Het Nieuwe Rijden met je iPhone: merkinbreuk?

| AE 2681 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 5 reacties

app-ald-ecodrive.pngVolgens mij het eerste vonnis over iPhone apps (via) versus het merkenrecht. Het bedrijf Pardoel had een snelheidsbegrenzer ontwikkeld en deze in de markt gezet onder de naam Ecodrive. Deze naam is ook als woordmerk gedeponeerd. Doel van de begrenzer is te zorgen dat de automobilist milieuvriendelijker (“groener”) gaat rijden.

Het bedrijf Axus had een iPhone applicatie ontwikkeld die “ALD Ecodrive” heette, waarmee je je rijgedrag kunt analyseren en zo milieuvriendelijker kunt gaan rijden. De app was gratis via de Apple Appstore te krijgen, en via www.aldecodrive.nl kun je meedoen aan de “ALD Ecodrive Challenge”, een competitie tegen andere gebruikers.

Pardoel stapte naar de rechter omdat de app hun merk gebruikte, en wel voor sterk gelijkende diensten: een app op een smartphone om milieuvriendelijk te rijden komt immers erg in de buurt van een hardwareapparaat om milieuvriendelijk te rijden.

De rechter oordeelt echter dat geen sprake is van inbreuk, omdat het merk “Ecodrive” naar alle waarschijnlijkheid nietig is. Het is beschrijvend voor snelheidsbegrenzers en -controleapparaten. Axus had namelijk allerlei stukken in het geding gebracht waaruit blijkt dat “ecodrive” een gebruikelijke Engelstalige term is voor milieuvriendelijk rijden, zoals opleidingsinstituut Ecodrive of dit rapport van SenterNovum:

The Dutch Ecodrive programme “Het Nieuwe Rijden” (from hereon “Ecodrive-programme” or “Ecodrive”) is an instrument with the objective of stimulating more energy-efficient purchase- and driving behaviour.

En tsja, als het zó breed gebruikt wordt als algemene term dan heb je geen recht op merkbescherming.

Eerder verloor Pardoel ook een procedure bij de SIDN over de opeising van Ecodrivenederland.nl. De arbiter zei toen:

De termen ‘ecodrive’ en ‘ecodriving’ wordt al sinds vele jaren als beschrijvende aanduiding gebruikt door onder meer de Nederlandse overheid voor activiteiten met betrekking tot zuinig rijden. Ook is de term beschrijvend voor de diensten die de verweerder daadwerkelijk aanbiedt onder de domeinnaam.

In dit vonnis merkt de rechter nog op dat Axus de naam ‘Ecodrive’ niet als handelsnaam gebruikt, ook niet bij de Challenge-site: daar staat die naam alleen als aanduiding van de applicatie, niet als aanduiding van hun bedrijf. En dat is maar goed ook, want als ze wél hun site Ecodrive hadden genoemd, hadden ze het op het handelsnaamrecht waarschijnlijk verloren. Een handelsnaam hoeft namelijk niet onderscheidend of creatief te zijn.

De eis over slaafse nabootsing wordt ook afgewezen, omdat “een software applicatie niet een nabootsing kan vormen van een fysiek product”. In dit geval billijk, maar in zijn algemeenheid lijkt het me wel degelijk mogelijk dat een iPhone app een slaafse nabootsing is van een dedicated hardware kastje. Slaafse nabootsing kán ook tussen websites spelen, zo bleek al eerder. (Kent iemand zulke apps?)

Arnoud

Deel dit artikel

  1. @Arnoud, dat hangt dan weer af van de oorspronkelijke console en de hardware waarop de emulator draait. Voor de computer zijn massa’s joysticks en andere controllers te koop die lijken op de extra hardware die je bij die oudere computerspellen hebt. En ja, mijn dual-monitor systeem van twee keer 1920×1200 is natuurlijk vele malen groter dan die 640×400 schermpjes waarmee die oude consoles werkten. Dat maakt het uiterlijk toch behoorlijk anders. Maar een beetje tablet-computer zou al een stuk dichter in de buurt kunnen komen. Wat ik van MAME weet is dat je de exacte graphics ziet zoals ze in het originele spel voorkomen. Logisch, want het gaat hier om de originele ROMs van die spellen. Maar vroeger sloot je deze aan op je televisiescherm en qua beeldqualiteit was het niet erg noemenswaardig. Dat laatste is op de moderne LCD-schermen een beetje lastig na te bootsen. 🙂 Een ander verschil is dat de ROMs die je voor MAME nodig hebt niet worden meegeleverd. Die moet je zelf weer ergens zoeken. Hoe legaal die zijn? Geen idee… Ook interessant is de ZX-81 emulator. De ZX-81 was een home-computer waar ik in mijn jeugdjaren met plezier op programmeerde. (En dat was lang geleden!) Is een computer met 16 kilobytes aan geheugen. Inderdaad, kilobytes. Geen muis, alleen een toetsenbord met daarop het alfabet, speciale tekens, een shift-toets en nummers. Geen capslock, tab-toets maar weer wel een Enter toets. En zei ik 16 KB? Standaard had het apparaat maar 1 KB aan RAM, maar dat kon je gelukkig uitbreiden. Maar goed, in hoeverre lijkt de ene computer op een ander? 🙂

  2. De ROMs voor MAME zijn in principe allemaal nog onder copyright (er bestaat nog geen console/arcade software die oud genoeg is om dat niet te zijn), en dus is downloaden in principe niet legaler dan het downloaden van de nieuwste Office of Grand Theft Auto. Echter is het wel zo dat van heel veel software er geen actieve houder meer van is — de copyright houder is failliet (en de failliete boedel is niet opgekocht), of (bij individuele ontwikkelaars heel gebruikelijk) men is gewoon gestopt met de bedrijfsvoering, of er is een bedrijf maar dat gaat zich niet bezighouden met zulke ouwe troep. Verzameltermen daarvoor zijn orphanware en abandonware.

    Het merendeel van deze ROMs zal je dus niet snel een bedrijf achter je aan krijgen voor het verspreiden, laat staan het downloaden, ervan. Er zijn echter wel console/arcade/retro-homepc games die wel actief gemarket worden. Zo heb je een iPad app van Atari waarin je 100 verschillende Atari arcade/2600 games kan kopen (emulator is inbegrepen). De prijs is $.99 per 4 games, of een dollar of 30 voor alle 100 tegelijk.

    Aangezien deze spellen (blijkbaar) daadwerkelijk waarde vertegenwoordigen is illegaal downloaden daarvan iets riskanter.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS