Waarom eisen sommige bedrijven nog steeds dat je briefpapier gebruikt voor officiële correspondentie?

| AE 10823 | Ondernemingsvrijheid | 22 reacties

Een lezer vroeg me:

Recent las ik deze hilarische blog (The Daily WTF) waarin een bedrijf een domeinnaam wilde verhuizen en alle security tokens had maar het niet voor elkaar kreeg omdat het verzoek niet op briefpapier was verstuurd. Een grap, maar ik weet dat het in all seriousness ook echt gebeurt. Waarom is dat? Het is toch 2018, ik maak met Paint beter briefpapier dan sommige reclamebureaus.

De eis van briefpapier met briefhoofd is inderdaad een hardnekkige in veel juridisch georienteerde processen. Het idee erachter is dat het bericht dan “officieel” is, want zo ziet het er dan uit.

De vermoedelijke achterliggende gedachte is dat een mededeling pas bindend op de afzender is als je erop mag vertrouwen dat deze van hem afkomstig is of door hem geautoriseerd is (art. 3:35 BW). Een los kattebelletje of een e-mail vanaf het bedrijfsdomein is dan net te dubieus. Briefpapier is alleen beschikbaar voor daartoe bevoegde personen, dus een brief op briefpapier is afkomstig van een bevoegd persoon.

Moehaha, inderdaad. Een logo’tje fotoshoppen (“technisch aanpassen met Adobe® PhotoShop software – PhotoShop is een gedeponeerd handelsmerk van Adobe Incorporated”) is triviaal, dus in de praktijk is dit een volkomen wassen neus. Juridische zaken zijn echter hardnekkig, en blijven over het algemeen ook bestaan nadat hun grondslag al lang verdwenen is.

De enige juridische reden die ik nog kan bedenken, is dat het vervalsen van iemands briefpapier een misdrijf is (valsheid in geschrifte). Je kunt dan zeggen, dat is zeer uitzonderlijk want we mogen veronderstellen dat mensen niet dagelijks misdrijven plegen. Daarom is een brief op briefpapier tóch anno 2018 betrouwbaar en werkelijk van de afzender. Blijkt dat niet zo te zijn, dan moet de politie daar tegen optreden maar zijn wij niet aansprakelijk.

Moehaha, inderdaad. Praktisch gezien zou ik dan ook zeggen, als dit als eis wordt neergelegd door een ICT-leverancier anno 2018, dan wordt het tijd om over te stappen.

Arnoud

Kun je blindelings akkoord gaan met alle cookies via CookiesOK?

| AE 5051 | Informatiemaatschappij | 21 reacties

cookie-bril.jpgAutomatisch akkoord gaan met al die stomme cookievragen, het kan met de plugin CookiesOK. Omdat het web beter was vóór de cookiewet, roept de site enthousiast. Het komt erop neer dat deze plugin een database heeft van ‘alle’ sites in Nederland die een cookietoestemmingspopup hebben, en weet waar ie dan op moet klikken om die weg te krijgen. Hoera, weg met die stomme cookiewet, hoor ik overal. Maar wat gebeurt er juridisch als je dit installeert?

In principe mag je blindelings met alles akkoord gaan. Geen wet verplicht je om daadwerkelijk te lézen welke voorwaarden worden gesteld bij een offerte. Bij algemene voorwaarden staat dat zelfs éxpliciet in de wet (art. 6:232 BW). En of je nu akkoord gaat met een cookieverzoek of met een leveringscontract voor elektriciteit, maakt juridisch weinig uit. Rechtshandeling is rechtshandeling.

Het maakt daarbij geen verschil of je zélf akkoord geeft (je handtekening zetten met een stempel of zo, of gewoon niet lezen en op akkoord klikken) of dat het een stukje software is Juristen kunnen in dit verband helemaal los gaan over de juridische betekenis van gepretendeerde rechtshandelingen aangegaan door virtual agents, wat op zich prima is maar volgens mij komt het echt neer op “als jij een proces in gang zet dat tot ‘klik’ leidt, dan is die klik jouw verantwoordelijkheid”.

Alleen: toestemming onder de cookiewet is niet een gewone toestemming. De definitie is iets strenger: er moet sprake zijn van een vrij gegeven, specifieke en geïnformeerde toestemming. Je kunt je afvragen of een automatische klik via CookiesOK wel telt als “geïnformeerd”, immers je hebt geen idéé waar je toestemming voor geeft. Maar heel sterk lijkt me dat niet. Die tekst is vooral bedoeld om de aanbieder te verplichten informatie te géven. Weigert de consument te lézen, dan mag dat geen beletsel zijn om toch van adequate toestemming te spreken.

Mijn plan om op 1 april toestemming te vragen voor afboeken van 100 euro van je rekening blijft staan; eens zien of iedereen het dan ook nog zo leuk vindt dat ze blindelings overal op klikken.

Arnoud