Nike klaagt StockX aan om verkoop NFT’s van sneakers

| AE 13151 | Intellectuele rechten | 24 reacties

Kledingmerk Nike heeft het onlineplatform StockX aangeklaagd voor het maken en verkopen van ongeautoriseerde afbeeldingen van zijn sneakers, las ik bij RTL Nieuws. De NFT’s (zoals hiernaast getoond) bevatten immers het merk van Nike, waar deze niet blij mee is. StockX had tegen kopers gezegd dat ze deze tokens in de toekomst zouden kunnen inwisselen voor fysieke versies van de schoenen. Maar Nike is kennelijk van plan zélf NFTs uit te brengen.

We hebben het eerder gehad over de gebakken lucht in een NFT:

De kern van een nft is dat ergens (op de blockchain dus) wordt genoteerd dat jij ‘eigenaar’ bent van een bepaald stukje informatie. Net zoals je eigenaar bent van zo’n zeldzaam voetbalplaatje, of van een koekblik van Rembrandt. En dat is dus niet hetzelfde als eigenaar zijn van waar het echt om gaat; de afbeelding van de voetballer (u mag zelf zeggen of u zich oud voelt bij a) Messi b) Gullit c) Van der Kuijlen) dan wel het schilderij van Rembrandt.
Verkoop van een nft zegt dus niets over de onderliggende rechten. Meestal gaat het dan over auteursrecht, want die plaatjes zijn natuurlijk auteursrechtelijk beschermd.

Nike gooit het over een andere boeg:

“Nike did not approve of or authorize StockX’s Nike-branded Vault NFTs,” the complaint reads. “Those unsanctioned products are likely to confuse consumers, create a false association between those products and Nike, and dilute Nike’s famous trademarks.”
Als ik zelf zo die plaatjes bekijk, dan snap ik dat wel: de naam StockX zegt me weinig, de Nike sneakers en hun wereldberoemde logo des te meer. Dus ik zie wel hoe men bang is voor associatiegevaar dan wel verwarringsgevaar (over het verschil tussen die twee kun je hele boeken schrijven in het merkenrecht). Het helpt natuurlijk niet dat StockX het “authentic NFTs” noemt, terwijl Nike er voor niets tussen zit.

Nike wijst ook op de enorme prijsverschillen, “pointing out that a fairly pedestrian sneaker like the black and white Nike Dunk Low is selling for an average of $282 on the site while the NFT version is selling for an average of $809.” Op dergelijke manier profiteren van andermans merk is zeer zeker niet de bedoeling. (En naast dat Nike als merk wereldberoemd is, heeft ze het merk ook apart gedeponeerd voor NFT’s.)

De enige escape voor StockX zou zijn dat ze als Nike-verkoper gerechtigd zijn de producten te vertonen die ze verkopen. Dat is namelijk een uitzondering op het merkenrecht. En StockX zegt op haar site ook dat ze de betreffende schoen ook echt in hun kluis hebben staan, maar wel een tikje haha cryptisch:

Each Vault NFT is backed by a physical item held in StockX’s custody, tied directly one-to-one via the blockchain. This means if you buy an edition of a Vault NFT, you are the owner of the corresponding physical good which is secured and stored in StockX’s Vault. As an NFT owner you may be granted exclusive access to StockX benefits, promotions, experiences, and rewards.
StockX zegt dus dat je eigenaar wordt van de fysieke schoenen in hun kluis door de NFT te kopen. Het product blijft dan gewoon in de kluis. (Dat kan: levering c.p., mocht u voor een tentamen vermogensrecht zitten.) En je mag het opeisen (revindicatie, sorry, geen tentamenstof), alleen wordt je NFT dan digitaal verbrand oftewel opgeheven. Dat gaat wel een beetje in tegen het doel van een NFT kopen denk ik.

Verder heb ik er conceptueel een beetje moeite mee om dit nog een vorm van verkopen van schoenen te noemen. Juist omdat je standaard dus wel de NFT koopt maar de schoenen niet op een plankje op de muur thuis kunt zetten. Daarmee zou ik een beroep op die uitzondering voor verkopers niet helemaal logisch vinden.

Arnoud

Wordle door New York Times gekocht, maar wat dan precies?

| AE 13142 | Intellectuele rechten | 12 reacties

Het razend populaire spelletje Wordle is gekocht door The New York Times, meldde RTL Nieuws onlangs. The New York Times meldt wel dat het om ‘een bedrag met zes nullen’ gaat. De krant belooft dat het spel “for the time being” gratis blijft. Een oplettende lezer (dank) dook in de broncode (niet schrikken) en ontdekte een open source-vermelding van Microsoft. Vandaar de vraag: wat koop je dan, als je Worldle koopt?

Om maar even met die OSS vermelding te beginnen: inderdaad staat in de broncode van Wordle een copyrightvermelding met een BSD licentietekst op naam van Microsoft. Dat betekent: er is software van Microsoft gebruikt, en die staat dat toe mits je die copyrightvermelding laat staan. Zoals ook netjes is gebeurd.

Dat wil niet zeggen dat de hele broncode (de software dus) eigendom is van Microsoft. Josh Wardle heeft zelf de nodige functionaliteit toegevoegd, en heeft daar dus zelf auteursrecht op. De BSD licentie staat dat toe zonder enige eis (behalve dus die vermelding laten staan) dus dat verandert niets. Wardle kan de door hem geschreven code gewoon verkopen.

Maar zelfs als die OSS licentie de GPL was, dan nog zou dat mogen. De GPL zou hem verplichten een ieder de broncode van de software te geven én toe te staan deze onder de GPL te hergebruiken. Maar nog steeds behoudt Wardle de auteursrechten en die kan hij dus verkopen (in juridische taal: het is een vermogensrecht en dus overdraagbaar). Hooguit zou een koper de rechten minder waard vinden omdat iedereen de software mag hergebruiken, maar dat is een zakelijk onderhandelpunt.

Over de originaliteit van de naam en de vormgeving hebben we het al gehad, maar ik heb er geen twijfel aan dat Wardle ook hier auteursrecht kan claimen. Een merkdepot op de naam zie ik niet, maar dat was natuurlijk dan ook gewoon overdraagbaar.

Arnoud

Als je open source als gratis leverancier ziet, dan krijg je dus dit

| AE 13123 | Intellectuele rechten | 25 reacties

Enige ophef op Twitter: OSS-developer Daniel Stenberg kreeg een nogal bars klinkende mail van een gebruiker, die hem als “Maxx Team Partner” aanschreef en graag binnen 24 uur wilde horen hoe zijn bedrijf was ingericht op het afdekken van risico’s rondom de enorme log4j bug van onlangs. “What is the timeline for completing remediation? List the steps, including dates for each.” Eh. Als ik daar leverancier was, zou ik dit niet heel lief vinden. Maar als je enkel iets op internet had gezet?

Het enige logische antwoord is wat Stenberg ook gaf: “I’d be happy to answer all the questions as soon as we have a support contract.” De algemene tip die ik al eerder aanried: OSS drijft op de gedachte van communities. Iedereen helpt elkaar, en daar kan iedereen dus terecht. Maar bedrijven werken met contracten, om zekerheid (althans, de illusie van) te realiseren en om leveranciers bij de nekharen te kunnen grijpen als blijkt dat er iets misging. A throat to choke, extern de schuld neerleggen zeg maar.

Open source licenties zijn natuurlijk contracten, dus als je als bedrijf software van Stenberg installeert (hij maakte onder meer cURL) dan heb je een leveranciersrelatie. Zou je kunnen zeggen als rechtlijnige inkoper. Maar er is dan in het geheel geen sprake van zelfs maar enige inspanningsplicht bij Stenberg, hier is de software en als ‘ie breekt, mag je de stukjes houden. Of zelf aanpassen, zie maar. Dat is de gedachte achter open source: je kunt er zelf mee aan de slag, veel plezier verder.

Ondertussen zijn we denk ik op het punt dat dit geen groot risico meer zou moeten zijn. Veel bedrijven stoppen hun interne pipeline en producten dan ook vol met open source, en ontdekken pas de problemen als er dingen zoals log4j zich voordoen: een kwetsbaarheid in een breed gebruikt stuk software, dat eigenlijk nauwelijks onderhouden wordt omdat die ene aardige man uit Nebraska er niet zo’n zin meer in heeft.

Helaas verbaast het me toch niet dat je zo’n reactie krijgt van een bedrijf dat al jaren gratis die software gebruikt. Het is natuurlijk juridisch complete onzin, je hebt niets te eisen als je geen afspraak over dat onderwerp hebt gemaakt. En zeker waar het gaat om gratis aangeboden software waarbij nadrukkelijk geen enkele verwachting werd gewekt, is dit ook nog eens moreel niet zo netjes. Maar ik snap het wel, dat is nu eenmaal de reflex waar je mee komt als je software van derden gebruikt die lek blijkt te zijn.

Toch zou het goed zijn als organisaties wat vaker op zoek gaan naar mogelijkheden om OSS projecten te sponsoren. Niet perse als dure SLA, maar betalen voor een stuk ontwikkeling voor de toekomst of een preventieve securityscan, het zou geen gek idee zijn. Natuurlijk, daar profiteert de concurrent dan weer van, maar we hebben het hier over software die per definitie geen competitief voordeel geeft, dus of dat nou de ergste reden moet zijn?

Arnoud

Hoe veel varianten van Wordle mogen er in de App Store bestaan?

| AE 13111 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 4 reacties

Apple heeft meerdere klonen van het populaire spel Wordle uit de App Store verwijderd, las ik bij Tweakers. Diverse varianten van de woordleggame stegen in korte tijd in populariteit, maar dat leidde tot kritiek dat de games gekopieerd waren en geld verdienden aan de hype. Het origineel is namelijk gratis en zou dat ook blijven,… Lees verder

YouTube deelde in half jaar 2,2 miljoen onterechte auteursrechtenclaims uit

| AE 13057 | Intellectuele rechten | 13 reacties

Ruim 2,2 miljoen YouTube-video’s hebben in de eerste helft van dit jaar ten onrechte een auteursrechtenclaim gekregen, aldus Nu.nl. Tweakers zegt het nog heftiger: 60 procent van 3,7 miljoen betwiste copyrightclaims was onterecht. De algehele indruk: het gaat goed mis met die auteursrechtclaims, als je het transparantierapport van Youtube rondom auteursrechtclaims leest. Maar eh, die 3,7 miljoen vormen… Lees verder

Mag je Legend of Zelda decompileren en een bitwise identieke versie maken?

| AE 13045 | Intellectuele rechten | 8 reacties

Het Zelda Reverse Engineering Team meldt dat ze vrijwel klaar zijn met het decompileren van de binaries van The Legend of Zelda: Ocarina of Time voor de Nintendo 64. Dat las ik bij Tweakers vorige week. Nintendo is fel tegen fanprojecten zoals ports van hun games naar andere platformen, zo voegt men daaraan toe. Toch meent… Lees verder

Decompileren voor foutverbetering is gewoon toegestaan

| AE 13031 | Intellectuele rechten | 2 reacties

Helemaal vergeten: het Europese Hof van Justitie had begin oktober het decompileren van software legaal verklaard, als dat nodig is om fouten (bugs) te verbeteren. Het is een vrij technisch arrest maar met een welkome verduidelijking voor de praktijk. Kort gezegd: als je niet aan decompileren ontkomt om een fout te halen uit software die… Lees verder

Blokkade van piraterijwebsite geldt voortaan meteen voor alle providers

| AE 13022 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 12 reacties

Als een rechter bepaalt dat een internetprovider een bepaalde website moet blokkeren omdat die inbreuk op auteursrechten maakt, dan moeten vanaf nu vrijwel alle andere Nederlandse internetproviders dat ook doen. Dat meldde Nu.nl vorige week. Het Convenant bestrijding online piraterij is de uitkomst van een werkgroep, opgericht door de ministeries van Rechtsbescherming en EZ, waaraan de… Lees verder

Mag Facebook een gewoon woord als meta claimen als haar merk?

| AE 13006 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 21 reacties

Mark Zuckerberg heeft een naamsverandering voor het bedrijf Facebook aangekondigd, meldde Tweakers onlangs. De nieuwe naam, zoals hiernaast getoond, is Meta. Dit in verband met de ontwikkeling van de ‘metaverse’ (ik heb vernomen dat het onaardig is dit Second Life met een bril op te noemen). Helaas kan ik het merkdepot nog niet vinden, maar… Lees verder

Lisa Rinna wordt aangeklaagd voor het plaatsen van paparazzi foto’s van haarzelf. Waarom?

| AE 12966 | Intellectuele rechten, Privacy | 13 reacties

Actrice Lisa Rinna werd afgelopen Juni aangeklaagd door Backgrid, een organisatie die paparazzi vertegenwoordigt. Dat meldde Boek9.nl recent. Een op zich juridisch eenvoudige zaak: Rinna zou auteursrechten hebben geschonden door acht foto’s van haarzelf en haar twee dochters te plaatsen, foto’s die waren gemaakt door paparazzi. De auteurswet is immers duidelijk: maker is rechthebbende. Maar… Lees verder