Embedden nu toch echt openbaar maken

| AE 4869 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 84 reacties

nl-fm-linksEmbedden van muziek is auteursrechtinbreuk als je er geld mee verdient. Daar komt de uitspraak van de rechtbank Den HaagAmsterdam van gisteren op neer. In deze bodemprocedure stond de vraag centraal of muzieksite Nederland.FM embedded radiostreams mocht aanbieden met advertenties er omheen. Embedden “is auteursrechtelijk relevant omdat [de site] op die manier de mogelijkheid schept om zelf profijt te trekken uit de radiostreams en de daarin opgenomen muziekwerken.” Volgens mij gaat daar de redenering van achter naar voren.

Je schendt auteursrechten als je een kopie maakt van een werk (verveelvoudiging) of het werk aanbiedt aan het publiek (openbaarmaking). Van een kopie is geen sprake bij zo’n embedsite, want de muziek zelf komt nog steeds van de originele server.

Maar is er sprake van “aanbieden aan het publiek”, juridisch gezien? Daar is het nodige over geprocedeerd, en het Europese Hof deed hierover enkele verwarrende duiten in het zakje. Als het gaat om een “nieuw publiek” dat “niet voor ogen was” bij de licentiegever, dan is er in principe sprake van een openbaarmaking en dus is er dan toestemming nodig. Zie ook de gastblogs van Lex Bruinhof over dit onderwerp.

De rechtbank heeft eigenlijk maar één zin nodig voor het antwoord op de vraag “maakt Nederland.FM openbaar?”:

Naar het oordeel van de rechtbank moet die vraag bevestigend worden beantwoord omdat gedaagde zijn website zo heeft ingericht daar de gelinkt radiostreams worden beluisterd in het kader van zijn websites.

In het kader van. Ja, dat is een hele mooie en ik heb ook geen definitie van een ‘kader’. Kennelijk dus zoals Nederland.FM het doet – een iframe in de eigen site waarin de player wordt geladen van het radiostation. En dat is gewóón framen of embedden. Er zijn geen rare trucs met je eigen logo er overheen plakken of zo, waardoor je in de war zou kunnen raken waar je naar luistert. Hier, zoek de verschillen:

drie-embedded-stations

En vervolgens komt het neer op “hij verdient geld dus dat moet inbreuk zijn dus dat is inbreuk”:

Dat gedaagde de radiostreams presenteert in het kader van zijn eigen websites is auteursrechtelijk relevant omdat hij op die manier de mogelijkheid schept om zelf profijt te trekken uit de radiostreams en de daarin opgenomen muziekwerken. In feite eigent gedaagde zich door zijn handelswijze de mogelijkheid toe om de muziekwerken te exploiteren.

Dat gaat wel erg snel. Die mogelijkheid is er óók bij gewoon linken, of zelfs met enige goede wil bij de advertenties in een radiogids. “Stem af op 97.7 en luister naar Veronica!” Is dat een “mogelijkheid om profijt te trekken uit de radiostream” van dat station?

En bijgevolg moet Nederland.FM dus het embedden van Nederlandse radiostations stoppen, op straffe van een dwangsom. Ook moet men de schade van Buma/Stemra vergoeden én advocaatkosten van zo’n 25 duizend euro – hoewel hij dan weer 31 duizend euro aan advocaatkosten van de Stemra krijgt omdat deze stichting alleen gaat over verveelvoudigingen (kopieën), en die maakte Nederland.FM nu net niet.

Dat er in de tussentijd vragen zijn gesteld aan de Europese rechter vindt men niet relevant: de haast van Buma/Stemra om een uitspraak te krijgen “dient voorrang te krijgen”. Ja echt. Ondanks dat de kortgedingrechter eerder bepaalde dat de Buma/Stemra haar rechten op een snelle uitspraak had verspeeld. Argh.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Rechtbank Amsterdam? Ik lees toch Den Haag. Jawel, onze bekende vrienden uit Den Haag doen weer een ronduit absurde uitspraak. Ik denk dat het ondertussen tijd wordt om eens af te vragen wat je in een rechtstaat kunt doen tegen een wanpresterende rechtbank. Je kunt zaak per zaak in hoger beroep gaan, maar als een rechtbank creatieve interpretaties blijft maken dan is dat daar niet tegen op te werken.

    Ik weet dat je niet van grote woorden houdt, maar feitelijk is er sprake van terreur: Auteursrechtenorganisaties kunnen bij mensen die een leuke website hebben grote financiële schade aanrichten en hun bouwwerk waar veel energie en creatieviteit in gestoken is (want zo zie ik Nederland.FM) compleet vernietigen.

  2. Ik moest gisteravond mijn ei ook even kwijt (heb het maar op Facebook gebakken). Maar jouw laatste punt had ik niet opgemerkt (ik keek niet verder dan het vonnis);

    Ondanks dat de kortgedingrechter eerder bepaalde dat de Buma/Stemra haar rechten op een snelle uitspraak had verspeeld.
    Dat … nee, ik heb er geen woorden meer voor.

    De winstpotentie van de site werd wel vaak genoeg genoemd, maar leek mijzelf niet doorslaggevend. Ik viel zelf over het punt dat B/S aandroeg dat ‘nederland.fm’ een nieuw publiek bereikte die B/S niet voor ogen had toen zij de licentie aan de radiostations gaf. Daarbij specifiek alleen de websites van de radiostations noemend. Er zijn toch ook genoeg officiële station-eigen apps waarmee je naar het station kunt luisteren? Die zijn blijkbaar dus ook illegaal (ongelicenseerd – breng ik B/S nu op ideeën)? Daarnaast kan ik veel van die streams ook gewoon in een eigen player afspelen. Ik heb in iTunes zelfs een hele lijst van (o.a.) Nederlandse radiostreams geïmporteerd.

    Er is dus verschil of de link naar de stream pagina’s opent in een nieuw venster(/tab) of in een frame. Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Het openen in een frame is een probleem tussen ‘nederland.fm’ en de radiostations. Daar zou B/S niets mee te maken moeten hebben. Zij willen dus voor het beluisteren van de streams via ‘nederland.fm’ eigenlijk twee keer betaald krijgen. Één keer door de stations, en nog een keer door de portal site. Straks willen ze dus ook door Google en Apple (iTunes) betaald worden voor het linken/afspelen van de streams. Ze kunnen wel van alles willen. Maar dat de rechter daarin mee gaat slaat echt nergens op.

    In dit soort zaken zie ik continue ‘Aangeklaagde had net op dit ene kleine puntje geen weerwoord op. Oh en daar ook niet op. En dat ene bijzondere punt die aangeklaagde aankaart vind ik niet van belang. En nu ga ik even kort door de bocht en nou ja ik kan niet anders concluderen dat de aanklager in het recht gesteld moet worden’. Ziek wordt ik ervan.

  3. Wat is ‘winst maken’ toch een kul-argument. Mag ik een auteursrechtelijk werk dan wél aan een (nieuw) publiek tonen, als ik daar geen geld aan verdien? Ofwel: mag ik een film downloaden, en dan als gratis stream aanbieden op het internet? Natuurlijk niet. Het is mijns inziens pure willekeur dat ‘winst’ maken als argument wordt gebruikt om iets dat in beginsel wel legaal is ineens onwettigs te maken. Dat is afgunst!

    • Het is mijns inziens pure willekeur dat ‘winst’ maken als argument wordt gebruikt om iets dat in beginsel wel legaal is ineens onwettigs te maken.

      Het gaat ook niet om winst maken, maar om exploiteren. Je kan uiteraard ook werken illegaal exploiteren zonder er winst op te maken, maar dan ben je niet alleen illegaal bezig, maar ook nog zakelijk dom.

        • De uitleg van de rechter vind ik juist zeer helder. Stap 1: Wat hij doet is duidelijk meer dan een linkje aanbieden:

          4.4 Voorop staat dat de betrokkenheid van X bij de openbaarmaking verder gaat dan het enkele aanbieden van een hyperlink naar de radiostreams. Bij Nederland.fm heeft X ervoor gekozen om de radiostreams en de daaraan gekoppelde visuele content te presenteren in een frame binnen de homepage van Nederland.fm. Op die manier bewerkstelligt X dat de bezoeker tijdens het beluisteren van de radiostreams de homepage van Nederland.fm gepresenteerd krijgt. Bij Op.fm bereikt X een vergelijkbaar effect door de radiostream te presenteren in een pop-up scherm. 4.5 Het gevolg van de interventie van X is dat de radiostreams worden gepresenteerd aan de bezoekers van de websites van X. Daarmee worden de daarin opgenomen muziekwerken toegankelijk voor een ander publiek dan het publiek dat Buma/Stemra voor ogen had toen zij toestemming verleende voor het gebruik van de muziekwerken door de radiostations. De websites van X zijn namelijk andere audiovisuele producten dan de websites van de radiostations. Zij hebben daarom een ander publiek. Daarbij staat vast dat Buma/Stemra niet de bezoekers van de websites van X voor ogen heeft gehad, toen zij toestemming verleende voor de openbaarmaking van de muziekwerken door de radiostations. Buma/Stemra heeft uitdrukkelijk aangevoerd dat de licentie die zij de radiostations heeft verleend, geen toestemming inhoudt voor gebruik van de radiostreams in het kader van de websites van derden.

          Stap 2: Die specifieke manier van aanbieden biedt de mogelijkheid tot exploitatie van de stream:

          4.6 Dat X de radiostreams presenteert in het kader van zijn eigen websites is auteursrechtelijk relevant omdat hij op die manier de mogelijkheid schept om zelf profijt te trekken uit de radiostreams en de daarin opgenomen muziekwerken. In feite eigent X zich door zijn handelswijze de mogelijkheid toe om de muziekwerken te exploiteren. X maakt ook gebruik van die mogelijkheid. Op de homepage van zijn websites worden namelijk advertenties gepresenteerd. Vanwege de genoemde inrichting van zijn websites, blijven die advertenties zichtbaar tijdens het afspelen van de radiostreams. Aldus genereert X inkomsten mede met de auteursrechtelijk beschermde muziekwerken van de bij Buma/Stemra aangesloten partijen

          Er is is hier een heel specifiek geval: de websitebouwer embedt op een manier die niet door de licentieverlener van de stream zo bedoeld is en die specifiek gericht is op het mogelijk maken van exploitatie van de stream.

          • De redenering van de rechter gaat wat mij betreft hier de mist in:

            Daarmee worden de daarin opgenomen muziekwerken toegankelijk voor een ander publiek dan het publiek dat Buma/Stemra voor ogen had toen zij toestemming verleende voor het gebruik van de muziekwerken door de radiostations.

            Een radiostation koopt geen licentie voor zijn website. Zijn stream is namelijk op heel internet te beluisteren. Bijvoorbeeld Sky-Radio NL:

            http://8593.live.streamtheworld.com:80/SKYNL_SC

            Ik publiceer nu een link. Daarmee doe ik geen openbaarmaking, dat zou wellicht het geval zijn als niemand deze URL kent zodat dankzij deze link de stream openbaar zou worden. Deze URL is echter geheel niet geheim, maar gewoon officieel bekend, zodat mensen hem kunnen gebruiken voor toepassingen. Ik voer bovenstaande URL weer in in mijn digitale ontvanger, zodat ik op mijn radio gewoon kan afstemmen op Sky Radio NL (die niet op andere manieren is te ontvangen).

            BUMA is echt niet achtelijk dat men radiostations hier niet voor laat betalen. Daarmee heeft een radiostation voor potentieel het gehele internet afgegeven en dus moet ook Nederland.fm die kunnen gebruiken.

            Goed, maar dat is dan een fout van de rechter. Fouten maken is menselijk. Er zijn echter ook delen uit het vonnis die onvergeeflijk zijn en je citeert er één. Wat deze betreft zie ik de logica van de rechter niet:

            auteursrechtelijk relevant omdat hij op die manier de mogelijkheid schept om zelf profijt te trekken uit de radiostreams

            Kortom… Als je profijt trekt doe je iets auteurrechtelijks relevants… Dat is veel te kort door de bocht en zo’n redenering is een rechter onwaardig.

            • Daarmee heeft een radiostation voor potentieel het gehele internet afgegeven

              Dat radiostation, ja. Maar wat Nederland.fm doet is een nieuw radiostation creëren dat een exacte kopie is.

              Als je profijt trekt doe je iets auteurrechtelijks relevants… Dat is veel te kort door de bocht

              Auteursrecht gaat over integriteit en exploitatie. Als je profijt trekt van een werk, dan exploiteer je duidelijk dat werk.

              • Dat radiostation, ja. Maar wat Nederland.fm doet is een nieuw radiostation creëren dat een exacte kopie is.

                Dit is de kern van de zaak. Waarom is de website Nederland.fm (een paar HTML-bestanden) het radiostation en niet de server waar de stream vandaan komt? Analoog daaraan: Wat doet de openbaarmaking bij traditionele radiotechniek: De zendmast of het omroepblaadje waar de radiofrequentie in te vinden is?

                Auteursrecht gaat over integriteit en exploitatie.
                Dat heb ik nog nooit gehoord. Auteursrecht gaat over verveelvoudigen en openbaarmaken. Twee handelingen, met elk een definitie, die alleen de auteur mag uitvoeren of laten uitvoeren.
                Als je profijt trekt van een werk, dan exploiteer je duidelijk dat werk.
                Ook hier valt nog wel het één en ander op aan te merken, maar daar zie ik even vanaf.

                • Auteursrecht gaat over verveelvoudigen en openbaarmaken.

                  Dus exploiteren. Het hele doel van auteursrecht is (onder meer) dat de maker van werk een rechtvaardige vergoeding voor voor de opbrengt die voortkomt uit de exploitatie. In dit geval is er duidelijk een situatie waarin partij Soeren verdient aan auteursrechtelijk beschermde werken, zonder dat de makers van die werken daar vergoed voor worden. Duidelijk een niet rechtvaardige situatie. De hele focus op waar de stream vandaan komt en die hem host is ook bijzaak.

                  Analoog daaraan: Wat doet de openbaarmaking bij traditionele radiotechniek: De zendmast of het omroepblaadje waar de radiofrequentie in te vinden is?

                  Een ander analogie is beter: de stream is de zendmast, Nederland.fm het café dat de radio aan heeft staan.

                  • Het hele doel van auteursrecht is (onder meer) dat de maker van werk een rechtvaardige vergoeding voor voor de opbrengt die voortkomt uit de exploitatie.

                    Nee, een redelijke vergoeding, zie Premier League arrest. Niet elke vergoeding is redelijk, ook al voelt het misschien rechtvaardig vanuit de insteek “het is mijn werk en daar moet iedereen van afblijven”.

                    Waarom is het in jouw ogen rechtvaardig dat een tweedehands boekwinkel geen vergoeding hoeft af te dragen? Die boort een nieuw publiek aan én profiteert systematisch en substantieel van het werk van de auteur. Dat mag zomaar? Waarom een boekhandel wel en een embedder niet?

                    (Als je antwoord is “omdat een boekhandel onder uitputting legaal is”, dan mijn vervolgvraag “waarom de boekhandel wél onder uitputting en de embedder niet”)

                    • Zelfs dat is volgens mij het doel van het auteursrecht niet: het doel van auteursrecht is een maatschappelijk belang: namelijk dat er werken geproduceerd kunnen worden voor diezelfde maatschappij, zodat we daar met zijn allen van kunnen profiteren. Het middel hiertoe is een tijdelijke monopolie, zodat auteurs (en uitgevers) een kans op de “vrije markt” te hebben hun initiële investering in hun werk terug te verdienen.

                      Dat ondertussen het auteursrecht door eenzijdig gelobby aardig verziekt is met vage redeneringen dat dat middel of de vergoeding het recht is, is helaas een gegeven.

                  • Je kunt de grondslag van de Auteurswet niet verruimen naar ‘exploitatie’. Het moet echt gaan over openbaarmaken en verveelvoudigen. Daar ging die hele bodemprocedure over. Alleen omdat de rechter vond dat een hyperlink een aparte openbaarmaking is, werd Buma in het gelijk gesteld. In alle andere gevallen mag geëxploiteerd worden zonder dat Buma er rijker van wordt. Jouw analogie met een caféradio gaat niet op, want die radio verveelvoudigt én maakt openbaar.

                  • Een ander analogie is beter: de stream is de zendmast, Nederland.fm het café dat de radio aan heeft staan.

                    Ik begrijp je argument. In mijn interpretatie is er in Nederland.fm echter geen radio aanwezig. Een radio is namelijk een actief apparaat dat een signaal opvangt en ten gehore brengt aan het publiek. Nederland.fm bevat geen actieve componenten die iets doen voor het ten gehore brengen van muziek. Enkel verwijzingen.

                    Overigens, als de rechter een analyse gemaakt dat er op Nederland.fm een radio aanwezig was vanwege x,y,z dan had ik die uitspraak kunnen respecteren. Het was dan een uitspraak geweest waar ik het vanwege mijn andere interpretatie van hoe het in elkaar steekt niet mee eens was geweest. Deze rechter heeft in het geheel niet zo’n analyse gedaan. Dát is de reden waarom dit broddelrechtspraak is. Dit is niet het eerst voorval van dit soort broddelrechtspraak en het vereist hogere beroepen die de financiële schade die partijen lijgen de hooste in doet schieten.

  4. Die mogelijkheid is er óók bij gewoon linken, of zelfs met enige goede wil bij de advertenties in een radiogids. “Stem af op 97.7 en luister naar Veronica!” Is dat een “mogelijkheid om profijt te trekken uit de radiostream” van dat station?

    Dat lijkt me toch heel verschillend.

    Het is het verschil tussen het direct profiteren van de muziekstream of van info over de muziek stream. Die info lijkt me hoogstens vergelijkbaar beschermd aan de beruchte info van de TV programmagids en daar zijn natuurlijk al weer andere rechtszaken over geweest.

    • Is toch heel vergelijkbaar, zonder de radio zender is er geen markt voor een gids. Of die nu op papier is of digitaal zou geen verschil moeten maken.

      Blijkbaar is linken en dan je eigen pagina sluiten en in de browser de pagina met de stream openen dus geen nieuwe openbaarmaking? Immers je stream is dan niet meer in dat vage kader waarbij nog advertenties van de website zichtbaar zijn.

      Is dan een programma gids die niet automatisch dichtvalt nadat je hebt afgestemd op de zender ook inbreuk en moet je een gids maken die als je hem los laat dicht valt?

      Een link is niet meer als een mededeling daar staat het, waarbij je ‘daar’ met een klik in je browser opent. Embedden is niet meer dan een link die opent binnen een pagina binnen een browser.

      Als je deze lijn doortrekt tot in het extreme: In Firefox is de hele browser in feite een in XML opgemaakte pagina, alles wat je in FF toont is in feite embedded, moeten we mozilla dan maar aan gaan klagen voor alles wat je in FF kan bekijken?

  5. En dan vinden mensen het gek dat ik weinig vertrouwen meer heb in de rechtspraak. Het leest gewoon alsof er naar een gewenste uitspraak wordt toegeredeneerd in plaats van een analyse die tot een conclusie leidt.

    Ik hoef niet eens te roepen over digibete rechters, ik krijg de indruk dat de rechter niet eens de wil had om het verder te begrijpen.

    Maar als ik het nu lees, dan is het linken geen probleem als je popups full screen zijn? Dan zijn ze immers niet gekaderd in de website waar je geld mee verdient. Hoe zo idioot als het uit gaat maken hoe groot je popup window is om te bepalen of je opnieuw openbaar maakt.

  6. Trouwens, raar dat alle winst afgedragen moet worden. Hij was in het verleden, volgens het vonnis, in onderhandelingen met Buma. Hij vindt dat hij legaal bezig is, maar wil graag bevestiging van Buma. Buma denkt; “ho ho, daar willen we geld voor zien!”. Dan kunnen ze toch gewoon een licentiemodel afspreken/aannemen en op basis daarvan geld eisen? In het vonnis wordt bij de schadebepaling hier wel even op in gegaan. Maar dan gaat het voor mij te diep in legalese. De rechter concludeert dat alle winst maar afgedragen moet worden.

    Zoals nl-x al aangaf is het winstoogmerk een kulargument. Maar ook op een ander punt. Als je dus geen winst maakt, zou je wel in het ongelijk worden gesteld en rechtskosten moeten betalen. Maar B/S zou verder geen cent ontvangen. Dan zouden ze natuurlijk op een schadebedrag op basis van een licentiegeding aansturen.

    • Ja, dat is inderdaad wat de conclusie van de rechter is.

      Maar door op een knopje te klikken: – opent de website van de radiostream in dezelfde pagina (target ongedefinieerd of = _top) – opent de website van de radiostream in een nieuw venster (target = _blank) – opent de website van de radiostream in een nieuw venster maar nu controleer ik de afmetingen van het window door JavaScript.

      Het is toch onzinnig dat het laatste niet mag?

  7. Ik zie nogal wat verbolgen reacties, maar is dit wel echt zo’n vreemd vonnis? We hameren er allemaal op dat bij embedden de content niet van de server van website komt die hem embed, maar waarom is dat eigenlijk relevant? Vanuit het oogpunt van de gebruiker is het eenvoudig. Je gaat naar nederland.fm, klikt op een logootje, en nederland.fm zorgt ervoor dat je muziek hebt. En voor die service vindt je het okee om even reclame aan te zien waar nederland.fm geld aan verdient. Dat het – onzichtbaar voor de gebruiker – van een andere server komt hoeft in het argument denk ik geen rol te spelen.

    Wel een beetje moeite heb ik met de overweging in 4.5, waarin gesteld wordt dat nederland.fm een /nieuw/ publiek aanboort. Zeg nou zelf, als nederland.fm er niet was geweest dan googlen onze radio-wensende gebruikers toch gewoon het station en klikken daar op de stream (of we zetten onze radio aan)?

    Wat ik verder nergens terugzie is de licentie van de stream die (ge-embed cq. gelinked) beluisterd wordt… De radiozender zelf betaalt immers al een licentie aan buma/stemra, al (al dan niet per luisteraar). Door embedden vangt buma dus 2 keer voor 1 keer luisteren. Dat lijkt me niet de bedoeling…

    • Dit is een absurd vonnis (in een rij van vele), niet omdat de uitkomst niet is wat we willen, maar vanwege kromme en onvolledige redeneringen. Ik denk dat een kind van 11 jaar, in de voorbeelden die Arnoud hierboven citeert, zijn redenering beter zou onderbouwen dan dat de rechter hier doet. Dát is het echte probleem met deze rechtbank.

      Omdat vonnissen zo krom zijn is ook keer op keer hoger beroep nodig, hetwelk de schade die auteursrechtenorganisaties bij partijen aanrichten sterk vergroot. Als men direct kwaliteitsrechtspraak zou toepassen, dan weten partijen tenminste direct waar ze aan toe zijn en is alleen bij onduidelijke wetsinterpretaties nog een hoger beroep noodzakelijk.

    • Op hetzelfde medium wordt door dezelfde partij dezelfde content aan consumenten openbaargemaakt door een radiostation dat hiervoor keurig de rechten heeft verworven. Er kan dus geen sprake zijn van een nieuwe openbaarmaking of een verdere verspreiding. Schade wordt er dus hooguit geleden door de betreffende radiostations, maar die verdienen kennelijk meer aan de extra luisteraars via deze constructie dan door mogelijk gemiste bezoekers aan hun wedsite. De eindgebruikers hebben vooral profijt van het gemak van de pagina met embedded links, want dezelfde legale content is immers met twee muisacties ook te beluisteren.

    • Door embedden vangt buma dus 2 keer voor 1 keer luisteren. Dat lijkt me niet de bedoeling…

      Jawel, want er wordt ook twee keer geëxploiteerd: één keer door het radiostation en één keer de embeddende site. Beiden zouden geen businessmodel hebben zonder de muziek van BUMA-leden. Dat is gewoon hetzelfde als bij Wasserij De Zon: de wasserij heeft voordeel voor klanten en werknemers van een leuk muziekje en betaalt dus de BUMA nog een keer.

      • Die logica gaat dus niet meer op sinds het Europees Hof orde op zaken heeft gesteld: Als de radiozender voor een bepaald publiek betaald heeft dan is iemand die aan hetzefde publiek openbaar maakt niet meer betalingsplichtig.

        Het gaat er sedert die uitspraak om, of er sprake is van een publiek waar de artiest geen rekening mee gehouden heeft. Daar wordt hier een slecht onderbouwde argumentatie voor gebruikt dat dat inderdaad het geval is.

        Vergelijk het met het reeds bestaande uitputtingsprincipe: Ik kan boeken die ik bezit rustig doorverkopen. Welliswaar verdien ik geld, de auteurs heeft niets meer te zeggen, hij heeft de reproductierechten op mijn exemplaar al uitgeput.

      • @martijn ter haar: er wordt niet twee keer geëxploiteerd. Het is een denkfout die voortkomt uit een analoge benadering van een digitale situatie. De auteursrechtelijke eenheid is niet de radiozender maar de stream. Die stream vloeit altijd direct van mediaserver naar luisteraar en kan maar één keer geëxploiteerd worden. Stel je maar eens een radiostation voor met een capaciteit van één luisteraar. Buma maakt graag gebruik van de perceptie van ons analoge brein door twee keer te incasseren, maar de technische realiteit is dus anders.

  8. Rien: als je reclame ziet na de klik op de plek van het radiostation komt die trouwens van het radiostation en verdient Nederland.fm er geen geld aan. Zelfde is bij mijn site allradio.nl. Ik verdien geld met het portal zijn. Alle reclames die getoond worden na een klik op een station komen van de embedded speler van b.v. sky die daar geld aan verdient.

  9. @Rien: ja, vreemd. Want als ik bij site X (radio veronica) naar muziek luister, dan betaalt site X aan BUMA/STEMRA voor de rechten. Als ik uit gemaksoverwegingen op site Y (nederland.fm) naar dezelfde muziek luister mag BUMA/STEMRA ineens 2x zo veel vangen, terwijl ik nog steeds de zelfde ene afnemer ben. Men doet alsof zónder nederland.fm ik radio veronica niet zou kunnen vinden.

  10. Deze uitspraak toont eens te meer aan hoe totaal verziekt het huidige auteursrechtensysteem is, en dat we er subiet vanaf moeten, wat mij betreft met een hard verbod op zulke idiotie in de grondwet (net zoals we anderhalve eeuw geleden de slavernij hebben verboden; dat was ook een heel schimmig gevecht, maar nu vinden we het vanzelfsprekend).

    De enige hoop die ik uit dit soort uitspraken kan halen is dat dit punt een keer gaat landen in de hoofden van wat meer mensen — een soort “verelendungs theorie”, waarbij het eerst volslagen absurd moet worden voordat men bij zinnen komt.

    In de VS is het trouwens gewoon toegestaan, (artikel op Ars Technica) Welke Amerikaan buiten bereik van die mafketels hier in Den Haag en Hoofddorp springt in het gat.

    • In de VS is het trouwens gewoon toegestaan, (artikel op Ars Technica) Welke Amerikaan buiten bereik van die mafketels hier in Den Haag en Hoofddorp springt in het gat.

      Zal niet werken, B/S zal stellen dat deze amerikaan zich met een aanbod aan nederlandse zenders op de Nederlandse markt richt.

      Ik zie wel een manier om dat te omzeilen:

      Maak als amerikaan zo’n site voor meerdere landen en alle tekst alleen in het engels. Zet bovenaan ieder pagina een link naar een stream met amerikaans nieuws En hang dit aan een site die zich op buitenlandse expats in de VS richt en zorg ervoor dat je reclame hebt die je internationaal kan uitbuiten, maar altijd ook in de US nuttig is. Zorg dat je voldoet aan de notice & takedown vereisten van de DMCA. Leg geen enkele link met Nederland verder en stuur B/S een leuke reactie terug dat je een site hebt die niet op de nederlandse markt gericht is en onder US wetgeving valt.

      • Net doen alsof het niet op Nederland is gericht is helemaal niet nodig. Een Nederlandse rechter zal zich mogelijk wel bevoegd verklaren, maar om die uitspraak te handhaven (zolang de partijen erachter zich maar echt in de VS bevinden), moet er toch ook nog even langs een Amerikaanse rechter gegaan worden, en daarvan weten we al wat het (in de VS bindend) precedent is. Wel zouden ze nog achter adverteerders kunnen gaan, of proberen een PirateBay-achtige blokkade af te dwingen. Wel interessant om te zien als dat gebeurt…

        Prachtig hoe we in tijden van crisis creatieve manieren om waarde toe te voegen en inkomsten te verwerven naar het buitenland verjagen. Onder het EU auteursrechtenregime was Google waarschijnlijk niet mogelijk geweest, vandaar dat er nu miljarden over de Atlantische plas wegvloeien.

  11. Argh. Inderdaad. Argh.

    De eerste uitspraak over embedden en dan dit… Nu kunnen ze met een uitspraak in de kontzak gelijk naar de rechter voor wat andere spoedprocedures. Straks is mijn browser nog één groot frame…

    Voor de Amerikanen is het iframe ook dun ijs: http://legal.web.aol.com/decisions/dlip/wash.html

    Trademark Infringement: Logo’s vlak bij elkaar tonen kan een relatie duiden die er niet is. Copyright Infringement: Hoewel van een kopie geen sprake is, kan gesproken worden van een derivatief werk. Tortious interference with Business Relationships: Eigen advertenties runnen, en de overige advertenties van de originele website niet tonen, kan reeds bestaande advertentie relaties beschadigen.

    Maar hier mis ik gewoon “Common sense”.

    1) Plaats in de gebruikersvoorwaarden van de website dat de site niet ge-Iframed mag worden. 2) Implementeer een frame-killer http://en.wikipedia.org/wiki/Framekiller

    Dan geef je én aan dat je er niet van gediend bent, én het is technisch niet meer mogelijk om de site te framen.

    2 uurtjes tijd max. dus om een rechtzaak te voorkomen.

  12. Ik lees het volgende op 3voor12.vpro.nl

    Buma/Stemra laat weten dat er geen verandering in het beleid zal komen na deze uitspraak. Dat betekent dat de rechtenorganisatie niet direct achter ieder weblogje met een advertentie aan zal gaan. Als criterium hanteert Buma volgens woordvoerder Bas Erlings inschrijving bij de Kamer van Koophandel. “Particulier gebruik blijft vrij, voor bedrijfsmatig gebruik is een licentie nodig.”
    Mijn site radioblack.nl is een hobbysite zonder kvk en zonder advertenties. Mijn simpele vraag is klopt het wat daar is geschreven en denken jullie dat ze me met rust zullen laten?

  13. Keer op keer proberen vrije jongens in de IT gratis geld te verdienen over de rug van muzikanten en componisten. Dat gaat van legale multinationals als Google via georganiseerde misdaad als The Pirate Bay tot kleine scharrelaars als Souren. Sommigen daarvan zijn dan nog zo arrogant dan nog te stellen dat de muziekmakers in kwestie blij mogen zijn, omdat ze exposure genereren. Geen nagel om aan je kont te krabben, maar wel 5 miljoen hits dankzij een website waarvan de eigenaar miljonair is.

    Gelukkig ziet de rechter in Nederland meestal door dit soort bullshit heen en zegeviert uiteindelijk de rechtvaardigheid.

    • Jij ziet hier recht dat zegeviert en ik zie een juridische mislukking. Degene die de stream de wereld in stuurt betaalt. Ik zie hier een hebberige groep die nog meer geld wil voor iets waar al voor betaald wordt.

      Ik begrijp overigens ook nog steeds niet waarom artiesten doen alsof er niets te verdienen is door piraterij. Er is nog zoiets als optredens! Ik geef persoonlijk meer geld uit aan live optredens dan aan cds en als ik sommige websites mag geloven verdienen veel artiesten daar nog meer aan dan aan cd’s ook. Dus de wereld vergaat niet en muziek kan je nog steeds mee verdienen. Dat er misschien geen markt is voor de zoveelste gehypte artiest die alleen met een autotune zuiver klinkt – en dus live in de problemen komt – vind ik persoonlijk geen verlies.

      • Ik zie hier een hebberige groep die nog meer geld wil voor iets waar al voor betaald wordt.

        Dat heeft niets met hebberigheid te maken, maar alles met rechtvaardigheid. Het is onrechtvaardig als iemand zonder toestemming te vragen geld verdient met wat jij gemaakt hebt zonder daar iets van terug te geven. Waarvoor betaald is, is een licentie die alleen het recht geeft vanaf de site van het radiostation te streamen. Als derden de stream opnieuw hadden mogen doorzetten, dan was de licentie wel duurder geweest (en had het radiostation ongetwijfeld die kosten weer in rekening gebracht aan de doorzetter.)

        muziek kan je nog steeds mee verdienen.

        Met moeite en daar moesten en moeten muziekmakers hard voor vechten met rechtszaken als deze.

        • 1- Er is geen stream die doorgezet wordt. Een dergelijke uitspraak getuigd van een slecht begrip van wat er gebeurt. Er wordt door het radiostation gestreamd naar het internet. 2 – Jij beweert dat er alleen een licentie is voor streamen vanaf de website van het radiostation. Je beweert daarmee feitelijk dat BUMA achtelijk is. 3 – BUMA is niet achtelijk, BUMA wil tweemaal betaalt hebben voor hetzelfde. 4 – Het is niet onethisch om geld te verdienen met wat mensen gemaakt hebben. Verkocht is verkocht. Als iemand er daarna geld aan verdient dat is dat jammer voor de oorspronkelijke maker, maar de zakenman doet niets verkeerds. 5 – De intellectuele prestatie van de muziekmaker wordt ondergeschikt gesteld aan de intellectuele prestatie van de websitebeheerder. Omdat de eerste renteniert, de tweede innoveert, verdient de tweede de sympathie.

          • De intellectuele prestatie van de muziekmaker wordt ondergeschikt gesteld aan de intellectuele prestatie van de websitebeheerder. Omdat de eerste renteniert, de tweede innoveert, verdient de tweede de sympathie.
            Mijns inziens dient de sympathie te gaan naar die, zonder wie de ander ook niets zou zijn. Zonder de muzikant zou de websitebeheerder helemaal niks te streamen hebben. Zonder de websitebeheerder zou de muzikant meer inkomsten krijgen uit zijn werk. Ergo: de websitebeheerder parasiteert.

            • Het is niet parasiteren, maar een symbiose. Radioportals zorgen ervoor dat radiostations beter gevonden worden, dat zorgt voor omzetverhoging van het station. Stations werken actief mee, dat zegt genoeg. Omzetverhoging betekent meer inkomsten voor Buma. Buma poogt nu het onderste uit de kan te krijgen door boven die extra inkomsten een hyperlink-tax te heffen. Dat is contraproductief. Niet alleen wordt het maken van een radioportal ontmoedigd, de radioportals die wel blijven bestaan zullen kleine stations schrappen omdat die niet rendabel zijn. Maar belangrijker dan dit praktische bezwaar is dat de hyperlink geen openbaarmaking kán zijn, zie mijn eerdere reactie.

                • Zonder radioportal zouden meer mensen rechtstreeks bij het ‘bron’station luisteren. Dat verhoogt de omzet van het bronstation

                  Dat is zeker niet waar. Ten eerste leidt vindbaarheid tot meer luisteraars. Ten tweede zijn inkomsten uit banners een schijntje t.o.v. inkomsten uit radio-commercials. Radiostations werken actief mee aan radioportals en dat zouden ze niet doen als het omzetverlagend zou zijn.

                  • Een radiostation heeft absoluut baat bij de brandmarketing door samen te werken met een radioportal. Maar dat is “all over”. Als je sec kijkt naar de internetluisteraars dan kannibaliseert de doelsite wel degelijk de bronsite. Zoals je terecht opmerkt praten we hier over schijntjes t.o.v. De “echte” radio (totaalomzet) en dat maakt het aantrekkelijk voor de stations. Afdracht-wise gekeken loopt een deel van de online(!) omzet nu echter weg via een kanaal waarvoor niet wordt afgedragen.

                    • Is dat een fout van de linker of een fout van de licentie die om een percentage omzet vraagt?

                      Het staat de rechthebbende vrij om afdracht per stream te vragen. Sowieso is afdracht van een percentage omzet onzin. Als de radio zender dan meer omzet haalt omdat ze bijvoorbeeld betere/leukere dj’s hebben zou de muziek ook meer waard worden?

                      Ik vermoed dat de muziek industrie alleen weg komt met dit soort licenties omdat ze via hun belangenorganisatie gewoon een gelegaliseerd monopolie hebben. Geen concurrentie leidt tot dit soort idiote markten. Waarom wordt er geklaagd over een Microsoft, maar wordt dit wel geaccepteerd?

    • En daar moet dus een einde aan gemaakt worden in de Auteursrecht, organisaties zoals BUMA/Stemra etc etc en artiesten die denken dat ze zonder iets te hoeven doen door kunnen gaan met geld ontvangen. Het ergste in deze is dat regeringen naar lobbyisten heeft geluisterd en we nu dit soort shit op ons dak krijgen.

      Laten we eens het zelfde doen bij producten die in een fabriek worden gemaakt, bij iedere nieuwe leverancier dient de maker van het product een nieuwe vergoeding te krijgen.

  14. Prachtig hoe de discussie hier uit de hand loopt….

    Er conflicteren hier twee werelden van inzicht over wat auteursrecht eigenlijk is, de eerste, die van de Buma en consorten, die volhouden dat het auteursrecht een natuurlijk recht van de auteur is, een soort eigendom op het abstracte, en dat elke financieel voordeel dat uit dat abstracte voortvloeit toebehoord aan de maker van dat werk; de andere wereld is die, die volhoudt dat het auteursrecht een handelsregulering is om te zorgen dat investeerders in werken hun investering in iets redelijkerwijs een kans maken hun investering terug te verdienen, met het hogere doel te zorgen voor meer beschikbaarheid van werken voor de maatschappij als geheel. Hierbij geldt dat hoe minder auteursrecht nodig is om het doel te halen, hoe beter dat is.

    In die eerste school is de “uitputtingsleer” (Engels “fair use”) eigenlijk dan ook een vies woord – dat je werken mag doorverkopen zonder dat de auteur ook maar deelt in de winst, en hierop hebben we dus in het verleden dan ook al diverse aanvallen gezien: de invoering, via de antidemocratische EU achterdeur, van een “volgrecht” (droit de suite) op de herverkoop van niet massa-geproduceerde werken, een een uitspraak dat iemand die kalenderplaten uitknipt en inlijst en ze zo verkoopt, ook inbreuk maakt.

    Deze uitspraak gaat over een vorm van uitputtingsleer in het digitale domein, en volgt duidelijk deze absurde lijn.

    Dat deze lijn een gigantische economische inefficiënte mee zich meebrengt is de grote makke van de hele “natuurlijk recht” theorie van auteursrecht. Zonder tweedehands handel zou er enorm veel verspilt worden, zonder beschikbaarheid in het publiek domein (immers, de natuurlijk recht theorie staat haaks op het hebben van welke termijn dan ook in het auteursrecht, verval (na leven+70 jaar) is in die kringen ook een vies woord) binnen een redelijke termijn dun je de culturele basis voor nieuwe (afgeleidde) werken uit en maak je behoud van je cultureel erfgoed erg moeilijk (en laat je rentenierende erfgenamen van allang dode kunstenaars mee-eten uit de middelen dat de maatschappij beschikbaar heeft om nieuwe werken te laten maken door nu actieve kunstenaars), en zonder vrije beschikbaarheid van werken in het privé-domein maak je het onmogelijk dat beginnende nieuwe artiesten, tekenaars, e.d., zich bekwamen in het vak door te beginnen met imitatie.

    Ikzelf verwerp de natuurlijk recht theorie, ook omdat deze is gebaseerd op misplaatste analogieën met het eigendom in fysieke voorwerpen, maar helaas is onze auteurswetgeving wel steeds meer hiervan doordrongen, met de daaraan gepaard gaande excessen. De enige manier dit op te lossen is terug te gaan naar de wetgever, uit te leggen waarom het huidige model mank gaat, en een beter model aan te bieden, dat ook beter spoort met de houding van het overgrote deel van de bevolking, die immers door zijn gedraag laat zien het huidige auteursrecht niet echt te respecteren.

    Dit is echter een hele kluif, want er is nu een kleine, maar rijke kliek ontstaan die heel veel verdient aan dit model, en de schade, door iedereen geleden, is moeilijk meetbaar, omdat we nou eenmaal niet weten welke werken niet gemaakt en welke innovatieve diensten niet begonnen vanwege ons foute auteursrecht.

    • de invoering, via de antidemocratische EU achterdeur, van een “volgrecht” (droit de suite) op de herverkoop van niet massa-geproduceerde werken

      Daar ben ik voor, hoewel schilders en beeldhouwers uiteraard ook gewoon een simpel contractje zouden kunnen laten teken bij de verkoop van hun werk dat ze recht hebben op een percentage van de winst bij doorverkoop (dit ook om speculatie te voorkomen). Volgens mij zijn er ook een aantal kunstenaars die dit doen. Profvoetbalclubs hebben natuurlijk ook een soortgelijke regeling over opleiding van spelers. Niet raar, wat voetbaltraining is gedeeltelijk eigenlijk ook een soort IP van een club als Ajax.

      verval (na leven+70 jaar) is in die kringen ook een vies woord
      Dat is niet waar. Voor zover ik kan nagaan zijn de meeste auteurs totaal niet geïnteresseerd met wat hun werk gebeurd na hun dood. Zelfs een extremist als J.D. Salinger heeft zich in die bewoordingen uitgelaten.
      ook omdat deze is gebaseerd op misplaatste analogieën met het eigendom in fysieke voorwerpen
      Het gaat er juist om dat er geen analogie is. Je gedachten en creativiteit zijn inherent niet overdraagbaar. De andere kant maakt vaak de fout dat ze het een drager, zoals een boek of lp, die gekopieerd wordt verwarren met de roman of het muziekstuk, waarvan er per definitie maar één is. Niemand minder dan Immanuel Kant heeft het al over dit verschil gehad (Engelse vertaling):
      Unauthorized Publishing of Books Is Forbidden as a Matter of Right

      A writing is not an immediate sign of a concept (as is, for example, an etching which represents a certain person in a portrait, or a work in plaster that is a bust). It is rather a discourse to the public; that is, the author speaks publicly through the publisher. – But the publisher speaks (through his foreman, operarius, the printer), not in his own name (for he would then pass himself off as the author), but in the name of the author; and so he is entitled to do so only when the author gives him a mandate (mandatum). – Now it is true that an unauthorized publisher also speaks, by an edition on his own initiative, in the name of the author, but he does so without having been given a mandate by the author (gerit se mandatarium absque mandato). He therefore commits the crime of stealing the profits from the publisher who was appointed by the author (who is therefore the only legitimate one), profits the legitimate publisher could and would have derived from the use of his right (furtum usus). So unauthorized publishing of books is forbidden as a matter of right.

      Why does unauthorized publishing, which strikes one even at first glance as unjust, still have an appearance of being rightful? Because on the one hand a book is a corporeal artifact (opus mechanicum) that can be reproduced (by someone in legitimate possession of a copy of it), so that there is a right to a thing with regard to it. On the other hand a book is also a mere discourse of the publisher to the public, which the publisher may not repeat publicly without having a mandate from the author to do so (praestatio operare), and this is a right against a person. The error consists in mistaking one of these rights for the other.

      Dit is echter een hele kluif, want er is nu een kleine, maar rijke kliek ontstaan die heel veel verdient aan dit model

      Er is juist een enorme hoeveelheid kleine bedrijfjes en zelfstandigen die dankzij auteursrecht een boterham kunnen verdienen.

      • Het volgrecht is een walgelijke inbreuk op echte eigendomsrechten. Idd had de maker van een werk de mogelijkheid om dat bij verkoop in een contract te bedingen, maar dat hebben zij niet gedaan. Nu hebben ze (de kunstenaar, zijn erfgenamen, en allerbelangrijkst, eigen-doel-dienende rechtenorganisaties) achteraf inbreuk gemaakt op die verkoopovereenkomst door via de wetgever contractbreuk te plegen. Heel verwerpelijk, en gezien de eeuwen geschiedenis van verkoop van werken en kunstenaars die daar prima van konden leven totaal overbodige regelgeving en bureaucratie gedreven door platte hebzucht.

      • Auteurs zijn inderdaad meestal niet geïnteresseerd in wat er lang na hun leven met hun werken gebeurd, lobby organisaties wel, gezien de manier waarop zij lobbyen, zoals onlangs nog met de verlenging van de naburige rechten in de EU (met absurde argumenten over pensioenvoorzieningen voor steenrijke muzikanteen, edd.) Helaas laten veel auteurs zich voor dit soort hebzuchtige karretjes spannen.

        Dit heeft er alles mee te maken dat een paar goedlopende klassiekers dan langer als melkkoe uitgemolken kunnen worden, niets met wat auteurs willen, die willen primair gelezen worden (en moeten daarvoor idd hun brood moeten kunnen verdienen).

        Auteurs van nu zouden veel meer gebaad zijn met een verkorting van het auteursrecht, zodat zij minder hoeven te concurreren met lang overleden auteurs van klassiekers.

        • Auteurs van nu zouden veel meer gebaad zijn met een verkorting van het auteursrecht, zodat zij minder hoeven te concurreren met lang overleden auteurs van klassiekers.
          Ik geloof niet dat Zwagerman, Grunberg en Wieringa hoeven te concurreren met boeken van Slauerhoff of Multatuli. Als het auteursrecht zou aflopen bij het sterven van de auteur, zouden ze ineens OOK moeten concurreren met Mulish en Wolkers. Dat kan toch nooit in hun voordeel zijn? Anders gezegd: je zegt dat men nu moet concurreren met gratis werken uit het verleden en stelt dat ze voordeel hebben van het inperken van hun rechten, waardoor het aantal concurrenten alleen maar zal toenemen.

            • @Daniël: Ik snap je punt, maar ik denk dat het zo niet werkt. De lezer krijgt er immers geen extra tijd bij om te lezen. Ik denk dus dat een bepaalde lezer, die bijvoorbeeld 20 boeken per jaar leest, dan eerder beslist om bijvoorbeeld ‘De Aanslag’ of ‘Turks Fruit’ te gaan lezen (gratis op de e-reader, want geen rechten) zodat hij geen 30 euro uit hoeft te geven aan een nieuw boek en met dat geld andere leuke dingen kan doen. Of de lezer uit je voorbeeld koopt geen 3 boeken van 30, maar nu 3 van 15 en besteed de rest aan andere dingen.

              • Ook dit is een leuke discussie, en vergt wat onderzoek hoe de balans doorslaat. Consumenten hebben zowel beperkte tijd als beperkte middelen om boeken te kopen en te consumeren.

                In Project Gutenberg en DBNL zit vandaag al genoeg materiaal om de rest van je leven elke een ander boek te lezen, toch zullen veel lezers zich niet direct aangetrokken voelen tot dit stokoude materiaal: ze willen lezen wat vandaag relevant is. Mulisch en Wolkers zijn inderdaad relevanter dan Andriessen en Multatuli, maar lezers van nu willen ook boeken van nu.

                Hoe de balans precies doorslaat weet ik niet. Het kan zelfs per genre verschillen. Ik denk dat uiteindelijk het budget de doorslag gaat geven, en dan is elke euro die een dode auteur wegzuigt bij de consument er een die niet meer aan een levende gegeven kan worden. Dit is zeker ook van belang voor bijvoorbeeld muziek. Ik meen ergens gelezen te hebben dat Paul McCartney nog altijd jaarlijks zo’n vele miljoenen incasseert voor zijn aandeel in het Beatles erfgoed. Geld dat dus niet naar beginnende bands gaat, en dat waarschijnlijk grotendeels via radio-royalty’s en willekeurige heffingen bij elkaar gesprokkeld wordt.

                Anderszijds heb ik de uitgevers er wel eens van verdacht de termijnen zo lang te willen maken om juist concurrentie met het publiek domein te voorkomen. Met de huidige termijn is de concurrentie met het PD inderdaad te verwaarlozen, stel dat je een termijn van 20 jaar na publicatie hebt, dan moet je dus gaan concurreren met werken die cultureel nog heel relevant zijn, of (in non-fictie) met een klein beetje inspanning weer up-to-date te maken zijn. Ikzelf denk dat dat laatste helemaal niet erg is: daardoor stimuleer je namelijk veel beter dat er echt nieuwe dingen gemaakt worden, en niet veel werken onnodig opnieuw geschreven moeten worden, omdat het organiseren van een eenvoudige update in verband met de rechten zo lastig is.

      • Kant was een enorm moeilijk volgbare veelprater, en ik zou hem zeker niet aanroepen als autoriteit op het gebied van auteursrecht of de onderliggende economische structuren. Uit het geciteerde stukje blijkt een stevig stukje natuurlijk-recht denken, dat ik zojuist in mijn betoog verworpen heb als contra-productief, ook voor auteurs (en andere creatief actieven, die ik in dit soort discussies graag onder die term will vatten.)

  15. Ik vraag mij af of een andere uitspraak wel wenselijk was geweest. Wat zou immers de situatie dan zijn als Radio 538 via embedden of hyperlinken hun eigen radiostation zou streamen? Indien een geluidstechnicus van Radio 538, of een ander persoon, bij wijze van ‘hobby’ een stream van de zender zou aanbieden en Radio 538 besluit deze stream te embedden, moet Radio 538 dan ook niet betalen?

    Tweede punt is dat een andere lezing door de rechter ook tot een beperking van het internet kan leiden. De functionaliteit wordt immers aangetast, als websites omwille van het ontwijken van een vergoeding bepaalde keuzes gaan maken.

    Overigens betekent dit niet dat ik niet zie dat het aanmerken van embedden en hyperlinken ook zeer veel nadelige en onredelijke gevolgen kan hebben.

  16. Erg interessante gezichtspunten en discussie. Ik heb dit geweldige blog pas recent ontdekt (mijn complimenten!) en houd ook nog van muziek! Ik heb weinig juridische achtergrond en heb slechts incidenteel naar internet radio geluisterd, maar begrijp deze discussie als volgt:

    Iedereen lijkt het ermee eens dat “auteursrecht gaat over verveelvuldigen en openbaar maken”. Het lijkt me dat in principe beide voorwaarden (eventueel door verschillende partijen) moeten zijn geschonden om van “inbreuk op auteursrechten” te kunnen spreken: het doorverkopen van een exemplaar met licentie waarop de rechten netjes zijn betaald lijkt me geen schending of openbaarmaking, en het kopiëren zonder openbaarmaking (thuiskopie) ook niet. Maar dat is me nog niet helemaal duidelijk.

    Het verveelvuldigen wordt in ieder geval overduidelijk door de radiostations gedaan ; zij leveren de streams vanaf hun server naar (een context) van de eindgebruiker (in samenwerking met de infrastructuur van het Internet en de apparatuur van de eindgebruiker). In welke Internet-context dat uiteindelijk gebeurt doet er voor dit punt volgens mij niet toe: dit kan bijvoorbeeld binnen een browser window, in een frame, in een andere tab, in een app, en/of in een webpagina. En of er in zo’n context advertenties en/of meerdere stations staan is aan het radiostation, ook als de eigenaar van de pagina uiteindelijk een andere partij is. Alle streams van het radiostation, ook als die via een pagina van een portal (zoals last fm) worden gestart en gestopt, tellen gewoon voor het radiostation en ik neem aan dat de stations buma stemra daar ook netjes voor betalen (en de tarieven voor radiocommercials mede daarop baseren). Het komt mij erg vreemd over om de streams ineens dubbel te gaan tellen als de leverancier van de pagina een andere partij is. Welke contexten precies worden ondersteunt lijkt me een zaak van het radiostation (zolang het binnen de overeenkomst met buma/stemra valt). Als het radiostation niet naar een context met een firefox browser of naar een context van een last fm pagina zou willen streamen kan het daarvoor kiezen (maar het verlies aan advertentie-inkomsten op hun pagina´s weegt momenteel blijkbaar op tegen de besparing op het marketing budget dat nodig zou zijn om hetzelfde aantal luisteraars te krijgen. Dit lijkt me een goed voorbeeld van een samenwerking waar iedereen bij gebaat is. Ook de artiesten, want door (internet )radio beter vindbaar en beschikbaar te maken zullen de artiesten uiteindelijk een groter publiek krijgen, kunnen er meer advertenties worden verkocht en kan buma stemra uiteindelijk meer geld vragen. Ik zie last fm op dit punt niets vreemds doen. Als zij de stream zelf zouden ontvangen en opnieuw verspreiden is het een ander verhaal: de server van het radiostation zou dan minder streams tellen en het radiostation zou dan uiteindelijk misschien minder aan buma-stemra willen betalen.

    Het openbaar maken lijkt me in de geschetste situatie ook door het radiostation te worden gedaan. Het beter vindbaar en aanstuurbaar maken door een portal lijkt me geen verdere openbaarmaking, zelfs niet secundair (de streams waren al voor iedereen op internet te beluisteren). Last fm maakt imo eigenlijk een betere radio-afstandsbediening. En zelfs als het toch een radio zou zijn: een radiofabrikant betaalt toch ook geen auteursrechten aan Buma-Stemra, zelfs niet als er op die radio een aantal voorkeurszenders staan of als er een reclame ( voor het eigen merk) op staat? Wat last.FM in dit verband exploiteert is slechts een collectie zenders. Ze maakt een radio(bediening) die je niet hoeft te kopen, maar op een advertentie model is gebaseerd. Dit deel stelt op zich niets voor, want in principe moet iedereen met een beetje web-kennis iets dergelijks in enkele dagen (misschien enkele weken) in elkaar kunnen zetten. Blijkbaar doet last FM iets anders heel goed, want op dit blog wordt in een reactie gesuggereerd dat de site miljoenen waard zou zijn. Dat zou overigens best wel eens waar kunnen zijn of worden, maar daarvoor zullen ze zelf ook veel hebben moeten investeren, o.a. in reclame en verbetering van het product in de competitie met hopelijk vele andere (ook Nederlandse ) digitale radio portals). Een andere parallel nog: stel dat aan fysieke producten met internet-radio functionaliteit (e.g. een Philips Streamium) een systeem voor dynamische reclames zou worden toevoegd (of een autoradio met RDS) , dan verwacht je toch ook niet dat daar auteursrechten over betaald zouden moeten worden aan Buma-Stemra. (Of is dat wel de praktijk ?)

    De uitspraak van de rechter lijkt me niet goed in elkaar te zitten, want beide punten (openbaar maken en verveelvuldigen) lijken niet van toepassing. Bovendien lukt het hier niemand om de redenering uit het vonnis begrijpelijk en overtuigend uit te leggen. Is nu zelfs het linken naar streams verboden als je de pagina van het station erbij toont, of in een andere tab van de browser toont of zelfs als je naar de pagina van het radiostation linkt (want daarmee help je volgens sommigen nog steeds mee aan openbaarmaking!?)? Ik vind de genoemde argumentaties van de ‘tegenstanders’ van het vonnis (in deze reactie wat vrij vertaald in eigen woorden) veel sterker. Het lijkt mij hierbij vooral erg onwenselijk dat de rechtspraak te weinig rekening houdt met hoe de techniek in elkaar zit; de kloof tussen de wereld van de techniek en de rechtspraak lijkt me al groot genoeg; die kloof zou je zo klein mogelijk moeten houden. Hopelijk draagt de discussie op dit blog bij tot meer (wederzijds) begrip. Ik wil daarbij nog opmerken dat voordat ik deze discussie had gevolgd, het embedden mij onrechtmatig leek. Dat zou nog steeds zo kunnen zijn, maar dan zou dat onrechtmatig t.o.v. het radiostation moeten zijn: het station betaalt waarschijnlijk voor de server, de software die nodig is voor het streamen, het verwerven van de muziek in de juiste vorm, en de vergoeding voor de auteursrechten op de stream; en ja, last.fm heeft daar een voordeel van (niet anders dan iedere andere – veelal buitenlandse – partij, die een gratis radio app levert en daar voordeel van heeft).

    Ik heb de indruk dat de artiesten (of een aantal organisaties die over hun belangen gaan) op het gebied van de vergoedingen de verkeerde weg bewandelen. Het lukt ze daarbij zelfs om de rechtspraak te overtuigen, maar ik begrijp niet in wiens belang dit allemaal is, want het lukt absoluut niet om het publiek te overtuigen. Dat laatste lijkt me voor de artiesten en aanverwante organisaties veel belangrijker. Als men de sympathie van het publiek verwerft, zal dat publiek namelijk veel minder begrip krijgen voor auteursrechtenschendingen. (Iets vergelijkbaars zag je volgens mij ook toen muziek legaal tegen een redelijke prijs beschikbaar kwam zonder irritante DRM-technieken; sindsdien is de legale verkoop van muziek via internet enorm gestegen). Verder wordt het door de onbegrijpelijke redeneringen niet echt duidelijk wat nu wel en niet mag. Ook dat lijkt me in niemands belang, want dat benadeelt vooral de eerlijke en goed-bedoelende partijen.

    Ook krijg ik regelmatig het gevoel dat vertegenwoordigers of sympathisanten van deze organisaties veel te veel het onderste uit de kan proberen te halen. Ook dat draagt niet bij aan sympathie. Ik zou liever zien dat deze partijen zich wat vriendelijker tegen publiek en ondernemers zouden opstellen, want ook zij zijn creatief en dragen uiteindelijk bij aan betere producten en diensten. Ondernemers begrijpen vaak goed dat als je een ander wat gunt, dat dat uiteindelijk ook voor jezelf goed kan uitpakken (meer luisteraars en meer inkomsten in deze case en wellicht meer inzicht in hoe en wat het publiek luistert). De mogelijkheid van audio-opnames werd in eerste instantie ook vaak als dreiging voor de optredende artiesten gezien: die hoefden hun stukken namelijk nog maar 1 keer te spelen en vervolgens kon het publiek er oneindig vaak naar luisteren …. Elektronica fabrikanten hebben met hun producten inderdaad miljoenen kunnen verdienen, maar de artiesten (en aanverwante organisaties) wellicht nog veel meer!!!

    En tot slot lijkt het me voor betrokkenen ook prettig dat we hier een Nederlandse partij hebben, die streams op het internet beter vindbaar en aanstuurbaar maakt en in Nederland (toch?) zijn belastingen betaalt. Hopelijk blijven dit soort initiatieven in Nederland mogelijk en worden (beginnende) ondernemers wat minder afgeschrikt door mogelijke rechtszaken, zodat er een levendige concurrentie kan ontstaan, er betere producten en diensten zullen worden ontwikkeld, en dat ook Nederlandse ondernemingen een kans maken om een rol te spelen op dit gebied.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS