Mag dat wel, handelen in cadeaubonnen via internet?

| AE 2978 | Informatiemaatschappij | 38 reacties

Steeds meer cadeaubonnen worden op internet doorverkocht. Het afgelopen jaar kwamen er drie nieuwe online ruil- en verkooppunten voor ongebruikte cadeaubonnen bij, las ik in de papieren Metro. Handig, zou je zeggen, maar het doorverkopen van de bonnen blijkt bij bedrijven en instellingen die ze uitgeven irritatie op te roepen.

Zo meldt de VVV in het Metroartikel het “onwenselijk en onnodig” te vinden dat mensen cadeaubonnen doorverkopen. De reden? Het zou de overeenkomsten met verkooppunten verstoren en het doel – een consument die een leuk cadeau uitkiest – niet dienen. Over dat tweede doel kun je twisten (ik vind geld een hartstikke leuk cadeau) maar dat eerste is in ieder geval juridisch geen argument.

Het is legaal om dwars door andermans overeenkomsten heen te fietsen, omdat je daar geen partij bij bent. Zelfs wéten dat jouw acties een wanprestatie in die overeenkomst opleveren is niet genoeg. Er moeten “bijkomstige omstandigheden” zijn die verder gaan dan “boehoe dat is tegen mijn afspraak”. En ik zou bij cadeaubonnen niet kunnen bedenken wat dit zou kunnen zijn.

Ook zijn er sites die verlopen bonnen opkopen en dan zelf deze proberen te incasseren bij de uitgevende instantie. Die keuren dat af, want “we willen niet meewerken aan dit soort handel”, zo zegt bijvoorbeeld Ici Paris. Je hóórt het vieze gezicht van de woordvoerder als hij “dit soort handel” zegt. Jakkes, doorverkoop.

Sommige bonnen (zoals de hierboven afgebeelde VVV Cadeaubon, voorheen Irischeque, voorheen VVV-bon) zijn eeuwig geldig, maar andere maar beperkt. De geleerden zijn het nog niet eens over exact hoe lang dat minimaal moet zijn, maar een jaar lijkt normaal wel de grens. (Tentamenvraag: hoe lang zijn festivalmuntjes geldig? Maak in uw antwoord onderscheid tussen een éénmalig festival en een jaarlijks terugkerend festival.)

Verder zag ik nog dat bijvoorbeeld Kadobonnenplaza de bonnen opkoopt tegen een percentage van de waarde, en vervolgens zelf met korting doorverkoopt. Een vordering op een winkel(keten) is overdraagbaar in het algemeen. Maar dit kan bij overeenkomst worden uitgesloten (art. 3:83 lid 2 BW). Zo is de Nationale Vliegtuigbon niet overdraagbaar, zo blijkt uit de voorwaarden. Dat mag. Maar je zult dan wel bij de aankoop expliciet een naam en andere gegevens van de koper moeten vastleggen óp de bon.

Ik krijg uit het artikel het gevoel dat winkelketens en cadeaubonuitgevers vooral balen van deze handel omdat ze het eigenlijk wel prettig vinden dat een X-percentage van de bonnen nooit ingeleverd worden. Het is natuurlijk altijd leuk dat je geld krijgt en vervolgens niets hoeft te doen.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Ik krijg uit het artikel het gevoel dat winkelketens en cadeaubonuitgevers vooral balen van deze handel omdat ze het eigenlijk wel prettig vinden dat een X-percentage van de bonnen nooit ingeleverd worden. Het is natuurlijk altijd leuk dat je geld krijgt en vervolgens niets hoeft te doen.

    Waarbij ik eigenlijk hééééél nieuwsgierig ben naar hoe veel “X-percentage” nou werkelijk is… Dat zou zo maar eens een hele leuke Radar aflevering op kunnen leveren denk ik… (of wederom een tenenkrommend slechte Kassa aflevering, maar dat is een andere discussie geloof ik…)

    (EDIT: hmm, het (door mij gebruikte) quote commando lijkt niet goed te werken, excuses…)

  2. Kan ik snappen. Het is natuurlijk leuk om ‘gratis’ geld te krijgen. Maar ik vind het dan wel weer kinderachtig als je gaat klagen als mensen je toch laten werken voor je geld.

    Extra toevoeging: Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de overeenkomst met de verkooppunten verstoord kan worden. Welke afspraak is nu gemaakt die door het doorverkopen van een bon schade kan krijgen? Wellicht de afspraak ‘We verwachten dat X-percentage bonnen niet ingeleverd wordt, dus geld in het bakkie?’?

  3. Niet elke bon die gedownload …. ehhh nee dat gaat niet op 😉

    Enige wat ik kan bedenken is dat party x krijgt bon a x verkoopt a aan y en gebruikt geld om dat buiten het bonnen eco systeem te verkopen.

    Bij niet ruilhandel krijg je: bon a blijft liggen y koopt bon b In a + b uit b = a winst

    y koopt bon b x en y geven a en b uit in a + b uit a + b = geen winst maar wel geld binnen eco systeem.

    Dus in die zin heeft het een impact maar niet op de verkooppunten (tenzij die een kickback krijgen van de omzet!)

  4. Ik kan me voorstellen dat er een houdbaarheid datum op de bonnen zit. Het kost het bedrijf immers geld. Het maken van de bon kost ook geld en om voor altijd in je achterhoofd te houden dat er nog een x bedrag aan bonnen is uitgegeven, is ook geen doen.

    Dat het niet overdraagbaar zou kunnen zijn snap ik niet. Wat maakt het voor de winkel uit of persoon a of persoon b de bon inwisselt. Voor de vliegtuigbon snap ik het wel, dat is eigenlijk gewoon een ticket. Dat het persoonsgebonden is zal waarschijnlijk met veiligheid hebben te maken

    (Tentamenvraag: hoe lang zijn festivalmuntjes geldig? Maak in uw antwoord onderscheid tussen een éénmalig festival en een jaarlijks terugkerend festival.)

    Zonder extra voorwaarde lijkt mij zolang het festival bezig is. Dat kan in het geval van een concert 1 avond zijn en in het geval van een jaarlijks festival “totdat het festival niet meer wordt gehouden”. Of dat 10 jaar of 20 jaar is maakt niet uit.

    De organisatie van een festival zorgt vaak zelf wel voor een geldigheidsduur. De muntjes van jaar 1 kunnen niet bij jaar 2 gebruikt worden.

    Ook zie je vaak dat je muntjes weer terug in kan wisselen tegen geld als je ze niet gebruikt hebt.

  5. @Ben: Bij de tentamenvraag speelt het punt dat de wet bepaalt dat vorderingen van consumenten op bedrijven altijd minimaal één jaar moeten gelden (zwarte lijst van algemene voorwaarden). Een muntje is een vordering, dus het muntje moet minstens een jaar lang te besteden zijn. Maar dat is dan weer gek als het festival na een week ophoudt te bestaan, want hoe kan de vordering dan worden geïnd?

  6. Tentamenvraag: hoe lang zijn festivalmuntjes geldig? Maak in uw antwoord onderscheid tussen een éénmalig festival en een jaarlijks terugkerend festival.

    Het lijkt me niet dat er een onderscheid is tussen een jaarlijks festival en een eenmalig festival. Ook een jaarlijks festival mag best het volgende jaar met andere muntjes werken zodat ze een andere prijs kunnen hanteren of ter voorkoming van fraude en hoeft dan geen muntjes te accepteren van een vorige editie.

  7. De vordering die blijft staan als het festival slechts eenmalig wordt georganiseerd. Ik zou dan zeggen dat er een verplichting bestaat tot terugname (ontbinding van de koopovereenkomst) omdat definitief niet tot levering over kan worden gegaan danwel strijdigheid met het dwingend recht (zie hieronder).

    @N.P. De vordering blijft tenminste een jaar staan (6:236 lid g BW). Een beding dat daarmee strijdig is, is onredelijk bezwarend.

  8. @N.P. Dat zei ik ook niet, er zijn ook festivals die dat expres niet doen. Ken er ook waar het jaartal op het muntje staat.

    @Arnoud en Dennis, tot wanneer is een festival/concert verplicht tot het terugnemen van munten, lijkt me niet dat je een jaar na het festival/concert nog even bij de organisatie een aantal munten kan in laten wisselen

  9. Arnoud:

    Maar dat is dan weer gek als het festival na een week ophoudt te bestaan, want hoe kan de vordering dan worden geïnd?
    Al duurt een festival maar even, er zit altijd een organisatie achter die het organiseert. Je hebt geen vordering op het festival maar op diegene die deze muntjes uitgaf. En dat betekent dat je twee weken, een maand of zelfs een jaar later alsnog bij die persoon kunt aankloppen met je muntjes.

    Of je er dan nog iets nuttigs voor terugkrijgt is dan nog maar de vraag. Dergelijke muntjes hebben immers een bepaald doel, namelijk aankopen doen tijdens het festival. Zorgen dat er geen wisselgeld nodig is. En ook de veiligheid van de kassa want een kassa vol feestmunten is in principe niets meer waard. Na het festival is er vast niets meer te koop. Zie ook Festivalmunten.

    Vraag is alleen of je je geld terug kunt krijgen als je feestmunten hebt gekocht. Je gaat dan immers de koop ontbinden. Sowieso lastig omdat je moet weten wie de munten heeft uitgegeven. Was dat de organisator? Of de caterer? Euro Events die dergelijke munten doorverkoopt? Of malle Henkie die voor doorverkoop van die munten 10% van de opbrengst krijgt? De funmuntenhandel is big business. 🙂 (En maatwerk dus Euro Events hoeft ze niet terug te nemen.)

  10. Zijn festival muntjes wel te vergelijken met kadobonnen? Ontbinden van de koop lijkt me niet rechtvaardig want je mag de muntjes inleveren op het festival voor drank. Dat jij dat niet doet is prima maar geen reden tot het ontbinden van de koop lijkt me.

    En als je ze wel het volgende jaar in wilt leveren, moet je dan niet bewijzen dat je ze ook echt gekocht hebt (kassabon, oid)?

  11. @n.p. weet zelf een jaarlijks terugkerend feest dat 2 jaar lang dezelfde muntjes gebruikt en dan overgaat op andere kleur/textkleur combinatie. Eerste jaar van de nieuwe muntjes kunnen de oude nog ingeleverd worden, dus als je muntjes hebt gekocht kun je ze altijd de volgende keer nog inleveren (als je dan ook gaat).

    En heb je ooit al een keer een kassabon bij de muntjes gekregen? Ik heb alleen maar een keer een bonnetje gezien wanneer je met de pinpas betaald. (wanneer dat mogelijk is)

  12. Maar veel van die munten zijn algemene munten (zeker bij de kleine evenementen) dus daar staat de naam van het festival niet op. Deze kan je ook gewoon bij een groothandel kopen en dan later inwisselen? Kortom je moet volgens mij bewijzen dat je ze daar hebt gekocht.

    En is het wel onredelijk bezwarend om te stellen dat gekochte munten niet meer ingewisseld mogen worden? Misschien wel als munten alleen per 10 verkocht worden, maar als deze per stuk verkocht worden kan je toch exact kopen wat je nodig hebt?

  13. @N.P.: Met de koop van een muntje koop je het recht op levering van een consumptie. In principe is dat recht onbeperkt, de keren dat je bij aankoop gewezen wordt op het bestaan van algemene voorwaarden is vrijwel nul.

    Ik denk niet dat je het recht hebt om de munten weer in te wisselen voor geld, maar je hebt zeker het recht om na het festival bij de (catering-) organisatie langs te gaan en te vragen om een biertje. Dat hoor dan je (tegen inlevering van je muntje 🙂 ) te krijgen.

  14. Feestmuntjes blijken een leuke discussie los te maken. 🙂 De aanschaf van 1.000 feestmunten kost wel het een en ander, maar kan in diverse kleuren, maten en vormen gedaan worden, inclusief extra drukwerk zoals de vermelding van jaartal en evenement. Maar als je als organisatie een paar duizend Euro hebt betaald voor een verzameling feestmunten dan zul je die munten ook graag blijven hergebruiken. Idem indien het de caterer is die deze muntjes heeft verkocht aan de bezoekers.

    Maar dan een ander punt. Ik koop een zak vol feestmunten en drink mij helemaal zat aan het evenementenbier. Op een gegeven moment is het duidelijk dat ik teveel op heb en de barman weigert mij nog bier te geven. Zo hoort het ten minste. Maar dan hou ik nog extra muntjes over na het evenement. Heb ik dan recht op mijn geld terug omdat mijn muntjes werden geweigerd? 🙂

  15. Er zijn wel meerdere soorten munten. Bij concerten en wat kleinere evenementen worden er vaak afbreekbare munten gebruikt. Zo kan je bijvoorbeeld 2,5 munt uitgeven. Als je de munten koopt krijg je een hele strip. Ik gok dat de enkele munten niet meer hergebruikt worden.

    De wat hardere munten krijg je wel per stuk. Die lijken me ook duurder om te produceren. Ik ga er van uit dat organisatoren die willen hergebruiken.

    @wim

    Ik denk dat je mag kiezen tussen alcoholvrije drank of je geld terug zodat je niet met waardeloze muntjes zit.

    Even nog ontopic.

    Ik krijg een bon van 25 euro. Ik verkoop deze voor 20 aan een vriend. Deze vriend geeft de bon uit bij de winkel. Hoe is de winkel in het nadeel?

  16. @17, Wim; als jij je munten bij Euro Events gekocht hebt, heb je helemaal geen recht op bier! 🙂

    Ondanks alle gekheid, ik denk dat iedere cateraar er goed aan doet om munten weer terug te kopen, om een heleboel problemen (inclusief openbare dronkenschap van Wim) te voorkomen. Dan krijgen de festivalklanten die teveel munten ingeslagen (of gekregen) hebben ook een faire deal.

  17. @Ben, voor nog geen 40 Euro kun je al een bak met 1.000 standaard-muntjes kopen. Van plastic. Wil je ze bedrukt hebben dan gaat het al snel naar het dubbele. Metalen muntjes gaan al gauw in de richting van honderden Euro’s per munt. Maar je kunt ook munten huren als je een beperkt budget hebt.

    Denk dat veel cateraars hun munten dan ook zullen huren, als goedkoopste oplossing. Alleen, als ze meer dan 5% van die munten verliezen dan levert dat extra kosten op. Dus veel cateraars zullen graag hun munten terug willen.

    Ik zit mij nu ook af te vragen of dergelijke munten ook interessant zijn voor winkeliers. De klant krijgt dan b.v. 1 munt voor iedere 10 Euro die ze besteden en kunnen met die munten artikelen uitkiezen uit een speciale catalogus. Maar dan kom je meer in de richting van stempelkaarten, freebees en airmiles en zijn er genoeg goedkopere alternatieven…

    Maar ik weet nu wel een mooie variant: spaarkaarten! Hoe lang dienen spaarkaarten geldig te blijven en geven twee half-gevulde spaarkaarten hetzelfde recht als een volledig gevulde spaarkaart?

  18. Beste Wim,

    Hoe lang dienen spaarkaarten geldig te blijven en geven twee half-gevulde spaarkaarten hetzelfde recht als een volledig gevulde spaarkaart?
    Volgens mij hangt dat er van af of de zegeltjes (en spaarkaarten) gratis zijn of dat de klant daarvoor betaalt. Bij gratis acties mag de winkelier zelf de spelregels bepalen (de klant krijgt dan pas een vordering bij het aanbieden van de volle spaarkaart); terwijl bij koopzegels er al bij aankoop een overeenkomst gesloten wordt.

    Voor iemand die festival-catering als bedrijf uitoefent kan het al snel rendabel zijn om muntjes te kopen @10 cent/munt; na 9 maal huren (@1.1ct/munt) heb je de investering er uit.

  19. Ik begrijp weer eens iets niet. Is het niet impliciet duidelijk bij aankoop dat festivalmuntjes specifiek bedoeld zijn om tijdens het festival besteed te worden? Is het niet onredelijk om iets anders te verwachten? Als ik van de organisatie van een marathon op de betaling van mijn inschrijfgeld een startnummer op mijn pols gestempeld krijg, kan ik ze dan vragen om als ik er zin in hebhet parcours voor me af te zetten? Waarom is dat anders met een muntje?

  20. Natuurlijk worden tegoed bonnen alleen gepusht omdat het voor de winkelier gunstiger is om geld te krijgen voor een papiertje met het recht om voor een bepaald bedrag aan goederen te krijgen dan het is om die goederen te verkopen:

    1) inflatie zorgt ervoor dat de bonnen hun waarde langzaam verliezen: geld nu is altijd beter dan geld straks. 2) en een gedeelte van de bonnen gaat inderdaad verloren of wordt nooit ingewisseled dus is helemaal gratis geld.

    En dus is het niet fijn als de consument die bonnen nu ook gaat vergelden want daardoor wordt de winst hierop voor de winkels een stuk minder.

    Maar ja, da’s kapitalisme in actie: als er ergens winst kan worden gemaakt door dingen te vergelden, dan gebeurt dat.

  21. Voordeel van tegoedbonnen is dat winkels zelf minder geld in kas hebben. Daarom is pinnen ook enorm populair. Een winkelier ziet klanten liever pinnen dan contant betalen want met dat contante geld moeten ze naar de bank, en ze hebben wisselgeld nodig. Inflatie werkt bovendien twee kanten uit. Zeker in electronica waar de apparaten van nu volgend jaar al fors goedkoper zijn. Maar ook met muziek en DVD’s dus. Een tegoedbon van TheFreeRecordShop kan ik nu een film van kopen ter waarde van 20 Euro. Diezelfde film ligt volgend jaar voor nog geen 10 Euro in het schap. Wacht nog iets langer en de prijs van 5 Euro wordt al snel gehaald. Daarnaast gaat het geld eerst naar diegene die de tegoedbon koopt. Die moet hem vervolgens weer in een winkel uitgeven en de winkel moet bij diegene die de tegoedbon uitgaf om het geld vragen… Heb je een bon van V&D dan heeft de moedermaatschappij dus het geld ontvangen maar het filiaal waar je deze uitgeeft moet dit later verrekenen met het hoofdfiliaal.

    Maar de truuk met cadeaubonnen is vooral klantenbinding. Mensen kopen cadeaubonnen om deze vervolgens weg te geven. De ontvanger van die bon is vervolgens een potentiele klant. Die ontvanger is bovendien vaak bereid om een iets hoger bedrag uit te geven om zo “de gehele bon” te gebruiken. Wat je dus geeft met zo’n bon is een band met een bepaalde winkelketen. Kans is aanwezig dat de ontvanger van de bon later meer zal bestellen in de winkel of mogelijk zelf ook cadeaubonnen koopt om weer door te geven.

    Kreeg laatst een cadeaubon van mijn werkgever, te besteden aan allerlei leuke vakantiedingen. Vakantie ken ik niet, dus doorgegeven aan mijn moeder. Die gaf het weer door aan mijn zus. Die gaf het weer door aan een vriendin. En daarna raakte ik het spoor ervan kwijt. 🙂 Zal vast wel door iemand gebruikt gaan worden die daar wel interesse voor heeft. En dat gebeurt ook met cadeaubonnen. Ideaal om te ontvangen omdat je ze erna weer weg kunt geven aan een ander slachtoffer. 😉

  22. Bij kadobonnen kunnen we grofweg 2 soorten onderscheiden: de ene soort wordt uitgegeven door een overkoepelende organisatie waarbij de bonnen kunnen worden ingeleverd bij gecontracteerde acceptanten. Deze betalen een provisie als zij bij hen ingeleverde kadobonnen willen verzilveren bij die organisatie. Een voorbeeld van zo’n bon is de VVV bon. Acceptanten betalen daar 4,5% provisie. Acceptanten zullen, als hun winstmarge het toelaat, enthousiast reageren als een klant met een bon de winkel instapt en omdat de klant gemiddeld meer besteedt dan de waarde van de bon valt het met de provisie ook wel mee. Je zult echter geen acceptant worden van VVV bonnen als je bijvoorbeeld sigaretten verkoopt. Ook aan de kassa van de supermarkt kun je een vvv bon niet kwijt. VVV zal het plezierig vinden als er een flink partijtje bonnen bij een grote brand verloren gaat, maar ben je acceptant, dan heb je er geen belang bij om dit soort bonnen te weigeren.

    Onder de tweede categorie vallen bonnen die door de winkelketen zelf worden uitgegeven. De omzet is gemaakt op het moment dat een klant met een kadobon in feestverpakking de winkel uitloopt. Deze winkelketens hebben er dus belang bij dat deze bonnen verdampen of verlopen zodat niet alsnog de tegenprestatie moet worden geleverd. Een verlopen of verloren gegane bon is pure winst. Veel van deze bonnen hebben dus om ‘begrijpelijke’ redenen een korte houdbaarheidsdatum of een heleboel ‘kleine lettertjes’. Bij ICI Paris hebben kadobonnen een houdbaarheidstermijn van slechts 1 jaar, maar deze bonnen kunnen als zij onverhoopt na de vervaldatum boven water komen, samen met een speciaal formulier naar het hoofdkantoor in Renswoude worden opgestuurd. De klant krijgt dan na 2 maanden(!) nieuwe bonnen thuisgestuurd. Bij ICI Paris houden ze deze regel liever een beetje geheim, want het is natuurlijk niet de bedoeling dat het substantiële gehalte aan onverzilverde kadobonnen onder druk komt te staan.

    Het komt ook wel eens voor dat je, ondanks het feit dat je aan alle voorwaarden hebt voldaan, toch geen nieuwe kadobonnen krijgt. Bijvoorbeeld als het er héél veel zijn, of als ICI Paris jouw naam op het formulier ook toevallig tegenkomt op Internet. Als ook maar het geringste vermoeden bestaat dat de bonnen niet van je demente moedertje zijn maar via bijvoorbeeld Marktplaats zijn aangekocht komt Karien in actie. Karien is de juriste die ze bij ICI Paris voor dit soort kwesties hebben aangenomen. Karien bedenkt dan gauw een paar aanvullende regels waardoor ze bij ICI Paris denken dat ze geen nieuwe kadobonnen hoeven toe te sturen.

    Ik vraag me af of in HongKong (daar wonen de bazen van ICI Paris) bekend is wat Karien in Nederland allemaal aan het doen is ….

    N.B. De schrijver van deze reactie is eigenaar van kadobonnenplaza.nl

  23. Bij kadobonnen kunnen we grofweg 2 soorten onderscheiden: de ene soort wordt uitgegeven door een overkoepelende organisatie waarbij de bonnen kunnen worden ingeleverd bij gecontracteerde acceptanten. Deze betalen een provisie als zij bij hen ingeleverde kadobonnen willen verzilveren bij die organisatie. Een voorbeeld van zo’n bon is de VVV bon. Acceptanten betalen daar 4,5% provisie. Acceptanten zullen, als hun winstmarge het toelaat, enthousiast reageren als een klant met een bon de winkel instapt en omdat de klant gemiddeld meer besteedt dan de waarde van de bon valt het met de provisie ook wel mee. Je zult echter geen acceptant worden van VVV bonnen als je bijvoorbeeld sigaretten verkoopt. Ook aan de kassa van de supermarkt kun je een vvv bon niet kwijt. VVV zal het plezierig vinden als er een flink partijtje bonnen bij een grote brand verloren gaat, maar ben je acceptant, dan heb je er geen belang bij om dit soort bonnen te weigeren.

    Onder de tweede categorie vallen bonnen die door de winkelketen zelf worden uitgegeven. De omzet is gemaakt op het moment dat een klant met een kadobon in feestverpakking de winkel uitloopt. Deze winkelketens hebben er dus belang bij dat deze bonnen verdampen of verlopen zodat niet alsnog de tegenprestatie moet worden geleverd. Een verlopen of verloren gegane bon is pure winst. Veel van deze bonnen hebben dus om ‘begrijpelijke’ redenen een korte houdbaarheidsdatum of een heleboel ‘kleine lettertjes’. Bij ICI Paris hebben kadobonnen een houdbaarheidstermijn van slechts 1 jaar, maar deze bonnen kunnen als zij onverhoopt na de vervaldatum boven water komen, samen met een speciaal formulier naar het hoofdkantoor in Renswoude worden opgestuurd. De klant krijgt dan na 2 maanden(!) nieuwe bonnen thuisgestuurd. Bij ICI Paris houden ze deze regel liever een beetje geheim, want het is natuurlijk niet de bedoeling dat het substantiële gehalte aan onverzilverde kadobonnen onder druk komt te staan.

    Het komt ook wel eens voor dat je, ondanks het feit dat je aan alle voorwaarden hebt voldaan, toch geen nieuwe kadobonnen krijgt. Bijvoorbeeld als het er héél veel zijn, of als ICI Paris jouw naam op het formulier ook toevallig tegenkomt op Internet. Als ook maar het geringste vermoeden bestaat dat de bonnen niet van je demente moedertje zijn maar via bijvoorbeeld Marktplaats zijn aangekocht komt Karien in actie. Karien is de juriste die ze bij ICI Paris voor dit soort kwesties hebben aangenomen. Karien bedenkt dan gauw een paar aanvullende regels waardoor ze bij ICI Paris denken dat ze geen nieuwe kadobonnen hoeven toe te sturen.

    Ik vraag me af of in HongKong (daar wonen de bazen van ICI Paris) bekend is wat Karien in Nederland allemaal aan het doen is ….

    N.B. De schrijver van deze reactie is eigenaar van kadobonnenplaza.nl

  24. Om nog even in te haken op de muntjes discussie:

    Het is volgens De Nederlandse Bank niet zomaar toegestaan om een wettig betaalmiddel om te zetten in muntjes. Het betreft hier dan een interne betaalafspraak die op een tijdelijke situatie van toepassing is. Na afloop, en met een voor de klant behoorlijke periode in acht genomen, moet het geld terug te vragen zijn bij de organisatie.

    En als je in de tussentijd er nog eens 1.000 kunt laten bijdrukken, dan lijken me muntjes verleden tijd …

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS