verder denk ik dat BS maar eens afspraken met sites als YT moet gaan maken dan om insluiten te voorkomen als het ze zo hoog zit. Zolang het mogelijk is, kan BS daar geen rechten aan ontlenen.
Verder denk ik dat het geen inbreuk op de rechten van de artiest is om een clip in te sluiten. Persoonlijk ben ik een paar keer overgegaan tot de aanschaf van een Cd door het zien van een clip op een Blog. Het is een soort reclame maken.
Tru | 5 oktober 2009 @ 10:30
Wordt een blog hiermee gelijkgeschakeld aan een commercieel uitgebaatte horecagelegenheid?
Of zou de B/S hier voornamelijk mee willen voorkomen dat mensen elkaar tonen waar leuke muziek te vinden is?
Kill the messenger.
Dit lijkt mij, zoals zovaak bij de B/S, ABSOLUUT niet in het belang van de muziekanten.
Kwetal | 5 oktober 2009 @ 10:37
Ik vraag me af of dat tarief ook geldt voor het embedden van je eigen muziek? Mijn dochter componeert en plaatst soms eigen composities op haar myspace-pagina. Ikzelf ben deelnemer aan een koor dat een aantal opnames van zelfuitgevoerde werken op de homepage heeft staan.
In het eerste geval heeft B/S volgens mij helemaal geen recht van spreken.
In het tweede geval kan ik me voorstellen dat B/S geld wil innen voor de componist van de uitgevoerde werken (als die nog geen 70 jaar dood is). Andere daarmee samenhangende vraag: is B/S een soort algemene auteursrechtwaakhond, of komen ze alleen op voor hun eigen leden?
jdk.lawyers | 5 oktober 2009 @ 10:41
Embedded levert geen auteursrechtelijke inbreuk op. Daarnaast kan en mag de internetter er op vertrouwen dat wanneer een werk op bijvoorbeeld youtube verschijnt, de maker (stilzwijgend) toestemming verleent indien deze youtube niet verzoekt het werk te verwijderen.
B/S is met diens nieuwe tarieven bij de bloggers aan het verkeerde adres. Het dient te zijn bij organisaties als youtube voor een vergoeding, of verwijdering van werken op internet. Het rapport ‘auteursrecht een rapport’ speelt hierbij een rol. De minister van justitie stelt daarin duidelijk dat internetgebruikers niet kunnen en derhalve niet hoeven na te gaan of werken rechtmatig op internet verschenen zijn.
Wat B/S nu ambieert is zeer fraude gevoelig. Wie zegt dat auteursrechthebbenden werken niet zelf op youtube plaatsen zodat B/S gebruik van embedded entertainment bestanden kan factureren? Een bodemprocedure tegen B/S zou op de plaats zijn.
Renger Koning | 5 oktober 2009 @ 10:49
Wat ik als componist zo vervelend vind is:
1. B/S steeds minder het belang van hun componisten dient (sorry, ik ben aangesloten bij B/S…..) Je wordt al direct mede verantwoordelijk gehouden voor het beleid van B/S. Zijn het niet vooral de uitgevers binnen B/S die dit willen i.p.v. de individuele componisten?
2. Ook een componist die zijn uiterste best doet om een recessie te overleven moet betalen voor zijn eigen muziek die hij als promotie op het web heeft staan!
3. Uitbetalen aan componisten voor werken die op internet staan kan niet! ‘daar hebben we nog geen systeem voor’ is het standaard antwoord terwijl er klanten van mij zijn die ook betalen voor muziek op het web.
Jammer dat B/S niet een charme offensief begint, ze zouden echt eens aan hun ‘brand imago’ moeten gaan werken.
Door deze actie graven ze nog sneller hun eigen graf is mijn vermoeden.
Gelukkig heb ik wel een (juridisch) water dichte constructie bedacht om hun zo nu en dan even te kunnen omzeilen.
mike | 5 oktober 2009 @ 12:42
Voor ieder die iets aan het algemene protest wil bijdragen: De Bits Of Freedom brief Overigens blijf ik erbij dat embedden geen openbaar making is. Het is meer te vergelijken met het openzetten van een raam waardoor je de radio bij de buren kan horen (alleen dan iets gerichter). Anders zouden we ook moeten gaan betalen voor kopieën die in het geheugen van de computer worden gemaakt om de audio/video af te spelen. (In de pc-active heeft hier een leuk artikel over gestaan)
Trinyx : Buma/Stemra wil bloggers laten betalen | 5 oktober 2009 @ 13:07
[…] 05 Okt: Arnoud heeft een nieuw blog geschreven over deze zaak, ook daar is het wellicht interessant om de discussie te […]
Ogre | 5 oktober 2009 @ 13:33
‘Het is een open vraag of embedden uberhaupt inbreuk op auteursrechten oplevert’
Wat is het verschil met het inline linken van een afbeelding ?
Reinier Post | 5 oktober 2009 @ 14:47
Als je nou een proefproces wilt is het misschien een idee om een www.iframed.nl op te richten die <IFRAME>able pagina’s voor willekeurige embedded spullen genereert, zodat mensen hun embedding met IFRAMEs kunnen doen en bij problemen naar die site kunnen doorverwijzen.
Maarten | 5 oktober 2009 @ 15:11
@Ogre (9) “‘Het is een open vraag of embedden uberhaupt inbreuk op auteursrechten oplevert’”
De wijze van redeneren bij een inline link en embedden zal toch hetzelfde moeten zijn. praktisch zijn er geen verschillen. De hele conclusie dat een inline link een openbaarmaking op kan leveren is absurd. Het blijft de website waar de afbeelding gehost staat die voor de openbaarmaking zorgt.
Op Tweakers.net is Koelman gevraagd om zijn mening:
“Ook advocaat Kamiel Koelman, deskundig op het gebied van auteursrecht en ict, is er niet van overtuigd dat het embedden van een filmpje een nieuwe openbaarmaking is waarvoor betaald moet worden. “Het principe ‘nieuwe openbaarmaking’ stamt uit de tijd waarin de kabel opkwam”, zei hij tegen Tweakers.net. “De kabelmaatschappijen zonden inhoud uit die iedereen gratis uit de lucht kon plukken en in die zin al openbaar was, maar toch besloot de Hoge Raad dat ze moesten betalen voor het gebruik ervan. Volgens hen betrof het namelijk een nieuwe openbaarmaking.”
Het is echter de vraag of dat principe ook opgaat voor het internet, stelt Koelman. “Algemeen wordt aangenomen dat het plaatsen van een hyperlink naar een andere website geen nieuwe openbaarmaking is van die website. Een inline link, waaronder embedded content kan worden geschaard, staat dicht bij een gewone hyperlink, zodat er op grond daarvan weer geen sprake zou zijn van een nieuwe openbaarmaking.”
Overigens hebben enkele lagere rechters eerder al wel geoordeeld dat inline linken inbreuk op kan leveren. “Maar op die uitspraken was veel kritiek. Als inline linken een inbreuk oplevert, zou gewoon hyperlinken dat ook moeten doen,” zegt Koelman. Volgens de auteursrechtexpert is iedereen het er over eens dat dit onwenselijk is.”
——
De stap naar de enkele andere uitspraken mbt (hyper)linken is dan snel gemaakt, maar dat lijkt me een andere discussie. Ik ben benieuwd of de B/S nog iets gaat doen nav de brief van BoF.
Nick | 5 oktober 2009 @ 15:44
Tijdens mijn 3 weken dat ik het college recht volgde, werd mij verteld dat B/S mogelijk niet rechtmatig handelde naar diverse auteursgerechtigde. Dat kwam volgens de leraar omdat, wanneer het exploitatierecht wordt overgedragen, alleen de rechten van de tot dan toe bekende exploitatiewijzen worden overgedragen. Dus dat er geen geld mag worden geint voor het op youtube plaatsen van een muziekstuk waarbij B/S niet de explicitie toestemming voor heeft om die rechten te exploiteren omdat het internet toen niet bekend was.
Ik heb altijd een beetje getwijfeld omdat ik hier niet zoveel over kon vinden (ook niet uitgebreid gezocht) maar dit lijkt mij ook heel moeilijk te controleren door B/S.
Arnoud Engelfriet | 5 oktober 2009 @ 16:03
Klopt, het is niet uitgemaakt dat ook toekomstige exploitatievormen overgedragen worden bij een akte van overdracht. Zie http://www.ivir.nl/publicaties/koelman/art2.html Deze moesten op het moment van de overdracht kenbaar zijn voor de auteur; hij had moeten weten dat deze mede bedoeld waren.
Jelle Kaat | 5 oktober 2009 @ 16:22
@jdk.lawyers.nl: ‘Daarnaast kan en mag de internetter er op vertrouwen dat wanneer een werk op bijvoorbeeld youtube verschijnt, de maker (stilzwijgend) toestemming verleent indien deze youtube niet verzoekt het werk te verwijderen.’.
Dat lijkt me toch iets te kort door de bocht?
Als rechthebbende van een bepaald muziekstuk zou ik dus een dagtaak hebben aan het controleren van het hele WWW om maar niet stilzwijgend toestemming te geven voor het ‘publiceren’ van mijn eigen stuk?
Kamervragen Buma/Stemra | 5 oktober 2009 @ 20:00
[…] G-Reader B/S wil toch geld voor embeddende particulieren 05/10/2009 Arnoud EngelfrietNederlands kampioenschap Kiteboarden 2009 03/10/2009 adminGoogle Wave […]
jdk.lawyers.nl | 5 oktober 2009 @ 20:33
@Jelle Kaat
Niks kort door de bocht. Het alternatief is dat auteursrechthebbenden het hele internet afkammen naar beheerders/eigenaars/rechthebbenden van sites met embedded-entertainmentbestanden om te factureren. Dat is veel meer werk. De grootste leveranciers van entertainment-bestanden voor embedded gebruik, zijn op de vingers van een paar handen te tellen. Het aantal blog/sites met embedded bestanden zijn ontelbaar. Daarnaast hebben sites als youtube een regeling waar auteursrechthebbende zich op beroepen kunnen indien zij de menig zijn toegedaan dat een werk wederrechtelijk op youtube staat. Bij verwijdering uit youtube zijn de embedded video’s ook verdwenen.
Daarnaast is het relevant vast te stellen dat embedded geen hernieuwde openbaarmaking is. Via youtube etc wordt niks openbaar gemaakt. Er worden geen auteursrechtelijk relevante openbaarmakingen gepleegd. Nagenoeg elke openbaarmaking via internet is in huiselijke sfeer, dus auteursrechtelijk onbelast. Arrest Wasserij de Zon. Voorts begint openbaarmaking niet bij het embedded maken.
Openbaarmaking begint bij de gebruiker die in huiselijke sfeer op ‘play’ drukt. Embedded is een verveelvoudiging van een frame. Entertainment-bestanden die niet afgespeeld worden, kunnen nooit openbaar zijn. Er wordt niks ‘uitgezonden’ bij embedded entertainment-bestanden. Ook wordt er niks ontvangen. Openbaarmaking via Internet is ondemand, content wordt ‘genomen’. Een hernieuwde openbaarmaking via Internet staat gelijk aan het drukken op de F5-toets.
Dat alles levert op dat auteursrechthebbenden embedded technisch niks te vorderen hebben. Het auteursrecht is uitgeput zodra entertainmentbestanden op Internet verschijnen. Een wrange conclusie wellicht voor alle BUMA/STEMRA’s die hoopten op kosten van de internetter duur betaald kantoor te kunnen houden. Bij internet en entertainmentbestanden hoort een ander businessmodel dan BUMA/STEMRA uitvoert. ‘t is niet anders.
Sander | 6 oktober 2009 @ 18:14
@jdk.lawyers.nl
Je uitputtingsleer is leuk in theorie, maar geldt (vooralsnog) alleen voor fysieke exemplaren. Bovendien is de achterliggende reden ongehinderd kunnen doorverkopen.
‘Daarnaast kan en mag de internetter er op vertrouwen dat wanneer een werk op bijvoorbeeld youtube verschijnt, de maker (stilzwijgend) toestemming verleent indien deze youtube niet verzoekt het werk te verwijderen.’
Ik begrijp niet goed waar jij dit vertrouwen op baseert? Niet op het recht lijkt mij. Het auteursrecht houdt een exclusief recht van de maker in en daar komt in beginsel geen verandering in wanneer hij het internet niet zou controleren.
Ik zie auteursrechtelijk geen probleem met heffingen op prive-websites. Openbaar maken is openbaar maken. Je kunt je echter terecht de vraag stellen of er sprake is van openbaar maken en dus van inbreuk. Bovendien hebben grote sites zoals you tube regelingen getroffen, waardoor een vergoeding voor embedden neer zou komen op twee maal verkrijgen van een vergoeding voor dezelfde prestatie. Dat lijkt mij niet terecht. Elke discussie daarbuiten is een discussie over een andere auteurswet, ook goed, maar dat is een andere discussie.
Piet | 6 oktober 2009 @ 20:35
Dat inline linken (waarvan embedded een voorbeeld is) een inbreuk op het auteursrecht is, is allerminst duidelijk. En als het geen inbreuk op het auteursrecht is, lijkt B/S mij niet bevoegd om hiervoor een tarief te stellen.
@Ogre: die uitspraak van de Rb. Haarlem (LJN BB3144) wijkt af van de meer gangbare redenering in de rechtspraak dat het verzenden van een link geen openbaarmaking oplevert. Maar de HR heeft zich hier dacht ik nog niet duidelijk over uitgelaten.
In ieder geval was de rechter in het recente Mininova-vonnis nog van mening dat het verzenden van een link géén openbaarmaking oplevert.
@Sander: jdk’s opvatting van het auteursrecht heeft inderdaad niets te maken met het geldende auteursrecht. Met hem valt bovendien niet op een redelijke manier te discussiëren (zie andere blogposts).
Henk Blanken | 7 oktober 2009 @ 9:41
Als het, zoals je terecht zegt, een open vraag is of embedden een inbreuk op het auteursrecht oplevert, werkt dat twee kanten op. Ik blijf embedden totdat vast staat dat het niet is toegestaan, maar een auteur mag een vergoeding claimen. Dat B/S dat namens auteurs doet, vind ik niet zo raar, al kun je uiteraard kritiek hebben op de onbehouwen manier waarop het gebeurt.
Interessanter is de juridische vraag of embedden wel of niet inbreuk oplevert. Ik ken nog geen specifieke jurispudentie, maar mij lijkt dat alles wat er tot nu toe is gezegd over linken en citeren - hoe pijnlijk in strijd ook met de cultuur van internet, hoe haaks ook op de idealen, hoe onrechtvaardig ook in de ogen van de Google-generatie - maar een kant op wijst.
Een nieuwe openbaarmaking, meer dan als een link of als een citaat, is in strijd met de Auteurswet. Of niet?
Arnoud Engelfriet | 7 oktober 2009 @ 9:55
Een nieuwe openbaarmaking is per definitie inbreuk, dat is immers de term uit de Auteurswet zelf. (Behoudens openbaarmakingen tussen de schuifdeuren en nog een paar uitzonderingen.) De vraag is of embedden een openbaarmaking oplevert.
Ik vind niet dat B/S alvast maar mag gaan claimen namens auteurs zolang deze vraag nog open staat. B/S is door de overheid aangesteld als monopolist en heeft zich daarom te houden aan de beginselen van behoorlijk bestuur. Daarbij hoort dat je niet alvast gaat claimen en dan achteraf van de rechter wel hoort of de claim terecht was.
Martijn ter Haar | 7 oktober 2009 @ 11:38
Als het geen nieuwe openbaarmaking is, dan kan je in Nederland dus een enorme commerciële entertainmentsite maken met allemaal filmjes die embedded worden vanaf een server uit een ex-Sovjet republiek waar ze het niet zo serieus nemen met het auteursrecht. Dat lijkt me niet de bedoeling. Je hebt als site ook gewoon voordeel van het embedden; de site wordt er leuker door en kan zo meer bezoekers krijgen en dus meer inkomsten.
Maar de tarieven die B/S vraagt slaan nergens op in relatie tot die extra inkomsten. Is daar geen klacht over in te dienen bij de NMa? Die heeft een eerdere klacht over tarieven afgewezen omdat ze niet afweken van die in andere landen, maar volgens mij is er geen ander land dat (zoveel) geld vraagt voor embedden.
jdk.lawyers.nl | 7 oktober 2009 @ 12:01
Het antwoord is ronduit ‘neen’. Beheerders/houders van websites met embedded muziek brengen niks ten gehore. Dus geen openbaarmaking.
Internetters moeten bij embedded bestanden eerst op ‘play’ drukken voordat er een begin van openbaarmaking is. Daarnaast is nagenoeg elke openbaarmaking via internet tussen de schuifdeuren, dus per definitie geen inbreuk.
Het wordt anders wanneer embedded-muziek bijvoorbeeld in een kroeg vol gasten afgespeeld wordt. Dan is er een auteursrechtelijk relevante openbaarmaking. Zie Wasserij de Zon: 1 juni 1979, NJ 1979, 470.
Martijn ter Haar | 7 oktober 2009 @ 12:34
@22: Dat komt me toch een beetje voor alsof radio geen openbaarmaking is omdat je eerst de radio aan moet zetten en naar de goede zender toe moet draaien.
jdk.lawyers.nl | 7 oktober 2009 @ 13:18
@23/Martijn,
Strikt genomen is radio inderdaad geen openbaarmaking. Het uitzenden brengt niks ten gehore. Radiogolven sec zijn niet voor menselijke zintuigen waarneembaar. Radio is een verveelvoudiging in gewijzigde vorm: de radiogolf. Bij radio is feitelijk alleen een verveelvoudigingsvergoeding verschuldigd aan Buma/Stemra. De kroegbaas die bezoekers vergast op radio is wel een openbaarmakingsvergoeding verschuldigd.
Branko Collin | 7 oktober 2009 @ 16:52
Wat als de gasten de radio aanzetten, niet de kroegbaas?
Martijn ter Haar | 7 oktober 2009 @ 17:42
@24: Volgens mij is de website hier het equivalent van de kroeg/wasserij.
herroeper | 7 oktober 2009 @ 19:07
Interessante punten van Nick over overdracht en Henk Blaat over openbaarmaking. Helaas heb ik verder heb nog geen inhoudelijke argumenten gehoord over waarom het embedden nu wel of niet een openbaarmaking is. (lol @ jdk.lawyers, of je wel of geen knoppen moet aanzetten en of iets eerst een golf is en pas na omzetting muziek, is natuurlijk totaal niet relevant.)
Ten eerste de nieuwe exploitatievormen en of die wel rechtsgeldig zijn overgedragen aan B/S (leuk, lijkt op afkorting voor bullshit, hoe toevallig..:P). De Nederlandse Auteurswet heeft het eigenlijk maar over twee expliciet omschreven exploitatierechten, namelijk verveelvoudiging en openbaarmaking (andere rechtsstelsels hebben naar ik heb begrepen vaak meerdere, apart genoemde exploitatierechten. In de Europese Auteursrechtrichtlijn wordt bijvoorbeeld tevens van het distributierecht gesproken). Als je uitgaat van de exploitatievormen verveelvoudigen en openbaarmaken, dan is met Youtube helemaal geen sprake van een nieuwe exploitatievorm. Het is nog steeds openbaarmaken (en misschien ook nog wel verveelvoudigen), alleen op een andere manier dan voorheen gebeurde. Dat betekent dat er formeel gezien geen toekomstige exploitatierechten zijn overgedragen. Je kunt het natuurlijk ook zo zien (zoals andere landen wel meer doen) dat de twee containerbegrippen verveelvoudigen en openbaarmaken uit allerlei kleinere exploitatievormen bestaan (verhuren, spelen op de radio, dj’en in de club, kopiëren voor thuis of distribueren, plaatsen op youtube, embedden op de site, etc etc.). Maar de Nederlandse Aw is in principe technologie-onafhankelijk en m.i. is een nieuwe vorm van openbaarmaking wellicht een nieuwe exploitatieVORM, maar daarmee nog niet direct een nieuw exploitatieRECHT. En de overdracht van auteur naar BUMA gaan nu juist over rechten, natuurlijk. Dus ik denk dat je het met dit argument niet van BUMA zal winnen.
Rest de vraag over openbaarmaking. Hoewel ik gevoelsmatig ook zeker vind dat de heffing niet moet gebeuren, ben ik het met Henk Blaat eens dat als je het droog bekijkt, wel sprake is van openbaarmaking. Het hele werk is, direct, te zien op een plaats waar dit werk voorheen niet was te zien. Uit de ogen van de kijker (en ik meen dat dit het relevante perspectief is in deze) bestaat er geen onderscheid tussen een embedded filmpje en een filmpje dat direct vanaf Youtube wordt gespeeld (mits dezelfde knoppen, zoals met name full screen, wat nog niet altijd het geval is, aanwezig zijn. Het is ook totaal iets anders dan een link, omdat je bij een link naar een geheel andere omgeving wordt verwezen, terwijl je bij embedded gewoon op dezelfde pagina blijft. Dit is met name ook relevant wat betreft reclame-inkomsten. Mijn voorlopige slotsom is dan ook dat, inderdaad helaas voor mij als iemand van de Google-generatie, embedden wel een openbaarmaking vormt, tenzij het echt heel klein is weergegeven, of de functionaliteit daadwerkelijk volledig anders is dan de oorspronkelijke versie.
herroeper | 7 oktober 2009 @ 19:14
Edit: “Als je uitgaat van de exploitatievormen verveelvoudigen”…exploitatievormen moet zijn exploitatierechten. Idem voor “dan is met Youtube helemaal geen sprake van een nieuwe exploitatievorm.”
“Youtube wordt gespeeld (mits dezelfde knoppen, zoals met name full screen, wat nog niet altijd het geval is, aanwezig zijn.”
moet zijn
“Youtube wordt gespeeld, mits dezelfde knoppen - zoals met name full screen, wat nog niet altijd het geval is - aanwezig zijn.”
“embedden op de site, etc etc.). Maar de” De punt na het haakje moet een komma zijn (en dus “Maar” met kleine letter).
Stomme taalregels ook altijd…:-)
Arnoud Engelfriet | 7 oktober 2009 @ 19:17
Er zit sinds enige tijd een “bewerk dit” knopje bij berichten. Misschien handig voor volgende keer?
Enne, “Henk Blaat”? Waar slaat dat nu weer op? De man heet Blanken.
herroeper | 7 oktober 2009 @ 19:20
Hmm, bij nader inzien is mijn hele opmerking over exploitatierechten wellicht zelfs nog wat kort door de bocht. Is eigenlijk ook veel te ingewikkelde materie om uit je hoofd iets echt zinnigs over te kunnen zeggen. Ik heb het artikel van Koelmans een poos terug ook gelezen en ben het met hem eens, maar begreep in de werkgroep toen van de docent dat de heersende opvatting een andere kant opgaat. Maar ja, dit zijn ook van die juridisch kwestieuze punten waarbij je als je het argument echt wilt winnen eigenlijk terug moet grijpen naar kamerdebatten gevoerd in 1917 (zoals ook Koelmans doet) en dan nog hoef je niet eens gelijk te krijgen…
herroeper | 7 oktober 2009 @ 19:23
Haha, mijn excuses aan de heer blanken, ik heb eigenlijk nogal haast op dit moment (maar wil niet door de regen), ik denk dat ik door die haast zijn naam even verkeerd heb gezien. Ik bedoelde ook niet blaat in de internetspeak definitie, ik weet eigenlijk niet waarom mijn hersenen ‘Blanken’ in de (semi-haast) als ‘Blaat’ registreerden.
En excuses aan Arnoud voor het niet gebruiken van de ‘Bewerk’ knop:-)
Btw, dit bericht kwalificeert wellicht wel als ‘blaat’
jdk.lawyers.nl | 7 oktober 2009 @ 20:16
@27/herroeper
Dat je knoppen moet aanzetten en iets eerst een golf is en pas na omzetting muziek, is natuurlijk totaal relevant. Zonder die omzetting en/of zonder het aanzetten van de desbetreffende knop wordt er geen openbaarmakings- of verveelvoudigingshandeling verricht.
@26/Martijn: website is equivalent van…..een website. Een website is onvergelijkbaar. Het is relevant bij een website precies te kijken hoe en wat er al dan niet openbaar en/of verveelvoudigd wordt. Vergelijken doet geen recht aan het ‘fenomeen’ website.
Henk Blanken | 7 oktober 2009 @ 23:54
Arnoud, je hebt denk ik een punt waar je B/S een verwijt van onbehoorlijk bestuur maakt; zo had ik het nog niet gezien (dat het dom, ontactisch en tegen de netcultuur in gaat, daar waren we het al over eens).
Soms vraag je je af voor wie B/S opkomt, of denkt op te komen. Houd die club nog wel een beetje aansluiting met de achterban?
Overigens geldt dat ook voor de “tegenpartij”. Ik vind Bits Of Freedom al jaren een mooie club, maar als ze in deze zaak namens “het hele internet” claimen te spreken, waar ze in feite worden gesteund door een paar honderd bloggers (eigen cijfer BoF), gaat er ook iets mis.
Mike | 8 oktober 2009 @ 13:10
@arnoud,
Ik vond hier een juridische onderbouwing waarom de BUMA ongelijk heeft. Ik vond het opzichzelf wel een goed onderbouwd verhaal. (Ik zie zojuist dat @jdk.lawyers.nl hetzelfde arrest/argument gebruikt)
Arnoud Engelfriet | 8 oktober 2009 @ 15:06
@mike: gezien de initialen van de auteur op De Jaap zou dat niet moeten verbazen
Het enige probleem met het argument is dat het ingaat tegen decennia aan rechtspraak en opinies van juristen. Op zich kan dat maar het is wel heel moeilijk om op die manier je gelijk te krijgen.
Henk Blanken | 8 oktober 2009 @ 15:18
Mike, ik ben maar opgehouden met argumenteren tegen Jeroen de Kreek, degene van die publicatie op DeJaap. Ik sluit me aan bij Arnoud. Nogal wat uitspraken wijzen een andere kant op. Overigens vind ik de discussie hierboven uitstekend. De kunst lijkt me het hoofd koel te houden. Hoe fout ook de methode die B/S nu gekozen heeft, en hoe slecht die club inmiddels wordt gepruimd door bloggers en BoF namens hen, over de uitkomst van het juridische vraagstuk (is embedden een nieuwe openbaarmaking of niet?) zegt dat nog niet zoveel.
Branko Collin | 8 oktober 2009 @ 17:13
Eerder al in de verkeerde draad gezet:
Vraagje: betekent dit nu dat het publiceren van filmpjes op websites vanaf nu legaal is?
(Arnou
td, wis gerust mijn laatste commentaren in de Cover-fotografie-draad.)-edit Ach da’s niet zo’n ramp, maar ik was wel zo vrij mijn naam te corrigeren :)-
Arnoud Engelfriet | 8 oktober 2009 @ 17:25
Dat is een hele goeie vraag, Branko. Je zou zeggen van wel, maar je hebt op zijn minst nog een SENA licentie nodig als je andermans uitvoering van muziek online zet. Buma/Stemra is alleen voor componisten, niet voor artiesten.
Verder ben ik heel benieuwd wat stichting BREIN gaat doen als Mininova nu een B/S-licentie neemt.
Branko Collin | 8 oktober 2009 @ 17:53
Maar eh, als Sena die licentie niet verstrekt, en de makers van het beeld helemaal niet bereid zijn tot groepslicensing, vraagt Buma dan in sommige gevallen niet geld voor een illegaal product?
reekje | 8 oktober 2009 @ 19:07
Waar vind ik de antwoorden op de kamervragen?
groetjes van reekje
Arnoud Engelfriet | 8 oktober 2009 @ 19:39
@reekje: die zijn er nog niet, de politiek is nog aan het nadenken over het antwoord.
@Branko: ik weet niet of Sena die licentie mag weigeren. En wat Buma verkoopt, is een licentie onder de rechten die zij heeft. Dat je ook nog elders toestemming nodig hebt, ziet Buma niet als haar probleem. Als jij een visvergunning haalt bij de gemeente, heb je nog geen toestemming om in mijn achtertuin te vissen.
Piet | 8 oktober 2009 @ 19:44
@Henk:
Er is juist veel jurisprudentie die erop wijst dat het publiceren van een link geen auteursrechtelijke inbreuk oplevert. En de embeddende site verzendt slechts een link, niet de beschermde informatie zelf. (Dit is niet het argument van JdK. Hij beweert ten onrechte dat ook het verzenden/aanbieden van de beschermde informatie geen inbreuk oplevert, maar slechts het afspelen.)
Wat betreft de vraag of B/S om betaling mag vragen ook als het nog niet vaststaat dat er voor het embedden toestemming van de rechthebbende nodig is, neig ik ernaar het met Arnoud(#20) eens te zijn.
@Martijn(#21):
Die bedoeling en dat voordeel zijn irrelevant voor de auteursrechtelijke vraag of embedden een openbaarmaking oplevert. Wel kan dit een rol spelen voor de vraag of zo’n site, ook als er geen directe inbreuk op het auteursrecht is, onrechtmatig handelt. En dan krijg je een ingewikkelde belangenafweging waarbij zeker niet geldt dat een embedder zonder toestemming per definitie onrechtmatig handelt.
Branko Collin | 8 oktober 2009 @ 20:47
ArnouD, waarom zou Sena die licentie niet mogen weigeren? B/S had tot voor kort ook niet een dergelijke licentie. De vergelijking met de visvergunning vind ik een vreemde. Wat heeft de gemeente met jouw tuin te maken?
Bij muziekvideo’s daarentegen heb je vaak met minstens drie rechthebbenden te maken (maker van het beeld, maker van de muziek, uitvoerder van de muziek). Zonder een van die componenten heb je simpelweg geen muziekvideo. Voor een muziekvideo moet je dus een systeem hebben dat je in staat stelt om voor alle componenten een licentie te krijgen, anders heb je niets aan die licenties.
Wat B/S doet, doet me denken aan de Pluk-ze-activiteiten die de uiteenlopendste overheden tegenwoordig tegenover veroordeelde criminelen hanteren om aan te geven dat de trias politica de moderne ambtenaar niets meer zegt. Maar zelfs dan heb je het nog over overheden: B/S hanteert een boeteregime en is niet eens een overheid.
Arnoud Engelfriet | 8 oktober 2009 @ 21:29
@Branko: omdat Sena een monopolist is en dus al snel misbruik van dominante positie (Mededingingswet) zou maken als ze arbitrair iemand een licentie weigert.
Wat ik bedoelde met die vergelijking is dat toestemming van 1 partij (Buma dan wel de afdeling Visvergunningen) niet betekent dat je aan de slag kunt. Je hebt soms nog andere toestemmingen nodig (Sena dan wel de eigenaar van de grond) om tee kunnen doen wat je wilt. Het is dus niet zo gek dat je de Buma geld betaalt en vervolgens je plan niet kunt uitvoeren omdat een andere partij nog langskomt. Buma vraagt dus geen “geld voor een illegaal product”, ze vragen geld voor hun deel van het palet aan toestemmingen dat je nodig hebt.
Mike | 8 oktober 2009 @ 22:03
@arnoud,
Als webdeveloper (totaal niet gehinderd door juridische) zijnde, neem ik dat direct van je aan. De initialen waren me niet eens opgevallen.
Ik volg met name de discussie omdat ik ook een eigen website heb met natuurlijk filmpjes die ik op youtube vind. Ik voel er weinig voor om een rekening te gaan betalen voor >1000 euro voor iets wat uitermate discutabel is. Het probleem is namelijk dat er ook heel vaak filmpjes via sites van de muzikanten zelf geembed worden of via het officiele youtube kanaal. Youtube kan dit uitzetten als het niet gewenst is, maar platenmaatschappijen hebben daar geen baat bij. Juist de clubs die rechthebbende zijn(de muzikant / platenmaatschappij) willen dat het zo veel mogelijk geembed wordt. Het kost niets en het levert een gigantische promotie op wat de popuplariteit en verkoop ten goede komt. Hier zit ook het probleem de werkelijke eigenaar geeft toestemming en de buma als bewaker van die rechten zegt dan nee? Wie heeft dan gelijk?
Overigens om de discussie nog breder te maken: Buma gebruik van een speciale bot om de content te analyseren. Er zijn al mensen die ip-lijsten hebben aangelegd hiermee kan je, met een simpel php scriptje de bot blokkeren. Daarnaast, bestaat er nog zoiets de “robots.txt” een set met regels waar bots zich aan moeten houden (ongeschreven regel). Als de buma op basis van een bot die de regels negeert tot de rekening komt, hoe geldig is die rekening dan? Uiteindelijk wordt bewijs via illegale telefoontaps ook niet rechtsgeldig verklaard. Het lijkt me sterk dat rechter straks met een uitspraak komt die het verbied om een bepaalde bot / serie ip adressen te blokken.
Henk Blanken | 8 oktober 2009 @ 22:23
Piet, een link is idd meestal geen inbreuk, maar met een inline link wordt het al anders. Daar is wel jurisprudentie over, in elk geval in de VS. Bij alle bezwaren die ik heb tegen de handelwije van B/S maakt me dat onzeker over wat een rechter uiteindelijk beslist. De auteurswet aanpassen aan de werkelijkheid van het net lijkt me het beste.
jdk.lawyers.nl | 8 oktober 2009 @ 22:31
@35/Arnoud, volgens mij weet je best dat het argument niet in gaat tegen decennia aan (hogere) rechtspraak, wel tegen opinies van juristen. Lees net het commentaar van Cyril van der Net op HR Buma/Chellomedia en lees daarin dat embedded entertainment-bestanden geen openbaarmaking opleveren omdat er geen sprake is van een onbestemd aantal potentiële kijkers of luisteraars.
@42/Piet, aanbieden van beschermd materiaal is inderdaad geen auteursrechtelijke openbaarmaking of verveelvoudiging.
#36/Henk Blanken, Buma/Chellomedia is een uitspraak van de Hoge Raad van 19 juni 2009 en lijkt de conclusie te bevestigen dat embedded geen openbaarmaking is.
Martijn ter Haar | 8 oktober 2009 @ 22:52
@Piet, 42: Mijn punt is meer dat (om het met een Anglicisme te zeggen) dat als het loopt als een openbaarmaking en het kwaakt als een openbaarmaking, het waarschijnlijk een openbaarmaking is. Het achterliggende technische proces lijkt me minder relevant dan het resultaat. Maar goed, ik ben geen jurist.
@jdk, 47: “dat embedded entertainment-bestanden geen openbaarmaking opleveren omdat er geen sprake is van een onbestemd aantal potentiële kijkers of luisteraars.”
Nou ben je me echt kwijt. Dit lijkt me toch overduidelijk wel het geval.
Nick | 8 oktober 2009 @ 23:13
Om nog even terug te komen op mijn reactie #12 en de reactie van o.a. herroeper #27.
In hoeverre kan B/S worden aangerekend dat ze niet het recht hebben om namens de algehele muziek industrie op te treden om geld te incasseren op basis van artikel 30a lid 1 en vooral lid 2 Aw. Ik interpreteer het als volgt, dat B/S enkel het recht heeft om namens auteursgerechtigde op te treden wanneer sprake is van openbaring in radio/televisie en niet voor openbaring in geval van meer moderne technieken zoals internet.
Branko Collin | 9 oktober 2009 @ 1:01
@Jdk.lawyers, lees je uberhaupt wel de artikelen waarnaar je linkt? Het gaat erom dat een kleine groep mensen die met niet-algemene kennis erin slagen een technische kopie te onderscheppen nog geen publiek vormen dat nodig is voor er sprake kan zijn van openbaarmaking.
Het is mogelijk om het beeld van mijn PC “af te luisteren” door electromagnetische straling op te vangen, dat maakt nog niet dat ik als argeloze gebruiker aan illegale openbaarmaking doe, telkens als ik de PC aanzet.
@Arnoud, we hebben het hier niet over een of ander obscuur gebruik van muziekvideos, maar over een gebruik waarvan B/S van tevoren goed zou kunnen inschatten dat de meeste bloggers niet met de maker van de beelden een licentie zal zijn overeengekomen. Dan toch beweren dat B/S niet meer doet dan geld vragen hun deel van het palet, is vergelijkbaar met beweren dat de opkoper die voor 50% van zijn omzet afhankelijk is van geheelde spullen niet verkeerd bezig is.
Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 7:43
@Mike: robots.txt en andere protocollen zijn vrijwillig overeen gekomen maar geen bindend recht. B/S mag dus met haar botje die protocollen negeren, hoewel jij als site-eigenaar het recht hebt om dan het botje te blokken. Maar je kunt uiteindelijk niet verbieden dat B/S op een openbare website gaat kijken of je daar muziek openbaar maakt.
@Branko: je laat nu de Mininova-jurisprudentie los op Buma/Stemra. Leuk
Wat was het ook weer, structureel faciliteren en ook nog eens profiteren van andermans inbreuken?
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 9:31
@50/Branko
Lees zelf goed.
Het gaat om:
het uplinken en downlinken van gecodeerde programmasignalen die niet door het publiek maar uitsluitend door ontvangende kabelkopstations en/of DTH-platforms worden opgevangen die deze decoderen door middel van professionele en niet voor de consument beschikbare decodeerapparatuur teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven.
Vooral het zinsdeel “(opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” is van belang. Dat zou gaan om (hernieuwde) openbaarmaking. Volgens het HvJ is dat het niet.
Het woord “publiek” ziet richtlijn conform op een onbepaald aantal potentiële kijkers. Websites hebben geen “onbepaald aantal potentiele kijkers”. Het aantal bezoekers van een website is beperkt. Er is geen website op aarde die een onbepaald aantal bezoekers haalt. Zelfs het aantal bezoekers van google is bepaald.
Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 9:37
“Onbepaald” zegt niets over “beperkt” of omgekeerd. De straat hier is te bewandelen door een onbepaald aantal mensen, maar de capaciteit van de straat is beperkt. Volgens mij wil de HR met “onbepaald” niet meer doen dan een onderscheid maken met bv. de familie- en vriendenkring uit artikel 12 lid 4.
Geef eens een voorbeeld van een openbaarmaking waarbij wel een onbepaald aantal mensen bereikt wordt?
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 9:47
@53/Arnoud
Die vraag stelde ik mezelf ook al. Dat kan ik niet.
Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 10:53
Dan moet je interpretatie wel fout zijn. Het alternatief is dat de HR en de richtlijn het begrip “publiek” zo definiëren dat niemand eronder valt, wat absurd zou zijn.
Als je “onbepaald” opvat als “geen vastomlijnde beperkingen” (zoals: ‘familiekring’ of ‘binnen een bedrijf’) dan zijn arrest en richtlijn begrijpelijk. Maar dan valt ook een website eronder, want een openbare website kent ook geen vastomlijnde beperkingen.
Mike | 9 oktober 2009 @ 10:55
@Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 7:43
Ok, ik vroeg het me af om dat er al het e.e.a. om te doen is geweest met de google news bot. Alleen nu ik er zo over denk, gaat dat wel een eindje verder omdat google de berichten overnam (wat eigenlijk content grabbing is).
Branko Collin | 9 oktober 2009 @ 10:58
@jdk.lawyers, onbepaald wil zeggen dat het niet bepaald is, dat van tevoren niet vast staat hoeveel het zijn. Jij lijkt het te interpreteren als oneindig. Van tevoren weet ik niet hoeveel mensen mijn website gaan bezoeken: ik heb een onbepaald aantal potentiële bezoekers. Als dat “potentiële” er niet stond, betekent de vorige zin dat ik niet tel hoeveel bezoekers er zijn.
Echt, leer lezen: “teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” betekent “met het doel die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven”. In deze zin is er nog niets aan het publiek doorgegeven, dus kan er wat dat betreft ook geen sprake zijn van openbaarmaking.
Voorbehoud: ik heb niet de uitspraak zelf gelezen, alleen de gelinkte analyse. Het geciteerde hier zijn woorden van Cyril van der Net, niet noodzakelijkerwijs van de HR.
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 13:34
@55/Arnoud
Wat lees jij in het arrest BUMA/Chellomedia? De hoge raad zegt:
Volgens mij is het niet zo dat de HR en de richtlijn het begrip “publiek” zo definiëren dat niemand eronder valt, de bepaaldheid is van belang. Is het aantal potentiële luisteraars of kijkers onbepaald dan is er openbaarmaking, is het aantal bepaald dan is er geen openbaarmaking.
De hoge raad concludeert:
De zinsnede “teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” sugereert een openbaarmakingshandeling maar is het niet omdat de kring van ontvangers bepaald (niet onbegrensd) is.
De richtlijn en dus het HvJEG en de hoge raad geven hier een nadere invulling aan het begrip openbaarmaking. Absurd weet ik niet. De kring van de huiselijke sfeer in Wasserij de Zon lijkt met dit arrest uitgebreid te zijn.
Jouw voorbeelden van onbepaald komen mij als niet richtlijn conform over. ‘Familiekring’ of ‘binnen een bedrijf’ is juist bepaald. Het aantal personen in die kring is begrensd. Ook het aantal bezoekers van een website is begrensd. Louter door de techniek is het aantal bezoekers begrensd. Met z’n allen een website benaderen levert op dat de site down raakt.
Volgens mij is de conclusie dat onder “openbaarmaking” als bedoeld in art. 12 Auteurswet geen bekendmakingen aan (groepen van) personen vallen die niet behoren tot het in de richtlijn bedoelde publiek, en dat het HvJEG in punt 37 van zijn arrest in de zaak SGAE/Rafael Hoteles heeft herhaald dat het woord “publiek” ziet op een onbepaald aantal potentiële televisiekijkers. Is het aantal kijkers bepaald dan is er geen openbaarmaking.
@57/Branko,
Onbepaald is onbegrensd, twijfelachtig, zonder het aantal te bepalen, onzeker (zie Dikke van Dale). Het is een feit dat het aantal bezoekers van een website bepaald is, of althans te bepalen is. Er is een grens aan het aantal bezoekers van websites. Dus het aantal bezoekers is bepaald.
“teneinde die signalen (opnieuw gecodeerd) aan het (geabonneerde) kijkerspubliek door te geven” lees ik als het wilsbesluit om signalen door te geven. Zoals je weet is dat wilsbesluit relevant voor de vraag of iemand gehouden worden kan een vergoeding te betalen. Teneinde slaat op de opzet om door te geven, dat er geen sprake is van ‘per ongeluk’ doorgeven.
Het arrest staat hier overigens. Cyril van der Net citeert het correct.
Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 14:51
@JDK, Jij zegt
waarna je concludeert dat websites daar niet onder vallen, omdat hun capaciteit voor kijkers beperkt is. Sterker nog, ik vraag je, noem eens een voorbeeld met wel een onbepaald aantal potentiële kijkers en dan zeg je “Dat kan ik niet.”. De enige conclusie daaruit is dat er geen voorbeeld is van “publiek” in een richtlijnconforme uitleg. Dat is absurd en dat kan de HR en het Hof niet bedoeld hebben.
Precies, maar jij komt met een interpretatie waarbij er geen voorbeeld te bedenken is met de juiste (on)bepaaldheid. Dat kan niet kloppen dus.
Je leest mijn voorbeelden verkeerd om: ik zeg juist dat die bepaald zijn. Daar zijn immers criteria aan te wijzen waardoor er een natuurlijke grens aan de groep komt te zitten. Een familie heeft een zekere omvang en een manier om de leden te bepalen (eerste graad, tweede graad, etc. maar op zeker moment stopt dat.)
Een bedrijf heeft ook een vastomlijnd aantal werknemers. Een website heeft echter geen bepaalbaar aantal bezoekers. (Vooraf bepaalbaar dus.) Ik weet op enig moment hoe veel neven en nichten ik heb, en hoe veel mensen er in mijn bedrijf werken. Maar het aantal bezoekers van mijn site staat niet vast. Dat kan alleen achteraf worden bepaald op basis van logfiles.
Geef nu eens concreet voorbeelden van hoe jouw interpretatie moet worden toegepast. In welke situatie(s) krijg ik bijvoorbeeld “een onbepaald aantal potentiële televisiekijkers” als publiek met mijn film? En als zulke situaties ondenkbaar zijn, waarom zou het HvJ dan een criterium formuleren dat nooit opgaat?
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 15:41
@59/Arnoud
Eh, ja. Publiek dient onbegrensd te zijn om te voldoen aan de betekenis die de richtlijn aan de term ‘publiek’ geeft. Kan geen voorbeeld bedenken van “een onbepaald aantal potentiële televisiekijkers” als publiek. Jij? De verzameling kijkers is altijd begrensd, hoe groot de populatie ook is. Noem het bizar, absurd, wat dan ook, het is volgens mij wel het gevolg van de richtlijn, het hof en de hr.
Waarom het HvJEG een criterium formuleert wat niet opgaat is volgens mij geen juiste vraag. Het HvJEG past de richtlijn toe, daar zijn het rechters voor. De vraag is waarom de richtlijn is zoals het is. Zelf vind ik het ook ver gaan omdat met deze richtlijn en de daaropvolgende jurisprudentie openbaar making geen auteursrechtelijk inbreuk oplevert. Toch is dat wat de richtlijn, het hof en de hr in opeenvolgende uitspraken impliceren.
De hoge raad had in Buma/Chellomedia ook op andere wijze tot afwijzing van de vordering van Buma kunnen komen. Door simpelweg te stellen dat Chellomedia niet openbaarmaakt omdat Chellomedia niks ten gehore brengt. Het heeft zich echter uitgebreid op de richtlijn en de rechtspraak van het HvJ gebasseerd, met als gevolg dat vanaf juni 2009 openbaar making auteursrechtelijk een loos begrip is. Misschien is hieruit een signaal voor de Europese wetgever af te leiden dat diens wetgeving ondeugdelijk is. De eu-richtlijnen imponeren wel vaker vreemd. Vaststaat dat we het met deze jurisprudentie te doen hebben en dat het embedded-technisch niet in het voordeel van BUMA spreekt.
Enne een beetje off-topic: had je dit al gezien?
Arnoud Engelfriet | 9 oktober 2009 @ 16:05
@jdk: jouw invulling van de term “onbepaald” leidt tot de conclusie dat er nooit openbaar gemaakt wordt. Dat kan niet juist zijn, want dan is het exclusieve recht op openbaarmaking waardeloos geworden. Als het Hof dat had gewild, had ze dat wel expliciet gezegd. Daarom moet jouw invulling wel onjuist zijn.
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 16:59
@61/Arnoud
Dat vind ik geen logische redenering. Het is het gevolg van de richtlijn dat de term ‘onbepaald’ leidt tot de conclusie dat er nooit openbaar gemaakt wordt. Kan vele gronden bedenken waarom een hof dat niet expliciet noemt. Wat ik vaststel is dat ik in deze discussie nog geen overtuigende andere defenitie van de term ‘onbepaald’ gevonden heb, dan uit de richtlijn, het hof en de hr blijkt. Lees het arrest BUMA/Chellomedia voor het eerst, het enige wat ik doe is ‘vertalen’ wat de richtlijn, het hof en de hr volgens mij zeggen. Kan mij goed voorstellen dat niemand in auteursrechtenland na Buma/Chellomedia is gaan roepen ‘joepie, openbaarmaking is altijd legaal’. Doorgeredeneerd past het wel in een strakke uitleg van artikel 10 EVRM, de dynamische (kennis) economie en de rijke cultuur die Europa ambieert. Het is wellicht ‘wrang’ voor auteursrechthebenden om te constateren, maar BUMA/Chellomedia bevestigt mijn these dat voor wat betreft entertainment bestanden op internet het auteursrecht feitelijk uitgeput is. Een richtlijnen conforme uitleg van openbaar making in de zin van de auteurswet is dat elke poging van BUMA/BREIN/cum suis om betaald te krijgen voor embedded-entertainment bestanden in strijd is met artikel 10 EVRM, de gezamelijke europese economische en culturele belangen, de diverse Europese richtlijnen, Buma/Chellomedia, Wasserij de Zon en artikel 16b en 12Aw.
Met de eu-richtlijn is Nederland auteursrechtelijk terug naar de middel-eeuwen.
Martijn ter Haar | 9 oktober 2009 @ 17:17
@62: jdk: Bekend met Occams scheermes? Pas dat hier nu eens toe op de term ‘onbepaald’. Jouw interpretatie houdt alleen stand via een heel ingewikkelde kronkels. Met die van iedereen anders van ‘onbepaald’ als ‘niet van te voren vaststaand’, valt alles op zijn plaats. Ergo: voorlopig nemen we aan dat wij gelijk hebben.
jdk.lawyers.nl | 9 oktober 2009 @ 17:29
@63/Martijn
Door voor onbepaald een synoniem te lezen verandert er niks aan het bovenstaande. Wanneer iets bepaald is, staat iets van te voren vast. Kan je wel zeggen dat iets niet vast staat, maar altijd is de bepaaldheid van ‘publiek’ op voorhand feitelijk vast te stellen (te calculeren). Publiek heeft in ieder geval de beperking dat het uit nooit meer individuen bestaat dan er bewoners op aarde zijn. Zelfs wanneer alle wezens in het universum en daar buiten als publiek gezien worden, is de verzameling niet onbepaald.
Piet | 9 oktober 2009 @ 22:32
@JdK:
Zoals je zelf al schrijft: het gaat om de groep van POTENTIËLE luisteraars.
Bij een niet-afgeschermde website is de groep van potentiële bezoekers onbepaald. Iedereen met internettoegang is een potentiële bezoeker. Het maakt daarbij niet uit of die website gedurende zijn bestaan 10 bezoekers of 10 miljoen bezoekers krijgt. (Het gaat ook niet om de tijd dat die website bestaat. Het gaat om de groep van mensen die op een specifiek moment potentieel bezoeker zijn. Is die groep bepaald of onbepaald.)
jdk.lawyers.nl | 10 oktober 2009 @ 13:06
@65/Piet
Het begrip ‘(mededeling aan het) publiek’ wordt begrensd door: (gerichtheid op) een onbepaald aantal potentiële waarnemers. Wanneer het doel is iedereen met internettoegang te bedienen, is het aantal potentiële waarnemers (IMO) bepaald op ‘iedereen met internettoegang’.
In de zaak SGAE/Rafael Hoteles komt het HvJE tot de conclusie dat doorgifte van satelliet signalen aan gasten in een hotel een onbepaald aantal potentiële waarnemers oplevert omdat (globaal) klanten die in de kamers van de hotelinrichting logeren de signalen kunnen ontvangen, en ook de klanten die in elke andere ruimte van de inrichting aanwezig zijn en naar een aldaar geplaatst televisietoestel kunnen kijken, en de klanten van een hotel elkaar gewoonlijk snel opvolgen. Satelliet signalen voor een hotel met vaste gasten en alleen toegang tot signalen in de hotelkamers zou in deze visie geen openbaarmaking opleveren.
De mate waarin sprake is van ’successief publiek’ lijkt bepalend voor de vraag of er sprake is van een ‘onbepaald aantal potentiële waarnemers’. ‘Gerichtheid op alle internetters’ is (IMO) geen successief publiek. Mededeling aan het publiek lijkt voor het HvJE onder andere te bestaan wanneer meer waarnemers van een uitzending/uitvoering genieten kunnen dan de waarnemers waar die uitzending/uitvoering op gericht is. Een broadcaster die uitzendt voor kinderen bereikt in deze visie een onbepaald aantal potentiële waarnemers wanneer bijvoorbeeld ook bejaarden de uitzending ontvangen kunnen. Ook is voor het HvJE van belang dat bij het hotel de doorgifte van signalen op een ander (nieuw) publiek gericht is dat het oorsronkelijke signaal.
Het HvJE lijkt te impliceren dat wanneer waarneming (globaal) verder reikt dan het beoogd publiek, er van een onbepaald aantal potentiële waarnemers sprake is. Zo is ook het voorbeeld geformuleerd waar Arnoud naar vroeg.
Overigens legt het HvJE ‘medeling aan het publiek’ ook zo uit dat er van medeling aan het publiek sprake is wanneer het werk op zodanige wijze voor het publiek beschikbaar wordt gesteld dat het voor leden van dit publiek toegankelijk is. Waarbij ‘publiek’ natuurlijk die onbepaald aantal potentiële waarnemers is.
Piet | 12 oktober 2009 @ 21:53
In SGAE/Rafael Hotels wordt de snelle opvolging van gasten en andere bezoekers van het hotel als argument gebruikt voor de vaststelling dat het om een “onbepaald” potentieel publiek gaat. Op ieder moment is in zekere zin het potentiële publiek wel te bepalen, nl. alle mensen die zich in het gebouw bevinden, maar deze groep verandert zo snel, dat meer globaal gezien de groep onbepaald is.
De medewerkers van een bedrijf, of de bewoners van een studentenflat, zullen bijvoorbeeld wel een bepaalde groep vormen. Die groepen zijn beperkt van omvang en vrij stabiel.
Maak je iets op internet beschikbaar, dan is de potentiële groep van kijkers minimaal de helft van de wereldbevolking. Dat is duidelijk een onbepaalde groep.
Je lijkt om te draaien wat hier staat. Het HvJ EG gebruikt “gewoonlijk snel opvolgen” om de onbepaaldheid te beargumenteren. Dit betekent zeker niet dat een groep niet onbepaald kan zijn als die groep niet voortdurend van samenstelling verandert. De groep kan immers al op voorhand onbepaald/onbeperkt zijn, zoals de groep van personen met toegang tot internet.
Annelies van Nispen | 13 oktober 2009 @ 14:55
Weet jij Arnoud (of misschien iemand anders), wat de voortgang is van de EC t.a.v. de hervorming van CBO’s (de link verwees naar een bericht uit november 2008!!)?
En is er eigenlijk nog nieuws over de klachtencommissie(?) die Hirsch Ballin ging instellen voor de Nederlandse CBO’s?
Ateinna | 1 december 2009 @ 1:35
Zoveel reacties… Ik word alle kanten opgeslingerd, iedereen lijkt vanuit eigen belang te redeneren. Ten eerste fronste ook ik mijn wenkbrauwen dat B/S heffing bij de embedder wilde innen. Ten tweede, ik (als manager van een artiest) besteedt wekelijks vele uren aan het verwijderen van YT’s van live-optredens die zonder mijn toestemming door personen uit het publiek online zijn geplaatst. Schending is zacht uitgedrukt. Het is een grove inbreuk op vele rechten van de artiest, waar het publiek achteloos mee omgaat. Ik vind het persoonlijk kwats dat dit niet aan ‘mensen’ aangerekend kan worden. Iedereen is geboren met hersenen, bedoeld om ze te gebruiken. Iedereen weet dat als zijn werkgever niets verkoopt, salaris op een dag niet langer aan hem/haar betaald kan worden. Zo simpel is het -voor zelfs de meest laaggeschoolde werknemers- om te beredeneren vanuit welke inkomsten artiesten hun huur, brood&beleg, kleding en schoeisel moeten betalen.
Wat mij verbaasd is de omgekeerde werkwijze. Een privé persoon zet een filmpje online en ik moet A) een formulier invullen dat deze persoon het auteurs-, portret en merkrecht van de artiest schendt, B) daarna nog een aparte onderbouwing leveren om YT te overtuigen dat ik werkelijk de rechten van de artiest behartig. Kortweg: het kost mij tijd en lever 0,0 in het laadje. Bizar! Hoe eerlijk zou het zijn als YT iedereen die opnamen van live-optredens of filmpjes met muziek eronder upload, weigert online te plaatsen totdat deze persoon heeft aangetoond een licentieovereenkomst met B/S te hebben of aan de artiest een vergoeding heeft betaald voor het gebruik van dienst muziek? Nu is het ‘power to the people’ en de last wordt bij de rechthebbenden neergelegd. Een oneerlijke vorm van openbaarmaking voor het (voort)bestaan van muziek en artiesten in de toekomst! Muziek maken is niet gratis, een plaat maken is al helemaal niet gratis. De kosten/investeringen die de artiest hiervoor maakt VOOR NOTABENE HET PUBLIEK, moet links- of rechtsom terugvloeien naar de artiest!
Arnoud Engelfriet | 1 december 2009 @ 8:33
Ateinna, welke inkomsten loopt de artiest mis doordat een fan een zelfgemaakt filmpje van een optreden online zet? Ik zou het niet weten. Het optreden is al geweest, dus het geld daarvoor is al binnen. Waarom laat je die filmpjes niet gewoon staan? Zo komt je artiest onder een breder publiek en verkoop je meer kaartjes bij volgende optredens.
Renger Koning | 1 december 2009 @ 8:46
Ateinna, ik ben het volledig met Arnoud eens! Ik denk dat je fans moet koesteren, zij zijn de ‘evangelisten’ van de artiest, als zij een artiest aanbevelen heeft dat 10x zoveel waarde / impact dan wanneer een platen maatschappij, een advertentie of een manager dat doet. In de web 2.0 wereld is peer-to-peer advies echt van waarde, al het andere is reclame en spam. Ik verbaas me echt dat jij je bezig houdt met verwijderen van filmpjes op YT. Laat staan, zij zorgen ervoor dat het ‘virus’ van jouw artiest zich verspreid, nu kan ik jouw artiest dus blijkbaar niet vinden op YT, zonde. Koop ff ‘Meatball Sundeas’ van Seth Godin. Of lees het verhaal over Imogen Heap en hoe zij haar nieuw album verkocht: http://deepdivemarketing.com/2009/07/20/the-new-music-business-model-imogen-heap/
Voel je niet aangevallen, ik schrijf m’n ‘advies’ pittig op, maar ik denk echt dat je op het YT punt de plank misslaat.
Ateinna | 1 december 2009 @ 12:14
Renger, Inspirerend verhaal over Imogen Heap! Het beste artikel wat ik tot op heden heb gelezen. Het onderbouwt enkele van onze gedachten en geeft een scala aan prikkels/denkrichtingen. Dank-je-wel.