Ik moet van mijn werkgever op Facebook!

| AE 4738 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 32 reacties

facebookEen lezer vroeg me:

Mijn werkgever maakte recentelijk een Facebookgroep aan en heeft alle werknemers op Facebookopgezocht en toegevoegd aan deze bedrijfspagina. Ik heb zelf nog geen Facebook maar werd vorige week toch vriendelijk verzocht die aan te maken “zodat we allemaal op Facebook zijn”. Kan ik dat weigeren?

Het lijkt me niet dat de werkgever dit kan eisen. Een Facebookprofiel telt als verwerking van persoonsgegevens, en dat kan een werkgever alleen van een werknemer eisen als dat óf nodig is voor het werk óf er een zeer dringend belang is dat zwaarder weegt dan de privacy van de werknemer.

Die eis van “nodig voor het werk” zie ik niet opgaan bij Facebook. Bij LinkedIn vind ik het iets twijfelachtiger of je kunt weigeren. LinkedIn is een zakelijk netwerk, en als een bedrijf zich profileert als ICT-minded dan wordt verwacht dat de werknemers via LinkedIn te vinden zijn.

Bij het zeer dringend belang kan ik me ook niets voorstellen hier. Als je (volgens de privacywaakhond dan) al toestemming nodig hebt voor een foto op je eigen site dan bij de perfide Amerikaanse persoonsgegevensjatters al helemaal, lijkt me.

Tenzij het in het arbeidscontract staat of men vrijwillig toestemming geeft, zie ik niet hoe je dit voor elkaar krijgt.

Ik snap ook niet goed waaróm je dit zou willen als werkgever. Een profielpagina op je site voor klanten, oké. Een LinkedInprofiel om te netwerken, alla. Maar Facebook, dat is toch totaal irrelevant voor het werk?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Facebook wordt steeds meer door bedrijven gebruikt om “te communiceren” met de klanten. Je kan natuurlijk gewoon een Facebook-account opzetten. Zoveel mogelijk dichttimmeren en alleen die pagina van je bedrijf “liken”. Je baas blij en jij van het gezeur af. Als profielfoto hoef je niet een goede foto te kiezen, je kan het vaag houden.

  2. Voor de werkgever zie ik wel een voordeel, je hebt direct een soort intranet waar je berichten kunt aanmaken waar vervolgens ook iedereen op kan reageren. Natuurlijk zijn hier andere en betere oplossingen voor, maar deze is simpel, gratis, en belast je eigen IT afdeling niet of nauwelijks. Dus een werkgever die daar een beetje simpel over denkt roept inderdaad gewoon ‘joh, maak even een profielletje aan, dan kun je ook op onze facebookpagina’.

    Simpele oplossing voor de werknemer is om gewoon een leeg profiel aan te maken en daar niets mee te doen. Neem een profielfoto die zo over- of onderbelicht is dat het bijna geen persoonsgegeven meer te noemen mag zijn (net als een groot deel van de overige facebookgebruikers) et voilà. Werkgever blij, jij op een onschuldige manier toch op facebook. En als dan later blijkt dat je toch zwicht voor de sociale druk en je realiseert dat je privacy best veilig is bij deze vriendelijke Amerikanen, dan heb je alvast een profiel 🙂

  3. “Tenzij het in het arbeidscontract staat of men vrijwillig toestemming geeft, zie ik niet hoe je dit voor elkaar krijgt.” Als zoiets al in een arbeidscontract zou staan, hoe bindend zou dat dan zijn? Volgens mij zou je kunnen aanvoeren dat je daar onder druk mee hebt ingestemd. Immers niet instemmen had kunnen leiden tot geen baan.

    • De toestemming moet vrij gegeven zijn, en dat is inderdaad discutabel bij een arbeidscontract. Maar in principe kan het wel, als je het vanaf dag 1 als voorwaarde presenteert. Dus niet op de eerste werkdag “oh ja je moet nog even een krabbel zetten” en dan zo’n clausule.

      “Niet tekenen = geen baan” is op zich toegestaan, een werkgever mag immers voorwaarden stellen aan de baan. Zolang die niet tegen wettelijke verboden aanlopen (werknemer moet christen zijn, werknemer moet seks hebben met management indien verlangd) is daar niets mis mee. En ik zie niet wat er mis is met “je moet op Facebook” mits dat dus maar op dag 1 kenbaar was en je dus niet van dwaling/misbruik van omstandigheden kunt spreken.

  4. Ik heb na een opmerking van Wim een facebook account. Nu heb ik in ieder geval mijn naam geboortedatum en geslacht daarop gezet. Die kan iedereen via andere sites toch al vinden. Verder doe ik er helemaal niets mee, heb geen vrienden, zet er zelf geen berichten op. Heb ze geen toestemming gegeven mijn Gmail account te bekijken.

    Ik zou mijn account zo kunnen koppelen als mijn werkgever dat wil. Maar een beetje nutteloos is het wel zo’n leeg account 😛

    Is het mogelijk om twee accounts aan te maken onder je eigen naam met alleen een verschillend e-mail adres? Dat zou ik dan altijd doen als een werkgever er om vraagt. Een werkgever heeft helemaal niets met mijn vriendenkring te maken en heeft dus niets op een persoonlijk facebook account te zoeken.

    Voor de gein eens kijken thuis of ik een fb account kan aanmaken die alleen op het e-mail adres verschilt van mijn huidige non-account 🙂

    Overigens heeft mijn werkgever gevraagd om een LinkedIn account aan te maken, als wij daar geen bezwaar tegen hebben. Geheel vrijwillig. Nu had ik al zo’n account met een reeks van contacten. Ben wel benieuwd wat ze doen als de mensen weggaan. Mijn account opeisen? Denk het niet, meeste contacten zijn van voor mijn indiensttreding en die houdt ik gewoon aan.

  5. Grappig is dan vooral ook dat in mijn geval mijn werkgever mijn Facebook account gewoon aan de bedrijfsgroep toevoegt waar ook de meeste van mijn andere collega’s te vinden zijn, om vervolgens te klagen dat ik teveel op Facebook zit. 🙂 Dit is natuurlijk voor werkgevers een mogelijkheid om meer controle te hebben over wat werknemers “prive” uitvoeren. Doet mij er toch aan denken om mijn account weer uit de groep te halen en de groep blokkeren om mij weer toe te kunnen voegen. Als ze dan een facebook account van mij op Facebook willen, moeten ze er maar eentje voor mij aanmaken. (En daarbij rekening houden met mijn privacy.)

    Aan de andere kant, ik doe dan wel niet aan SM maar ik maak wel leuke CGI plaatjes, regelmatig met erg schaars geklede dames. (Niet naakt, want Facebook staat dat niet toe.) Als mijn werkgever daarmee geassocieerd wil worden… Prima. 🙂

      • Bij beurzen kun je ook her en der je visitekaartje afgeven. Werkgevers stellen voor dat doel ook regelmatig bedrijfskaartjes beschikbaar, maar desondanks heb ik altijd nog mijn eigen set visitekaartjes. Een werkgever zou mij wel kunnen vertellen dat ik mijn bedrijfskaartje daar moet achterlaten, maar mijn privekaartje blijft het mijne.

        Zo zie ik het ook met LinkedIn en Facebook. Dat zijn mijn visitekaartjes en als mijn werkgever daar controle over wil, dan zal hij nieuwe accounts voor mij moeten maken die ik naast mijn normale accounts beheer. Sowieso heb ik een prive-mail adres gereserveerd om mij voor mijn werkgever voor dergelijke zaken te registreren zodat ik bij een eventueel vertrek ook die accounts kan opheffen.

      • Bij SaaS is toch nooit sprake van een expliciete opdracht om het te regelen? de dienst bestaat al, want wordt door veel anderen immers ook gebruikt (in dit geval is dat ook de “waarde” voor het bedrijf). Er is wel sprake van het aangaan van een overeenkomst (== acceptatie gebruikersvoorwaarden) die de persoon uit naam van het bedrijf aangaat, misschien moet je dan als werknemer zelf een bewerkersovereenkomst opstellen… 😉

        • Een SaaS-dienst die ontworpen is voor persoonsgegevens vereist wel degelijk een bewerkersovereenkomst. Dat de dienst al bestaat, is geen argument. Een administratiekantoor heeft óók al een infrastructuur maar als jij je administratie daar uitbesteedt dan moet je een bewerkersovereenkomst met ze tekenen.

          En ik twijfel of je kunt zeggen dat het Facebookaccount vanuit het werk wordt opgezet. Het kan, want het wordt de werknemer verzocht en niet de privépersoon.

  6. als een werkgever of een ieder ander jou gegevens verspreid of dupliceert en zonder toestemming zonder goed keuring van de wettelijke eigennaar , ( jij dus ) is in voor de nederlandse wet strafbaar , dat jou baas dit al verlangt van jou zegt niets over jou en alles over wat soort arrogant mannetje jou baas is , je bent niemand iets verschuldigt in prive tijd zolang het de werkgever niet schaad in dit geval , dus . gewoon zonder blikken of blozen eenmalig u baas toch vriendelijk maar met klem verzoeken, al u gegevens per direct te verwijderen van het internet dit zou u bv schriftelijk kunnen doen en aan getekend en ook nog even per mail te doen dit van wege u te verkregen bewijs van toekomen van verzoek . luid en duidelijk zijn over bij het niet voldoen van geeiste u verder dit juridisch gaat aan pakken .en er aangifte volgt .

    met vriendelijke groet jha vrieling

  7. Ja ik heb iets beetje anders 2 jaar geleden , kreeg ik een laptop,! En mijn vrienden waar ik overal mee hardloop wilden me op facebook hebben. Om info uit te wisselen. O.a .Nu ben ik op vacantie heb een jpad mee. Weet niet eens goed hoe die werkt , is nieuw voor mij, krijg ik ineens een bericht dat ik voor 30 dagen geblokkeerd ben, omdat ik vrienden zou hebben toegevoegd, die ik niet zou kennen ? Ik heb slechts een persoon die in mijn club zit als vriend geacepteerd! En dat moet ik bezuren door deze schorsing van facebook beheerder! Ben hier niet tevreden over. Maar kan niks doen. Onschulig veroordeeltd voel ik mij harriet

    • Nee, een baas kan je niet dwingen, maar het verzoek van je baas is soms lastig te weigeren. Immers, als je weigert kan dat een slechte beoordeling opleveren. Of erger. De druk die een werkgever kan leveren op zijn werknemers kan soms enorm zijn. Daarnaast, je moet wel beoordelen of je door te weigeren wel een verslechterde werk-relatie wilt hebben. Toegeven is vaak makkelijker. En nee, een baas mag dat niet eisen, maar wat doe je als hij het wel doet?

            • Ik begrijp je punt wel, en ik denk niet dat een werkgever echt zoveel druk op zijn werknemers zal zetten. Daar heeft hij gewoon geen belang bij. Ik kan mij wel voorstellen dat werkgevers in bepaalde beroepsgroepen er toch op staan dat hun werknemer een facebook account heeft en daarbij denk ik vooral aan acteurs, actrices, modellen, zangers, beeldhouwers, schrijvers en andere auteurs. Dan geldt namelijk dat de naam van deze werknemer meetelt bij de marketing van een product. Neem Arnoud eens als voorbeeld. Onze ICT-jurist heeft natuurlijk belang bij zijn eigen facebook site om te voorkomen dat iemand anders zich als hem gaat voordoen en negatieve publiciteit gaat produceren. Niet dat hij veel hoeft te doen met een dergelijke pagina maar het blokkeert wel anderen om zijn naam te gaan gebruiken. nu zal Arnoud als jurist wel snel korte metten kunnen maken met iemand die online zijn naam misbruikt maar niet iedereen is zich goed bewust van wat er op het Internet gebeurt.

              Ook bij bedrijven waarbij medewerkers in de PR zitten en dus bij klanten op persoonlijke naam bekend zijn, hebben mogelijk baat met “nette” facebook profielen van hun werknemers. Denk b.v. aan een recruiterings-bedrijf met 5 recruiteerders die bedrijven en werkzoekenden benadert en bij elkaar brengt. Dan is een facebook profiel ook wel handig en wil je niet dat b.v. het profiel van “Wim ten Brink” niet toevallig aan iemand anders toebehoort met dezelfde naam. Als je b.v. zoekt op mijn naam en dan terecht komt bij een blog van een hoed-dragende software engineer terwijl ik beweer dat ik als recruiter bij Beun de Haas werk, dan heb jij al meteen twijfels of ik wel ben wie ik beweer en ga je mogelijk liever in zee met een recruiter die betrouwbaarder lijkt.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS