Kan mijn werkgever me verplichten thuis te mailen?

| AE 5204 | Informatiemaatschappij, Ondernemingsvrijheid | 34 reacties

outlook-webmailEen lezer vroeg me:

Sinds we webmail hebben, gaat mijn manager er voor het gemak maar vanuit dat ik ook ’s avonds en op mijn vrije dag mijn mail bijhoud. Ik werd er laatst op aangesproken dat ik een mail niet had gezien die op mijn vrije dag was verstuurd. Kan hij dat werkelijk van me eisen?

Nou nee, niet zomaar.

Er is een Arbeidstijdenwet maar die regelt niet expliciet hoe het zit met overwerk. Verder dan een dagmaximum van 12 uur per dag en 60 uur per week en “een onafgebroken rusttijd van ten minste 11 uren in elke aaneengesloten periode van 24 uren” plus regels over een half uur pauze als je werkdag meer is dan 5,5 uur gaat het niet. Hoe je binnen die kaders het werk inricht, is aan werkgever en werknemer.

In een CAO of arbeidsovereenkomst kunnen specifiekere regels worden opgenomen, bijvoorbeeld dat je nooit hoeft over te werken of juist dat men een X aantal uren overwerk per maand mag verlangen. Dat is dan in principe bindend.

Je bent als werknemer in principe niet verplicht om over te werken, maar het is ook weer niet zo dat je nooit hoeft over te werken. Een werknemer moet zich ‘goed’ gedragen (en een werkgever trouwens ook), en als vanuit die open norm overwerk nodig is dan moet je dat doen. Omgekeerd moet die goed werkgever wel rekening houden met jouw werk/privé balans en daarbij hoort ook mensen niet structureel overwerk opdringen. Zeker niet als ze een parttime contract hebben – het hele púnt is dan juist dat je die paar dagen niet werkt.

Om een of andere reden werkt dit soort dingen in de ICT net even wat anders dan elders. Waar geen bouwvakker ’s avonds nog even een muurtje gaat leggen, zit menig ICT-professional de hele avond nog mail af te handelen. Zijn dat de mores van de beroepsgroep of is het iets dat we gewoon doen omdat het zo makkelijk is, zeker met een BYOD waar toch al de webmail op zit?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Arnoud, de align=right van je plaatje wordt niet helemaal lekker afgesloten ” versus ‘. Hierdoor valt – in ieder geval in Opera – de helft van de tekst weg.

    Dan inhoudelijk, ik denk dat menig ict’er gewoon voldoening haalt uit z’n werk, en het zodoende vaak helemaal niet erg vindt om ’s avonds nog even wat te doen. Bij de organisaties die ik ken waar de ict’ers stipt om 09.00 beginnen en stipt om 17.00 naar huis gaan lijken die ook minder plezier in hun werk te hebben, en ’s avonds nog even mail checken is er voor hen absoluut niet bij.

    Overigens is het bij ons heel simpel; als je je mail checkt is dat voor wg of collega’s mooi meegenomen. Doe je dat niet; jammer dan, maar het is uitgesloten dat iemand daar op wordt aangesproken (consignatiediensten uitgesloten uiteraard). Als wg er van uit wil kunnen gaan dat men in het weekend zijn mail leest, moet ‘ie maar weekenddiensten gaan inrichten 😉

    Wat de ict overigens ook wel anders maakt is dat het een sector is waar je geen CAO’s vindt. Maar waarom dat dan weer het geval is…?

  2. Het hang er ook een beetje vanaf hoe het met thuiswerken is geregeld. Als werkgever een laptop of tablet ter beschikking heeft gesteld en een bijdrage levert aan je internetabonnement met als doel ook thuis effectief te kunnen werken, dan kan ik mij goed voorstellen dat hij min of meer verwacht dat je ook thuis je mail leest. Maar als jij expliciet een dagje vrij neemt om met je vriendin naar de Efteling te gaan, dan is het wel een beetje vreemd dat je geacht wordt je mail te lezen. Uit de vraag is niet helemaal duidelijk hoe de werknemer is aangesproken, maar het lijkt me toch dat dit wel binnen alle redelijkheid zou kunnen gebeuren? Ik vraag ook wel eens aan collega’s of ze die ene mail al hebben gelezen, niet rekening houdend met vrije dagen of parttime contracten, maar als iemand dan zegt ‘nee, ik was die dag vrij’, dan is het daarmee toch prima? Ik kan dan hoogstens verzoeken om je afwezigheidsassistent even aan te zetten of het op z’n minst in je agenda te vermelden. Doe je dat niet, dan neem ik aan dat je je mail ook gewoon leest natuurlijk.

  3. De lezersvraag is wat typisch verwoord. Is de mail niet op de vrije dag gelezen, of is de mail die op de vrije dag was verstuurd, niet gelezen (dus ook ná de vrije dag niet) ? Ik lees vaak mijn mail buiten werktijd, maar er zijn ook dagen dat ik aan het werk ben en heel de dag in afspraken zit, dan lees ik sommige mails wel eens een dag, of twee, later. Als het dringend is dan kan je bellen of een SMS sturen.

    Technologie blijft toch een voorwaarde voor thuiswerken en daarom denk ik dat ICT-ers daar wat vooruitstrevender in zijn. Tevens is de werk/hobby overlap bij ICT-ers vaak vrij groot, en de arbeidsvoorwaarden relatief goed.

    Overigens werken bouwvakkers ook vaak ’s avonds, alleen dan niet voor de baas maar voor zichzelf 🙂

  4. Voor sprake van “overwerk” lijkt het mij persoonlijk wel van belang dat je weet wánneer je moet overwerken. Als je de hele avond (/nacht?) lang de mail in de gaten moet houden, zou ik gaan denken aan een stand-by tarief. Bij ons op kantoor hebben enkele helpdesk-medewerkers avond dienst. Dan moeten ze thuis -in geval van een helpdesktelefoontje- beschikbaar zijn en opnemen. Ze krijgen ook betaald als er niet wordt gebeld.

  5. Ik moet toegeven dat ik graag thuis ook even controleer of ik email op mijn werk-account heb ontvangen. Dus ook op mijn vrije dag, in de avond en zelfs als ik, zoals op dit moment, ziek thuis zit. Da’s een beetje de work-aholic in mij. Dat compenseer ik dan wel weer door tijdens werktijd ook weer tijd te besteden aan mijn prive-mail, omdat ik dat net zo belangrijk vind. (Die overigens voor 75% ICT-gerelateerd zijn zoals updates van dit blog.) Ik vind dit gewoon een kwestie van de juiste balans vinden tussen prive en werk.

    Het werk van een ICT’er is sowieso moeilijk in een werkweek van 5×8 te passen omdat er vaak creatieve processen bij horen. Het zal niet de eerste keer zijn als ik op de toilet zit, onder de douche sta of mijn hondjes uitlaat dat ik opeens een Eureka-moment krijg voor een probleem dat ik op mijn werk moet oplossen. En daarnaast kan ik ook af en toe tegen een “writer’s block” aanlopen waardoor het gewoon lang duurt voor ik iets kan oplossen. Ik merk zelfs dat ik het vervelend vind dat het 17:00 is en iedereen eigenlijk gewoon naar huis gaat terwijl ik dan juist lekker op gang ben gekomen. Dan ‘stroomt de code uit je vingers’ en staat een collega over je schouder te kijken omdat jij de boel moet afsluiten…

    Tja, en de vergelijking met de bouwvakkers? Tja… Ik kan mij voorstellen dat een bouwvakker alsnog even snel door wil gaan met het metselen van een muurtje omdat het al bijna af is en de baas een prestatiebonus uitlooft voor als het werk binnen een bepaalde tijd is afgerond. En ik heb gemerkt dat in de ICT het succes van een project vaak gevierd wordt met gebak, een bezoekje aan de kroeg of andere extraatjes voor de deelnemers. In een enkel geval heb ik zelfs een cadeaubon ontvangen omdat ik een project had weten te redden binnen de deadline, terwijl vrijwel iedereen was overtuigd dat we het niet zouden halen. En dat hoort ook bij het werk van een ICT’er. Het gaat dan ook vooral om een teken van hoeveel je bereid bent om je in te zetten. Je webmail in je vrije tijd even controleren hoort daar wat mij betreft bij.

  6. Ik kan me eigenlijk geen situatie voorstellen waarin een medewerker geacht wordt om ‘savonds of in het weekend zijn mail te lezen tenzij daar een explciete afspraak met de werkgever aan ten gronde ligt. Dat iemand daar op wordt aangesproken terwijl hij dat zelf niet verwacht lijkt dus niet erg gepast. Laatste echte overuren die ik gemaakt heb waren bij de invoer van de euro.

    Het lijkt me ook onzin dat je als ICT’er structureel overuren zou moeten maken.
    Wat beter is is om snel aan te geven dat bijvoorbeeld gestelde deadlines onredelijk of zelfs onhaalbaar zijn da dat je wekenlang gaat zitten overwerken om ze te halen

  7. Mijn baas heeft mijn telefoonnummer thuis voor dringende zaken. (en daar wordt zo’n een keer per jaar gebruik van gemaakt.) Werk-email lees ik normaal gesproken niet op mijn vrije dagen. Als ik thuis werk dan volg ik wel mijn email, maar laat dat niet ten koste gaan van het programmeerwerk.

    Mijn mening is dat werknemers en werkgevers afspraken kunnen maken over het volgen en beantwoorden van email op “vrije dagen”, inclusief een regeling over hoe de werknemer zijn thuisgewerkte tijd vergoed krijgt. De afspraken zullen maatwerk zijn waarbij belang van het bedrijf en rol van de werknemer van invloed zijn.

  8. Tot een aantal jaren geleden was ik van mening, moderne techniek dus ook voor mijn werk thuis te moeten gebruiken. Het gevolg: Effektief na een 8 tot 9 urene durenden werkdag nog lekker ’s avonds even hier en daar wat afhandelen en zo per week snel een uur of tien onbetaald werk afleveren. Voordeel voor mijn werkgever, nadeel voor mijn familie. Op een gegeven ogenblik ging het fout en mijn huisarts vroeg me (letterlijk en recht op de man af) hoe ik mijn begravenis had geregeld, want zoals ik bezig was, verwachtte hij die binnen niet te lange tijd. Heel voorzichtig probeerde ik het, eens een dagje mijn werk-mobieltje uit, pas ’s morgens om vijf en niet ’s avonds om tien uur op een mailtje reageren. Intussen is het bij iedereen die met mij te doen heeft bekend, dat als ik vrij ben, ik niet op werkmail en niet op werktelefoon reageer. Dat wordt heel gewoon geaccepteerd, ook door mijn werkgever. Binnen mijn werk hebben een paar mensen mijn absoluut geheim privé telefoonnummer. Als er iets echt aanbrand, bellen ze en kan ik kijken of een directe reactie noodzakelijk is. En verder, gewoon weer als ik aan het werk ben. Mijjn omgeving stelt twee dingen vast. Ten eerste: Ik ben privé veel meer ontspannen, kan en wil weer andere dingen doen die ik lang niet deed en ik ben veel minder snel op mijn tenen getrapt. Ten tweede: Op mijn werk ben ik veel effectiever. Werkelijk niet alles wat op mijn bord land moet door mij worden gedaan, daar zitten eigenlijk (goed betaalde) andere mensen voor. Mijn werk wordt effectief gedaan en de andere mensen mogen eindelijk ook eens tonen, dat ze voor hun geld werken. Effectief een win-win voor iedereen. En mijn begravenis heb ik vooreerst nog niet geregelt 🙂

  9. Ik denk dat de opmerking die hierboven ook al gemaakt is heel terecht is. Als je werkgever verwacht dat je buiten je werkuren je mail in de gaten houdt dan mag jij verwachten dat daar een vergoeding tegenover komt te staan. (en gek genoeg verwacht de werkgever dat nu vaak net weer niet ;-))

    Als mensen uit eigen beweging, bv omdat ze het leuk vinden of hogerop willen etc, hun vrije tijd willen gebruiken om te werken mogen ze dat zelf kiezen, maar de werkgever kan daar imho geen aanspraak op maken. Tenzij het dus formeel om overwerk gaat, maar dan is het dus geen vrijetijd maar wordt het vergoed. En of dat dan stdby tarief is of vol mag je samen uitonderhandelen.

    Ik heb als ZZP-er wel eens de vraag gehad om een dagtarief van 8x het uurtarief “maar dan wil ik wel dat je er 9 uur voor werkt” , ik wil best 9 uur werken, maar dan betaal je dus 9x het uurtarief als dagtarief en niet 8x…

    Ik heb er geen moeite mee om wat meer te werken dan dat ik in rekening breng, maar als je daar een slaatje uit denkt te slaan dan heb je pech..

  10. Toch ben ik wel van mening dat indien je werkgever het toelaat dat je prive zit te browsen of je privemail leest tijdens werktijd, jij als werknemer dan toch enige compensatie hiervoor kunt verlenen door af en toe in je prive-tijd even 5 minuten aan de webmail van je werk te besteden. Quid pro quo.

    Waarom zou een werkgever het moeten toelaten dat jij in je werktijd bezig bent met privezaken? Een metselaar die in werktijd een half uur met zijn vrouw zit te bellen over wat het avondeten is zal zijn baas ook niet gelukkig maken. Okay, als hij zijn werk ruim op tijd af heeft zal zijn werkgever het wel door de vingers kunnen zien, maar normaal gesproken gaat er dan (figuurlijk) de zweep erover. In de ICT is het veel eenvoudiger om onopgemerkt met privezaken bezig te zijn. Ook je privemail kan via webmail worden benaderd en sociale media zoals Facebook, Twitter en dit blog zijn heel eenvoudig via een webbrowser te bereiken. Feit is dat heel veel ICT’ers regelmatig met privezaken bezig zijn tijdens werktijd. (En zeker als programmeur als je moet wachten tot de boel is gecompileerd of alles is ingechecked heb je vaak ‘even’ tijd om iets prive te doen want de computer is toch bezig.) Dit is privetijd waar je voor betaald wordt door je werkgever!

    • Wim, eens. Ik compenseer voor mijn bijdragen op Iusmentis door wat later weg te gaan dan vijf uur stipt. Als ik op mijn vrije woensdag in vijf minuten een telefonische vraag beantwoord schrijf ik daar geen uren voor. Vraagt mijn baas me om een offerte uit te pluizen in mijn vrije middag, dan schrijf ik wel mijn uren (naar beneden afgerond).

      Een ander punt is dat privé-afspraken in principe voor gaan in mijn vrije tijd en “kan het wachten tot onder werktijd?” een hele legitieme vraag is. (Dat geldt voor mijn functie; van managers in mijn bedrijf wordt verwacht dat zij ook thuis bereikbaar zijn.)

      • Dat is precies wat ik zelf ook doe. Prive gaat in privetijd bij mij voor, maar soms zijn er momenten dat ik een werk-kwestie wel belangrijk vind. Tijdens vakanties controleer ik vaak of er belangrijke emails zijn binnengekomen waar ik, ondanks mijn out-of-office status, toch snel op wil reageren. Dit kost in het algemeen maar 5 minuten tijd als ik achter de computer zit, dus zie ik het probleem er niet mee. Het is ook wel eens voorgekomen dat ik onderweg naar huis opeens bedenk dat ik nog iets in de code ben vergeten toe te voegen. Als de aanpassing weinig werk is dan ben ik thuis wel eens gaan inloggen om nog een kleine fix in de code toe te voegen, waarna ik een nieuwe build start zodat de testers de volgende dag niet tegen deze fout aanlopen. Dit is wel zeldzaam, maar het is wel eens voorgekomen. Wat ik verder in mijn privetijd doe is studeren op mijn vakkennis. Vaak studeer ik dan op technieken die ik voor mijn werk nodig heb (Silverlight, WFC en zo.) maar ik zie dit meer als een investering in mijzelf, voor als ik op zoek ben naar een andere werkgever. (En toevallig ben ik op zoek naar een andere werkgever! Maar eerst uitzieken wegens mijn gekneusde ribben.)

  11. Prima dat men zich zelf verantwoordelijk voelt om privetijd te compenseren, maar juridisch gezien heb ik altijd begrepen dat de werknemer enige mate van prive heeft gedurende werktijd. Denk bv aan privacy van email etc. Als de werknemer niet geacht werd om ook maar iets prive te doen onder werk hoefde daar ook geen voorziening voor te zijn.

    Maar los van wat er juridisch mag gaat het er natuurlijk om dat de sfeer op de werkvloer zo moet zijn dat de werknemer met liefde dat stapje extra zet en de werkgever dat ook waardeert door niet moeilijk te doen als de werknemer een keer compenseert.

    Tegen de tijd dat de manager “eist” dat je mail gaat lezen in je vrije tijd is de verhouding al suboptimaal…

    • Als de werknemer niet geacht werd om ook maar iets prive te doen onder werk hoefde daar ook geen voorziening voor te zijn.
      Om die reden blokkeren sommige bedrijven ook het externe Internet en kunnen medewerkers dus alleen binnen het intrAnet browsen. Andere bedrijven willen nog wel eens bepaalde sociale media blokkeren zoals Facebook en Twitter. Ik ben het wel eens dat werknemers enige mate van privacy hebben tijdens werktijden (en erbuiten, natuurlijk) maar echt tijd voor privezaken zou je eigenlijk alleen hebben tijdens pauses. Ben je een bouwvakker dan zal je baas het niet erg vinden als je tijdens je koffiepause even wat boodschappen gaat doen of met je vrouw gaat bellen, zolang je maar aan het eind van de pause weer aan het werk gaat. Maar voor ICT’ers kan het Internet soms een enorme afleiding geven, zeker als ze prive-mails gaan beantwoorden en dat uitloopt op complete online discussies van een half uur of meer. Ik heb wel eens meegemaakt dat een collega drie kwartier bezig was om in te loggen op een drukbezochte websites om tickets voor een festival te kopen. Of een collega die bij een webwinkel op zoek ging naar een nieuwe mobiele telefoon en daarbij geholpen werd door een andere collega, zodat er eigenlijk twee personen met privezaken bezig waren. Bij ICT’ers is het beetje “prive-werk” regelmatig wat langdurig.

      Ik heb ook wel eens gezien dat mensen van een helpdesk gewoon aan het Freecellen waren omdat er toch niemand aan de lijn was. Ik heb gemerkt dat sommige ICT’ers te laat kwamen voor interne meetings omdat ze met familie aan het bellen waren. ICT’ers hebben nu eenmaal veel momenten waarop ze prive iets kunnen doen, zeker als de hardware wat traag is of er even niets te doen is.

      Misschien is het eens tijd voor een onderzoek om te zien hoeveel tijd mensen tijdens werktijd voor prive-zaken besteden en welke beroepsgroepen hierbij bovenaan eindigen. De top-5 zal naar mijn mening vast en zeker 3 ICT beroepen omvatten!

      • Ik heb ook wel eens gezien dat mensen van een helpdesk gewoon aan het Freecellen waren omdat er toch niemand aan de lijn was.

        Ik heb ook wel eens wegwerkers langs de weg zien staan omdat de asfaltwagen te laat was en bij de tandarts zitten wachten omdat hij nog niet uitgekletst was met zijn assistentes over het vorige weekend. Kortom: non-productieve tijd komt overal voor. En ja als je dan de middelen hebt om iets te doen wat je wel leuk vindt (freecell, bellen, kaartjes kopen) is het niet onlogisch dat daar gebruik van gemaakt wordt. Punt daarbij is dat de medewerkers kennelijk niet beters hebben wat ze anders in die tijd zouden moeten doen en als ze dat wel hebben er niet op afgerekend worden dat ze hun tijd verlummelen. Dat laatste kun je 2 partijen aanrekenen: de medewerker die het kennelijk geen probleem vindt om zijn tijd te verlummelen, maar ook de manager die kennelijk én zijn medewerkers niet weet te inspireren tot inzet voor het bedrijf én die kennelijk geen idee heeft hoelang zijn medewerkers over een bepaalde klus zouden moeten doen.

        Natuurlijk kun je het internet blokkeren, maar wat gaan ze dan doen ? De krant lezen, roken, of en kletsen en zeeer lang lunchen zoals in sommige Franse fabrieken.

        Kortom: volgens mij is het een cultuur ding. Als je je mensen goed weet te motiveren (niet alleen met geld) en ze de kans geeft om iets nuttigs te doen (moet er dan wel zijn natuurlijk) dan behaal je een veel hogere productiviteit dan wanneer personeel en management als natuurlijke vijanden neergezet worden die elkaar met “eisen” te lijf gaan.

        Zoals de Intermediair 20 jaar terug al schreef: schop de helft van je mensen er uit, betaal de andere helft dubbel en je zult meer winst maken..

        Leuk artikel op dat vlak is: 4 miljard omzet zonder middenkader.

        • Ik heb ook wel eens wegwerkers langs de weg zien staan omdat de asfaltwagen te laat was
          Maar goed, dan is er ook vrijwel niets te doen. Ja, ge-ergerd bellen om te vragen waar het asfalt blijft. Maar een helpdesk-medewerker voor een ICT bedrijf kan zich op andere gebieden nog nuttig maken. Zo kunnen zich b.v. beter bekend maken met de software waarvoor ze hulp moeten aanbieden, helpen meetesten, misschien wat kleine administratieve taken of wat nog meer. Maar Freecell spelen achter de computer? Zeker in een ICT bedrijf waar af en toe ook klanten over de vloer kunnen komen is dat eigenlijk een beetje taboe… Als je dan toch niets te doen hebt, doe dan ten minste alsof zodat het lijkt dat het druk is…
          bij de tandarts zitten wachten omdat hij nog niet uitgekletst was met zijn assistentes over het vorige weekend.
          Tja, veel tandartsen zijn ZZPers en die kwebbeltijd kost hen gewoon geld. Zeker indien hun klanten hierdoor ontevreden worden. Het komt wel eens voor, inderdaad. Maar een professionele tandarts weet gewoon het prijskaartje wat daaraan hangt.
          Kortom: non-productieve tijd komt overal voor.
          Dat zal ik zeker niet ontkennen. Ook Arnoud Engelfriet is regelmatig op dit blog te vinden tijdens kantooruren om antwoorden te geven. En ja, je kunt stellen dat dit blog hem helpt om nieuwe klanten aan te trekken. Maar ja, bestaande klanten kunnen denken dat Arnoud zijn tijd op dit blog gewoon verdoet en zich niet 100% inzet voor hun zaak. In dat opzicht heeft het bijhouden van dit blog voor Arnoud ook een beetje een negatieve kant.
          Kortom: volgens mij is het een cultuur ding.
          In de ICT is het zeker een cultuurprobleem, omdat ik ook regelmatig collega’s zie lummelen terwijl de deadline naders en er een dreiging is dat deze niet gehaald zal worden. Het resultaat van dat lummelen merk je later ook terug in de kwaliteit van de code, omdat deze collega’s de boel dan snel afraffelen. Of dat het product gewoon niet op tijd af komt. Maar goed, ik heb ook wel eens meegemaakt dat een collega na twee weken werken om een probleem op te lossen gewoon het pand verliet en meteen ook ontslag op staande voet nam. Hij bleek het probleem niet te kunnen oplossen en in plaats van dat hij hulp inriep bij collega’s of gewoon netjes aangaf dat het hem te moeilijk werd, ging hij meer lummelen. Tja, en omdat men na twee weken wel al iets van resultaat wilde zien kwam de stress naar boven en POEF! Weg. Of een andere collega wiens vrouw er met een andere kerel vandoor was gegaan. Terwijl de scheiding net was afgelopen zat hij tijdens werktijd uren op dating sites te zoeken naar een nieuwe vriendin. En ook hier weer een belangrijke deadline die gewoon verloren leek te gaan. En in het verleden, toen Windows 95 net een half jaar oud was had ik twee collega’s die aan een Windows 95 applicatie werkte. Deze applicatie had een “Delete” knop en ze wilde daar een leuke animatie op plaatsen. Ze zijn tesamen een gehele dag bezig geweest om uit te zoeken hoe dat moest, terwijl er totaal geen aandacht werd gegeven aan de meer belangrijke functionaliteit van het programma. Resultaat: een baggerproduct met 1 mooi knopje… Dit omdat beide heren het leuker vonden om een triviale functie uit te werken dan om de belangrijke zaken te implementeren. Maar goed, dat laatste komt sowieso veel te vaak voor bij ICT bedrijven. Programmeurs zijn dan zo enorm verdiept in een enkel detail dat ze het gehele overzicht uit het oog verliezen.
          Als je je mensen goed weet te motiveren…
          Ja, daar zit het grootste probleem. Hoe motiveer je mensen? Een van de modernere ontwikkelingen heet Agile/Scrum waarbij je eigenlijk dagelijks een korte meeting hebt om de vorderingen tot op dat moment te bespreken. Dit werkt, omdat je dan je eigen prestaties kunt meten met je collega’s maar ook omdat je dan problemen naar voren kunt brengen waar je tegenaan loopt, zodat je collega’s al vroeg kunnen meehelpen. Lummelen is er dan nauwelijks bij, omdat je dan bij de volgende Scrum meeting door de mand valt…

            • Neemt niet weg dat het je zou kunnen overkomen. 🙂 Hoop dat je een goede stoel hebt, en een zachte grond.

              Aan de andere kant, hoeveel klanten zouden dit gewoon tegen jou zeggen en hoeveel klanten gaan om deze reden gewoon stilletjes naar de concurrent? 😉

              En ach, je hebt natuurlijk een reputatie opgebouwd als Internet-jurist dus logisch dat je aktief bent op het Internet. En daarnaast zit je niet op Twitter of Facebook te chatten, wat ook weer positief is. Ik denk wel dat 99% van je klanten zullen beseffen dat dit blog gewoon een onderdeel is van jouw zelf-promotie. Je hebt er een belangrijk deel van je roem mee verdiend. Neemt niet weg dat er iemand het jou alsnog kan verwijten en daarom eerder voor een andere jurist kiest die niet online aktief is.

                • Klopt, maar dat is het voordeel voor de ZZP’er. Je wordt uiteindelijk beoordeeld op het eindresultaat en niet op basis van het aantal uren dat je niet met Freecell bezig bent geweest. 🙂 Aan de andere kant, als Arnoud 20 uur in rekening brengt voor een hoog tarief dan wil zijn klant vast wel exact weten waar iedere minuut aan besteed is. Aangezien ik wel eens een specificatie van mijn eigen advocaat in handen heb gehad weet ik dat er op de minuut precies wordt afgerekend. Dus even 20 minuten Freecellen en 40 minuten werken kun je niet makkelijk als 1 uur werk in rekening brengen. Nou ja, misschien wel als je Bram heet, maar Bram heeft weer geen verstand van computers. Toch? 🙂

                    • Yep. Een ZZPer zijn heeft voordelen en nadelen. Tijd die je besteed aan freecellen kost je uiteindelijk gewoon geld, omdat je die tijd beter kunt besteden aan je klanten. Maar goed, twee dagen met griep thuis liggen kost ook geld. Immers, je kunt dan geen klanten helpen. Uiteindelijk word je afgerekend op je prestatie. In loondienst ligt het net iets anders. Ik heb gemerkt dat sommige projectleiders mijn werk niet beoordelen op de prestatie die erachter ligt maar meer op de hoeveelheid code die ik heb toegevoegd of aangepast. Alsof dat een goede graadmeter is. Ik besteed zelf vaak veel tijd om eerst een oplossing te bedenken om vervolgens een minimale aanpassing toe te passen om het gewenste resultaat te krijgen. Zo anders als wat ik bij outsourcing heb meegemaakt, waar de programmeurs gewoon met copy/paste grote stukken code overnamen om deze elders weer te gebruiken, zodat hun aanpassingen enorm waren en het leek alsof ze flink hard werkten, terwijl ze in werkelijkheid de boel alleen maar moeilijker maakten omdat code nu opeens op diverse locaties aangepast moest worden.

                      Tja, en als je dan even in de kantine gaat zitten met een kladblok om een oplossing voor een probleem te bedenken, in plaats van dat je achter de computer zit en code gaat kloppen, dan wordt je dat soms aangerekend, totdat je erop wijst dat hetgeen ik maak vlekkeloos werkt en nauwelijks nog onderhoud nodig heeft, terwijl collega’s vaak nog continu bezig zijn om de code werkende te krijgen die zij maakten.

                      Grappig is ook dat ik ooit de term “hypotheek-gericht programmeren” voorbij heb zien komen over het Internet. Een blog van een andere programmeur was het ook opgevallen dat sommige programmeurs vaak de code veel te moeilijk opzetten zodat ze veel werk hebben aan het onderhoud ervan. Zijn redenatie hierachter was dat die programmeurs dan vast een huis hebben gekocht met een hypotheek en deze dus moeten aflossen. Daarvoor hebben ze een baan nodig en moeten ze zorgen dat ze bij hun werkgever aan de slag blijven. Door de code onbegrijpelijk te maken en het onderhoud erop te bemoeilijken blijft hun expertise enorm belangrijk voor hun werkgever, wat feitelijk een baangarantie inhoudt. En daarmee dus ook het behoud van hun huis omdat ze de hypotheek op tijd kunnen aflossen. En ik woon in een huurhuis… 🙂

  12. ik werk als vrachtwagenchauffeur. Bij ons is het sowieso ’n gekkenboel. Je mag elke dag 15 diensturen hebben,de nachtrust mag 2x per week ingekort worden tot 9u (daarin moet je douchen,eten,slapen,s’morgens weer wassen eten en weer vertrekken) Lekker kort dus…en dan de nachten wat je door moet rijden..Ja maar dan ga je toch naar bed….Klopt, maar leg jij jezelf maar eens in de auto als het buiten 22graden is. Maar goed ik heb hier voor gekozen en wil niet klagen. In de weekend ben ik meestal vrij. (ook de weekendrust mag trouwens ingekort worden van 45 naar 36u) Bovengenoemd inkorten van rust moet gecompenseerd worden maar wordt meestal niet gedaan…..

    • BYOP is best handig. Zo heb ik mijn eigen auto en geen leaseauto van de zaak. Ik heb tevens mijn eigen mobiel en wil ook geen mobieltje van de zaak. Ik heb verder nog een Android tablet die ik wel eens naar werk meenam om simpele dingen mee te testen op een aparte webbrowser. En als ik thuis werk gebruik ik mijn eigen computer thuis in plaats van een laptop van de zaak, simpelweg omdat mijn PC thuis vele malen krachtiger is. Het zorgt er wel voor dat het onderhoud van al deze hardware mijn verantwoordelijkheid is, maar dat vind ik geen probleem. Het geeft mij namelijk meer vrijheid in mijn keuzes van wat ik prettig werken vind.

      BYOD klinkt nieuw, maar in praktijk is het best al een oude trend. Timmermannen die hun eigen gereedschap meenemen, metselaars met hun eigen meetlinten, Juristen met hun eigen vulpen 😉 , noem maar op. Het verschil is alleen dat tegenwoordig werknemers ook meer processorkracht zelf verzorgen in plaats dat hun werkgever hiervoor moet zorgen. En omdat het de laatste jaren steeds vaker voorkomt in de ICT is er eindelijk eens een technische naam voor bedacht. 🙂

      Nu kun je je afvragen welk voordeel BYOD heeft voor een werknemer. De werkgever kan er kosten mee bestaren , zelfs al zou hij de werknemer maandelijks een extra vergoeding betalen voor het gebruik van het device van de werknemer. Maar als werknemer heb je gewoon de keuze om hardware te kiezen waarmee je prettiger werkt. Heb je liever een Samsung Ativ in plaats van de standaard bedrijfs-Nokia, dan geeft BYOD die optie. Heb je liever een 17″ laptop en heeft het bedrijf alleen maar 15″ laptops, dan is BYOD ook best handig. Werkt je bedrijf alleen met iPads en heb je zelf liever een Android tablet? Dat kan lastig zijn, maar als je werkgever gebruik maakt van een web-applicatie dan zou dit weinig problemen moeten opleveren. Het voordeel voor de werknemer is gewoon dat je op een prettigere manier kunt werken.

      Zo werk ik graag thuis, omdat de PC die ik thuis heb met een Intel Xeon Quadcore en 24 GB RAM gewoon vele maken krachtiger was dan de dual-core met 6 GB die ik op mijn werk gebruikte. Plus, mijn internetverbinding thuis is ook sneller. Het resultaat is dan ook dat ik thuis veel prettiger kan werken dan op de zaak. Jammer alleen dat ik mijn PC niet naar mijn werk kan meenemen, want veel te zwaar. Maar goed, ik heb onlangs een laptop besteld die qua kracht overeen komt met mijn PC, inclusief 32 GB RAM. Nu alleen mijn baas overtuigen dat mijn laptop vele malen beter is dan mijn bedrijfs-computer. 🙂

  13. Bij ons op het werk is het een hot item/issue en de meningen daar zijn nogal verdeeld. (Ik wind mij er in ieder geval enorm over op.) Even voor de beeldvormingen, het gaat hier over een verpleegkundig team, waarbij er geen gebruik wordt gemaakt van achterwacht of bereikbaarheidsdienst. We werken in ploegen waarbij ieder een bepaald uren contract heeft. Om mijzelf als voorbeeld te nemen, ik werk 28 uur in wisselende diensten. Het rooster is iedere maand anders. Het kan dus zomaar voorkomen dat ik weleens vijf dagen achter mekaar werk, maar er ook vijf vrij heb. Mijn afdelingshoofd wil nu eigenlijk dat iedereen minimaal 1 keer per week zijn mail leest en als hij of zij niet aan het werk is dit thuis doet. (In je vrije tijd dus.) Met de reden ‘om niets te missen’. Maar ik wil juist wat missen van mijn werk als ik vrij ben! Het woordje ‘vrij’ zegt dit in principe al. Als ik in mijn vrije tijd mijn mail van het werk lees, dan heeft dat een vervolg, dan ga ik over werkdingen nadenken in mijn vrije tijd. Ik vindt het een grote inbreuk op mijn privacy en wil werk en prive gewoon echt gescheiden houden. Misschien is het in de ICT ‘normaal’ om overal en te onpas je mail te lezen omdat het gerelateerd is aan je werk en je op afstand een probleem op kan lossen. In mijn werk kan dat niet, ik kan thuis niets doen voor de patienten….

    • Controleren of je email hebt is misschien 5 minuten werk en zou je eenvoudig vanaf een mobiele telefoon of tablet kunnen doen, indien deze ook email functionaliteit heeft. Een alternatieve oplossing is dat je werkgever SMS berichtjes verstuurt als er een belangrijke email wordt verstuurd. Het probleem zal dan niet zijn om je mail te controleren, maar de tijd die je nodig hebt om je email te lezen en er een antwoord op te geven.

      Om tegengas te bieden kun je aangeven dat je akkoord gaat, maar dat je de uren die je besteed aan het lezen en beantwoorden van emails zult bijhouden en zult meerekenen met de 28 uur die je werkt. Dit zijn immers werk-uren en dienen dus ook gecompenseerd te worden. Maar dus zul je dan ook een administratie moeten bijhouden van iedere email die je in je vrije tijd hebt gelezen en verstuurd en ook dat kost een beetje tijd. (Wel weer werktijd, geen vrije tijd!)

      Ik vraag mij alleen af welke emails zo belangrijk kunnen zijn waardoor iedereen in hun vrije tijd hier ook mee bezig moet zijn. In de ICT is het nog enigszins te rechtvaardigen omdat sommige zaken snel opgelost moeten worden. En binnen de ICT is email de telefoon aan het vervangen als communicatiemiddel. In de zorg lijkt mij de telefoon/SMS nog steeds een belangrijker communicatiemiddel omdat de verzender (beller) meteen weet of zijn bericht aankomt of niet. Indien je afdelingshoofd denkt dat emails bij jullie ook de telefoon moet gaan vervangen, ga dan in discussie met hem hierover om te ontdekken wat de toegevoegde waarde is van email boven telefonie.

      • Late reactie, maar ik vraag me wel af hoe een werkgever e.e.a. kan controleren. Als ik bijv. opschrijf dat ik 2 uur aan mails heb besteed in mijn vrije tijd en dit inlever bij mijn werkgever om die vergoeding te krijgen waar jij het over hebt (hoewel ik eigenlijk ZZP’er ben en die vlieger dus niet opgaat, MAAR het gaat even om het idee) terwijl ik er in werkelijkheid maar 10 minuten aan besteed heb. Hoe gaat de werkgever dat dan controleren in mijn vrije tijd? Of gaat ie uit van goed vertrouwen en betaalt daarom die 2 uur gewoon uit?

    • Wat een trage reactie en dan ook nog zo negatief. Als er niets is vastgelegd dan moet je je als werknemer gewoon “goed” gedragen en wat “goed” precies is hangt af van je functie. De kassiere bij de Jumbo kan haar email rustig negeren in haar vrije tijd. De systeembeheerder bij IBM Nederland zal dat waarschijnlijk niet kunnen omdat er wel eens belangrijke meldingen tussen kunnen zitten. Als je een mobieltje of tablet “van de zaak” hebt en deze ook mee naar huis neemt dan betekent dit eigenlijk dat je deze dus ook thuis gebruikt. Dus email op die telefoon of tablet hoor je dan toch af en toe te controleren. Daar is dat ding eigenlijk voor. Wel ander doel kan dat apparaat anders hebben?

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS