De autodealer zette mijn naaktfoto’s op een datingsite!

| AE 9121 | Strafrecht | 13 reacties

ford-t-autoEen stel uit Texas klaagt het bedrijf Toyota aan omdat een van haar medewerkers naaktfoto’s van hun telefoon had geplukt en geupload naar een swingers-website, las ik bij The Register. Ze hadden de telefoon afgegeven omdat daar een financieringsovereenkomst op getoond werd, en die moest even achter getoond worden aan de directeur. Maar bij thuiskomst bleek er iets meer gedaan dan een financiële PDF gescrolld. Ahem. Mag dat?

Nou nee, wat denk je zelf. Die foto’s zijn privéportretten, en de verspreiding daarvan is strafbaar (art. 35 Auteurswet). Ook is het simpelweg een auteursrechtovertreding.

Iets lastiger: mocht die medewerker rondneuzen op de telefoon, even aannemend dat hij de foto’s vervolgens niet doorstuurde maar alleen bekeek? Nee. Ook dat is strafbaar en wel als computervredebreuk: het binnendringen in een geautomatiseerd werk, waar een smartphone zonder meer onder valt.

Voor binnendringen is niet vereist dat er een beveiliging wordt omzeild. Genoeg is dat je weet dat je niet mag zijn op de plek waar je bent. Als je toegang krijgt om dat bewijsstuk in pdf-vorm te bekijken, dan moet je weten dat je niet ook in de map Foto’s/Privé mag kijken. Doe je dat toch, dan zie ik dat als een vorm van binnendringen, net als wanneer je in een winkel een openstaande deur naar het magazijn binnenwandelt.

Het kan natuurlijk gebeuren dat je per ongeluk op een knop drukt die je dan naar een Recente Downloads-map of Afbeeldingen-map brengt, en dat je daar thumbnails ziet van ahem privémateriaal. Dat zou dan nog net op de grens zijn, maar als dat gebeurt moet je wel direct stoppen met bladeren. Doorklikken doe je met maar één doel en dat is welbewust die foto’s bekijken.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Opvallend is dan wel weer dat het gaat om foto’s van de vrouw van de Pastoor… 🙂

    Maar goed, is dit een aktie waar het bedrijf voor verantwoordelijk gehouden kan worden? Immers, een telefoon bekijken en foto’s doorsturen lijkt mij niet tot de normale taken van werknemers te behoren dus is de werkgever hier dan voor verantwoordelijk? Dat lijkt mij niet.

    Maar vervolgens het probleem hoe je aantoont welke werknemer de foto heeft gepubliceerd want Jantje kan hem vanaf de telefoon naar Pietje hebben doorgestuurd en Pietje heeft deze vervolgens gebruikt om deze online te zetten.

    Ik bedenk daarnaast dat de werknemer de PDF niet op de telefoon heeft gelezen maar gewoon de telefoon heeft gesynchroniseerd met een locale computer, waarmee vervolgens alle bestanden van die telefoon zijn overgezet. Een beetje overijverig maar dat is wat meestal gebeurt als je een telefoon synchroniseert, want de software verwacht dan dat je alles wilt.

    Maar in het artikel lees ik dat de telefoon gewoon is gebruikt om de foto’s rechtstreeks te emailen naar een website voor swingers. En de directeur van deze dealer zou dat dan gedaan zijn. Ik ben wel erg benieuwd naar hoe ze dat willen bewijzen want iedereen had in principe die afbeelding kunnen doorsturen. Het echtpaar had het zelfs zelf kunnen doen om vervolgens die dealer aan te kunnen klagen in ruil voor een grote, financiële compensatie. Toyota is een groot bedrijf dus daar zijn wel enkele miljoenen van te claimen in de rechtbank of via een schikking.

    Ook opvallend, volgens een telefoniste bij de betreffende dealer werkt die verkoper niet eens bij dit bedrijf. Maar dat wordt vervolgens weer tegengesproken door de advocaat van dit stel.

    Ik vind deze kwestie dan ook opvallend verdacht en vrij raar. Maar goed, dit is America, natuurlijk.

      • Ik weet niet of dit een onderdeel is van de procedure van het bedrijf. Vind het maar een vreemde gang van zaken dat je een PDF op je mobiel moet overhandigen aan een werknemer. Lijkt mij handiger om deze gewoon per email te versturen en je mobieltje niet uit handen te geven. Wie gaat zijn mobiel nou uit handen geven? Zeker als je dan ook nog “stoute” foto’s op je mobiel hebt staan…

        Maar goed, we moeten dus even uitgaan van de oorspronkelijke aanklacht. [PDF] Daarin staat:

        When the discussion turned to financing, Tim advised Hudson of an application Tim had downloaded on his cellular phone for preapproved financing through Capital One Financial Corporation. Hudson asked to view the application, and Tim unsecured his phone and accessed it. Hudson then asked Tim to give him the phone, telling Tim that Hudson had to take it to his manager. Tim entrusted the phone to Hudson and complied with Hudson’s request.
        En dat vind ik dus erg vreemd! Zeker ook omdat ze maar een paar minuten bezig zijn geweest met die telefoon. In die tijd heeft de werknemer dus de applicatie verder bekeken, het fotoalbum op de telefoon opgezocht, de foto’s allemaal bekeken en vervolgens twee foto’s uitgezocht en direct verstuurd naar de Swingers website. Best wel knap dat ze dit zo snel hebben gedaan. Zeker ook omdat de foto al anderhalf jaar oud was en er dus minimaal anderhalf jaar aan foto’s op gestaan zullen hebben. Of zou de Pastoor alleen maar die paar foto’s erop hebben gehad?

        Nu zie ik dat de aanklacht meldt dat het om de site mrandmissterious.com gaat. Het Internet archief kent deze website niet en de site zelf is kennelijk in de verkoop want er staat een soort standaard reclame-banner op. Maar goed, alles gebeurde op 27 Januari 2015, dus bijna twee jaar geleden. Meer dan genoeg tijd dus voor een swingers-site om weer te verdwijnen. De klacht zelf is van 1 December 2016, dus bijna twee jaar later. Wel zie ik een verwijzing dat het document mogelijk op 10 februari 2015 is aangemaakt. Het heeft dus bijna 2 jaar geduurd om in te dienen en nu is moeilijk te achterhalen wat die site eigenlijk allemaal had en deed…

        Interessant is verder dat de emails vanaf het mobieltje zijn verzonden, dus via de account van de Pastoor. Daarmee kun je dus niet bewijzen wie deze emails daadwerkelijk heeft verzonden. Wel staat erin dat er een screenshot is genomen van de applicatie en de screenshot vervolgens per mail is verstuurd. Het is logisch dat die screenshot ook terecht komt in het foto-album op de telefoon dus moest de werknemer wel in het foto-album bladeren om de screenshot te kunnen selecteren en versturen. Dat betekent dus dat de medewerker toegang had tot deze afbeeldingen en dan vind ik het vreemd dat iedereen dus heel eenvoudig deze foto’s had kunnen bekijken terwijl de Pastoor kennelijk intelligent genoeg is om een App op zijn telefoon te hebben die zijn emails beschermt tegen verwijdering… En ook slim genoeg is om deze meteen te controleren. Maar kennelijk niet slim genoeg om deze foto’s in een apart album onder te brengen…

        Maar als je de aanklacht leest lijkt het erop dat het de Pastoor eerder gaat om het feit dat 1 medewerker van Toyota iets deed wat niet mocht en een reputatie als perverseling heeft en dat Toyota hem daarom niet in dienst had mogen hebben. Toyota had hem moeten ontslaan want hij was pervers en dat heeft Toyota niet gedaan en nu moet Toyota 1 miljoen dollar schade betalen voor de naaktfoto’s die de Pastoor zelf heeft genomen en kennelijk heeft gedeeld met deze werknemer…

        Oh, daar zakt toch je broek van af van die Amerikaanse toestanden… 😀

  2. Ik begrijp alleen niet helemaal waarom het echtpaar ook “Toyota Motors North America” in de aanklaag noemt. Tenminste, ik begrijp het wel, daar zit het meeste geld, maar je kunt moeilijk argumenteren dat Toyota hier een verantwoordelijkheid in heeft

  3. Is ongewilde publicatie van naaktfoto op een swingersite niet ook:

    Opzettelijke belediging door toegezonden of aangeboden afbeelding.

    Moedwillige aanranding van de eerbaarheid / Schennis van de eerbaarheid in openbaar verkeer.

    Opzettelijke aanranding goede naam met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven.

    Onrechtmatig gebruik maken van iemand zijn identiteit.

    • “Opzettelijke belediging”: alleen als het als zodanig bedoeld is. Ik zou zeggen dat een naaktfoto lang niet altijd een belediging is. Ik denk dat de context van de publicatie belangrijker is dan de foto zelf.

      “schennis van de eerbaarheid”: mogelijk; zeker als het slachtoffer het als zodanig ervaart.

      “aanranding goede naam .. ruchtbaarheid”: lijkt mij ook weer alleen als dat echt het doel van de publicatie is. Dat moet weer uit de context van de publicatie blijken.

      “gebruik maken van iemand zijn identiteit”: lijkt mij alleen van toepassing als je echt iemands identiteit overneemt. Ik zie een identiteit als een relationeel iets: je identiteit is hoe je bekend staat bij andere partijen / hoe je door andere partijen geïdentificeerd wordt. Dus: de foto gebruiken om je als de ander voor te doen tegenover derden die de ander kennen is identiteitsdiefstal, maar de foto gebruiken in contact met derden die de ander helemaal niet kennen zie ik niet als identiteitsdiefstal.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS