Blogdialoog: Een goede markt voor digitale downloads (Toekomst van auteursrecht)

| AE 2215 | Intellectuele rechten | 93 reacties

dvd-five-euro-counterfeit.jpgAuteursrechtenblog Futureofcopyright en ik gaan de komende tijd in dialoog over de toekomst van het auteursrecht. Elke zaterdag vind je hier of bij Future of Copyright een nieuwe post in de serie. We reageren op elkaars stellingen en hopen met een inhoudelijke discussie verder te komen in complexe auteursrechtelijke vraagstukken.

Deze week de reactie van Future of Copyright op mijn post Laat de maatschappij beslissen:

Ha, dat gaat goed. We hebben allebei één post geplaatst en de stellingen zijn ingenomen. De maker versus de massa. Het leuke van deze discussie is dat we eigenlijk hetzelfde willen. Commenters (dank voor jullie waardevolle bijdragen), Arnoud en wij willen allemaal een online omgeving met een goed, ruim en makkelijk toegankelijk aanbod aan mooie films, games, e-boeken, journalistiek, muziek en ga zo maar door. En daar willen we best voor betalen.

Het grote verschil zit in ieders geduld en de route die we kiezen naar het eindstation.

Lees verder bij Future of Copyright. En reageer dan ook alsjeblieft (hier of daar) want jullie comments zijn absoluut zeer waardevol.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. In tegen stelling dat wat er geschreven is zijn de auteursrechten wel degelijk een zeer groot probleem, zolang deze in stand gehouden worden zoals ze nu zijn worden normale mensen een poot uitgedraaid. De huidige vorm van de auteursrecht is alleen maar nog ik ik ik ik als rechten hebbende geworden en dan ook nog eens voor meer dan 50 jaar oplopend tot 70 jaar. Dit systeem is bedoeld om er voor te zorgen dat grote ondernemingen alleen maar meer geld verdienen dit systeem dient te doorbroken te worden.

    Mijn voorstel in de auteursrecht zal het volgende zijn: Je krijgt auteursrecht voor 3 jaar maar dit is oplopend als je het volgende doet. Let op bedrijven/handelaren vallen gewoon onder het normale prijzen zij kunnen geen gebruik maken van de particulieren prijzen of zelfs de auteursrecht die dan voor particulier bestaat. Prijzen voor muziek en Films e.d. hoe lager de prijs des te langer de auteursrechten je heb, oplopend tot de normale jaren. Doen zij dit niet dan vervalt na 3 jaar de auteursrecht en mogen particulieren voor eigen gebruik kopi?ren en uploaden/downloaden aangezien het auteursrechten vrij is voor particulieren. Nu voor software en degelijke, software krijgt ook maar 3 jaar auteursrecht maar dit is uit te breiden door software als volgt te laten verkopen alles onder de 75 euro heeft automatisch de normale jaren, alles wat daar boven zit is 3 jaar.

    Wat krijgen de bedrijven terug voor dit alles wel als iemand betrapt wordt op illegale spullen dan dienen zij de een boete te betalen die gebaseerd is op inkomen dit zal dan iedereen even hard treffen. De boete wordt verdeelt over de recht hebbende.

    Een tak zal opgezet moeten worden die alles indexeert en beschikbaar stelt aan alle mensen bedrijven bij aanbieding moeten zelf hun spullen aanmelden doen ze dit te laat dan hebben hun een verkorte auteursrecht. Deze tak valt onder WOB en dient ook verantwoording af te leggen.

  2. Als enige probleem met het huidige auteursrecht zou zijn dat de industrie traag op nieuwe ontwikkelingen reageert, dan zou ik het eens kunnen zijn met het betoog van FoC. Maar ik zie toch meer problemen, die toch vrij fundamenteel van aard zijn.

    • Om maar gelijk te beginnen: Het huidige auteursrecht nodigt conservatisme uit, omdat nieuwe ontwikkelingen niet altijd dezelfde inkomsten per exemplaar opleveren als de traditionele exemplaren. Een film op TV levert bijvoorbeeld niet zoveel op als een film in de BIOS, dus was de filmindustrie tegen TV, en later tegen betaal-TV. Het blijkt echter altijd mogelijk de inkomsten van de amusementsindustrie weer op peil te brengen. Ook met digitale downloads, ook zal een digitale download altijd goedkoper blijven dan een glimmend schijfje.
    • Kern van de zaak blijft dat een initiatief alleen opgezet kan worden na instemming van een groot aantal rechthebbenden. Nieuwe ontwikkelingen ontstaan op zolder. Napster is ontstaan door een tiener die het beu was om via CD-branden muziek met zijn vrienden uit te wisselen. Het is niet doenlijk vooraf al die contractonderhandelingen te doen, zeker niet voor een priv?persoon die moet opboksen tegen multinationals die hun CD-fabriek waardeloos zien worden.
    • Het huidige auteursrecht blokkeert het voortborduren op een bestaand werk. Waar uit het sprookjesboek van de gebroeders Grimm veelvuldig nieuwe creaties ontstaan (kijk morgen om 18 uur maar eens naar Ketnet), gebeurt dat niet voor nieuwere werken waarop nog auteursrecht zit. Heel af en toe wordt er eens een boek verfilmd.
    • In het huidige model worden consumenten niet of zeer beperkt beschermd tegen “terreur” van de amusementsindustrie. Denk aan DRM dat hen op technische wijze plagen of pagina’s lange EULA’s die hen op juridische wijze al hun consumentenrechten afnemen.
    • De vele maffiastichtingen die we in Nederland kennen voor inning van allerlei rechten zijn een direct gevolg van allerlei pogingen iets dat krom is recht te praten. Mensen ergeren zich kapot aan de maatschappelijke misstanden die hier onstaan zijn.
    • De huidige auteurswetten zijn patchwerk. Zo werd de auteurswet aangepast om een tijdelijke kopie van een computerprogramma in het computergeheugen toe te staan, een paar jaar later werd weer een nieuw artikel toegevoegd omdat het internet opkwam en tijdelijke kopie?n ontstonden van van alles en nog wat.
    • Wellicht het allerbelangrijkste: Bij het huidige auteursrecht is juist de handhaving een knelpunt. Aan de ene kant onstaan er problemen aan de kant van de opsporing (privacyinbreuk), aan de andere kant is de 6 maanden celstraf die de huidige auteurswet oplegt een middel dat niemand wil toepassen.

    Het is ironisch dat FoC een voorbeeld aanhaalt dat juist een voorbeeld is dat een aantal van deze gebreken op pijnlijke wijze toont: * Digitale alternatieven stikken van de DRM. De EULA’s zijn daar nog erger dan hier. * Er wordt daar ondanks een downloadverbod nog altijd vrolijk doorgedownload. Logisch ook, je bent goed geschift als je een computerspel legaal aanschaft dat je maar 3 keer mag installeren en je Windows-installatie daarnaast van malware voorziet. * Wat betreft handhaving geldt dat die er er net als hier nauwelijks is, behalve een aantal personen dat uitgekozen is om als voorbeeld voor anderen te dienen. Tegen deze priv?personen zijn schadeclaims toegewezen tot honderden miljoenen euro’s. * Tot mijn grote verdriet wordt het voortborduren op een bestaand werk daar vaak op absurde wijze afgestraft. Er zijn voorbeelden bekend van scholen die schadeclaims moesten betalen omdat de leerlingen tekeningen hadden gemaakt van Disney-figuren.

    Vanwege dit alles (en meer) kan niet volstaan worden met alleen het in de lucht helpen van wat digitale downloaddiensten. Er is een oordeel nodig, en dat luidt dat het dringend tijd wordt voor een hervorming van het auteursrecht. Een hervorming die zeker recht doet aan de auteurs, maar ook aan de maatschappij, waarvoor het auteursrecht uiteindelijk bedoeld is.

  3. Zal mijn commentaar ook hier geven:

    Discussi?ren met juristen die niet in staat blijken het bestaande auteursrechtsysteem op een juiste manier te beschrijven is echt heel moeilijk. De onvrede is niet alleen de krampachtige – en zelfs ronduit wederrechtelijke – houding van een aantal grote rechthebbenden. De onvrede zit ‘m ook in juristen die er niet in slagen het auteursrecht in digitaal tijdperk te beschrijven zoals het is.

  4. @Arnoud,

    Zo makkelijk kom je er niet af. Jij en collega’s van jou voeren diverse zaken waarin jullie onjuiste / onvolledige uitgangspunten innemen. Dat zijn kunstfouten. Aansprakelijkheidstechnisch is dat problematisch voor jou en je collega’s. Dat verkleint de kans op succes en vertroebelt het publieke debat.

  5. Ik verneem graag van jdk waar hij gaat bloggen, en wel enkel ‘juiste’ standpunten gaat verdedigen 😀

    Having said that, als er 1 markt is waar ’t auteursrecht niet werkt is het de Amerikaanse wel. Iemand schrijft 1 keer het liedje ‘jingle bells’, en de eerste 100 jaar mag dat alleen gebruikt worden als er licentiegelden betaald worden. Hierdoor wordt de originele auteur helemaal niet aangespoord weer een volgend nummer op de markt te brengen, immers hij is zeker van zijn inkomsten. Een beter model zou zijn om de eerste 2 jaar wel volledige licentiegelden te laten innen, en dit in de 5 jaar erna af te bouwen.

    Daarnaast blijft de MPAA dagelijks heel veel brieven versturen, dus kennelijk zijn die legale alternatieven toch niet zo populair als men wil doen voorkomen. De reden hierachter weet ik niet, maar ik gok dat DRM een heel belangrijke in deze is.

    Wat veel platenmaatschappijen je willen doen geloven is dat ze geen winst meer kunnen maken doordat eindgebruikers zo af en toe wat up- en downloaden. Iedereen weet dat de echte inkomsten uit concerten komen, en de beleving van een concert is niet te downloaden. Dus tot in hoeverre dat argument nog relevant is zou ik ook niet weten.

  6. @Freeaqingme(#7):

    Hierdoor wordt de originele auteur helemaal niet aangespoord weer een volgend nummer op de markt te brengen, immers hij is zeker van zijn inkomsten.
    Maar die persoon had jingle bells anders wellicht helemaal niet geschreven of uitgegeven. Dat hem gedurende een bepaalde periode een monopolie is gegeven is slechts het nakomen van de oorspronkelijke “afspraak” die aan de creatie is voorafgegaan. (Over de lengte van het auteursrecht valt natuurlijk te discussi?ren en de Amerikaanse verlenging van het auteursrecht voor reeds bestaande werken is in mijn ogen volstrekt onverdedigbaar.)

    In ieder geval zie ik niet hoe je voorbeeld aantoont dat het auteursrecht niet werkt voor de Amerikaanse markt. Ik heb eerder de indruk dat in de VS bijzonder veel werken worden gecre?erd die over de gehele wereld gretig aftrek vinden.

  7. De VS toont juist aan een downloadverbod niet loont; rechtzaken kosten daar meer dan ze opleveren. Het thuiskopie recht is juist ingevoerd omdat een dergelijke maatschappelijk onwenselijk is. FoC heeft geet daar hoop als oplossing voor de krampachtige houding van een aantal grotere rechthebbende. “Als het thuiskopie recht maar wordt afgeschaft dan komt het allemaal vanzelf goed”. Daarmee ga je alleen van de wal in de sloot. Het thuiskopie recht is er juist om dit maatschappelijk ongewenste gedrag te verhinderen.

    Ik ben met Dani?l eens dat de kern van het probleem is dat rechthebbende zo’n sterke rechtspositie hebben. De oplossing ligt hem dan niet om deze rechtspositie te versterken door een download verbod in te voeren, vervolging van burgers makkelijker te maken en vervolgens de goede hoop hebben dat het dan wel goed zal komen. Amerikaanse toestanden willen we nu juist niet.

  8. Om op deze lijn verder te gaan: ik ben het volledig met FoC eens dat een door de overheid opgelegd businessmodel in de weg zal staan aan het ontstaan van nieuwe businessmodellen.

    En nee, het verbodsmodel is geen opgelegd businessmodel maar is nu juist de basis waarop nieuwe businessmodellen kunnen ontstaan. Haal je het exclusieve recht weg, dan is er niets meer om over te onderhandelen en is geen enkel model meer levensvatbaar waarin de creatie van nieuwe werken wordt gestimuleerd (uitgezonderd de creatie van pulpwerken, de creatie van zeer tijdsgebonden werken als nieuwsberichten en de creatie van werken die om technische redenen niet eenvoudig of niet goed kunnen worden gekopieerd, bijv. schilderijen). Vervang je het exclusieve recht door dwanglicenties tegen een billijke vergoeding, dan zit je aan dat model vast.

  9. Vanwege enkele uitgangspunten: * Ethische eerlijkheid * Creatieve uitnodigendheid * Handhaafbaarheid

    … kan de huidige auteursrechtcrisis niet opgelost worden door legale sites te introduceren.

    Vergelijk het met een wegennet waar tol wordt toegepast: We moeten opnieuw bepalen waar in het systeem de tolpoortjes komen. Dat kan niet op iedere straathoek zijn, als je wegennet zo ontwikkelt dat er op iedere straathoek een agent moet staan om te zorgen dat het tolsysteem goed functioneert, dan heb je een niet langer handhaafbaar systeem.

    In het huidige auteursrechtensysteem moet er achter iedere computer een agent staan om te zorgen dat er geen auteursrechten geschonden worden. Dat is een heilloze weg.

    Het auteursrecht heeft een lange ontwikkeling gehad: We begonnen met de auteurswet 1817, toen die van 1881 en toe die van 1912. Ik raak er hoe langer hoe stelliger van overtuigd dat we een auteurswet V4 nodig hebben.

    Binnen zo’n nieuw systeem willen we dan dat de rechten gerespecteerd worden en mensen massaal gebruik maken van legale sites. Als we het systeem goed opgezet hebben, dan kunnen we dat systeem ook op een eenvoudige manier handhaven.

  10. @Arnoud:

    Vroegah legde iedereen een eigen weggetje aan, en mocht daar tol op heffen. Nu zijn alle wegen met elkaar verbonden, is dat individueel tolheffen (of toegang weigeren) dan nog wel gepast?
    Goede vergelijking. Laten we er eens beter naar kijken.

    We willen wel dat de overheid (als enige) wegen aanlegt. (Leg je zelf een weg aan, dan mag je daar nog steeds tol op heffen, vermoed ik.)

    We willen volgens mij niet dat de overheid als enige nieuwe werken maakt en/of subsidieert. Ik wil dat in ieder geval niet.

    Er zijn trouwens ook voorstanders voor het opnieuw invoeren van vrije markt wegen, waar dan op ??n of andere manier tol op zal worden geheven.

    Ok, wie is er hier voor het monopoliseren door de overheid van de productie van nieuwe werken als boeken, muziek en films? Hoeveel vingers zie ik daar?

  11. Als we deze analogie doorzetten, dan zeg ik dat de overheid moet stimuleren dat private partijen wegen aanleggen (=creatieve werken maken) en toestaan dat er tol geheven wordt (licentiegeld gevraagd wordt). Er komt echter wel een verplichting om mensen over je weg te laten rijden (dwanglicentie). Ook is er een toezichthoudend orgaan dat ingrijpt als de toltarieven te hoog zijn (onbillijk).

    Hoe vertalen we dat naar de Napsters en Kazaas? Die doen iets dat dit model verstoort. Hm, misschien een bus? Zij laten vele mensen ineens gratis over de tolweg rijden. De wegenbouwers reageren daarop door bussen te verbieden (rechtszaken, sluiting van de site). Ik keur dat af; een bus is een slim, effici?nt en milieuvriendelijk alternatief en moet dus worden gestimuleerd door de overheid. Daarom die verplichting van laten rijden. Wel zal het toltarief moeten worden bijgesteld voor bussen ten opzichte van auto’s.

    Of het tarief bij x passagiers dan x keer het autotarief moet zijn, betwijfel ik. Dat zou de bus de das omdoen, immers er is dan geen prikkel meer om dat alternatief te nemen. Ook stimuleert het niet dat er op de bustechnologie doorontwikkeld wordt.

  12. Arnoud, ik weet niet of het je bedoeling was, maar wat je hier opschrijft is daadwerkelijk de praktijk geweest in Itali?: Het autosnelwegennetwerk is op die manier aangelegd. De overheid, zwaar getroffen door de Tweede Wereldoorlog, zat met de problematiek een autosnelwegennetwerk aan te leggen met beperkte middelen.

    Private partijen konden toen een voorstel indienen een autosnelweg aan te leggen. Zij moesten de weg aanleggen en het eigendom daarvan overdragen aan de regio-overhe(i)d(en) van de regio’s waardoor de weg liep. In ruil daarvoor mochten zij tientallen jaren lang tol heffen.

    Sommige van deze overeenkomsten lopen nog steeds. Op wegen waar deze zijn afgelopen hebben de meeste overheden besloten de tol te handhaven, maar met name in Zuid-Itali? besloot men de tolhokjes af te breken.

  13. Ik geef aan waarom de vergelijking niet opgaat zodra je er beter naar kijkt. Het aanleggen van nieuwe wegen (uitstekend als de overheid daar een monopolie op heeft) is onvergelijkbaar met het cre?ren van nieuwe werken (waar we zeker geen overheidsmonopolie op willen hebben).

    Het heeft dus niet zoveel zin om uit de onwenselijkheid van tolpoortjes op wegen te concluderen dat klassieke auteursrechten uit de tijd zijn.

  14. Oh wacht, ik typte mijn reactie voordat jij een edit deed en je retorische vraag op ’t einde erbij zette. Nou ja, in mijn reactie staat hoe ik de analogie zie: we willen de marktpartijen stimuleren om iets te doen, geven ze een recht om daar geld mee te verdienen maar dat mag niet ten koste gaan van maatschappelijke of technologische innovatie. Wat het huidige auteursrecht dus wel gaat.

  15. Het heeft dus niet zoveel zin om uit de onwenselijkheid van tolpoortjes op wegen te concluderen dat klassieke auteursrechten uit de tijd zijn.

    Ho even, dat deed ik niet. Ik maakte de analogie voor de handhaving. We hebben daar wel degelijk een probleem met de auteursrechten zitten.

    D?t handhavingsprobleem is ook waarom privacyschendende technieken als Deep Packet Inspection worden voorgesteld. Maar ook het automatiseren van de politieagent is een heiloze weg, iedereen kan inzien dat door technologische innovatie het inspecteren van het verkeer zal worden gepareerd.

  16. @Arnoud: In jouw wegenanalogie moet de overheid al vrij ingewikkelde beslissingen nemen ten aanzien van de tariefstelling.

    De markt voor creatieve werken is v??l minder homogeen dan de markt voor het berijden van wegen. Om wettelijk opgelegde tarieven goed te laten werken zouden ontzettend ingewikkelde beslissingen moeten worden genomen. Het is veel eenvoudiger en effici?nter om zoiets aan de vrije markt over te laten. Dat heeft wellicht bepaalde nadelen: misschien zullen sommige werken niet in formaat XYZ beschikbaar komen, bijvoorbeeld, maar ik zie nog steeds niet in waarom dat een groot probleem zou zijn. (En uiteindelijk gaat ook jouw plan er niet voor zorgen dat nieuwe games niet exclusief voor bijv. de Xbox360 uitkomen maar ook voor de Wii, PS3, PC, etc.)

  17. @Dani?l: Ik denk niet dat Arnoud’s voorstelling zonder handhaving kan. Sterker nog, voor een goede bepaling van de billijke vergoeding zou het wel eens nodig kunnen zijn om alle downloads te monitoren.

    Niet handhaven zal in ieder geval leiden tot filesharingsnetwerken waarop alles gratis is uit te wisselen en waarvoor geen vergoeding wordt afgedragen.

  18. Over het vaststellen van die billijke vergoeding zit ik ook nog te dubben. Maar op zich is dat geen ramp, de huidige auteurswet heeft eeuwen nodig gehad om tot zijn huidige vorm te komen, dus het is denk ik veel gevraagd om Arnoud of mij direct de Auteurswet 2012 te laten opschrijven. Het idee de auteur geen beslisrecht maar wel vergoeding te geven over distributie via een betaald medium lijkt mij wel degelijk iets dat de goede kant op denkt, ik denk dat het nuttig is om daar verder over te brainstormen.

    Ik doe nog een duit in het zakje:

    In eerdere berichten heb al eens geopperd de zaak om te draaien: Eerst wordt een werk gebruikt, en dan kan de rechthebbende pas aankloppen om betaald te worden. Je kunnen denken om een verplichting in te voeren daar een registratie van te maken zodat achteraf vrij eenvoudig een verdeelsleutel voor de opbrengsten gemaakt kan worden.

    Voor de bepaling van die billijke vergoeding lijkt mij onderhandelingen tussen gebruiker en auteur de primaire methode, en als die er niet uitkomen dan zou je kunnen denken aan een onafhankelijke scheidsrechter. Dat zou een overheidsinstantie kunnen zijn, maar wellicht kunnen we iets bedenken dat ook op de vrije markt zonder overheidsbemoeienis zou werken.

    Als je zover bent, dan zou je zelfs de gebruikers van filesharingnetwerken op die manier rekeningen kunnen sturen. Immers, het is bekend welke werken een bepaald IP-adres aanbiedt. Op een bepaald moment klopt gewoon de rechthebbende aan die betaald wil worden en vraagt de registratie op. Kan die niet aangeleverd worden? Dan gewoon een boete.

    Voor het uitdelen van die boeten is zouden we dan, net als we in het verkeer op kenteken bekeuren, op IP-adres kunnen bekeuren. Degene die verantwoordelijk is voor dat IP betaalt. Een internetaanbieder regelt de zaakjes dan maar zelf verder met zijn klanten, net zoals je als je iemand anders je auto hebt laten gebruiken je bij die persoon je snelheidsboete moet zien te verhalen.

    Wat zouden de gevolgen van dit idee zijn? Wat ik me kan bedenken: * Je kan in je eentje een idee beginnen zonder eerst contracten af te sluiten. * Op den duur komen de rechthebbende naar je toe en zal moeten blijken of je winstgevend kan draaien. * Op dezelfde manier zou je ook vrijelijk op een werk kunnen voortborduren. Als je nieuwe werk commercieel succes heeft, zit het er wel in dat je op den duur geld afdraagt aan de auteur van het oorspronkelijk werk. Dat is een verbetering ten opzichte van eerst rechten kopen en dan moeten hopen dat je nieuwe werk succes heeft. * Wat nu “illegaal” is, is dan legaal, maar het gebruik zou sterk afnemen, omdat als je een film via een sharenetwerk deelt, je weet dat op een gegeven moment de rechthebbende zijn geld komt halen. * Handhaven zou redelijk effici?nt kunnen zonder grote privacyinbreuken.

  19. Zoals ik al eerder op een andere site gepost heb, van hulu.com: “Hulu is committed to making its content available worldwide. To do so, we must work through a number of legal and business issues, including obtaining international streaming rights. Know that we are working to make this happen and will continue to do so. Given the international background of the Hulu team, we have both a professional and personal interest in bringing Hulu to a global audience.”

    Hulu moet de content-eigenaren zo ver krijgen dat ze wereldwijd mogen streamen. Dan kun je wel zeggen dat het zo moeilijk ligt in Europa. Maar de content-eigenaar bepaalt toch? Op zich hoef je toch helemaal niks met de Buma’s,Brein-en,etc. van Europa van doen te hebben? Steam werkt ook al vrolijk wereldwijd. Ja, je krijgt problemen omdat TV-series op dit moment ook aan de kabelaars verkocht worden. Maar dat is toch niet mijn probleem?

    FoC plaatst het probleem in Europa. Ja, een en dezelfde regelgeving maakt alles misschien wel makkelijker. Maar over het algemeen is men het in Europa wel eens over de basis van auteursrechten (allerlei conventies). Ook al kennen sommige landen uitzonderingen (downloaden in Nederland, niet-commercieel in Spanje). Maar uiteindelijk gaat het om de maker, aanbieder en consument. Iets wat dus bij Steam gewoon goed werkt (hoewel daar ook strikte DRM content aangeboden wordt).

    Ja, ik maak nu flink gebruik van het mogen downloaden van media. Maar wanneer ik geld verdien wil ik best betalen voor Amerikaanse TV series (niet dat ik dan nog tijd heb…).

  20. @Piet, #23

    (En uiteindelijk gaat ook jouw plan er niet voor zorgen dat nieuwe games niet exclusief voor bijv. de Xbox360 uitkomen maar ook voor de Wii, PS3, PC, etc.)

    Die vergelijking snijdt geen hout want dat zijn verschillende platformen. Het is dus geen kwestie van een kopie trekken van een Xbox applicatie en vrolijk draaien maar op een PS3.

    Je mag een uitgever van mij best dwingen om een Xbox applicatie beschikbaar te stellen op alle op de Xbox bruikbare media, maar je kunt de maker niet verplichten om een Xbox applicatie nog eens te herschrijven zodat hij daarna ook functioneert op een PS3.

  21. Als de overheid de partij moet zijn die creatieve creaties moet gaan betalen uit belastingen waarom doen we dat dan niet meteen bij alles. Waarom zou de overheid ook niet meteen ons voedsel en onze drank betalen en onze huizen en reizen en dergelijke.

    En hoe gaat bijvoorbeeld een partij de overheid beslissing nemen over hele dure creatieve producten als films of top games. Wie gaat er nog films van honderd miljoen dollar of meer financieren? De US overheid?

    Het blijkt dat juist de plek waar DRM sterk is (Console games en on line multiplayer games) heel veel geld wordt omgezet en dat daar dan ook veel creatieve kwaliteit in gestoken wordt wat steeds betere producten oplevert en dat de kwaliteit van bijvoorbeeld muziek steeds meer verarmt.

  22. Met alle respect (en applaus voor het ploinken van jdk), ik denk dat “de markt” waar je het over hebt veel te breed is om in enkele simpele regels te kunnen vatten. Wetgeving hobbelt altijd achter de feiten aan.

    Aanstormende createurs (auteurs, muzikanten, spelmakers etc.) willen vooral een publiek, willen gezien worden. Elk slot is te kraken, elk digitaal product is te kopi?ren. Daar helpt geen BREIN en geen Buma/Stemra tegen. Deep packet inspection is een alziende politieagent op elk IP-adres, dat lijkt me absoluut ongewenst.

    Hoe houd je een inkomen over aan een product dat gratis verkrijgbaar is zodra het wordt vertoond? Componist Marco Raaphorst vindt het prima dat zijn muziek wordt gekopi?erd, het brengt hem naamsbekendheid en nieuwe opdrachten.

    BUMA zorgt dat componist X een paar cent krijgt als zijn liedje in Japan op de radio komt. BUMA vraagt daar contributie voor, heeft miljoenen op de bank.

    Wie is voordeliger uit? Zolang Raaphorst’s publiek binnen Nederland blijft is hij beter af. Maar als hij internationaal doorbreekt heeft hij heus wel wat aan BUMA.

    Als een distributeur toegevoegde waarde heeft, dan mag dat ook wel wat kosten. Ik weet schrijvers die een boek schreven en lieten drukken, maar er nu nog een paar pallets van op zolder hebben staan.

    Maar platenmaatschappijen en uitgeverijen brengen liever tinnef die verkoopt dan kwaliteit van een onbekende. Met internet kun je die barri?re doorbreken.

    Ik ben vooral benieuwd naar de nieuwe verdienmodellen.

  23. @Mattie(#28):

    Die vergelijking snijdt geen hout want dat zijn verschillende platformen.
    Oh? Zijn bioscoop, DVD, internet, iPod dan geen verschillende platformen?

    Dat het voorstel van Arnoud er niet voor gaat zorgen dat nieuwe games niet exclusief voor de Xbox360 uitkomen maar ook voor Wii, PS3, PC, dat is precies wat ik schreef. Ik zie werkelijk geen reden waarom alles wat op DVD verschijnt w?l moet kunnen worden gedownload naar mijn iPod of wat dan ook, maar games die voor de Xbox verschijnen niet ook hoeven te verschijnen voor de Wii of iPhone.

    De beweerdelijke maatschappelijke noodzaak dat alles overal en op alle manieren beschikbaar moet zijn geldt toch net zo goed voor games?

    Of gaat het meer om: wat wij gratis kunnen kopi?ren, dat willen wij ook kopi?ren en wij willen niet dat iemand ons dat gaat beletten; wij zijn kinderen in een snoepwinkel en dat willen wij voor altijd blijven.

    @hAl: de spijker op zijn kop.

  24. De beweerdelijke maatschappelijke noodzaak dat alles overal en op alle manieren beschikbaar moet zijn geldt toch net zo goed voor games?

    Je mist het punt. Ja, ik wil graag dat als een xbox met DVD-speler is uitgerust en met een harddisk en een USB-poort etc. dat die game die speciaal ontwikkeld is om op de hardware van de Xbox te functioneren dan ook in al die vormen verkrijgbaar is of dat ik ze zelf ongestoord (onbelemmerd door DRM o.d.) kan overzetten naar mijn favoriete medium.

    Maar ik kan van niemand eisen dat hij een game (of ander stuk software) wat specifiek voor hardware type A is ontwikkeld, ook nog eens herschrijft voor een heel ander hardware platform B.

    Of om in jouw bewoordingen te blijven: een film op DVD uitgeven betekent dat je (het gebruiksrecht van) de film aan de consument wilt verkopen. Als je dat niet van plan bent, betekent dat nog niet dat je de film dan ook niet voor puur bioscoopgebruik zou mogen produceren. En als je de film voor bioscoop-only uitbrengt en dus niet op DVD of een ander consumentenplatform, dan is dat jouw keuze. Dan heb ik als consument verder niets te eisen en koop gewoon een bioscoopkaartje als ik de film wil zien.

    Maar als je het gebruiksrecht voor een film aan iemand verkoopt, dan moet je ook toestaan dat de koper er ook in de toekomst gebruik van kan blijven maken. Daarom zijn alle vormen van kopieerbeveiliging in mijn ogen gewoon een belemmering van mijn gebruiksrecht. En de enige reden waarom de amusementsindustrie met die belemmering wegkomt is omdat ze een monopolie hebben op ieder muzieknummer, film of wat dan ook. Ik heb als consument geen keus maar ben tot jouw als leverancier veroordeeld en jij kunt niet worden aangepakt uit hoofde van de mededingingswet omdat je je kunt beroepen op het auteursrecht. Zo is het nu toch of niet?

  25. Of gaat het meer om: wat wij gratis kunnen kopi?ren, dat willen wij ook kopi?ren en wij willen niet dat iemand ons dat gaat beletten; wij zijn kinderen in een snoepwinkel en dat willen wij voor altijd blijven.

    Dat is een aanname die je nu al een aantal keren hebt gedaan en die ook de amusementsindustrie altijd weer ventileert, maar ik heb nog nooit een onderzoek gezien waarin dat wordt aangetoond. Er wordt gratis gedownload ja. En in sommige landen is dat zelfs illegaal ja. Maar om nou te stellen dat men daarom niet bereid zou zijn om te betalen is een conclusie die nergens op gebaseerd is.

    Volgens mij zou die uitspraak zo geformuleerd moeten worden: “Als de industrie ons niet geeft wat wij willen, namelijk: het mogelijk maken te kopen via internet, op een makkelijke manier, tegen redelijke tarieven en zonder kunstmatig instand gehouden geografische belemmeringen, dan gaan we wel op zoek naar een partij waar we wel kunnen downloaden wat we willen hebben. En dat aanbod is er nog volop gratis ook. En als iemand meent dat hij ons dat kan beletten, dan heeft hij het mis want wij zijn veel inventiever in het omzeilen van alle beveiligings- en opsporingsmethoden dan die amusementsboeren zijn in het bedenken ervan en bovendien is dat nog een leuke hobby ook.”

  26. @Mattie(#32):

    Of om in jouw bewoordingen te blijven: een film op DVD uitgeven betekent dat je (het gebruiksrecht van) de film aan de consument wilt verkopen. Als je dat niet van plan bent, betekent dat nog niet dat je de film dan ook niet voor puur bioscoopgebruik zou mogen produceren. En als je de film voor bioscoop-only uitbrengt en dus niet op DVD of een ander consumentenplatform, dan is dat jouw keuze. Dan heb ik als consument verder niets te eisen en koop gewoon een bioscoopkaartje als ik de film wil zien.
    Aha?

    Wel, Arnoud denkt hier volgens mij heel anders over. Die wil die film niet alleen ook op DVD, maar ook via internet kunnen downloaden.

  27. Wel, Arnoud denkt hier volgens mij heel anders over. Die wil die film niet alleen ook op DVD, maar ook via internet kunnen downloaden.

    Ik zou het op prijs stellen als je me geen stellingen meer in de mond legt die ik niet heb ingenomen. Ik zie je iets te vaak stromannen opzetten over mijn argumenten.

    Het is technisch vele malen complexer om een Xbox-film naar de PC of zeg de Wii over te zetten, dan om een film op DVD uit te brengen. Vanwege die technische complexiteit kun je niet eisen dat de Xbox-ontwikkelaar een PC-versie maakt. Dat heb ik dan ook nooit beweerd.

    Ik zie echter niet in waarom je van een DVD-filmverkoper niet kan eisen dat hij het werk in betaalde licentie geeft aan iemand die het op Blu-Ray of op USB-stick wil gaan verkopen. (Let op: dit is dus niet jouw stroman van gratis weggeven op internet, maar betaald door iemand die de moeite gaat nemen een ander distributiemedium te ontwikkelen.)

  28. Piet, Ook al zit ik volgens mij op dezelfde golflengte als Arnoud, dat maakt mij echt nog geen spreekbuis van Arnoud. Al mijn uitspraken hier zijn volledig voor mijn eigen rekening en op mijn eigen verantwoording. En bovendien ben ik een pure leek op juridisch gebied, dus vergeef (en corrigeer) me maar als ik ergens een juridische miskleun maak. Ik ben leergierig 😉

    Terug on-topic. Mijn uitspraak over het gebruiksrecht (#32 laatste aline) is bewust in algemene termen geschreven. Ik noem bewust nog geen medium, simpelweg omdat ik het onderwerp stap voor stap wilde aanpakken. Voordat ik verder ga wilde ik namelijk eerst graag van je horen of je het ook billijk vindt dat CD’s, DVD’s, downloads etc. ons allemaal incl. DRM of eender welk ander beveiligingsmiddel door de strot wordt geduwd?

  29. Ik zou het op prijs stellen als je me geen stellingen meer in de mond legt die ik niet heb ingenomen. Ik zie je iets te vaak stromannen opzetten over mijn argumenten.

    “Volgens mij” etc. Hoe moet ik dan anders tot uitdrukking brengen hoe ik denk jouw positie te mogen begrijpen? Vertel maar.

    Ik zie echter niet in waarom je van een DVD-filmverkoper niet kan eisen dat hij het werk in betaalde licentie geeft aan iemand die het op Blu-Ray of op USB-stick wil gaan verkopen. (Let op: dit is dus niet jouw stroman van gratis weggeven op internet, maar betaald door iemand die de moeite gaat nemen een ander distributiemedium te ontwikkelen.)

    Ik zie jou te vaak mijn teksten verdraaien. Eerder legde je mij steeds in de mond dat het mij zou gaan om “auteursrecht is eigendom, dus de maker beslist”, terwijl ik mij al sinds altijd op een heel ander standpunt heb gesteld.

    Waar schrijf ik dat het van jou GRATIS zou moeten? Ik schreef:

    Wel, Arnoud denkt hier volgens mij heel anders over. Die wil die film niet alleen ook op DVD, maar ook via internet kunnen downloaden.
    en jij hebt nu bevestigd dat ik dit goed heb begrepen. Volgens mij.

    Dus…

  30. Omdat bij jou elke keer mijn billijke vergoeding “gratis” of “miezerige vergoeding” wordt.

    -edit- Ik lees nu nog een keer jouw “Wel, Arnoud denkt hier volgens mij heel anders over” post, en daarin zie ik dat je “hier” in de post waar je op reageert, wat anders is dan de zin daarachter. Mattie had het over bioscoop versus DVD, waarvan ik dus dacht dat jouw “hier” op doelde. En in de zin daarna had je het over DVD en internetdistributie. Daarom dacht ik dat je mij wegzette als “hij wil dat je elke bioscoopfilm ook op internet moet zetten”.

    Verder werd ik positief verrast door je “terwijl ik mij al sinds altijd op een heel ander standpunt heb gesteld.” Kun je dan nog een keer samenvatten hoe jij ziet dat met het auteursrecht mag worden omgegaan?

  31. Wacht nog steeds op een gedegen uitwerking van die billijke vergoeding.

    Kun je dan nog een keer samenvatten hoe jij ziet dat met het auteursrecht mag worden omgegaan?

    Mijn uitgangspunt is dat het auteursrecht, even afgezien van morele rechten, er uitsluitend is om het algemeen belang te dienen dat er nieuwe werken worden gecre?erd (en wel die werken waar belangstelling voor is).

    Daarom dacht ik dat je mij wegzette als ???hij wil dat je elke bioscoopfilm ook op internet moet zetten???.

    Wil je dat dan niet? Je wilde als ik mij niet vergis wel dat films die in de VS in de bioscoop draaien ook hier zijn te zien (“Of het per se in de bioscoop moet, weet ik niet, maar dat je zo???n film moet kunnen kijken staat voor mij vast.”). Waarom dan niet ook op DVD verkrijgbaar en ook via internet downloadbaar?

    Als een bioscoopfilm niet op DVD beschikbaar hoeft te zijn, waarom moet een film op DVD dan wel via internet zijn te downloaden?

  32. @Mattie:

    Ook al zit ik volgens mij op dezelfde golflengte als Arnoud, dat maakt mij echt nog geen spreekbuis van Arnoud. Al mijn uitspraken hier zijn volledig voor mijn eigen rekening en op mijn eigen verantwoording.
    Klopt natuurlijk. In ieder geval zijn wij het eens dat een filmmaker ervoor mag kiezen om een film alleen in de bioscoop uit te brengen en dat de consument op dat punt niets te eisen heeft. (Ik waag me nu even niet aan speculatie over Arnoud’s standpunt.)

  33. Als een bioscoopfilm niet op DVD beschikbaar hoeft te zijn, waarom moet een film op DVD dan wel via internet zijn te downloaden?

    Ik snap niet hoe ik dat uit mijn toetsenbord kreeg. Mijn bezwaar was over de “Xbox naar PC” situatie, en juist niet over “bioscoop naar DVD”. Ik vind dat die laatste exploitatiemogelijkheid er wel moet zijn. Maar je mag van een producent niet verwachten dat hij grote technische investeringen doet om een spel op een ander platform werkend te krijgen. Conversie naar een ander opslagformat van dezelfde content is daarentegen lang niet zo moeilijk (en wordt veelal vanuit dezelfde master gemaakt).

    En over de billijke vergoeding: zoals ik al schreef, die zou in eerste instantie op dezelfde manier kunnen worden berekend als de SENA nu doet op grond van artikel 7 WNR. Of de partijen krijgen in eerste instantie de ruimte om zelf te onderhandelen, en stappen naar de rechter als zij daar niet uitkomen. Die kan dan de knoop doorhakken – rechters moeten wel vaker vaststellen wat billijk is.

    Of verwacht je dat ik nu een formule geef?

  34. Mijn bezwaar was over de ???Xbox naar PC??? situatie, en juist niet over ???bioscoop naar DVD???.

    Maar ik keek er natuurlijk wel voor uit om te zeggen dat jij van mening zou zijn dat alle spellen voor de Xbox ook voor de PC zouden moeten worden uitgebracht. Ik weet dat je nergens iets hebt gezegd dat daar ook maar bij in de buurt komt.

    Voorlopig concludeer ik voorzichtig dat mijn verwoording in #35 van jouw standpunt er in ieder geval niet ver naast zat.

    De reden dat ik Xbox/PC/PS3/Wii erbij haal, is dat er vanuit het gezichtspunt van de consument volgens mij helemaal niet veel verschil zit tussen “wel op DVD, niet via internet” en “wel op Xbox, niet op PC”. Voor de consument lijkt het mij ongeveer net zo belangrijk dat een Xbox-game ook op PC en PS3 uitkomt als dat een bioscoopfilm ook op DVD en via internet uitkomt.

    Het gaat jou dus om de technische eenvoud waarmee bioscoopfilms op DVD en via internet kunnen worden uitgebracht. Het kan, dus waarom doen ze het niet?

    De reden om dat niet te doen is bedrijfseconomisch van aard, en is gelijk aan de reden waarom fabrikanten van onder meer processoren, grafische kaarten en auto’s met een simpele ingreep een deel van hun producten kunstmatig handicapt (lagere kloksnelheid, minder pk’s) om ze voor een lagere prijs te verkopen. Ze proberen hun winst te maximaliseren, en dat lukt grappig genoeg niet door alle producten met hun werkelijke capaciteit te verkopen (hoewel dat technisch heel goed mogelijk en zelfs veel eenvoudiger zou zijn). Zodra films uitbrengen via internet voor meer winst zorgt, zullen filmproducenten dat ook doen.

    Er is echt geen complot onder producenten om het duivelse internet te saboteren.

  35. De kwestie betreffende technische complexiteit om een spel van XBOX naar PC te converteren heeft geen antwoord nodig in een situatie “de maatschappij beslist”. Beiden zijn dan toegestaan. Of het de maatschappij daadwerkelijk lukt een spel voor XBOX op een PC aan de gang te krijgen is niet interessant.

  36. De kwestie betreffende technische complexiteit om een spel van XBOX naar PC te converteren heeft geen antwoord nodig in een situatie ???de maatschappij beslist???. Beiden zijn dan toegestaan.

    Toegestaan zijn beide sowieso (of ik begrijp niet goed waar je op doelt). De vraag is wat er voor nodig is om iets te verplichten. Moet iets (waar vraag naar is) worden verplicht, alleen omdat het kan? Ook als er bedrijfseconomische redenen zijn om het niet te doen?

  37. Dit is weer een stropopredenering. Uit de laatste zin van Dani?l wordt duidelijk dat hij met zijn eerste zin bedoelde dat de maatschappij de ruimte moet worden gegund om werken te converteren tussen verschillende bestand formaten, teneinde de auteursrechthebbende te ontlasten. En juist die zin wordt niet mee geciteerd waarna een vraag gesteld waarop de massa eenduidig met een nee zal reageren en zo wordt gesuggereerd, maar niet beargumenteerd, dat Dani?l wel ongelijk moet hebben en het dus onwenselijk is dat de maatschappij deze ruimte krijgt. De vraag, waarop eveneens de massa eenduidig zal antwoorden, die er wel bij past is: moet iets (waar vraag naar is) worden verboden, alleen omdat het kan? Ook als er maatschappelijke redenen zijn om het niet te doen?

  38. Hoe staan de juristen er tegenover om het recht op de thuiskopie te beperken tot het maken van kopie van ofwel een reeds legaal in het bezit zijnde kopie of een kopie van een werk dat met toestemming van de auteursrechthebbende verspreid wordt.

    Dus downloaden van een film maag alleen als je het werk al op DVD hebt bijvoorbeeld of als de rechtehbbende het op Youtube heeft geplaats of aan een TV znder de rechten heeft verkocht.

  39. @47, hAl: Hoe kan ik nagaan dat de kopie op Youtube (of noem een willekeurige andere site) daar met toestemming van de rechthebbende staat? Is er een plaats waar ik kan opzoeken wie de rechthebbende op een bepaald werk is, met name voor werken waarvan de auteur al overleden is?

    Zolang het zelfs voor specialisten ondoenlijk is om uit te zoeken wie de rechthebbende op een werk is, kun je zeker niet van de gemiddelde burger verwachten dat hij kan bepalen wanneer een online aanbod legaal is.

  40. Welk probleem wil je oplossen door het recht op een thuiskopie op die wijze te beperken? Ik acht een dergelijke maatregel niet in het algemeen belang en ben er daarom op tegen. Ik zou eerder de andere kant op willen gaan: een beperking van het auteursrecht voor wat betreft niet-commercieel gebruik met eventueel een billijke vergoeding voor rechthebbende.

  41. De hele discussie lijkt hier te gaan over wat een billijke vergoeding is. Vroeger was hiervoor een enigszins werkbaar mechanisme: door het monopolie op vermenigvuldiging en distributie kon de ‘vrije’ markt het uitvechten, en kon het zijn dat het ene boek (denk bv aan kunstdrukwerk met reproducties van oude schilderijen) 1 euro kostte in de ramsj, en het andere 100 in een kwaliteitsboekwinkel, terwijl de productiekosten van beide niet zo gek ver uitelkaar liepen. Blijkbaar waren zowel die ene als die honderd euro’s billijk — en formule vinden lijkt mij dus knap lastig, zeg maar gerust onmogelijk, want het verschil wordt grotendeels bepaald door de entourage: net zoals het glaasje sju in het ene restaurant een veelvoud kan kosten van die in een ander. Op diezelfde gronden is ook zoiets als een billijke heffing op opslagmedia compleet onzinnig: er is geen zinnige relatie tussen de hoeveelheid megabytes die een werk aan opslag kost, en de moeite die het kost dat werk te maken, en de grote van de groep waarover die kosten kunnen worden overgeslagen…

    Hoewel het reproductie-monopolie in theorie nog bestaat, is het in de praktijk voor een aantal soorten werken niet meer te handhaven. Voor een singletje betaalde je in een ‘grijs’ verleden 7.50 gulden, nu neemt men eens meer de moeite een los nummer te downloaden: een complete discografie van een artiest is binnen vijf minuten nadat bedacht is dat het wel aardig is om te hebben te pakken te krijgen. Alleen een handhaving van Noord-Koreaans kaliber zal dat kunnen veranderen, maar tegelijkertijd ook elke vorm van vooruitgang om zeep helpen — de kosten wegen niet tegen de baten op, en toenemende repressie zal alleen leidden tot een soort van wapenwedloop tussen de mensen die bestanden delen (een groot deel van het publiek) en uitgevers, waar uiteindelijk niemand beter van wordt… Je kan dus beter de bestaande/komende realiteit erkennen, en dat reproductie-monopolie gewoon afschaffen.

    Blijft de vraag hoe we ervoor zorgen dat de ‘makers’ van werken een ‘billijke’ vergoeding krijgen, zodat die werken die mensen graag willen consumeren ook gemaakt kunnen worden. Hiervoor zijn al een aantal idee?n geopperd, en ik kan ‘makers’ alleen maar aanraden hiermee te experimenteren: een heel aardig initiatief is bijvoorbeeld dit: huur gezamenlijk een orkest om de 9de van Beethoven op te nemen (http://www.kickstarter.com/projects/Musopen/record-and-release-free-music-without-copyrights) — ik vraag me af hoe de SENA hier mee om zal gaan, maar dat terzijde.

    Wat echt werkt zal de tijd moeten uitwijzen; proberen halsstarrig het vroegere status-quo te herstellen is naar mijn mening op zijn minst futiel, en op zijn ergst fnuikend voor democratische rechtsstaat (denk aan ACTA), om het maar niet te hebben over de creativiteit.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS