Publiceren van stambomen versus de privacywet

| AE 4671 | Meningsuiting, Privacy | 47 reacties

stamboom privacy publicerenGenealogie is de discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam. Internet is daarbij tegenwoordig een onmisbaar hulpmiddel, zowel voor het zoeken naar gegevens als voor het publiceren van eigen gegevens en bevindingen. Maar wie dat wil doen, loopt al snel tegen de privacywetgeving aan. Ook auteursrecht kan een rol spelen.

Op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens (“de privacywet” in informele taal) mag je als genealoog gegevens publiceren van overledenen maar niet van levende personen. Soms hanteren mensen regels als “de geboortedatum moet 100 jaar in het verleden liggen” of “iemand moet 10 jaar overleden zijn” maar dat staat niet in de wet. Zelfs één dag na de sterfdatum publiceren is toegestaan, mits je maar uitkijkt dat je niet (ook) gegevens over nog levende nabestaanden publiceert.

Soms weet je niet wat iemands sterfdatum is. Je neemt dan een risico door toch te publiceren. Dit risico inperken kan alleen door nader onderzoek (vaststellen sterfdatum) of te gokken dat iemand uit 1928 ondertussen wel overleden zal zijn, dan wel geen problemen zal maken. Maar juridisch gezien is het risico niet te vermijden. (Wel kun je je afvragen wat voor schadeclaim iemand kan indienen omdat hij in een stamboom staat als “vermoedelijk overleden”.)

Bij portretrecht geldt wél een nadere regel. Je moet tot tien jaar na overlijden wachten voordat je een portret mag publiceren. Tot die tijd moeten de nabestaanden toestemming geven.

Auteursrecht speelt met name bij publiceren van foto’s een rol. Het auteursrecht van de fotograaf geldt tot 70 jaar na diens overlijden, en dat staat natuurlijk los van hoe oud de foto is en of de geportretteerde overleden is. Het hebben van een fysiek exemplaar van de foto verandert daar niets aan: toestemming voor publicatie moet apart worden verkregen.

Op een stamboom of verzameling brongegevens zit geen auteursrecht. In theorie kan het databankenrecht een rol spelen als je een grote stamboom/dataverzameling ineens overneemt. Maar voor bescherming moet de maker een “substantiële investering” hebben gedaan in het opbouwen van de databank, en dat zal zelden het geval zijn.

En oh, als laatste: dit geldt ook als de informatie uit openbare bronnen gehaald wordt. Dat iets al online staat, betekent niet dat er geen privacy meer geldt.

Frustrerend lijkt me wel dat er zelden tot nooit iets gebeurt met wetsovertreders op dit gebied. Wie het netjes wil doen, moet dus lijdzaam toezien dat de concullega’s wél gewoon “vermoedelijk overleden” bij hun stambomen zetten, foto’s online zetten waarvan de fotograaf vast nog geen 70 jaar geleden overleden is en met veel moeite gevonden aktes gewoon overnemen.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Ik mag dus niet een foto van mijn 30 jaar geleden overleden opa op mijn eigen kneuterige website zetten omdat ik niet weet wie de foto gemaakt heeft.
    Die fotograaf is zelf natuurlijk ook al lang overleden, met als gevolg dat ik een stamboomonderzoek naar zijn nazaten moet gaan doen.
    Dit kan nooit de bedoeling van de auteurswet geweest zijn. Het wordt tijd dat de auteurswet onderscheid gaat maken tussen inbreuk met of zonder commerciëel doel.

    • Hoe kan het doel van de inbreuk nou leidend zijn? Als ik een e-book ontdoe van DRM en daarna publiceer, doet het er dan iets toe of ik er geld aan verdien? De schade van de auteur (hoe je die ook wilt bepalen) wordt er niet anders van. Aan de andere kant voelt het alleen moeten vergoeden van de schade ook niet goed: hoe ga je dan om met werken die al gratis worden weggegeven?

      • Tsja, hoofdregel uit de wet is nu eenmaal dat je alleen schade moet vergoeden. Die schade wordt bij auteursrechten vaak begroot als de gemiste licentie (discussis over verhogingen en boetes daargelaten) maar als je je werk gratis weggeeft, heb je geen licentiekosten gemist en kun je dús geen schade claimen. Zie ook het Curry/Weekend vonnis waarin misbruik van CC-BY-NC foto’s niet mocht maar niet tot schadevergoeding leidde.

        Het zou een aardig argument zijn om te zeggen dat nietcommerciële inbreuk geen schade oplevert omdat de inbreukmaker nimmer een licentie had gekocht. Dan krijg je in feite “waarschuwing = weghalen of boete” wat nu al veel mensen denken dat de praktijk is.

        • Arnoud, had Curry dat afkunnen vangen door de CC-BY-NC licentie te gebruiken en daarnaast bijvoorbeeld op te nemen dat voor commercieel gebruik een licentie kan worden aangeschaft voor een X bedrag?

          Hij kan dan geen publicatie meer voorkomen, hij doet immers een aanbod. Voorkomen kan blijkbaar sowieso niet, omdat het verbod achteraf zonder schadevergoeding geen rem is voor de roddelpers. Die betalen met enige regelmaat lachend vergoedingen voor onjuiste berichten, dus waarom zou een verbod zonder kosten ze boeien?

            • Wel een erg kleine kans dat een beetje amateur zijn foto’s op Flickr via Getty weet te verkopen. In de Getty discussie heb ik al vaak genoeg opgemerkt dat Getty vooral uit is op foto’s met een exclusief karakter. (Voorbeelden) De gemiddelde vakantiekiekjes op Flickr zijn voor Getty niet goed genoeg. Maar het idee dat iemand via Flickr de “jackpot” wint doordat Getty een foto van hen wil verkopen is juist wat Flickr weer voor velen interessant maakt.
              Er zijn overigens wel veel meer bedrijfjes die online aan fotografen de optie bieden om foto’s te uploaden in de hoop dat er uiteindelijk een koper geinteresseerd is. Die concurrentie is redelijk moordend voor de professionele fotografen maar voor de gemiddelde amateur levert het ook niets op, want de markt is enorm verzadigd.

              Daarom zal een auteur van beeldmateriaal het ook heel lastig krijgen om aan te tonen dat hij door het misbruik van de foto “enorme” verliezen heeft geleden. Het enige wat hij kan doen is verwijzen naar de prijslijst op de eigen website, en de daar genoemde prijs als schade proberen door te berekenen. En als die prijs maar EUR 9.95 per foto is…
              Het is dan ook maar de vraag of auteurs in Nederland hun werk eigenlijk wel goed kunnen blijven verdedigen.

  2. Wel kun je je afvragen wat voor schadeclaim iemand kan indienen omdat hij in een stamboom staat als “vermoedelijk overleden”.

    Kan er uberhaupt ooit sprake zijn van schade zonder dat je een direct verband kunt aantonen tussen het verdwijnen van geld uit jouw portemonnee en een dergelijke publicatie?

    • Tja, het probleem is dat een schadeclaim gerelateerd is aan een vorm van schade. In dit soort gevallen kun je denken aan emotionele schade, die mogelijk ontstaat als je familie opeens je partner condoleert omdat ze niet wisten dat jij dood was. Wat vervelender wordt als jij de telefoon opneemt en ze opeens beseffen dat jij dus niet dood was.

      Verder is het een soort privacy-schending maar wat daar het prijskaartje van is? Een stamboom kan verder helpen bij een antecedentenonderzoek, waarbij de vervelende situatie kan ontstaan dat je ergens voor wordt afgewezen omdat een ver familielid misschien crimineel is. Dit is iets wat normaal de overheid doet door in de overheids-registers te zoeken maar een online stamboom kan door potentiele werkgevers worden geraadpleegd. Zo zou kleine Timmy Turner afgewezen kunnen worden omdat een online stamboom aantoont dat Hannibal Lecter zijn grootvader is, om maar wat te noemen… En nee, een werkgever hoeft deze reden helemaal niet aan een sollicitant te vertellen maar kan een ander excuus gebruiken, dus je weet nooit zeker of je wegens je stamboom bent afgewezen.
      Wat is de schade bij een misgelopen baan dankzij publicatie van een stamboom? Wel eerst aantonen dat de stamboom de oorzaak was van de afwijzing…

  3. Okay, een leuke variant… Hoe zit het met de publicatie van een stamboom van fictieve personen? Stel voor dat ik een stamboom online zet van Harry Potter, die je dus terug kunt vinden in de boeken zelf. Auteursrechtelijk lastig, maar met duidelijke bronvermelding zou het best nog mogen ook, lijkt mij.

    En hoe zit het met publicatie van stambomen van bekende Nederlanders? Mag je naast de naam van de (levende) bekende Nederlander ook namen van overleden familieleden publiceren die verwant zijn aan deze persoon?

      • Een uitgewerkt personage ut een roman of stripverhaal is beschermd door het auteursrecht (HR Suske en Wiske-arrest). Je mag dus geen eigen verhalen schrijven over Suske en Wiske. Een stamboom van de familie (hoe héten zij eigenlijk qua achternaam?) is discutabel. Je zou het als citeren kunnen zien, maar citeren vereist wel een eigen context, een eigen bijdrage. Enkel een stamboom lijkt me niet snel een citaat.

        • De achternamen van Suske en Wiske? Laat deze stripserie nou net een van de weinigen zijn die ik niet verzamelde in mijn jeugdtijd. :-)
          Grappig genoeg zijn ze geen broer en zus, hoewel velen dat wel denken. Beiden zijn wel weeskinderen. Tante Sidonia is de tante van Wiske, en beiden zijn door haar geadopteerd.
          Van Suske is bekend dat zijn voorouder Antigoon als achternaam had. Maar of Suske die achternaam ook deelt? Waar is de stamboom ook alweer? :-)
          Maar Tante Sidonia heeft wel een achternaam: Sidonia! :-) En als ze Suske en Wiske officieel heeft geadopteerd is dat waarschijnlijk ook hun achternaam.
          Verder, Jerom is een primitieve oermens die door een shamaan bovennatuurlijke krachten heeft gekregen. In een stamboom zou hij ergens bij de wortels van die boom moeten staan. Hij werd ingevroren en in de 17e eeuw ontdooit en daarna met een tijdmachine naar de hedendaagste tijd gebracht.
          En Lambik? Ook een achternaam. Lijkt ook bij de etiquette te horen die in deze stripserie is toegepast: alle volwassen personages worden kennelijk met de achternaam aangeduid. Je zou dan mogelijk kunnen denken dat Suske en Wiske dus ook achternamen zijn, maar dat betwijfel ik weer. Hoewel Wiske’s echte voornaam weer Louise is, dus Wiske kan haar achternaam zijn. Zoals Suske eigenlijk François heet en Suske dus zijn achternaam kan zijn.

          Tja, en dan kun je ook gaan nadenken over de stamboom van Kuifje… :-)

          Toch merk je vooral in de oudere strips dat de meeste hoofdpersonen maar erg weinig familieleden hebben en meestal ook geen ouders. Stambomen vinden bij stripfiguren is daarom al erg lastig en voor stripfanaten wel enorm interessant. Jammer dus als dergelijke stambomen niet gepubliceerd mogen worden door de fans.

            • Weet je zeker dat het koosnaampjes zijn en geen achternamen? :-) Want Louise verkorten naar Wiske? Of François naar Suske? Sowieso denk ik bij Suske eerder aan een koosnaam voor een zusje. :-)
              Maar mogelijk zit ik er bij Lambik en Sidonia ook naast en zijn ook hier voornamen gebruikt. Sidonia zou mogelijk ‘van Stiefrijke’ kunnen heten, omdat ze afstamt van Baron van Stiefrijke. Een soort stamboom is hier te vinden, maar kennelijk hebben zelfs de auteurs moeite met de complete stamboom. Mede ook omdat Jerom, Suske, Barabas en Lambik niet aan Sidonia of Wiske verwant zijn, is een stamboom samenstellen voor deze strip best lastig. :-) Zeker omdat Vandersteen in zijn testament bepaalde regels heeft vastgelegd betreffende de voortgang van deze strip. Zo mogen Lambik en Sidonia nooit een stel worden.
              Maar goed, op 29 augustus 2060 zijn de auteursrechten op deze strip dus vervallen. Toch? Ben benieuwd wat er daarna met de hoofdpersonen zal gebeuren, maar of ik het meemaak? Ik hoop van wel… Grappig genoeg merk ik dat er bij veel fans een behoefte is voor een duidelijke stamboom maar is deze knap lastig samen te stellen. En we kunnen het Vandersteen niet meer vragen…

              • Van iemand die zichzelf ‘Hiske’ noemt nemen we dat gewoon aan natuurlijk :)

                Er zijn wel meer van dat soort bizarre inkortingen Wim, denk aan Robert -> Bob, Richard -> Rick maar ook vergezochtere zoals Margareth -> Peggy en Daisy. Maar als je een beetje met klanken speelt dan kom je al een aardig eind en is het een stuk minder ver van Louise naar Wiske.

                (Overigens kom je van Margareth niet naar Daisy met klanken en moet je via de betekenis, beide kan je naar het Nederlands vertalen als een margrietje).

                • Zou Arnoud ooit verwacht hebben dat zijn blog het ooit over de stamboom van Suske en Wiske zouden hebben? :-)

                  Toch is een fictieve stamboom op juridisch gebied best interessant. De “persoonsgegevens”-factor is weg en het portretrecht ook. Je krijgt dus alleen het auteursrecht tegenover een verzameling van feiten. Want een stamboom van fictieve figuren is niet meer dan een verzameling feiten over een auteursrechtelijk beschermd werk. Je kunt misschien niet citeren, maar mag je wel een beschrijving geven van een boek of verhaal?
                  Ik denk dan even aan de Harry Potter-serie die betere familiebanden kent dan de Suske en Wiske strips. Kan de auteur tegenhouden dat anderen feiten noemen over het verhaal, zoals hoe de familiebanden lopen, wie met wie is gerelateerd en dus strict beperkt blijven tot feiten uit het boek? Mag je bijvoorbeeld wel beschrijven dat Harry Potter in het zevende boek zelf dood gaat? (Geen zorgen, hij wordt weer beter!) Of dat Ron en Hermione een stelletje worden?
                  Goed, een duidelijke context zou noodzakelijk zijn. Bij Suske en Wiske gaat het erom dat de hoofdpersonen eigenlijk niet of nauwelijks aan elkaar verwant zijn, en dat toon je in een stamboom. Bij Harry Potter is de context om te vertellen hoe de auteur de familie-relaties met elkaar heeft verwoven. Voor fans zou dit handig zijn om de verhalen beter te begrijpen (want is Professor Snipe nou wel of geen familie van Dumbledore?) En voor mensen die de boekenserie bespreken is het interessant om te zien hoe ver de auteur de hoofdpersonen heeft uitgewerkt.
                  Het is in ieder geval geen parodie maar meer een uitreksel. Een samenvatting van elementen uit het verhaal. Maar het werk zelf wordt er niet door verspreidt. Of misschien is het een soort recentie, om mee aan te geven hoe goed de hoofdpersonen zijn uitgewerkt?
                  Een stamboom als recentie van het verhaal, dat lijkt mij een goede context, nietwaar?

      • @Matthijs: De reacties zitten 10 niveaus diep en dan mag je niet meer op elkaar reageren van WordPress.

        Op feiten rust geen auteursrecht maar bij fictionele karakters kun je moeilijk spreken van feiten. Dat zijn verzinsels van de auteur. En een serie verzinsels bij elkaar is een creatief werk, oftewel die valt onder het auteursrecht. Een biografie van Wiske is dus in beginsel inbreukmakend, hoewel je waarschijnlijk wel een eind komt met citaatrecht.

    • Ja, een investering in tijd telt ook. Echter, voor het databankenrecht telt de investering in het vinden van de data NIET mee. Alleen de investering in het plaatsen van de data in de database, deze onderhouden, etcetera. Dus al die uren die je hebt besteed aan het zoeken van documenten, het kopiëren daarvan enzovoort zijn geen investering in de databank voor de databankenwet. Alleen het uiteindelijke intikken van de gegevens in je genealogie-applicatie of wat je ook gebruikt.

  4. Ik ken de regels een beetje en ken ook de regels die regionale archieven hanteren. Bij hen kan je alleen overlijdens vinden van meer dan 50 jaar terug, huwlijken van meer dan 75 jaar terug en geboortes meer dan 100 jaar terug. Een grappig verhaal daarbij was dat de ouders van mijn moeder nooit hun huwelijksdatum hebben gevierd. Niemand wist wanneer ze getrouwd waren. Omdat het meer dan 75 jaar terug was vond ik dat in het archief. En jawel 6 maanden voor de geboorte van mijn moeder waren ze getrouwd. Helaas was mijn moeder toen al overleden, maar die zou net als haar zus die nog wel leefde in een deuk hebben gelegen. Hun ouders waren dus bang voor iets waar later niemand mee zou zitten.

    Ik hou overigens een stamboom bij op achternaam. Dus een verre voorouder en daar alle kinderen van met die achternaam inclussief aangetrouwden. Die stamboom heb ik van mijn vader overgenoemen en rond 2000 op het internet gezet tot het laatste kind aan toe, met een geboortedatum in deze eeuw. Omdat de familienaam erg klein is ken ik ze alle 30 en iedereen vind het prima. Zij vinden het juist erg leuk om op die stamboom te staan. Gek is dat niet, mensen zetten ook advertenties in de kranten bij geboortes en huwelijken. We hebben door die stamboom ook een aantal reunien gevierd. Mijn regel is wel dat bij enig verzet ik info van de levenden er af haal. Dat is nog nooit gebeurd. Niet door een directeur die een tijdje in de gevangenis zat, niet door een homostel en ook niet door iemand die een hoge publieke functie heeft.
    Een keer heb ik er een familiefoto weggehaald omdat mijn schoonzuster daar niet leuk op stond. Nou dan niet. De rest op die foto vind het dus erg jammer dat hij niet meer op het internet staat.

    Zelf ben is dus een absolute amateur op dit gebied. Het probleem zit bij de ‘proffesionals’ die de archieven niet uit zijn te slaan. Zij doen het vaak voor meerdere families en dan is niet meer na te gaan of alle levenden er mee accoord gaan. Nadeel is dat zo’n stamboom veel minder spreekt bij de levenden,. Die zijn dan veel minder geïnteresseerd omdat ze niet op de stamboom te vinden zijn.

  5. Zelf gebruik ik Family Tree Builder en publiceer de stamboom op My Heritage. Het programma is zo ingesteld, dat nog levende personen niet zichtbaar zijn. In de stamboom zie je dan achternaam. Dus verder geen gegevens en ook geen foto’s. Alleen leden van mijn site kunnen deze personen vinden. Volgens voldoe ik hiermee aan de privacy wetgeving.

  6. Ik zou graag meer willen weten over publicaties. Vooral kaarten en fototsd van internet of uit archieven. Hoe weet men of iets te publiceren is. Ik kan niet de bedoeling zijn dat er meer onderzoek gaat in het uitzoeken wat mag nne niet mag dan in het stamboom onderzoek zelf. De meeste mensen zullen het gewoon proberen en dan zien we wel. Wat is trouwens de “straf”als je iets publiceert wat niet mag?
    L.Hoogteijling

  7. Beste,
    Je hanteert in je artikel de uitdrukking “maar dat staat niet in de wet”. Mag ik je er op wijzen dat je basis “mag je als genealoog gegevens publiceren van overledenen”, ook niet in de wet staat. Er staat in de wet dat je van de gepubliceerde personen een toelating moet hebben. De consequentie is dat je aan een dode geen toelating kunt vragen en dus mag je hem publiceren. In de praktijk komt dat allemaal op hetzelfde neer in het geval van een overleden persoon. Je merkt terecht op “mits je maar uitkijkt dat je niet (ook) gegevens over nog levende nabestaanden publiceert.” En daar wringt het schoentje bij alle genealogische programma’s, ook bij Geneanet, zij betrekken bij de publicatie nooit de partners.
    Groetjes,
    Ivo

    • Uiteraard staat er überhaupt niets letterlijk over genealogie in de wet.

      De wet biedt geen basis voor de vuistregels die ik in het artikel noem, zoals dat een geboortedatum minstens 100 jaar in het verleden moet liggen. Dat bedoel ik met “staat niet in de wet”.

      Ik begrijp niet wat je bedoelt met “je basis”. Basis voor wat? Ik beantwoord een vraag van een genealoog. Vragen hoeven niet in de wet te staan volgens mij.

      Het gaat er niet om dat je niets kunt vragen aan een overledene. Een overledene is geen natuurlijk persoon in de zin der wet, daarom geldt er voor diens persoonsgegevens geen eis een grondslag uit artikel 8 Wbp te hebben. Iemand die in coma ligt, kun je ook niets vragen. Toch mag je diens persoonsgegevens niet publiceren.

  8. Op GeneaNet trof ik tweemaal mijn persoonlijke gegevens en die van mijn kinderen aan. Tevens al mijn nog springlevende neven, nichten, achterneven en achternichten enz..
    De eerste persoon verwijderde ze pas nadat ik ook aan de organisatoren mijn probleem gemeld had.
    De leiding doet duidelijk niets aan preventie want onlangs zag ik weer onze gehele familie gepubliceerd.
    Aan de genealogie werkte ik gedurende meer dan vijftig jaar en bezocht hiervoor vele archieven in binnen- en buitenland.
    De copieerders schreven mijn werk van vijftig jaar in mogelijk in vijftig dagen over.

    • Jeannette, dat kan nog best lastig worden. Het antwoord vind je in het artikel van Arnoud over overleden personen. De lastigste voorwaarde is dat de fotograaf dus al 70 jaar lang dood moet zijn. Maar er zijn beperkingen op het auteursrecht: bijvoorbeeld als je over de foto schrijft en je niet meer van de foto publiceert dan strikt noodzakelijk voor je bespreking. In dat geval moet je ook nog wel voldoen aan de eisen van het portretrecht.

    • Het gaat om de fotograaf van de ansichten, die moet 70 jaar dood zijn. Als de auteursrechten bij een bedrijf liggen (en er dus geen (persoonlijke) maker bekend is, dan is het 70 jaar na publicatie. Daarnaast kan er wellicht ook nog uitzonderingen zijn als het auteursrecht in het buitenland ligt. Maar IANAL.

  9. Afgezien van het portretrecht, je mag (zonder verdere toestemming) publiceren als de fotograaf tenminste 70 jaar geleden is overleden. Dat een ansichtkaart 70 jaar oud is, is niet relevant (hoe weet je dat trouwens?). Juist oude opnamen kunnen zeer bijzonder zijn waar de maker zijn portie van mag verwachten. Vaak zijn die jongens te vinden via Stichting Anoniem. Succes!

    • Bastiaan; bedankt voor de link naar het artikel.
      Bert; in welk jaar een kaart gemaakt is kun je soms nagaan als de afgebeelde persoon ten tijde van de foto b.v. midden 40 is en je weet dat hij in 1910 op 60 jarige leeftijd is overleden. De kaart is moet dan rond 1895 gemaakt zijn.
      In dit geval is de fotograaf lastiger, laat hem om z’n jongst 20 zijn geweest, 80 jr. oud zijn geworden + 70 jaar = 2025.
      Dat wordt dus nog een heel gepuzzel!

  10. Toch deugt die Wet bescherming persoonsgegevens dan mijns inziens niet helemaal.
    De Burgerlijke Stand hanteert wel degelijk een grens van 100 jaar op geboorteaktes, maar dat is dan waarschijnlijk niet op een wet gebaseerd.
    Op wat dan wel? Algemeen fatsoen? Ongeschreven privacy-regels?
    Het hangt nu van het toeval af of je familiegegevens wel of niet op straat (internet) komen te liggen, worden je familiegegevens wel of niet slachtoffer van een genealoog? Toeval kan nooit de bedoeling van een wet zijn.
    Bovendien lijkt mij de bescherming van familiegegevens belangrijker dan de “lol” van de stamboomhobbyist.
    En zelfs de overledenen hebben recht op rust en privacy. Zeker 100 jaar wat mij betreft. Niemand hoeft te weten dat je grootvader 4 keer is gescheiden en daarna in de Waal gesprongen. De Burgerlijke Stand heeft helemaal gelijk.

    • Bron: CBP http://www.mijnprivacy.nl
      ‘Ja, de persoonsgegevens van uw overleden grootouders mogen op een website voor genealogie (stamboomonderzoek) staan. De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) is namelijk niet van toepassing op overleden personen.

      Geen bezwaar op grond Wbp
      Een persoonsgegeven is een gegeven over iemand die nog in leven is. U kunt daarom op grond van de Wbp geen bezwaar maken tegen het publiceren van een stamboom van overledenen op internet.

      Uitzondering: erfelijke ziekten
      Als de persoonsgegevens van een overledene echter ook betrekking hebben op een nabestaande, kan de Wbp wel van toepassing zijn. In sommige stambomen staan namelijk zelfs de ziekten vermeld waaraan mensen zijn overleden. Gaat het om erfelijke ziekten, dan kan deze informatie ook van toepassing zijn op nabestaanden en dus een persoonsgegeven zijn.

      In zo’n geval is de Wbp wel van toepassing. De genealoog mag dan alleen gegevens publiceren die ook betrekking hebben op levende personen als zij daarvoor toestemming hebben gegeven.

      Zijn gegevens van uw overleden familieleden ook van toepassing op u, dan kunt u de genealoog vragen deze te verwijderen.’
      ——–
      Tot slot is het uw recht er een persoonlijke mening op na te houden t.a.v. de privacy en rust van overledenen. Dat geldt ook voor die mensen die, met grote zorgvuldigheid en binnen de wetten die hiervoor zijn, hun familiegeschiedenis in kaart willen brengen.

    • De opbenbaarheid van de registers van de Burgerlijke Stand wordt geregeld in Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, daar staan in artikel 17a lid 2 de termijnen genoemd: voor geboorteaktes 100 jaar, voor huwelijkaktes 75 jaar en voor overlijdensaktes 50 jaar. Overigens kan men in het tweede jaar nadat een persoon is overleden bij het CBG een uittreksel van de persoonslijst van de Basisregistratie Personen (“bevolkingsregister”) worden opgevraagd, zie http://www.cbg.nl/index.php/150?id=150 Daar staan personalia op als namen, geboortedatum/plaats, overlijdensdatum/plaats huwelijken maar niet de adressen.
      Zoals hierboven al staat gelden voor publiceren andere regels. Overleden personen hebben geen privacy meer die beschermd moet worden, gegevens over overleden personen mogen dus gewoon gepubliceerd worden.

  11. Privacy op een Genealogie website is altijd een punt van discussie. Als een site voldoet aan de richtsnoer persoonsgegevens ( http://www.cbpweb.nl/downloads_rs/rs_20071211_persoonsgegevens_op_internet_definitief.pdf ) op internet uit gegeven door het College bescherming persoonsgegevens en er inlog op is het dus geen openbare site is, is bladzijde 12, artikel 7.1 van toepassing, en geldt dus de WBP niet!! Of lees ik dit artikel fout?

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS