RealNetworks verliest rechtszaak om hyperlink

| AE 2769 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 70 reacties

RealNetworks is onderuit gegaan in de zaak tegen Hilbrand Edskes over een hyperlink naar Real Alternative, las ik gisteren bij Webwereld. Edskes beheert de website CodecPack waar veel links naar freeware op staan. Een van de pakketten is Real Alternative, een alternatief voor Real Player van RealNetworks. Real had via een ex parte beschikking(!) inbeslagname van zijn computers en een inval in zijn huis geregeld, omdat RA inbreuk op de rechten van Real zou maken. De rechtbank Den Haag vernietigt het vonnis compleet en verplicht Real tot betaling van Edskes’ advocaatkosten.

Reals vordering was gebaseerd op het feit dat Real Alternative (een meukvrije en snellere speler voor video’s in het Real-formaat) inbreuk op haar auteursrechten zou maken, omdat er codecs overgenomen zouden zijn. Real stelde daarvoor Edskes aansprakelijk en trok maar meteen het misbaksel van de ex parte beschikking uit de kast: een vonnis zonder tegenspraak, dat je zo ongeveer altijd krijgt met een mooi verhaal dat er inbreuk zou zijn. Voor zover ik kan zien primair gebaseerd op het feit dat Edskes linkte via een speciale DNS entry, waarbij je een redirect via “server-b1.edskes.com” kreeg die weer naar de de feitelijke URL (bij de Duitse softwaresite Freenet) verwees. Deze redirect helpt onder meer tegen linkjatters.

Vervolgens startte Real een bodemprocedure, een echte rechtszaak dus, waarin ze zo’n twee ton schadevergoeding eiste van de siteaanbieder. Daarbij werd die DNS-redirect aangegrepen als bewijs dat Edskes zelf zou verspreiden. Uit het vonnis blijkt dat de rechter dit niet accepteert. Dat het lijkt of een bestand van een bepaalde server komt, betekent nog niet dat het ook echt zo is. Wie doet of hij films verspreidt, pleegt nog geen inbreuk.

Ook het argument dat Edskes’ link de enige manier was om het programma te downloaden en daarmee een publicatie wordt afgewezen. De gedachte daarachter was dat “openbaarmaken” uit de Auteurswet neerkomt op “aan het publiek beschikbaar stellen” en wie de link of sleutel tot een verborgen bron publiceert, zou je kunnen zien als de beschikbaarsteller en dus de openbaarmaker.

Wie nu aan FTD moet denken: inderdaad, dat argument speelde ook daar. Zijn forumposts die zeggen “in alt.binaries.boneless staat de film Avatar.dvdrip.Axxo.mk4” een publicatie van de film? Nee, zei het Hof Den Haag destijds en nee zegt de rechtbank Den Haag nu ook.

Het beschikbaar stellen van Real Alternative aan het publiek gebeurde niet binnen de website van [Edskes], althans onder zijn zeggenschap of controle, maar op een andere server namelijk die van Freenet. Na het aanklikken van de link werd een ander frame geopend waarbinnen de gebruiker diende in te stemmen met het downloaden van Real Alternative naar zijn eigen computer. [Edskes] stelde met zijn link dan ook slechts een “bewegwijzering” ter beschikking naar de locatie waar het bestand Real Alternative voor het publiek toegankelijk was.

Ook had Real gesteld dat Edskes een ‘tussenpersoon’ is, vergelijkbaar met een internetprovider zeg maar, die anderen in staat stelt informatie op internet te betrekken. Als zo’n tussenpersoon betrokken is bij een inbreuk via zijn dienst, dan kan hij verplicht worden in te grijpen. (Inderdaad, dit is hoe Brein wil dat Ziggo en XS4All de PiraatBaai.org gaan blokkeren.) Die stelling was gebaseerd op het feit dat Edskes een link aanbood. De rechtbank “vermag niet in te zien” hoe dat argument in elkaar steekt (ik ook niet trouwens).

Als laatste trekt Real nog de Brein-jurisprudentie uit de kast omtrent linksites: het structureel en systematisch faciliteren van inbreuk is onrechtmatig, ook als je zelf niets verspreidt of openbaar maakt, als je daar financieel gewin mee haalt. En al meteen daar gaat het fout: Edskes verdiende niets aan zijn site.

Bovendien geldt er bij die rechtspraak ook dat je wel moet hebben geweten dat de hyperlinks structureel illegaal zijn. En zeg eens eerlijk, had u dat gedacht van Real Alternative totdat u las dat Realplayer Edskes ging slopen?

Edskes had stapels producties overlegd waaruit bleek dat zo ongeveer de hele IT-wereld Real Alternative als legaal zag, en dat naast Freenet tientallen websites Real Alternative (gratis) te downloaden aanboden en nog steeds aanbieden. Dat Freenet zelf een grote softwaresite is, van wie je toch enige zorgvuldigheid mag verwachten, woog ook mee.

Alles bij elkaar kan Edskes niet worden verweten dat hij structureel, systematisch en uit winstbejag een hyperlink aanbood. Oftewel: er was niets mis met wat hij deed. Real mag zijn advocaat betalen: 46.000 euro.

Mark Jansen van Dirkzwager wijst erop dat deze redenering van de rechtbank wel eens gevolgen kan hebben voor het embedden van foto’s en films. Daarbij wordt vaak gezegd “de techniek is niet relevant, het gaat erom dat mensen het zien”. Mooi gevonden!

Opmerkelijk is nog dat Real het ex parte misbaksel blijkt te hebben gebruikt om internationaal te claimen dat er een verbod is uitgesproken én tegen Techzine te claimen dat de software ‘dus’ onrechtmatig was en ook bij haar verwijderd moest worden. Hoezo op de zaak vooruit lopen?

Update (7 november) Realnetworks meldt “door te gaan” met de juridische stappen. Welk juridisch belang ze daarbij hebben (de software is weg immers) is me onduidelijk.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Goede uitspraak, ook om de mogelijke repercussies voor embedden. Ik heb dat altijd al raar gevonden, omdat je als server waarvan de inhoud ge-embed wordt (en je mag aannemen dat die server legaal is) daaraan noodzakelijkerwijs mee moet werken en je er dus voor kunt kiezen dat niet te doen. Hoe kun je nou naar de rechter stappen om inbreuk, terwijl je die inbreuk zelf faciliteert, en je daar heel eenvoudig mee kunt stoppen?

  2. @Jeroen:

    Ik denk niet dat het bij de embed kwestie erom gaat dat de eigenaar van de server met de inhoud (neem youtube) de embedder van inbreuk beschuldigd, maar dat bijvoorbeeld op youtube een filmpje staat waarvan de rechten bij een derde liggen (filmmaatschappij bv) en die derde dan de embedder van inbreuk beschuldigd.

  3. Serieus? Als ik het goed gelezen heb was die ex-parte een buitengewoon zwaar middel, die buitenproportioneel inbreuk heeft gemaakt op de wederpartij. Komen ze daar zo mee weg? Kan Edskes niet civiel nog iets vorderen? Of de advocaat, kan die niet aangesproken worden, wanneer een ex parte met alle gevolgen van dien onterecht blijkt? Evt via het tuchtrecht?

  4. Applaus voor die rechter! Wat zeg ik? Geef die man een staande ovatie! (Nee, niet ovulatie maar ovatie!) Maar Edskes zal in de toekomst nog wel moeten blijven opletten, zeker omdat Real hem verdenkt de auteur te zijn van die software.

    Overigens, krijgt hij alleen de advokaatkosten vergoed? Geen vergoeding vanwege die onterechte inval in zijn huis? Geen schadevergoeding omdat ze zijn computers onterecht in beslag hebben genomen? Geen schadevergoeding omdat ze zonder toestemming de inhoud van zijn computers hebben geinspecteerd? Geen schadevergoeding voor het feit dat ze bestanden hebben verwijderd van zijn computer? Geen schadevergoeding omdat ze illegaal een kopie hebben gemaakt van de inhoud van zijn computer?

    Want eigenlijk vind ik dat dit een groot gebrek is met de rechtspraak in Nederland. Schadevergoedingen die rechters toekennen zijn altijd wat aan de karige kant. Sowieso de vraag hoeveel schade Edskes eigenlijk heeft geleden maar deze wordt kennelijk niet meeberekend. En het zou ook nuttig zijn indien Real en hun advocaten een stevige boete krijgen wegens misbruik van deze rechtsmiddelen plus hun juridische intiomidatie-poging die bijna crimineel van aard is geweest. (Hoezo, bijna?)

    Het is tijd dat Edskes even aangifte doet tegen Real om die reden want mogelijk dat de officier van justitie hier toch een strafzaak in kan zien…

  5. @Peter van G: Klopt. Uitgangspunt is namelijk dat de advocaat niet meer is dan een spreekbuis van de cliënt. Het is dus Real dat ten onrechte de ex parte inzette, de advocaat hielp alleen maar met het uitvoeren daarvan.

    Ik heb héél veel moeite met die constructie; een professional heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. Bovendien zijn advocaten een stuk leidender in hun advies, zeker bij grote partijen. De cliënt vraagt “wat kan ik doen” en de advocaat zegt “nou, dit is een particulier, dus laten we een ex parte doen en daarna 50.000 euro advocaatkosten vorderen, dan is ie meteen weg”. Om dán nog te zeggen “de advocaat handelt slechts in het belang van de cliënt en daarmee is de cliënt verantwoordelijk voor alle keuzes en beslissingen” gaat mij te ver.

  6. @13 Arnoud:

    De cliënt vraagt ???wat kan ik doen??? en de advocaat zegt ???nou, dit is een particulier, dus laten we een ex parte doen en daarna 50.000 euro advocaatkosten vorderen, dan is ie meteen weg???.

    Maar wat er besproken is tussen advocaat en cliënt weten we principieel niet, want dat valt onder het beroepsgeheim. Misschien zei de advocaat wel “er is wel ex parte, maar dat is in dit geval niet bruikbaar”, en dat de cliënt toen wou weten wat dat precies is en erop stond het toch in te zetten.

    Als er een strafklacht of tuchtrechtzaak kon voortkomen uit elke verloren bodemprocedure, dan zou de rechtsgang m.i. ernstig verstoord raken. Maar civiel schadevergoeding eisen kan, dat staat meen ik in het ‘ex parte’-artikel zelf: [zoek, zoek … gevonden]

    http://lexius.nl/wetboek-van-burgerlijke-rechtsvordering/artikel1019g

    “De rechter kan op vordering van degene die is getroffen door […] b. een maatregel als bedoeld in artikel 1019b, eerste lid, c. een bevel als bedoeld in artikel 1019e, eerste lid […] gelasten dat degene die om deze maatregel heeft gevraagd de door deze maatregel toegebrachte schade op passende wijze vergoedt, indien het beslag ten onrechte is gelegd of het beslag is opgeheven dan wel voor zover de maatregel niet had behoren te worden getroffen of het bevel niet had behoren te worden gegeven of indien wordt vastgesteld dat er geen inbreuk was gemaakt of dreigde. “

  7. Maar wat er besproken is tussen advocaat en cliënt weten we principieel niet, want dat valt onder het beroepsgeheim. Misschien zei de advocaat wel ???er is wel ex parte, maar dat is in dit geval niet bruikbaar???, en dat de cliënt toen wou weten wat dat precies is en erop stond het toch in te zetten.

    Maar als de klant een Ex Parte voorstelt kun je als advocaat ook zeggen dat een dergelijk machtmiddel in deze zaak veel te zwaar zou zijn en dus aangeven dat je daar eigenlijk niet aan wilt meewerken. Dan moet de klant op zoek naar een andere advocaat. Het kan wel zijn dat de klant bepaalt wat er gebeurt maar als je als advocaat niet eens bent met de klant, waarom werk je dan wel mee?

  8. De advocaat van RealNetworks, Peter Claassen van AKD Prinsen Van Wijmen, overtreedt de gedragsregels voor advocaten.

    “De advocaat dient zich te houden aan specifieke gedragsregels en kan bij overtreding daarvan in het ergste geval uit het beroep worden gezet (ook wel genoemd: geschrapt van het tableau).” (Bron: Wikipedia)

    “Gedragsregels voor advocaten

    Regel 23 2. De advocaat behoort het maken van onnodige kosten te vermijden. Dit geldt evenzeer tegenover de wederpartij van de cliënt.

    Regel 30 De advocaat dient zich te onthouden van het verstrekken van feitelijke gegevens waarvan hij weet, althans behoort te weten, dat die onjuist zijn.” (Bron: tuchtrechtspraak.nl)

    Uit de artikelen blijkt dat deze advocaat in ieder geval gedragsregels 23 en 30 meermaals heeft overtreden:

    Zo te lezen heeft deze advocaat voor eigen gewin meer onnodige kosten veroorzaakt dan het had gekost om een groep vluchtelingen een jaar lang van voedsel te voorzien (om maar eens een zinvollere geldbesteding te noemen).

    En in elk artikel komt weer terug dat deze advocaat de hele tijd feitelijke gegevens verstrekt waarvan hij wist of had moeten weten dat deze onjuist zijn.

    Dat verstrekken van onjuiste feitelijke gegevens is gewoon keihard en onontkoombaar een rode kaart voor deze meneer de (binnenkort ex-)advocaat.

    “Wet- en regelgeving Gedragsregels 1992

    Regel 30 (regel 2 oud) De advocaat dient zich te onthouden van het verstrekken van feitelijke gegevens waarvan hij weet, althans behoort te weten, dat die onjuist zijn.

    Toelichting op regel 30 (regel 2 oud) De oorspronkelijke gedragsregels spraken van een “mededeling” waardoor de rechter of de wederpartij zou worden misleid. Waar het bij de voorlichting op het juridische vlak vaak op interpretatie aankomt gaf de oorspronkelijke tekst aanleiding tot misverstanden. De nieuwe formulering richt zich specifiek tegen het verstrekken van feitelijke informatie die, naar de advocaat weet, onjuist is of die tot nader onderzoek noopt, alvorens zij wordt gepresenteerd.” (Bron: advocatenorde.nl)

    “Wet- en regelgeving Gedragscode voor Europese advocaten

    4.4 Onjuiste of misleidende inlichtingen De advocaat mag nimmer de rechter bewust onjuiste of misleidende inlichtingen verstrekken.” (Bron: advocatenorde.nl)

    In deze zaak heeft de advocaat van RealNetworks, Peter Claassen van AKD Prinsen Van Wijmen, alleen maar bewust onjuiste en misleidende inlichtingen verstrekt aan de rechter.

    -edit Arnoud: Excuses namens het spamfilter dat dit bericht een dag lang tegenhield. Je andere bericht laat ik niet door want bevat te veel nodeloos gescheld.-

  9. Dat bestraffen van onterecht gebruik klinkt allemaal heel mooi en aardig zolang het de boze advocaten van Brein en consorten betreft. Ik vrees echter dat we ons dan op een gevaarlijk hellend vlak gaan begeven. Wat nu als dat ex parte verzoek wordt gedaan door een kleine partij die wanhopig probeert het hoofd boven water te houden in een concurrentiestrijd met een concurrent die het niet zo nauw lijkt te nemen met de regels rond intellectueel eigendom. Zou het dan billijk zijn als er bij verlies van de uiteindelijke rechtszaak ook nog eens een flinke straf zou volgen bovenop de ongetwijfeld forse proceskosten? Het lijkt me veeleer wenselijk de wet die ex parte toestaat zo te wijzigen dat de rechter erst overtuigd moet worden dat ex parte de enige redelijke optie is en dat het schadelijk of niet mogelijk zou zijn de tegenpartij in een procedure te dagen waar wel hoor en wederhoor kan worden toegepast. En als het echt zo’n misbaksel is dan moet het hele idee misschien geschrapt worden. Maar aangezien ik daar niemand voor zie pleiten neem ik aan dat we er toch van overtuigd zijn dat ex parte een plaats heeft in het nederlandse rechtstelsel.

  10. Ik heb grote moeite met de mogelijkheid om ex-parte een rechterlijke beschikking te krijgen. Het probleem is dat het niet zo moeilijk is om misbruik te maken van deze procedure waar een partij zelf het bewijsmateriaal mag selecteren en daarbij zijn eigen interpretatie aan de rechter mag presenteren. In een normale procedure is dat niet zo erg, omdat de tegenpartij zijn eigen materiaal en zienswijze kan presenteren. In het ex-parte geval moet de rechter de klager maar op zijn blauwe ogen geloven.

    Hier hebben we een geval gezien waar de ex-parte totaal de plank missloeg… Maar gelukkig is E. daar niet failliet aan gegaan. Wat me hier enorm tegenstaat is dat je een ex-parte beschikking in een dag of drie kunt krijgen, maar dat het anderhalf jaar duurt om een onterechte beschikking van de tafel te krijgen.

    Edit: Ik denk dat het gepast is om een borgsom te vragen van een partij die een ex-parte beschikking aanvraagt. Dat geld kan dan gebruikt worden om een eventuele schadevergoeding te betalen wanneer de beschikking onterecht blijkt.

  11. @17 Wim van den Brink:

    Goed punt, maar toch:

    maar als je als advocaat niet eens bent met de klant, waarom werk je dan wel mee?

    Het is een dienstverlenend beroep.

    Als in een strafzaak de verdachte ook tegenover zijn advocaat volhoudt onschuldig te zijn, terwijl dat de advocaat erg onwaarschijnlijk voorkomt, zal die advocaat uiteindelijk toch mee moeten in de verdedigingslijn van de verdachte, want hij kan moeilijk uitgaan van “wel gedaan” terwijl de verdachte tegen de rechtbank zegt onschuldig te zijn.

    De procespartij is procespartij, de advocaat is deskundig adviseur en ten dele uitvoerder en woordvoerder.

    Maar goed, hier hebben we het eerder al uitgebreid over gehad, over dezelfde ex parte zaak. Herhaling van zetten heeft geen nut.

  12. @21: Gelukkig werkt het recht niet zo, en als het wel zo gaat werken, ga ik daar hele boze artikelen over schrijven. Dat je ’t effe weet en dat zal ze leren (:-)

    Serieuzer: dat lijkt me in strijd met allerlei Europese of nog internationalere verdragen over toegang tot de rechter. Mensen moeten tot op zekere hoogte in principe het recht hebben hun zaak aan een rechtbank voor te leggen, zelfs als die (volgens sommigen / velen / ieder weldenkend mens) kansloos is.

    Ex parte hoort daarbij, het dient om de (al dan niet vermeende) schade te voorkomen die kan ontstaan doordat het altijd een tijd duurt voor een zaak voorkomt en nog langer voor er een uitspraak is.

    Of ex parte onterecht was, weet je per definitie altijd pas achteraf. In principe kan er ook nog hoger beroep enz. volgen.

  13. @23 Peter van G:

    Het lijkt me veeleer wenselijk de wet die ex parte toestaat zo te wijzigen dat de rechter erst overtuigd moet worden dat ex parte de enige redelijke optie is en dat het schadelijk of niet mogelijk zou zijn de tegenpartij in een procedure te dagen waar wel hoor en wederhoor kan worden toegepast.

    Die procedure is altijd mogelijk en daar gaat de wet ook vanuit. Maar het duurt te lang om de schade te voorkomen (soms). De rechter toetst ook, maar op grond van het weinige dat bekend is, en snel en zonder wederhoor, dus het oordeel kan onterecht zijn.

    Als ik http://lexius.nl/wetboek-van-burgerlijke-rechtsvordering/artikel1019 en vervolg weer eens doorlees, vind ik nog steeds een voorbeeld van afgewogen wetgeving. Het zit gewoon goed in elkaar en is omkleed met waarborgen.

  14. Het probleem is dat het niet zo moeilijk is om misbruik te maken van deze procedure waar een partij zelf het bewijsmateriaal mag selecteren en daarbij zijn eigen interpretatie aan de rechter mag presenteren. In een normale procedure is dat niet zo erg, omdat de tegenpartij zijn eigen materiaal en zienswijze kan presenteren. In het ex-parte geval moet de rechter de klager maar op zijn blauwe ogen geloven.

    Lees de wet: de wederpartij mag altijd herziening van het oordeel vragen. Juist omdat die eerder niet gehoord was, natuurlijk.

    Vergelijk een onterechte verkeersboete: je moet toch eerst betalen, maar je mag naar de rechter, en als het dan onterecht blijkt te zijn geweest, krijg je de boete terug. Heel normale gang van zaken toch?

    Ook zo bij schadevergoedingszaak, ‘uit voorraad uitvoerbaar’. Dus: de schadevergoeding moet al (gedeeltelijk, eventueel via een bankgarantie) betaald worden, maar hoger beroep is mogelijk. Concreet voorbeeld: De Hond versus de Jong, http://rudhar.com/politics/devmrdzk/devmvonn.htm#20080828 en ook 7 april 2009.

  15. @26: “Of ex parte onterecht was, weet je per definitie altijd pas achteraf. In principe kan er ook nog hoger beroep enz. volgen.”

    Of ex parte terecht of onterecht was heeft niets met de uiteindelijke uitkomst te maken. Wat ik heb begrepen is dat een ex parte beschikking alleen van toepassing is als er een dringend belang bij is.

    Het moet redelijk te doen zijn om achteraf te controleren of het echt dringend was, of dat de klager de zaken erger heeft voorgesteld dan ze zijn. Dat laatste kan je dan best een sanctie aan hangen. Het kan dan zelfs zo zijn dat de klagende partij wint, maar toch een sanctie krijgt omdat hij onterecht naar dit middel heeft gegrepen.

    @27: “Als ik http://lexius.nl/wetboek-van-burgerlijke-rechtsvordering/artikel1019 en vervolg weer eens doorlees, vind ik nog steeds een voorbeeld van afgewogen wetgeving. Het zit gewoon goed in elkaar en is omkleed met waarborgen.”

    Het zit niet goed in elkaar als als de beschikking terugdraaien anderhalf jaar kost terwijl deze niet gebaseerd is op hoor en wederhoor.

    Wat is er mis met binnen een week na ten uitvoer brengen van de beschikking een wederhoor organiseren, waarbij de rechter na afloop moet beslissen of de ex parte procedure gepast is geweest. Zo niet dan trekt hij de beschikking net zo snel weer in en kan het tot een normale procedure komen. In die tweede zitting hoeft de rechter geen schuldvraag te beantwoorden, maar alleen te beoordelen of hij met wederhoor nog steeds hetzelfde had gevonden.

  16. @Ruud Harmsen

    @17 Wim van den Brink:
    Wie is dat nu weer? 😉
    Het is een dienstverlenend beroep.
    Dat geeft hen nog geen excuus om mee te werken aan iets waarvan ze weten dat ze veel te ver gaan qua bevoegdheden. Je moet niet alleen dienstbaar zijn, je moet ook voorkomen dat je klant straks een forse schadeclaim aan zijn broek krijgt! Doordat deze advocaat meewerkte heeft Real nu opeens EUR 46.000 aan schade en mag ook nog eens hun eigen kosten betalen. En dat schadebedrag loopt misschien nog op indien Edskes nog enkele tegen-claims in gaat dienen. Computervredebreuk, bijvoorbeeld.
    De procespartij is procespartij, de advocaat is deskundig adviseur en ten dele uitvoerder en woordvoerder.
    Hoe deskundig was de advocaat in dit geval dan? Hij werkte immers mee aan een Ex Parte aanvraag. Het kan zijn dat die advocaat ook totaal geen verstand heeft van ICT en dus misleid werd door wat Real hem aangaf, maar toch… Onwetendheid is geen excuus in een rechtzaak.
    Of ex parte onterecht was, weet je per definitie altijd pas achteraf. In principe kan er ook nog hoger beroep enz. volgen.
    Klopt, maar je hebt van tevoren wel een onderzoeks-plicht om te zien of de informatie die de klant aanlevert ook terecht is en niet onnodig schade gaat berokkenen aan de tegenpartij. Want de tegenpartij zal dan die schade weer gaan verhalen op jouw klant en dat kan best kostbaar worden. Daarnaast, mocht de Ex Parte onterecht blijken kan dat voor de klant ook een enorme reputatie-schade opleveren en mogelijk extra juridische gevolgen hebben. Je moet als advocaat dan ook goed nadenken voor je een Ex Parte gaat inzetten.
    Als ik http://lexius.nl/wetboek-van-burgerlijke-rechtsvordering/artikel1019 en vervolg weer eens doorlees, vind ik nog steeds een voorbeeld van afgewogen wetgeving. Het zit gewoon goed in elkaar en is omkleed met waarborgen.
    Ja, maar wat heb je aan dergelijke waarborgen indien een grootmacht als Real dit inschakelt tegen een mini-tegenstander als Edskes. Een beetje Goliath tegen David. Nou ja, David won ook maar ik bedoel maar… Je zou een dergelijke uitslag niet snel verwachten. Velen geven dan al snel op.

    Hier is duidelijk dat Real gewoon misbruik heeft gemaakt van hun eigen juridische middelen en dat hun juristen hun klant niet goed hebben beschermd. Real moet nu een aardig bedrag aan schade vergoeden en is nog lang niet verlost van deze kwestie. Daar zal dan ook een schuldige bij aangewezen worden maar wie dat zal zijn?

  17. @Wim, eens dat het interessant is om eens tegen het licht te houden in hoeverre advocaat en cliënt hier ethisch bezig geweest zijn en wie de aanstichter is voor iedere gezette stap… Ik verwacht dat de conclusie zal zijn dat de blaam verdeeld mag worden tussen Realmedia en raadsman.

    Met een van de punten in je argument ben ik het niet eens. Een advocaat kan veelal niet inhoudelijk controleren of beweringen van een partij juist zijn. Neem maar eens: “[X] heeft een betalingsachterstand.” Dan is een jurist afhankelijk van de administratie die door zijn cliënt gevoerd is. Veel verder dan controleren dat de lijst van klachten tot een dagvaarding leidt die juridisch correct is en relevante vragen aan de rechter stelt kan een advocaat (in alle redelijkheid) niet doen. O ja, hij kan aan zijn klant vragen “hoe denkt u deze bewering te bewijzen”, maar dan moet hij ook maar vertrouwen dat de klant het kan waarmaken.

  18. Een advocaat kan veelal niet inhoudelijk controleren of beweringen van een partij juist zijn.
    Klopt. De vraag is dan ook of de advocaat van Real bekend was met hoe dingen in de ICT-wereld werken. Arnoud zou bijvoorbeeld een dergelijke fout niet mogen maken omdat hij toch enige kennis over ICT in huis heeft. Maar een advocaat die nog steeds met ouderwetse, electronische typmachines werkt en geeneens Internet op kantoor heeft mag in dat opzicht wel wat dommer zijn op dit gebied. 🙂 Toch zou ik in zo’n geval als Advocaat toch het oordeel willen horen van een expert op het betreffende vakgebiek, al is het alleen maar om achteraf een mogelijke schadeclaim op die persoon te kunnen verhalen die dan dus verkeerd advies heeft gegeven. En als dat Real zelf was, jammer voor Real… Alleen in de huidige kwestie kunnen we alleen maar aannames doen. Wel lijkt het erop dat Real en hun advocaten ver buiten hun boekje zijn gegaan want ze hebben niet alleen een inval laten doen en hardware in beslag laten nemen, ze hebben ook op onrechtmatige wijze toegang tot die hardware verkregen en de boel zonder toestemming gekopieerd. Ze hebben bovendien de eigenaar gedwongen om data te vernietigen op die computers voordat hij deze weer terug kreeg. Maar dat is voor voor een tegenclaim, waar Real vast nog een grotere rekening voor gaat krijgen. Tenzij Edskes het wel genoeg vindt. Want Edskes moet nu wel beslissen of hij wel of geen acties onderneemt tegen wat Real hem heeft aangedaan.

  19. Het ex-parte verhaal is hier vaker langsgekomen. Ik heb me er ooit een beetje in verdiept (als complete leek) en kwam er toen achter dat de rechter een borgsom kan bepalen bij het toekennen van een ex-parte aanklacht.

    Blijkbaar is dat hier helaas weer niet gebeurd. Het is toch echt aan de rechterlijke macht om dat middel toe te passen en zo de aanklager een keer extra na te laten denken of de borgsom opweegt tegen de hoge spoed die ex-parte met zich meebrengt.

  20. @Willem, Edskes moet eerst berekenen hoeveel schade hij heeft gehad. Verlies van data die hij via het Internet heeft gedownload, dus 0 Euro. Voor de tijd dat hij zijn servers heeft moeten missen en dus niet heeft kunnen werken op die systemen, misschien 100 Euro per dag of zo. Dan eventuele schade wegens de inval in zijn huis, wat mogelijk een ingetrapte deur kan zijn, plus eventuele schade aan zijn hardware, kan nooit veel zijn. Reputatie-schade? Is eigenlijk niet veel aan veranderd. Ik denk dat Edskes misschien een paar duizend Euro zou kunnen krijgen in het meest optimistische scenario. En dat komt omdat Rechters in Nederland de ware schade inschatten en wij hier niet die extreme gevallen zoals in de USA ondersteunen. Wat in de USA gebeurt is geen schade meer te noemen maar gewoon een boete die aan het slachtoffer wordt uitbetaald. Nee, dit is meer een taak voor de strafrechter, die wel een zware boete kan uitdelen aan Real. Dat betekent dus dat Edskes aangifte moet doen en de Officier van Justitie moet gemotiveerd zijn om Real hiervoor aan te klagen. Dan pas is er een kans dat Real misschien nog een half ton moet betalen, of meer. En dit is natuurlijk een probleem binnen het Nederlandse rechts-systeem. Bedrijven zoals Real kunnen eenvoudiger dergelijke hoge kosten veroorloven en dus eenvoudig dergelijke blunders begaan. Echter, indien de advocaten van dergelijke bedrijven ook persoonlijk ter verantwoording geroepen kunnen worden en dus in deze extreme gevallen ook een deel van de toegekende schadeclaim moeten vergoeden dan worden die advocaten aangespoord om zich beter te gedragen en hun klanten ook beter te adviseren. Een Ex Parte is vrij extreem dus je moet jezelf ervan vergewissen dat deze ook terecht is voor je hem aanvraagt.

  21. @36: Alex, het fundamentele probleem van ex-parte procedures is dat één partij een “verlanglijstje” bij de rechter kan indienen; en de rechter moet dan op zijn “onderbuikgevoel” (er is per definitie haast bij een ex-parte verzoek) beslissen of hij het verzoek goedkeurt. Ik kan me het echt niet voorstellen dat partijen die een ex-parte beschikking aanvragen zelf het voorstel zullen doen om een borgsom te bepalen. Dat kan veranderen als er een richtlijn aan alle rechters komt waarin ze gedwongen worden om een bedrag aan borgsom vast te stellen (“waarde van in bewaring genomen goederen” plus “omzetderving van de tegenpartij” is een leuk uitgangspunt) dan zullen die borgsommen er wel komen; aanvragers zullen dan ook zelf suggesties gaan doen.

  22. @38 MathFox Naar wat ik er van heb begrepen is het geheel aan de rechter om zo’n bedrag aan borgsom te bepalen. Ik denk ook niet dat rechters juist gedwongen een richtlijn moeten volgen, omdat er natuurlijk altijd speciale gevallen zijn.

    Maar als de ‘claimende'(?) partij er een economisch ‘voordeel’ (juist geen schade lijdt door stop van verkoop of handelen) aan heeft, dan zouden ze die schade moeten schatten en aan de rechter voor moeten leggen. Niet dat het bedrag daar compleet op gebaseerd moet zijn. Maar het zou toch een indicatie kunnen bieden.

    Het is natuurlijk lastig in een geval als dit, waar de aangeklaagde juist geen economisch gewin nastreeft en dus ook niet zozeer schade ondervind. Ik weet niet zeker of het bedrag als waarborg voor geleden schade van de aangeklaagde is bedoeld, of dat dit ook afschrikkend moet werking.

  23. Gedragsregels zijn primair geschreven voor de relatie advocaat-cliënt. Naar het publiek toe zijn er slechts enkele algemene normen. Ik zie dus zo niet welke gedragsregels er hier concreet overtreden zijn. Ik verwacht dan ook dat de deken zal zeggen “de advocaat hoort de cliënt maximaal bij te staan, dus niet klachtwaardig” en dat het zomaar inzetten van de ex parte als beslissing van Real wordt aangemerkt. Oftewel je protest moet je bij Real kwijt, niet bij hun willoos werktuig de advocaat die het alleen maar uitvoerde.

  24. Quote uit het vonnis van 2 november 2011:

    4.37. Naar het oordeel van de rechtbank slaagt het verweer van [X]. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt. [X] heeft gesteld dat hij het linken op zijn websites belangeloos, gratis en puur als hobby doet. Van enig financieel gewin is geen sprake. [X] heeft voorts gesteld dat zijn websites diverse links bevatten naar software op als legaal bekend staande websites van derden. [X] heeft diverse webpagina´s overgelegd van derden, waaronder Adobe, Microsoft, AOL en PCWorld, die Real Alternative aanduiden als ???freeware???, ???open source??? en ???legal???. [X] heeft de gedeeltelijke inhoud van vier boeken overgelegd waarin wordt verwezen naar Real Alternative als een legaal en gratis alternatief voor RealPlayer. Voorts heeft [X] gesteld en met producties onderbouwd dat naast Freenet tientallen websites Real Alternative (gratis) te downloaden aanboden en nog steeds aanbieden. Uit de door [X] overgelegde producties blijkt voorts dat Real Alternative in ieder geval al sinds 2005 door derden wordt aangeboden in steeds geupdate versies. Real Networks heeft dit alles niet bestreden.

    Quote uit een nieuwsbericht van 1 november 2011:

    RealNetworks names former Adobe exec as its new CEO

    RealNetworks just named Thomas Nielsen as its new chief executive officer, filling the spot vacated by the surprise departure of Bob Kimball earlier this year.

    Nielsen, 41, was most recently the vice president of Adobe Systems??? Digital Imaging group, a business unit that includes the Photoshop, Elements and Lightroom products, according to a RealNetworks news release. Nielsen, a native of Denmark, worked at Microsoft for five years before going to Adobe. Bron: http://www.geekwire.com/2011/realnetworks-names-adobe-exec-ceo

    Wel apart, op 1 november 2011 wordt de nieuwe CEO van RealNetworks bekend en blijken ze iemand gekozen te hebben die bij Adobe en Microsoft heeft gewerkt, staat op 2 november 2011 in een vonnis dat RealNetworks verliest omdat ondermeer Adobe en Microsoft Real Alternative aanduiden als ???freeware???, ???open source??? en ???legal???.

  25. Of Real Alternative wel of niet legaal is, is niet eens duidelijk. In principe is het illegaal wegens inbreuk op de handelsnaam van RealPlayer en zo, plus het misbruik van bepaalde icoontjes en afbeeldingen van Real. En zelfs het feit dat libraries van Real toegevoegd zijn aan Real Alternative terwijl die bestanden copyrighted zijn en niet zo met andere producten meegeleverd mogen worden! (Een paar wel, maar niet alle!) Zelfs de naam is duidelijk aan het meeliften met de naamsbekendheid van Real zelf. Om die reden kan de software als illegaal bestempeld worden maar dan dient er een rechtzaak te komen tegen de maker van deze software, en daar zit hem het grootste probleem. Niemand weet wie deze software heeft gemaakt. Dat betekent wel dat Real een zaak kan beginnen tegen John Doe, maar de kosten die ze daarbij maken kunnen ze nergens op verhalen. Mogen ze een fors bedrag gaan uitgeven aan juridische onkosten, winnen ze by default maar het levert verder niets op. Geen compensatie voor de schade, zelfs geen cent voor een kop koffie. Logisch dus dat Real nog geen zaak is begonnen om Real Alternative als illegaal te bestempelen, hoewel ze waarschijnlijk hoopten dat ze dit in deze zaak tegen Edskes al een stap konden zetten om RA als illegaal te bestempelen. Dat gaat nu dus niet door nu ze deze zaak stevig verloren hebben. Wat nu? Download.com en FileHippo aanklagen omdat ze de software blijven aanbieden? Tja, die bedrijven zijn beschermd door sectie 230 en zolang de status van RA nog niet bepaald is, hoeven ze ook niet veel te doen. En dan is er nog het probleem dat RA al een tijdje geen updates meer krijgt. De maker is ermee gestopt. Als die maker ook nog eens de sources van zijn systeem heeft gegooid en alle sporen heeft verwijderd is hij al helemaal niet meer op te sporen.

  26. @30 Elroy:

    Het zit niet goed in elkaar als als de beschikking terugdraaien anderhalf jaar kost terwijl deze niet gebaseerd is op hoor en wederhoor.

    Die anderhalf jaar is voor de bodemprocedure. De ex parte betreft de eis de link weg te halen, dat had Edskes per kort geding binnen een week of wat kunnen laten terugdraaien, dan had hij misschien de link weer terug mogen zetten, van de rechrer. Heeft hij bij mijn weten niet geprobeerd. Begrijpelijk ook: beter geen onnodig risico lopen.

  27. @Rens: Een “John Doe” procedure winnen is niet zo moeilijk, want als er niemand komt verdedigen dan win je per definitie. Maar het vonnis is dan bepaald niet sterk, net zoals bij ons een verstekvonnis niet als jurisprudentie wordt gezien. Dus of je daarmee kunt gaan wapperen (de juridisch-technische term) naar anderen toe is maar zeer de vraag.

  28. @30. Elroy:

    Wat is er mis met binnen een week na ten uitvoer brengen van de beschikking een wederhoor organiseren, waarbij de rechter na afloop moet beslissen of de ex parte procedure gepast is geweest.

    Dat kan inderdaad, als de wederpartij dat wil. http://lexius.nl/wetboek-van-burgerlijke-rechtsvordering/artikel1019e

    3. De vermeende inbreukmaker kan vorderen dat de voorzieningenrechter die de beschikking inhoudende het bevel genoemd in het eerste lid heeft gegeven, de beschikking herziet, rechtdoende in kort geding.

  29. @34, Wim ten Brink:

    Wel lijkt het erop dat Real en hun advocaten ver buiten hun boekje zijn gegaan want ze hebben niet alleen een inval laten doen en hardware in beslag laten nemen, ze hebben ook op onrechtmatige wijze toegang tot die hardware verkregen en de boel zonder toestemming gekopieerd.

    Hoezo onrechtmatig? Dat mag allemaal gewoon volgens 1019Rv!

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS