Geld vertegenwoordigt geen goud, maar schuld

Economie vond ik vroeger erg saai (en dat wil wat zeggen als je vier jaar octrooirecht hebt gestudeerd). Hadden ze destijds maar deze film Money as Debt gebruikt! Deze geweldige animatie legt in 47 minuten uit waar geld vandaan komt en hoe het monetaire systeem tegenwoordig werkt.

Natuurlijk weet iedereen wel dat er niet meer voor elk briefje van 10 een klompje goud in de kluis bij de bank ligt. Maar dat geld letterlijk uit niets wordt geschapen door de banken, was even nieuw voor mij. En als je wilt weten waarom de economie instort als iedereen zijn schulden afbetaalt, moet je zeker deze film kijken.

De film is integraal beschikbaar via Google Video.

Arnoud

Powerpoint is 20: hoera of helaas?

Powerpoint bestaat 20 jaar, meldt Presentation Zen, maar is dat goed of slecht? Beiden. Met Powerpoint kun je hele mooie dingen doen, maar ook hele erge. Het gaat er natuurlijk om hoe je het gebruikt.

PowerPoint is not the cause of bad business presentations, but laziness and poor writing skills may be. The point is not to place more text within tiny slides intended for images and visual displays of data. The point is to first (usually) create a well-written, detailed document. Do business people still know how to write?
Kennelijk niet, want steeds meer Powerpoint presentaties zijn “slideumentatie“, een slide met tekst die min of meer zelfstandig leesbaar is. En dat is the worst of both worlds.

Je sheets moeten je boodschap kracht bijzetten. Niet alleen maar herhalen of samenvatten wat je vertelt. Een foto, een kort citaat, een diagram of een schema versterken wat je vertelt. Het is dus zaak bij elk element van je boodschap te zoeken naar een afbeelding die deze versterkt.

Wil je mensen iets meegeven om je boodschap na te lezen, schrijf dan een artikel en deel dat uit.

En ja, een slecht verhaal blijft een slecht verhaal, of je dat nu met Powerpoint presenteert of als artikel publiceert.

Arnoud

Internetfilmpje: Warriors of the Net

Wie wil weten hoe Internet werkt, kan natuurlijk een artikel over TCP/IP lezen of de netwerksoftware uit het Linux besturingssysteem bestuderen. Maar een filmpje is toch een stuk leuker.

Een Zweeds bedrijf heeft een animatiefilm van 13 minuten gemaakt over de Warriors of the Net, die zeer de moeite van het kijken waard is. Ik citeer even uit het manuscript:

Je startte een stroom van informatie. Deze informatie stroomt naar beneden in je eigen persoonlijke postkamer waar Meneer IP het inpakt, etiketteert en verstuurt. Elk pakket is beperkt in omvang. De postkamer moet beslissen hoe de informatiestroom verdeeld moet worden en hoe het verpakt moet worden.

Wat nog ontbreekt is professor Maestro en zijn robot Metro (of een DDoS-aanval van Naarling en Dwerg) maar dat zal mijn gevoel van jeugdsentiment wel zijn.

Arnoud

Digitale stress (via Dailystuff)

Dailystuff over Digitale stress:

Sommige mensen zetten leesbevestiging aan als ze e-mail versturen in de hoop te weten te komen of je hun e-mail al gelezen hebt. Maar waarom, is het omdat ze direct actie verwachten of je te controleren? En vandaag leek iemand te bevestigingen dat het om beide ging, want hij kon geen grip krijgen op hoe ik mijn e-mail afhandel wat hij geen prettige gedachte vond. Helaas voor hem bepaal ik zelf wanneer ik e-mail lees en beantwoord, want ik ben geen slaaf van mijn e-mail en laat andere niet mijn werkindeling bepalen.

Met nuttige tips over hoe de e-mailstress te beperken.

Arnoud

Gevraagd: octrooi op filmplot

In de Verenigde Staten is alles octrooieerbaar, mits het maar een “concrete, useful and tangible result” oplevert en “made by Man” is. Dus niet alleen mechanische constructies, maar ook e-commerce technieken. Maar wat te denken van een filmplot? De goeie zijn honderden miljoenen waard, en dat is toch een concreet, nuttig en tastbaar resultaat. En het plot wordt verzonnen dus is door de mens gemaakt.

En nee dit is geen theoretische discussie, want ene Andrew Knight is het aan het proberen. Zijn plotuitvinding luidt als volgt:

A process of relaying a story having a timeline and a unique plot involving characters, comprising: <br/> indicating a character’s desire at a first time in said timeline for at least one of the following:<br/> a) to remain asleep or unconscious until a particular event occurs; and <br/> b) to forget or be substantially unable to recall substantially all events during the time period from said first time until a particular event occurs; <br/> indicating said character’s substantial inability at a time after said occurrence of said particular event to recall substantially all events during the time period from said first time to said occurrence of said particular event; and <br/> indicating that during said time period said character was an active participant in a plurality of events.

Knight verdedigt zijn juridische theorie op zijn site. De TechnoLama wees op zowel een prior art film als een kritiek in de Harvard Journal of Law and Technology. De conclusie daarvan spreekt voor zich:

[I]t is hard to see how storyline patents could be anything other than a dangerous and misguided addition to an arsenal of intellectual property protection that is supposed to protect the public’s best interests.

Ondertussen lag die aanvraag dus al sinds 2005 bij het US Patent Office. En nu is er dan de eerste reactie van de examiner. Die begint goed:

[S]torytelling is of immemorial antiquity. Throughout recorded history, man has told stories. No doubt storytelling antedates recorded history. One can easily imagine our Neolithic ancestors lounging about the case spinning yarns. … The point is that for tens of thousands of years , people have been telling stories. Each of these stories has a plot. literature.

Einde oefening, zou je zeggen. Verhalen zijn zo oud als de mensheid, dus een echt nieuw plot (in de zin van “nieuwe uitvinding”) zit er niet in. Maar nee, de octrooi-onderzoeker vraagt slechts om de relevante literatuur die de uitvinder heeft. Dat is op zich een legitieme vraag, en de uitvinder is verplicht om die literatuur te overhandigen als de onderzoeker daarom vraagt. Op die manier wordt voorkomen dat de uitvinder pijnlijke publicaties achterhoudt.

Het opvallende aan deze hele zaak is dat de Octrooiraad lijkt aan te nemen dat de filmplots in principe octrooieerbaar zijn en dat ze alleen moeten beoordelen of deze wel nieuw en inventief zijn. Voor de principe-vraag “zijn dit soort dingen octrooieerbaar” heb je tenslotte geen literatuur nodig. Iets is “useful, concrete and tangible” of niet.

Maar wie weet komt er in de volgende brief een meer gefundeerd bezwaar.

Ik maak me trouwens geen moment zorgen dat dit soort dingen in Europa geprobeerd gaan worden. Europese octrooien krijg je alleen op nieuwe en inventieve technologie, en alhoewel ook daar de precieze grenzen soms wat vaag zijn, durf ik met zekerheid te stellen dat een filmplot te ver gaat. De beruchte “business methods” worden nu al stuk voor stuk afgeschoten, en daar komt dan nog wel eens een stuk techniek aan te pas.

Arnoud

Downloaden bedreigt maïsindustrie

The Inquirer meldt dat NBC/Universal’s general counsel Rick Cotton een nieuw slachtoffer van het downloaden van films heeft gevonden: de maïsindustrie. Ja, het staat er echt: al dat downloaden van films (wat dus niet illegaal is) is schadelijk voor de maïsindustrie. Want als je niet zou downloaden, dan zou je elke film in de bioscoop gaan kijken met natuurlijk een kubieke meter popcorn op schoot.

De man wordt geciteerd op Public Knowledge:

Because of our nation’s interlocking economy, two-thirds of the lost earnings and lost jobs are in industries other than motion picture production. For example, in the absence of movie piracy, video retailers would sell and rent more titles. Movie theatres would sell more tickets and popcorn. Corn growers would earn greater profits and buy more farm equipment.

Arnoud

Andrew Keen’s The cult of the amateur – kopen!

Via the Inquirer werd ik verwezen naar een boekbespreking bij de Times Online van Andrew Keen’s The cult of the amateur, en daarop besloot ik meteen het boek te bestellen (en nee, Lawrence Lessig’s kritiek hield me er niet vanaf, die was vooral boos dat hij als anti-auteursrecht werd neergezet).

Het boek is een kritisch antwoord op boeken als We-think: The power of mass creativity van Charles Leadbeater. De centrale stelling is dat de “wijsheid van de massa” van Web 2.0 vooral heel veel troep produceert, en dat we ons niet moeten blindstaren op de zeldzame parels.

De wijsheid van de massa bevrijdt ons van de dictatuur van de experts, dat is waar. Maar is die massa wel zo wijs? Vermeende Web 2.0-parel Wikipedia krijgt er flink van langs: “Wikipedia is premised on a contrary theory of truth that would have seemed familiar to George Orwell: if the crowd says that two plus two equals five, then two plus two really does equal five.”

Bij de blogosfeer geldt iets vergelijkbaars, maar daar heb je ook nog eens het probleem dat mensen zelden blogs lezen waar ze het vooral mee oneens zijn. Op die manier ontwikkel je tunnelvisie in plaats van een kritische geest.

De vraag is dan natuurlijk wel, hoe moet het dan wel. Dat is een lastige. Citizendium probeert daar nu achter te komen. Maar meer algemeen, je hebt mensen nodig die door de troep waden en de parels op een rijtje zetten. En dan niet alleen “dit vond ik leuk” maar ook de tegenstellingen, de kritiek en de andere visies.

Veel van de kritiek focust op het stukje over auteursrecht, wat m.i. maar een zijdelings punt van het boek is. Ja, auteursrecht staat onder druk door internet. Maar is dat erg? Die wetten zijn te herzien voor de nieuwe business modellen die via Internet mogelijk worden. Het is jammer dat Keen daar te behoudend over denkt. Maar daar gaat het niet om in deze discussie. Wie eigenaar is van informatie, staat los van de vraag hoe je zorgt dat deze op een betrouwbare manier beschikbaar komt.

Een van de weinige inhoudelijke debatten over het boek vond ik bij Jewcy: een mailwisseling tussen Keen en Kevin Kelly, mede-oprichter van Wired magazine.

Arnoud

Reclame voor dus niet geoctrooieerde Biostabil gaat gewoon door

De misleidend geoordeelde spotjes over de Biostabil (waar dus geen wereldwijd octrooi op zit) gaan gewoon door, schrijft de Mediacourant:

De RCC beoordeelde de spot over de hanger die lichamelijke klachten zoals slapeloosheid, hoge bloeddruk en hoofdpijn zou verminderen twee weken geleden als ‘misleidend’. “Maar de Reclame Code Commissie kan ons spotje helemaal niet verbieden“, zegt Bianca Damas van TelSell.

Damas vervolgt in de krant: “Van de zenders waar we de reclame op uitzenden hebben we geen klachten gehad, dus gaan we er gewoon mee door.”

Oordelen van de Reclame Code Commissie zijn inderdaad niet bindend. Maar:

De op grond van de Mediawet bij de Stichting Reclame Code aangesloten organisaties, hebben zich verplicht de veroordeelde reclame-uiting in zo’n geval niet meer uit te zenden.

Alleen gaat dit uitsluitend over de publieke zenders, de commerciële omroepen zijn niet aangesloten bij deze stichting.

Tip van Wim, die u bekend zou moeten zijn van de vaak hilarische Lars en Wim show.

Arnoud

Lawrence Lessig stopt ermee

Lawrence Lessig, een van de bekendste activisten op het gebied van Internetrecht en auteursrecht, stopt ermee. Of nou ja, bijna dan. Hij is 10 jaar bezig geweest met lobbyen over Internetwetgeving, en komt nu tot de conclusie dat hij liever zijn energie stopt in het bevechten van wat hij de “corruptie van het politiek systeem” noemt:

I don’t mean corruption in the simple sense of bribery. I mean “corruption” in the sense that the system is so queered by the influence of money that it can’t even get an issue as simple and clear as term extension right. Politicians are starved for the resources concentrated interests can provide. In the US, listening to money is the only way to secure reelection. And so an economy of influence bends public policy away from sense, always to dollars.

Lessig zal ook geen presentaties meer geven over deze onderwerpen, en dat is erg jammer want hij was een van de besten op dit gebied. Gelukkig zijn zijn oude presentaties vrij beschikbaar:

Arnoud

Vandaag op SYNC: 9 auteursrechtelijke mythes over MP3

Vandaag op SYNC mijn nieuwe artikel: 9 auteursrechtelijke mythes over MP3 – SYNC.nl.

Mythes en fabels gaan niet alleen over eenhoorns en heksen, maar tegenwoordig ook over auteursrecht. En dan met name als het gaat om auteursrecht bij muziek op Internet. Ik waag een poging deze mythes te ontkrachten.

Of nou ja, nieuw, het is een bewerking van mijn Auteursrechtelijke mythes omtrent MP3 uit 2005. Maar mythes zijn hardnekkig, dus herhaling kan geen kwaad.

Arnoud