Huh, hoezo wil de EU gebruikers pesten met een hyperlinktax?

| AE 8720 | Intellectuele rechten | 9 reacties

ketting-chain-link.pngRed de Hyperlink! EU wil gebruikers pesten met linktax, meldde Webwereld afgelopen donderdag, en iedereen tipte me erover (dank, overigens). In het kader van Europese vernieuwing van het auteursrecht zou zijn voorgesteld dat nieuwsaggregators moeten gaan betalen voor links naar of snippets met nieuws. Zou zijn, want ik kan het nergens vinden.

Webwereld noemt een bron, een voorgesteld amendement van Angelika Niebler. Ik citeer:

57a. Calls on the Commission to evaluate and come forward with a proposal on how quality journalism can be preserved, even in the digital age, in order to guarantee media pluralism, in particular taking into account the important role journalists, authors and media providers such as press publishers play with regard thereto;

Nou ben ik heel wat vage juridische taal gewend, maar ik kan hier écht niet uit halen hoe de hyperlink of snippet hier op de korrel genomen wordt. Oké, in theorie zou zo’n voorstel kunnen omvatten dat zoekmachines en aggregators moeten gaan betalen om te linken naar kwaliteitsjournalistiek. En dat is ook wel voorgesteld, zo’n tax. Door diezelfde Niebler inderdaad. Dus dan is elke meelbal over oproepen goed na te denken wellicht verdacht. Maar het gaat mij toch een tikje ver.

Verder vraag ik me heel erg af hoe dat zou moeten werken, even los van dat het niet werkbaar is. Allereerst: wie komen er voor in aanmerking. Ga je dan het hele citaatrecht afschaffen? Of een onderscheid proberen te maken tussen Google News dat links met blurbs brengt en zeg een juridische blogger die steeds opent met een zin uit een bron gevolgd door “las ik bij”? Ik ben heel benieuwd hoe ik verschil van Google.

Daarnaast heeft het Hof van Justitie net een stapel jurisprudentie neergezet waaruit volgt dat hyperlinken naar (legale) publicaties géén inbreuk op auteusrsrecht is. Dus welke grondslag neem je dan om te zeggen, er moet worden betaald? Het voelt als te zeer een botte bijl om te zeggen, “vanaf nu is het per definitie toch inbreuk”.

Vervolgens de heffing zelf. Die moet verplicht worden, anders is er de kans dat Google zegt, doe afstand van je linktaksrecht anders nemen we je niet op. Die zie ik juridisch nog wel. Maar wie gaat die dan incasseren, de LinkBuma?

Nee, ik heb geen idee hoe dit zou moeten gaan werken. Nou is dat natuurlijk geen argument tegen een nieuwe wet (hoi cookiewet) maar in dit geval zie ik het écht niet.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Een typisch voorbeeld van voorstellen waardoor het draagvlak voor de EU onderuit gehaald wordt. Slechte te wetgeving die niet in het algemeen belang is. Zoals het in Spanje is geïmplementeerd is het een ramp voor kleine onafhankelijke uitgeverijen (met name dus websites), die door dit soort acties moeilijker gevonden kunnen worden in zoekmachines — iets dat de grote uitgeverijen, die hiervoor lobbyen, in de kaart speelt. Dat je geen afstand kunt doen van dit recht is een bewijs dat het eigenlijk geen recht is, wat de ervaringen in Duitsland hebben bewezen, waar uiteindelijk iedereen massaal heeft gezegd “een link-recht? nee dank je, niet voor mij!”

    En natuurlijk, de linkBuma’s in Hoofddorp staan al klaar om dit geld te incasseren en om te zetten in nog meer duur betaalde baantjes met mooie autos’s.

    Als Google inderdaad misbruikt maakt van zijn monopolie, dan is dit niet de oplossing, dan moet je de anti-monopolie wetgeving gebruiken (en desnoods aanscherpen) — maar ja, daar zitten de uitgeversmolochen niet op te wachten.

    In wezen is het opleggen van zo’n nieuw recht (ondanks de benaming ‘recht’) een vorm van onteigenen– je pakt mensen het recht af de vruchten van hun werk vrijelijk te delen, en ook om daar eventueel een stukje advertentie-inkomsten te verdienen, en daarmee de impact te behalen die zij graag willen behalen. Het lijkt me dat je hiermee dus wel-gesettelde oudere rechten onderuithaalt, en je dus een interessant juridisch gevecht kunt verwachten — je onteigend namelijk niet zomaar iets.

    • Er zitten 751 mensen in het Europees Parlement. Dit wordt geacht een volksvertegenwoordiging te zijn dus daar zit van alles tussen, zelfs mensen die tegen de EU zijn zoals Nigel Farage. Daarvan doet vervolgens één iemand een onzinnig voorstel. Vervolgens staat er in de pers ‘EU wil dit of dat’. Het is alsof nadat Wilders zegt ‘Minder Marokkanen’, een journalist schrijft: ‘Nederland wil minder Marokkanen’. Dat is gewoon je reinste volksverlakkerij en riooljournalistiek. Of in het beste geval domheid, helaas te zelden onderscheiden door de lezer.

      • Oh, maar dat laatste gebeurt ook hoor! Onlangs nog met die Russische hack op de Amerikaanse Democraten. In eerste instantie (en misschien nog wel, heb het laatste nieuws even gemist) zei de CIA “we weten dat er iemand uit Rusland achter zit, maar we hebben (nog) geen aanknoping gevonden tussen die persoon en het Kremlin”. Maar de media hier in Nederland sprong er al bovenop met “Rusland heeft …” En dat zie je bijv. ook in Turkije met de Koerden. Eén aanslag van een groepje misdadige Koerden en de media hier spreekt meteen over “De Koerden hebben …” Zelfs met simpeler dingen. Zo was bijv. onlangs nog in het nieuws dat het aantal Christenen sterk in de minderheid is anno 2016 (hier in Nederland) maar bij een programma wat ik eergisteren keek (en kort daarvoor was opgenomen, dus ná het nieuws over dat de Christenen nu in de minderheid zijn!) sloot men doodleuk af met “en daarom gelooft heel Nederland op 25 december in de geboorte van Jezus”. En zo kan ik nog veel meer voorbeelden benoemen. En met media bedoel ik dus niet alleen rioolpers, maar ook bijv. NOS, RTL en nu.nl Het is helaas zo dat als één iemand iets doet, of de regering doet iets, maakt niet uit welk land, dan springt de Nederlandse media er zo bovenop alsof iedereen daar maar achter staat en/of in gelooft. Media anno 2016… (voeg-hier-duimpje-omlaag-in)

  2. Wetsvoorstellen worden opgesteld door juristen. Jusisten stellen graag voorstellen op voor wetten die werk genereren voor juristen. Of anderen er werk mee krijgen of een werkbare wereld overhouden is secundair. De mens bevordert nu eenmaal graag het eigenbelang, vaak zelfs zonder het zich te realiseren, en de jurist is daarop geen uiitzondering. Dit lijkt me bij uitstek een voorbeeld.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS