Mag een bedrijf nog wel pakketten diep inspecteren?

| AE 2548 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 17 reacties

dpi-deep-packet-inspectionRecent is netneutraliteit expliciet wettelijk vastgelegd. De Eerste Kamer moet er nog over stemmen, maar dat lijkt slechts een hamerstuk te gaan worden. De reden voor deze unieke wetgeving is vooral de heisa rond de bekentenis van KPN dat ze hun netwerkverkeer via DPI inspecteerden.

Regelmatig krijg ik mails van bedrijven die zich afvragen of dit betekent dat zij ook het internetverkeer van en naar hun bedrijven neutraal moeten behandelen. In principe niet. Netneutraliteit is geformuleerd als een eis aan aanbieders van “openbare elektronische communicatienetwerken waarover internettoegangsdiensten worden geleverd”. Een bedrijf is, net als een vereniging, geen provider zolang ze niet het algemene publiek het internet laat opgaan.

Een bedrijf is dus niet gehouden om zich netneutraal op te stellen, en mag internettoegang filteren op elk criterium dat haar goeddunkt. Ook mag ze internetgebruik monitoren en filteren, hoewel ze dan rekening moet houden met de privacy van medewerkers.

Eén opmerkelijk punt is het “openbreken” van beveiligde verbindingen. Het is technisch mogelijk voor een bedrijf om een geavanceerde firewall te installeren die ook SSL-beveiligd verkeer kan onderscheppen. De firewall doet zich naar bedrijfscomputers voor als bijvoorbeeld Gmail of Facebook (inclusief certificaat dat de bedrijfscomputer als veilig accepteert), en naar Gmail toe als de computer van de eindgebruiker. Technisch gezien gaat het dan om vervalste certificaten (ik hoor diverse lezers nu “Diginotar” mompelen, inderdaad), maar binnen een bedrijf is dat minder een probleem.

Al het netwerkverkeer naar Gmail of Facebook komt nu op de firewall binnen en kan daar onversleuteld worden bekeken voordat het wordt doorgestuurd – of wordt weggegooid omdat het niet aan het bedrijfsbeleid voldoet. Ook kan er precies worden gelogd welke gebruiker hoe lang op welke dienst zit, welke bijlagen hij verzond via Gmail, of hij de bedrijfsnaam noemde in een statusupdate of Facebookchatbericht, en ga zo maar door.

Ik denk dat dit wel mag, mits je maar als bedrijf in je reglement (internetprotocol) duidelijk hebt aangegeven dat je dit doet en voor welke redenen. Plus, je mag natuurlijk niet verder gaan dan nodig is voor die redenen. Ben je bang dat er bedrijfsgeheimen lekken, dan is een dagelijks rapportje over wie hoe lang farmvillet natuurlijk nergens voor nodig. Mails waarin het omzetcijfer van het eerste kwartaal genoemd wordt, zouden daarentegen gerede vragen mogen oproepen bij het management.

Wel zou ik vooraf een duidelijke belangenafweging willen zien. Is het nu écht nodig om iedereen digitaal te fouilleren bij elk bezoekje aan een socialemediasite? Doe je dat aan de poort ook, als mensen naar huis gaan? Het lijkt me dat je alleen digitaal mag fouilleren onder dezelfde omstandigheden dat je dat ook aan de poort zou doen. De diamantslijper of de accountant die je jaarcijfers aan het opmaken is, mag verwachten dat zijn tas (en jaszak) extra goed gecontroleerd wordt, net als de researchmedewerker die aan een nieuw prototype werkt. Maar de receptioniste fouilleren lijkt me héél moeilijk uit te leggen. Digitaal én bij de poort.

Arnoud

Wat mag een provider nog als netneutraliteit wet wordt?

| AE 2611 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 35 reacties

dpi-deep-packet-inspectionRecent is netneutraliteit expliciet wettelijk vastgelegd. De Eerste Kamer moet er nog over stemmen, maar dat lijkt slechts een hamerstuk te gaan worden. Vorige week blogde ik over het gepuzzel met de cookiewet, die in hetzelfde wetsvoorstel is overgenomen. Puzzelen over de regels rond netneutraliteit hoeft niet meer, want het wetsvoorstel zoals aangeboden aan de Eerste Kamer is nu gewoon beschikbaar. Welke regels gelden er nu voor internetproviders?

Het belangrijkste artikel over netneutraliteit is artikel 7.4a geworden. Dit stelt in klare taal (nou ja, voor juristen dan): aanbieders van openbare elektronische communicatienetwerken waarover internettoegangsdiensten worden geleverd en aanbieders van internettoegangsdiensten belemmeren of vertragen geen diensten of toepassingen op het internet. Het gaat dus specifiek en alleen over internettoegang, voor andere diensten (bijvoorbeeld telefonie of televisie) geldt dus geen netneutraliteit. (Opmerkelijk genoeg bevat het wetsvoorstel geen definitie van ‘internet’, terwijl de Telecommunicatiewet zo ongeveer elk woord definieert dat erin voorkomt.)

Natuurlijk zijn er uitzonderingen op deze algemene regel. Deze zijn beperkt geformuleerd:

  1. om de gevolgen van congestie te beperken, waarbij gelijke soorten verkeer gelijk worden behandeld;
  2. ten behoeve van de integriteit en de veiligheid van het netwerk en de dienst van de betrokken aanbieder of het randapparaat van de eindgebruiker;
  3. om de doorgifte van ongevraagde communicatie als bedoeld in artikel 11.7, eerste lid, aan een eindgebruiker te beperken, mits de eindgebruiker daarvoor voorafgaand toestemming heeft verleend;
  4. ter uitvoering van een wettelijk voorschrift of rechterlijk bevel.

(In de wetstekst staat nog een item e. Dat is het SGP-amendement over filters met ideologische motieven, maar dat is ondertussen via een lompe hack er weer uit gehaald.)

Item a roept natuurlijk de vraag op wat “gelijke soorten verkeer” dan wel zijn. Skype is niet gelijksoortig met e-mail, en Youtube niet met Nu.nl. Het afknijpen van bijvoorbeeld streaming video via internet is dan ook toegestaan bij congestieproblemen, mits maar alle streamingvideodiensten worden afgeknepen en niet alleen die van de concurrentie. Ook toegestaan is bijvoorbeeld de snelheid van internet in het algemeen te beperken op drukke momenten, of om de capaciteit op de lijn met prioriteit in te zetten voor de eigen video-on-demanddienst die buiten internet om loopt. Tevens mag de provider premiumabonnementen invoeren waarvan het verkeer voorrang krijgt.

Item b gaat erg belangrijk worden voor providers die maatregelen willen nemen tegen malware en inkomende of uitgaande hackpogingen. Het categorisch blokkeren van bijvoorbeeld poort 139 (Samba) omdat daar vaak misbruik van wordt gemaakt, of een PC in quarantaine gooien zodra er spam of malware uit komt, is een probleem. De wet eist namelijk dat wanneer het gaat om verkeer afkomstig van een eindgebruiker, de provider deze eerst moet contacteren en gelegenheid moet geven de inbreuk te staken. Dat moet dus vóór het afsluiten gebeuren.

Pas als “wegens de vereiste spoed” dit niet haalbaar is, mag er eerst gehandeld en dan gemeld worden. Maar ik denk niet dat je mag zeggen “malware is vervelend dus er is vereiste spoed”. Spoedgevallen lijken me eerder zalen als ddos-aanvallen waar de klant aan meedoet, dat richt nú grote schade aan en moet dus nú gestaakt worden. Een grote spamrun is misschien ook wel spoedhandelwaardig.

Item c stelt kort gezegd dat een spamfilter alleen nog mag als de klant daar expliciet mee ingestemd heeft. Wat mij betreft had dat niet gehoeven; spam is categorisch verboden in artikel 11.7 Telecommunicatiewet, en het lijkt me geen probleem om toe te staan dat verboden ongevraagde communicatie sowieso geblokkeerd mag worden. Maar het is wel netjes en principieel juist natuurlijk. Al snap ik niet waarom spam wel en malware niet deze uitzonderingspositie krijgt.

Ook erg belangrijk is lid 3 van dit wetsartikel:

Aanbieders van internettoegangsdiensten stellen de hoogte van tarieven voor internettoegangsdiensten niet afhankelijk van de diensten en toepassingen die via deze diensten worden aangeboden of gebruikt.

Effectief mag een aanbieder dus alleen nog op de hoeveelheid dataverkeer afrekenen. Een “onbeperkt / fair use”-constructie kan denk ik ook nog wel, hoewel ik erbij blijf dat deze snel een oneerlijke handelspraktijk oplevert. Andere afrekenmodellen voor internetproviders kan ik niet echt bedenken. Ja, hij mag de up- en/of downloadsnelheid in het algemeen differentiëren (een supersneldownloadpakket of een goedkoop pakket voor mailende moeders – hoi mam!). Maar iets anders kan ik niet bedenken; wie het weet mag het zeggen!

Aanverwant is het nieuwe artikel 7.6a, dat beperkingen oplegt aan de gronden voor opzeggen van een internetabonnement door de provider. Kort gezegd mag dat alleen nog

  1. op verzoek van de abonnee;
  2. bij een tekortkoming in de nakoming van de betalingsverplichting door de abonnee of faillissement van de abonnee;
  3. bij bedrog in de zin van artikel 3:44 van het Burgerlijk Wetboek door de abonnee;
  4. wanneer de looptijd van de overeenkomst van bepaalde duur tot levering van de internettoegangsdienst afloopt en de overeenkomst met instemming van de abonnee niet wordt verlengd of vernieuwd;
  5. ter uitvoering van een wettelijk voorschrift of rechterlijk bevel; en
  6. bij overmacht en onvoorziene omstandigheden in de zin van artikel 6:258 van het Burgerlijk Wetboek.

Dit artikel is bedoeld om “lichtvaardig afsluiten” van klanten te kunnen blokkeren. Een internetprovider kan dus niet meer eigen regels verzinnen in de algemene voorwaarden en mensen op grond daarvan afsluiten. En ook is het hiermee onmogelijk geworden om mensen af te sluiten die auteursrechten schenden, tenzij een rechter oordeelt dat dit een gepaste sanctie is.

In het geval van bedrog (bijvoorbeeld een vals adres opgeven) heeft de provider de bewijslast: hij moet schriftelijk de klant informeren en hem een redelijke termijn gunnen om te reageren. Pas als daar niets uit komt, mag de provider tot afsluiting overgaan.

Bij het niet-betalen geldt overigens dat de provider nog steeds niet meteen mag afsluiten. De gewone regels van niet-nakoming gelden ook hier. De abonnee moet eerst in gebreke zijn gesteld en krijgt hij de gelegenheid het gebrek te herstellen en alsnog aan zijn betalingsverplichting te voldoen. (Waarom er dan niet gewoon gezegd is “de abonnee in verzuim is met zijn betalingsverplichting” in plaats van het generieke woord “tekortkoming”, weet ik niet. Voer voor iemands afstudeerscriptie.)

De regels over netneutraliteit treden niet meteen in werking. Ze gaan pas gelden voor abonnementen die een jaar na inwerkingtreding van de wet actief zijn. Ik ben benieuwd of KPN en collega’s dan ook tot die tijd gaan wachten met de aangekondigde prijsverhogingen. Vodafone in ieder geval niet.

Heel veel stof tot lezen dit, en de exacte implicaties zullen nog heel wat discussie geven. Misschien moest ik er maar eens een studiemiddag of workshop over organiseren. Zouden jullie daarbij willen zijn? En welke concrete vragen moeten we dan behandelen?

Arnoud

KPN inspecteert dataverkeer diep, mag dat?

| AE 2542 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 107 reacties

deep-packet-inspection.pngOMGWTFBBQ DPI. KPN heeft in een sessie met investeerders toegegeven dat het al maandenlang de omstreden deep packet inspection-technologie heeft gebruikt op zijn mobiele netwerk, meldde Tweakers gisteren. Doel is voip-verkeer op het mobiele netwerk te herkennen en apart te factureren. In damage control modus meldt KPN geen DPI op de inhoud te doen, maar alleen het soort dataverkeer te analyseren. Is ze daarmee toch strafbaar?

Wat KPN met de DPI technologie doet, is volgens eigen zeggen het analyseren van het soort dataverkeer om vast te stellen welke diensten mensen gebruiken. Er worden geen gesprekken inhoudelijk geanalyseerd. In het kader van de discussie over netpartijdigheid is het duidelijk dat het doel hiervan is om abonnees apart te kunnen factureren voor diverse types gesprekken.

Nu heeft de strafwet diverse artikelen over het aftappen van dataverkeer. Het is inderdaad strafbaar om gesprekken af te luisteren (art. 139a lid 1 Strafrecht) als je daar geen deelnemer aan bent. Maar ook als je niet de inhoud van gesprekken beluistert, kun je strafbaar bezig zijn. Het meer algemene artikel 139c lid 1 Strafrecht verbiedt namelijk

opzettelijk en wederrechtelijk met een technisch hulpmiddel gegevens aftappen of opnemen die niet voor hem bestemd zijn en die worden verwerkt of overgedragen door middel van telecommunicatie of door middel van een geautomatiseerd werk.

Hier val je ook onder als je niet de gesprekken reconstrueert en leest maar alleen op netwerkniveau naar de pakketten kijkt. Dit artikel heeft als doel “een zo volledig mogelijke bescherming van de persoonlijke levenssfeer bij gegevensoverdracht” te realiseren. Het gaat dus nadrukkelijk niet om alleen het afluisteren van inhoud maar ook om analyses van de gegevensoverdracht zelf.

Onder technische middelen zijn alle hulpmiddelen begrepen die deze gegevenstromen zichtbaar kunnen maken en de inhoud ervan ter beschikking van de handelende persoon brengen, dus bij voorbeeld ook het waarnemen van de zogenaamde residustraling bij beeldschermen of de analyse van chips met behulp van infrarood-apparatuur.

Wel moet het natuurlijk gaan om het ‘wederrechtelijk’ aftappen. Een escape voor KPN kan bijvoorbeeld nog zijn lid 2 sub 3 van dit wetsartikel:

[Het verbod] is niet van toepassing op het aftappen of opnemen … ten behoeve van de goede werking van een openbaar telecommunicatienetwerk.

Deze uitzondering is echter vooral bedoeld voor onderhoud en reparatie van het netwerk, en niet om de bedrijfsvoering van de telecommunicatie-aanbieder te kunnen verbeteren. Een andere uitzondering zou nog kunnen zijn de algemene voorwaarden van KPN, maar daar zie ik nergens een bepaling die maar in de buurt komt van “wij mogen uw pakketten analyseren om te kijken welke applicaties u gebruikt”.

Bits of Freedom heeft een handige gids over hoe je aangifte kunt doen. Nu ben ik zelf ook KPN abonnee, dus we gaan eens kijken wat oom agent in Eindhoven hiervan vindt.

Update (4 augustus) Nu.nl meldt dat iuit oriënterend onderzoek door het Openbaar Ministerie (OM) blijkt dat KPN haar klanten niet heeft afgeluisterd. De DPI was daarvoor niet diep genoeg. Eind juni oordeelde de Opta dat de bedrijven mogelijk de wet hebben overtreden bij het gebruik van DPI. Ook loopt er nog een onderzoek door het Cbp.

Arnoud

Aansprakelijkheid en netwerkneutraliteit versus deep packet inspection

| AE 315 | Ondernemingsvrijheid | 2 reacties

Als een provider alles van zijn klanten kan controleren, moet hij dat dan ook gaan doen? Uitgebreid artikel op Ars Technica over Deep packet inspection en de implicaties voor netwerkneutraliteit. The “deep” in deep packet inspection refers to the fact that these boxes don’t simply look at the header information as packets pass through them…. Lees verder