Terugblik: OM niet ontvankelijk in P2P-strafzaak (gastpost)

| AE 2369 | Auteursrecht, Strafrecht | 28 reacties

Vorige week vernietigde het Gerechtshof Den Haag het vonnis in de eerste strafzaak rond P2P-filesharing. In onderstaande gastbijdrage bespreekt jurist Maarten van Amerongen het arrest en de opmerkelijke achtergrond van de zaak. Maarten studeerde Nederlands recht aan de Universiteit Utrecht en werkt bij de Centrale Raad van Beroep als zittingsgriffier.

Op 22 december 2010 kwam middels het arrest van het hof Den Haag een einde aan een zes jaar (!) lopende procedure tegen zeven beheerders van twee e-Donkey indexeringsites; Releases4U en ShareConnector.

De rechtbank Rotterdam kwam in 2007 nog tot een veroordeling van een enkele verdachte. Ondanks de forse strafeis van de officier van justitie van ” 5000,- kwam de rechtbank bij slechts een enkele verdachte tot een matige veroordeling in de vorm van een boete van ” 250,- als gevolg van, naar het oordeel van de rechtbank, het verspreiden van enkele auteursrechtelijke werken. Van beroeps- dan wel bedrijfsmatigheid in het verspreiden van auteursrechtelijk beschermde bestanden en een criminele organisatie in de zin van artikel 140 Strafrecht was geen sprake. Voor een overzicht van de overige feiten verwijs ik naar het vonnis. Drie verdachten werden veroordeeld tot een boete, vier werden vrijgesproken.

Het vonnis vormde aanleiding voor de verdediging en het OM om hoger beroep in te stellen. Na meerdere zittingsdagen, een verhoor van deskundige J.A. Pouwelse, een heropening van het onderzoek en uiteindelijk zelfs het verhoren van totaal vier (hulp-)officieren van justitie wijst het hof arrest. Het OM krijgt rake klappen in de vorm van niet-ontvankelijkheid.

Het hof stelt in het arrest de gang van zaken vast die voorafgingen aan de aanhoudingen buiten heterdaad en de inbeslagname van servers en PC’s op 14 december 2004. Gedurende die periode werden diverse dossiers (bewust lijkt niet langer het woord “aangifte” gebruikt, zoals in het vonnis door de rechtbank werd gedaan maar voor het meer algemene woord “dossier” gekozen), door Stichting Brein aan de FIOD-ECD overhandigd. De FIOD-ECD doet eigen onderzoek naar het dossier en doet verzoeken bij de ISP van de verdachten om NAW gegevens te verkrijgen en na overleg met de officier van justitie wordt besloten tot aanhouding buiten heterdaad.

Bijna een jaar later wordt het overzicht van verdenkingen opgesteld waarin men als basis van de verdenking voornamelijk gegevens gebruikt die zijn verkregen ná aanhouding en inbeslagname van de PC.

Bij de beoordeling wijst het hof op de Aanwijzing Intellectuele Eigendomsfraude van het College van Procureurs-Generaal, in werking getreden op 1 april 2002. Hierin is verwoord dat bij auteursrechtenschending civielrechtelijke handhaving de norm is en strafrechtelijke handhaving enkel aangewezen in indien dit in het algemeen belang is. Hiervan is bijvoorbeeld sprake indien de volksgezondheid of veilige samenleving in het geding is.

Het hof stelt dat uit het dossier evenmin uit het getuigenverhoor naar voren is gekomen dat hiervan sprake is. Evenmin kan het hof vaststellen dat de FIOD-ECD een zorgvuldig onderzoek heeft verricht en aldus komt het hof tot de conclusie dat er op het moment van aanhouding buiten heterdaad géén feiten of omstandigheden bestonden waaruit de verdenking van enig strafbaar feit door de verdachten bestond. Van de gestelde beroeps- en bedrijfsmatigheid is het hof niets gebleken en ook de getuigenverhoren ter zitting brachten het hof niet tot een ander inzicht.

Al met al lijkt dit een misbruik van bevoegdheden geweest te zijn. Stichting Brein klaagt bij de FIOD-ECD over twee websites. De FIOD-ECD komt tot de conclusie dat artikel 31b Auteurswet de enige mogelijkheid is de noodzakelijke dwangmiddelen toe te passen om de verdachten aan te kunnen houden en baseert vervolgens de verdenking op basis van gegevens die verkregen zijn na onderzoek aan de in beslag genomen PC’s en verhoren van de verdachten. Dit alles brengt het hof tot de slotsom dat het OM in redelijkheid niet tot de vervolgingsbeslissing mocht komen en verklaart het OM niet-ontvankelijk in de vervolging. Naar mijn inzicht een terechte conclusie.

Civielrechtelijk zijn er inmiddels meerdere uitspraken aangaande dit onderwerp. Vele daarvan zijn reeds op het weblog van Arnoud genoemd. Op strafrechtelijk gebied blijft met dit arrest de vraag onbeantwoord. Ik meen dat geconcludeerd kan worden dat een beheerder van een indexeringsite in beginsel strafrechtelijk niet makkelijk te vervolgen is. Ik beschouw dit niet als een probleem. Stichting Brein heeft voldoende middelen om over te gaan tot civielrechtelijke handhaving en de wet verzet zich tegen de inzet van zware middelen in de vorm van het strafrecht. Ik vraag mij af wat de conclusie geweest zou zijn indien er wel een inhoudelijk oordeel zou zijn gekomen”

Maarten

Deel dit artikel

  1. @ Arnoud, mag ik aannemen dat Anoniem met het gebruikte ip-adres werkzaam is bij stichting Brein?
    Mocht dat zo zijn dan hebben jullie dat al eens eerder gezegd. Toen kon het mij niets schelen en nu nog steeds niet. Heeft een hoog zieligheidsgehalte.
    Meer inhoudelijk: als je het arrest had gelezen had je daaruit kunnen opmaken dat er nimmer aanleiding was om van verdenking uit te gaan.

    @Bastiaan (3): Ik vond het niet relevant om te noemen. Ik heb meer kennis van de achtergronden en uiteraard ben ik blij met de uitkomst maar ik heb getracht mijn mening er zoveel mogelijk buiten te houden.

  2. Ten eerste: het relaas van Maarten is een behoorlijk feitelijk en droog juridisch relaas.

    Ten tweede: in de literatuur wordt veelvuldig geschreven door advocaten en juristen die op enige wijze bij een zaak betrokken zijn. Dat iemand betrokken is doet niet af aan het feit dat hij of zij een correcte juridische analyse kan geven. Het is in de juridische wereld niet gebruikelijk dat men de eigen betrokkenheid bij een kwestie noemt.

    Nogal vreemd dat “anoniem” zich hier dan ook op deze wijze uitlaat. Het voegt niets toe en komt nogal kinderachtig over.

    Oh en overigens: ik ben weliswaar advocaat, maar niet betrokken bij deze kwestie. Ik doe ?berhaupt geen strafrechtelijke procedures. Ik lees berichten en artikelen op deze site uit interesse.

  3. @ Bernd

    Je reactie is die van een niet-jurist.
    Juridische artikelen, vakliteratuur, opmerkingen over uitspraken: ze zijn regelmatig gebaseerd op de persoonlijke betrokkenheid van de schrijver bij bepaalde procedures.

    Als je echter juridische artikelen schrijft is het gebruikelijk om je naam en functie te noemen, maar beslist niet hoe je betrokken was bij de desbetreffende kwestie.

    Voor advocaten geldt dat eens te meer, nu die ook nog met tuchtrecht te maken hebben. Het hen niet zomaar vrij staat om zaken te melden over hun cli?nt (of zelfs maar te erkennen dat iemand hun cli?nt is/was). Het staat hen echter wel vrij op jurisprudenti?le ontwikkelingen hun juridisch commentaar te geven in de literatuur.

    Kortom, de opmerking is nutteloos, voegt niets toe aan de juridische discussie en is – dat is m.i. het grootste pijnpunt bij Arnoud Engelfriet – op een slappe (anonieme) manier geplaatst.

    Wat Maarten naar mijn idee juist goed doet is los van emotie een juridische beschouwing geven van de onderhavige zaak. Dat hij dat op een afstandelijke en neutrale manier doet wordt nu overschaduwd door de opmerking van Anoniem. Jammer. Ik zie liever een inhoudelijk debat.

  4. Ik ben geinteresseerde lezer, en niet-jurist. Voor mij is het echt HEEL ERG raar, dat iemand inhoudelijk betrokken is voor een van de partijen, en daar dan toch geen melding van maakt, bij een dergelijk objectief lijkend verslag.

    Dit mag in advocatenkringen dan gebruikelijk zijn, in de Nederlandse samenleving is het dat niet. Ik vind het niet-vermelden van de betrokkenheid van Maarten in deze zaak een veel ergere faux-pas, dan de anonieme reactie die dit feit blootlegt.

  5. @ Jasper:

    Ik heb me mateloos aan je onzinnige post ge?rgerd. Lees voortaan eerst de eerdere reacties voor je zo’n onzin verkondigd: “faux-pas”: kletskoek, geleuter en larie! Als iets in een vakgroep gebruikelijk is (en dat is dit), dan kun je om te beginnen al niet zo generaliserend van een “faux-pas” spreken…

    Dat het voor jou HEEL ERG raar is ligt puur aan het feit dat je op een juridische website als leek zit te lezen en zaken niet juist kunt duiden. Je betrekt verder een norm van de hele Nederlandse maatschappij op een juridische omgeving (de norminvulling die je geeft is overigens m.i. zeer discutabel). Het ligt dus aan jou.

    Ik haal het ook niet in mijn hoofd om op een artsenwebsite commentaar te gaan geven op het gebruik van potjeslatijn in recepten… Ik durf wel te beweren dat het over iemand schrijven in een voor een leek niet begrijpelijk taaltje, waarna dat geschrift aan die persoon wordt gegeven, in Nederland als niet betamelijk kan worden gezien. Binnen de medische professie wordt hier echter ongetwijfeld anders naar gekeken.

    Je mag uiteraard een mening hebben over wat je leest, maar ga in godsnaam niet beginnen over de wijze van schrijven binnen de vakgroep terwijl je daar geen jota van begrijpt. Zeker de nogal uitgesproken toon van je post is niet passend, maar misplaatst en kwalijk suggestief.

    Zoals ik al schreef: veel juristen (advocaten bijvoorbeeld) MOGEN in beginsel helemaal niet melden dat ze inhoudelijk betrokken zijn bij een kwestie. Had je zo kunnen (en behoren te) lezen in mijn post (nr. 9).

    Dat gezegd hebbend nog even een focus op de suggestie van kwalijk gedrag die je doet: de beschouwing van Maarten (ik noem het bewust een beschouwing en geen verslag, want het ?s geen verslag!) is JUIST objectief geschreven en niet: “objectief lijkend”.

    Er worden feiten in geanalyseerd en juridisch geduid en beoordeeld. Naar mijn mening op een afstandelijke en juridische wijze, zonder een manipulatieve insteek. Ik weet niet of ik in zijn positie dat op eenzelfde wijze had gekund.

    Ik stel vast dat Anoniem zijn doel prima heeft bereikt: door een onzinnige post is de discussie van de gewezen uitspraak verschoven naar dom geklets over de persoon van de schrijver. Ik herhaal mijn eerdere opmerking: Jammer. Ik zie liever een inhoudelijk debat.

  6. Ik ben burger, ge?nteresseerd in recht en politiek.

    Wat mij in deze zaak verbaast is dat “Justitie” geen eigen onderzoek gedaan heeft en zelfs geen moeite gedaan lijkt te hebben om de dossiers van Brein kritisch te lezen. Mijn vraag als belastingplichtig burger is “wat betekent deze afstraffing voor de verantwoordelijke OvJ?” De inspanning die door de overheid in deze zaak gestoken is had ook besteed kunnen worden aan misdaadbestrijding.

  7. @ een advocaat: dit blog heeft 26000 lezers. Hoeveel advocaten zijn er eigenlijk in Nederland, en waar staat dat de doelgroep van dit blog zich beperkt tot mensen die recht hebben gestudeerd?

    Ik zelf ben geen jurist en geef mijn mening. Je mag het best oneens zijn met die mening, maar dat is niet mijn probleem. Blijkbaar wel het jouwe, want je reageert nogal uitgebreid :)

    Als mijn inschatting van deze zaak afwijkt van wettelijke regels (Maarten mag dit niet zeggen, omdat dat van de wet niet mag) dan is dat eerst mijn probleem. Dan kan mij dat uitgelegd worden. Als er echter meer mensen het met mij eens zijn, dan met jou, dan is er misschien iets mis met de regel, en kan de regel ter discussie gesteld worden. Discussie. Da’s een beetje de bedoeling van deze comments, geloof ik. (Maar ik ben niet Arnoud, dus ik kan het mis hebben hoor)

    Ik gebruik het woord ‘verslag’. Dekt de lading. Ik ben geen expert en stel dus niet dat dit stuk objectief IS, maar dat deze objectief LIJKT. Iets wat objectief lijkt is dat misschien ook wel, maar ik kan en wil die conclusie in dit geval niet maken.

    Ik vind het erg jammer dat je mijn post wegzet als misplaatst en suggestief. Het was niet mijn bedoeling mensen dat idee te geven. Overigens, van alle mensen die in deze draad gereageerd hebben, vindt de meerderheid dit relevant.

    Ik vind het grappig dat je zegt het debat aan te willen gaan, maar niet eerst mijn mening respecteert. Ik heb mijn verhaal ook zeker niet in godsnaam geschreven, presenteer mijn mening niet als vaststaand feit, en – in tegenstelling tot jou inzake het medische verhaal – is er bij mij wel ruimte voor twijfel, en dus voor discussie.
    Ik vind het nuttig waar mogelijk openheid van zaken te geven qua betrokkenheid. Het geeft vaak inzicht in het motief waarom en op welk moment iemand een bepaalde uitspraak doet. Blijkbaar wil je deze discussie niet met me aangaan, en dat vind ik jammer.

  8. @ MathFox:
    Ik ben het helemaal met je eens. Het is ronduit vreemd dat het OM op basis van informatie van de aangever en zonder een fatsoenlijk onderzoek over blijkt te gaan tot vervolging. Dat is gemakszuchtig en lijkt misschien effici?nt, maar brengt natuurlijk grote risico’s met zich mee.

    Deze zaak zet wel aan het denken: wat nu als de buurman jou vals van het een of ander beschuldigd vanwege een of andere ruzie? Gaat het OM dan ook op basis van zijn informatie vervolgen? Je moet er niet aan denken en fijn dus dat het OM door de rechterlijke macht teruggefloten is.

    Deze zaak staat – ben ik bang – niet op zichzelf. Zie ook de discussie over de Somali?rs (http://www.nu.nl/binnenland/2412761/somaliers-doen-aangifte-van-afpersing.html). Weliswaar speelt in die zaak tussenkomst van de AIVD, maar toch: het OM begint met veel bombarie, kennelijk na een tip en dus door informatie van buitenaf, met arrestaties en vervolgens blijkt de voorhanden zijnde informatie niet te deugen.

    Uiteraard zal een en ander in die kwestie nog wel in de pers aan de orde komen, maar het is apart dat mensen na een zodanig zware beschuldiging zo snel vrijgelaten worden… Dat geeft in ieder geval de indruk van een heel gebrekkig onderzoek en een slecht dossier.

    Of dit soort gepruts gevolgen heeft voor de OvJ’s: geen idee, er zijn waarschijnlijk meerdere OvJ’s bij betrokken geweest. Ik mag hopen dat degenen die overgegaan zijn tot het inzetten van opsporingsmiddelen zonder dat daar gronden voor waren hier wel op aangesproken worden. Naar ik aanneem heeft het OM een systeem voor personeelsbeleid en functioneringsbeoordelingen.

    @ Jasper:
    Er is moeilijk te reageren op wat je schrijft omdat je uitgangspunten niet kloppen. Toch waag ik een poging.

    Er zijn in NL ca. 16.000 advocaten en nog veel meer juristen.
    Als een blog Ius Mentis heet, dan gaat het in elk geval niet over het bakken van taarten, maar heeft het een evident juridische insteek. Dat beeld blijkt ook als je de artikelen gaat bekijken op deze site.

    Natuurlijk is het alleen maar goed als ook “leken” meelezen en vragen stellen of aangeven wat bij hen verbazing wekt. Als leek moet je alleen oppassen dat je geen dingen als feiten gaat brengen terwijl je er niet genoeg vanaf weet.

    Wat je suggereert over het veranderen van regeltjes voor de mensen die niet geschoold/deskundig/geoefend zijn op een terrein is gevaarlijk spel. Dit soort simplificering heeft gevolgen die door mensen die niet op het desbetreffende terrein werkzaam zijn in de verste verte niet overzien kunnen worden.

    Een concreet voorbeeldje: hoe zou je het vinden als jij een procedure hebt lopen en die wordt en detail her en der in vakbladen (die rechters ook lezen) besproken? Ik denk niet dat je er blij mee zou zijn. Vandaar (en natuurlijk ook om diverse andere redenen) dat er voor advocaten bijvoorbeeld de Gedragsregels 1992 zijn (een uitwerking van de Advocatenwet).

    Een discussie over de regels wil ik graag met je aangaan. Dit echter niet o.b.v. de “feiten” zoals jij die poneert: “een veel ergere faux-pas, dan de anonieme reactie die dit feit blootlegt.”

    Je brengt de “stelling” die ik citeer echt als een feit en niet als een uitnodiging tot discussie.

    Waarop je baseert dat de meeste mensen je standpunt zouden delen is mij niet duidelijk. Ik heb er geen poll over gezien of andere informatie gekregen die in die richting wijst.

    Ik quote een alinea van je post:
    “Ik vind het grappig dat je zegt het debat aan te willen gaan, maar niet eerst mijn mening respecteert. Ik heb mijn verhaal ook zeker niet in godsnaam geschreven, presenteer mijn mening niet als vaststaand feit, en – in tegenstelling tot jou inzake het medische verhaal – is er bij mij wel ruimte voor twijfel, en dus voor discussie.”

    Ik kan niet anders dan je hele alinea afdoen als onzin. Ik respecteer een onderbouwde mening zeker, maar met je opmerking over “faux pas” gaat het niet over een mening, maar het brengen van “feiten”. Als die feiten niet kloppen dan hoef ik daarvoor geen respect te hebben, maar kan ik op die onjuistheden wijzen. Het woord “respect” dat je noemt is overigens het meest misbruikte woord van 2010 naar mijn idee. Het wordt te pas en te onpas genoemd.

    Een volgend citaat:
    “Ik vind het nuttig waar mogelijk openheid van zaken te geven qua betrokkenheid. Het geeft vaak inzicht in het motief waarom en op welk moment iemand een bepaalde uitspraak doet. Blijkbaar wil je deze discussie niet met me aangaan, en dat vind ik jammer.”

    Dat kan in sommige gevallen nuttig zijn, maar – zie wederom mijn eerdere posts – is niet gebruikelijk in de juridische wereld, is bij dit soort beschouwende artikelen niet echt relevant en is verder vaak voor juristen niet toegestaan.

    Ik heb uiteengezet waarom dit zo is. Als je daar niet inhoudelijk op reageert, maar alleen de stelling inneemt dat ik er niet over zou willen discussi?ren, dan houdt het op. Discussie op de inhoud voeren met iemand die alleen “feiten” noemt is namelijk gewoon onmogelijk.

  9. @13 Jasper
    @ een advocaat: dit blog heeft 26000 lezers. Hoeveel advocaten zijn er eigenlijk in Nederland, en waar staat dat de doelgroep van dit blog zich beperkt tot mensen die recht hebben gestudeerd?

    Wat doet het er toe welk percentage van de bezoekers leek of expert is? Arnoud schrijft een blog en heeft geen enkele verplichting tegenover (potenti?le) lezers. Hij schrijft zoals hij dat wil, en als dat in de huisstijl van juristen is, dan hoeft hij dat niet te veranderen omdat er opeens allemaal niet-juristen dit willen. Zoals vaker wordt vergeten op het internet… Het is niet jouw site, je bent geen klant; als je het niet leuk vindt, ga ergens anders kijken.

    Lijkt mij (als leek) helemaal niet zo erg als Maarten betrokken is
    “Ik ben geen expert en stel dus niet dat dit stuk objectief IS, maar dat deze objectief LIJKT.”
    Dus? (als het al waar is)
    Naar mijn mening is het niet zo interessant of het objectief is of niet. Als er iets fout zou zitten in zijn redenatie, conclusie, het wettelijke proces, etc… dan hebben we de comments waarin juristen door objectiviteit heen prikken. Als er geen comments mogelijk waren, was ik het wellicht met je eens geweest.

  10. @ een advocaat 9: “Ik zie liever een inhoudelijk debat.” Ik ook. Had Maarten er bij gezet dat hij een van de beheerders was, dan was het grootste deel van de opmerkingen hierboven niet gemaakt. Als niet-advocaat vind ik “Als je echter juridische artikelen schrijft is het gebruikelijk om je naam en functie te noemen, maar beslist niet hoe je betrokken was bij de desbetreffende kwestie” erg onlogisch. Dat een advocaat met zijn cli?nt dient af te stemmen hoe met publiciteit wordt omgegaan lijkt me logisch. In dit geval zie ik geen meerwaarde in het niet-noemen van het feit. Eerder minderwaarde door de ontstane off-topic discussie.

    Overigens ben ik erg benieuwd of het gebruik om betrokkenheid niet te noemen nog ergens staat uitgelegd; dat kan mijn onbegrip hierover wegnemen.

  11. @ Bernd:

    Uit het vademecum 2010 voor advocaten, de gedragsregels 1992 (blz. 323 en verder):
    - regel 1: “De advocaat dient zich zodanig te gedragen dat het vertrouwen in de advocatuur of in zijn eigen beroepsuitoefening niet wordt geschaad.”

    De cli?nt verwacht dat een advocaat zijn zaak in beginsel vertrouwelijk zal behandelen. Dat is 1 reden om in de literatuur niet te melden dat je een partij hebt bijgestaan. Het noemen van details is veelal nog erger. Let wel: bij procedures die in het nieuws zijn zoals de Wilders-affaire is dit natuurlijk genuanceerd, maar in de literatuur houdt men zich in.

    • regel 5: “Het belang van de cli?nt, niet enig eigen belang van de advocaat, is bepalend voor de wijze waarop de advocaat zijn zaken dient te behandelen.”

    De advocaat moet dus meer rekening houden met het belang van de cli?nt dan met zijn belang om een stukje te kunnen schrijven.

    • regel 6, lid 1: “De advocaat is verplicht tot geheimhouding; hij dient te zwijgen over bijzonderheden van door hem behandelde zaken, de persoon van zijn cli?nt en de aard en omvang van diens belangen.”
    • regel 6, lid 4: “De geheimhoudingsplicht duurt voort na de be?indiging van de relatie met de cli?nt.”

    Lijkt me voor zich spreken ;)

    • regel 10, lid 1: “Bij het verstrekken van informatie aan derden over een zaak die bij hem in behandeling is of is geweest, neemt de advocaat, behalve de belangen van de cli?nt, tevens gerechtvaardigde andere belangen in acht. De advocaat verstrekt geen informatie zonder toestemming van de cli?nt…”
    • regel 10, lid 2: “In een strafzaak verstrekt de advocaat geen afschrift van processtukken aan de media. De advocaat is terughoudend met het geven van inzage in die stukken.”

    Kortom, door dit soort bepalingen is het niet normaal en mogelijk tuchtrechtelijk zelfs strafbaar om je betrokkenheid bij zaken te melden bij artikelen. Als er een gekleurd artikel uitkomt dan zijn er gewoonlijk genoeg andere schrijvers die daar inhoudelijk tegenin gaan.

    Juristen worden getraind om kritisch te zijn en gemiddeld genomen is er met het “zelfreinigend”, of correctief vermogen van de “juridische sector” niets mis…

  12. @een advocaat: Zouden die gedragsregels niet juist betekenen dat je je moet onthouden van schrijven over zaken waar je bij betrokken bent? Immers het risico dat je vertrouwelijke zaken lekt in zo’n artikel bestaat ongeacht of je erboven zet dat je erbij betrokken bent.

    Nog even los van de vraag of je wel objectief kunt schrijven over een zaak waar je bij betrokken bent. Ik denk het wel, maar kies er zelf voor om juist wel te melden dat ik ergens bij betrokken ben.

  13. @ Arnoud Engelfriet:

    Ik deel je mening dat er een risico kan zitten aan het bespreken van zaken in de literatuur. Je zult als advocaat ook verdraaid goed moeten uitkijken of je de grenzen niet overschrijdt.

    De gedragsregels zijn een richtlijn en geen absoluut bevel. Iedereen die eronder valt zal dus voor zichzelf moeten afvragen of hij de norm overschrijdt of niet. Toetsing vanuit de Orde van Advocaten (Deken, Raad van Discipline, Hof van Discipline) komt altijd pas achteraf.

    In de praktijk – ik ken er voorbeelden van – zijn er veel advocaten die juridische problemen die ze in hun praktijk hebben behandeld – alsook jurisprudentie daarover waarbij ze betrokken zijn – behandelen in de literatuur. Voordeel is, dat dit voor andere advocaten/juristen erg leerzaam kan zijn. Ik ben er niet principieel tegen.

    Bedenk wel: de uitspraak an sich is openbaar, je kunt daar vrijelijk over schrijven, als je maar niet zomaar overgaat tot het behandelen van zaken die er niet in terugkomen en die je uit je eigen dossier haalt.

    Voor Arnoud geldt, dat hij jurist is, maar geen advocaat en dat hij dus – zeker op zijn eigen blog – vrijuit kan schrijven over zaken zonder risico op tuchtklachten. Voor hem gelden hoogstens de algemene regels t.a.v. wanprestatie en onrechtmatige daad als hij meer zegt dan zou hebben gemogen.

    Ik denk niet dat iedereen afstandelijk kan schrijven over zaken waarin hij/zij persoonlijk betrokken is. Er zijn mensen die het goed kunnen en ik heb geen bezwaar ertegen als die personen dat doen.

    Emotionele, of anderszins “verkeerde” artikelen zijn alleen schadelijk voor de schrijver en zullen in de literatuur meestal snel gefileerd worden.

  14. @ een advocaat: Ik snap je absoluut niet, waar heb jij quoten geleerd?

    Ik zei: Ik vind het niet-vermelden van de betrokkenheid van Maarten in deze zaak een veel ergere faux-pas, dan de anonieme reactie die dit feit blootlegt.

    Je citeert mij:
    ???een veel ergere faux-pas, dan de anonieme reactie die dit feit blootlegt.???.

    De zin die je (gedeeltelijk) aanhaalt, begint er mee, dat ik mijn mening verkondig. Er staat toch niet ‘Het is een feit dat …’?

    Wat WEL een feit is, is dat mijn nekharen overeind gaan staan als iemand verhaal X verteld, met daarin een hoofdpersoon in de 3e persoon beschrijft, en ik er dan later achterkom dat de spreker zichzelf bedoelde. Dat vind ik ( mijn mening en gevoel) leugenachtig. Daar kan een goede reden voor zijn, en als ik die weet dan zal ik die respecteren, maar dan nog staat het mij vrij uiting te geven aan mijn gevoel van onbehagen.

    In ieder geval heb je regel 1 uit jouw Vademecum jegens mij overtreden, mijn vertrouwen in de beroepsgroep is door deze discussie niet vergroot. In het algemeen door dit blog trouwens wel, misschien omdat Arnoud op dit punt een meer genuanceerde mening heeft dan jij.

  15. Hoewel veel reacties een beetje offtopic raken vind ik het wel een interessante discussie.

    @Mathfox (12): Wat jij aansnijdt is precies waar het hof tijdens meerdere zittingen op heeft staan doorvragen bij het OM. Ze konden er gewoon geen beter antwoord op geven dan dat het dossier van Brein zo goed was en dat het onderzoek prima was en dat er naar de opvatting van de Advocaat-Generaal geen aanleiding bestond meer te doen dan reeds op papier stond. Het hof deelde deze opvatting niet. Het gebeurt in het strafrecht niet veel dat het OM op zo’n wijze niet-ontvankelijk wordt verklaard.

    @Jasper: ik ben jurist en uitstekend in staat om objectief naar deze zaak te kijken. In eerste aanleg zijn enkele verdachten veroordeeld tot een boete van 250 euro. Geen hoog bedrag en makkelijk op te brengen. Toch heb ik als enige hoger beroep ingesteld tegen het vonnis omdat ik mij inhoudelijk niet kon verenigen met de overwegingen die de rechtbank aan haar vonnis ten grondslag had gelegd. Van een verdenking naar mij toe was geen sprake, het bewijs (in de vorm van gedownloade bestanden)ontbrak, bewijs was verkregen n? aanhouding en aan de aanhouding buiten heterdaad rammelde naar mijn mening ook van alles.
    Deze zaak is de eerste in zijn soort en daarmee redelijk uniek. Omdat ik meer informatie heb over de achtergronden en het dossier leek het mij om die reden relevant voor het weblog van Arnoud. Mijn verslag is gebaseerd op de feiten en ik heb getracht dit als jurist zo objectief en feitelijk mogelijk weer te geven. En vanuit die optiek heb ik ook bewust ervoor gekozen niet te melden wat mijn rol bij de website was. In het licht van het verslag is het gewoonweg niet interessant.

    @Een advocaat:
    Als advocaat kan je zulke informatie niet geven. Ik mag dat wel. Of er gevolgen voor de OvJ’s zijn betwijfel ik. Ik zou daar zelf geen aanleiding toe zien. Mogelijk is deze zaak wel van invloed op de afweging of men vergelijkbare zaken al dan niet voor laat komen.

  16. @advocaat 14: Ik vermoed dat we het eens zijn over de Somali?rs, het is niet de eerste keer dat AIVD informatie onbetrouwbaar blijkt.

    @Maarten 21: Ten eerste, bedankt voor het verslag doen van dit uitzonderlijk vonnis.
    Ik verwacht dat de betrokken OvJ zich de rechtszaak en het vonnis zullen herinneren, ik hoop dat ze hun professionele werkhouding aanpassen.
    Als Brein een goed dossier aanbiedt, kan het OM heel effici?nt een eigen onderzoekje doen: 1. Van welke strafbare feiten wordt aangifte gedaan; 2. Welk eigen bewijs hebben we; 3. Welk bewijs hebben we extra nodig? Hetgeen Brein aandraagt mag als ondersteuning dienen voor wat in een eigen onderzoek gevonden wordt.

    Mijn vraag blijft: Wat heeft er op de achtergrond meegespeeld? Druk van Brein of gewoon luiheid? Ik verwacht dat het antwoord daarop verborgen blijft (tenzij WikiLeaks zijn handen op bepaalde documenten weet te leggen).

  17. @ Simon le Bon:

    1) Zeker weten dat het om “gewoon een gevalletje onzorgvuldigheid van het OM” gaat. Het hoe en wat daaromheen wordt hierboven nu juist door Maarten besproken.

    Juristen hebben de neiging om in plaats van te zeggen dat het “een gevalletje onzorgvuldigheid” betreft uit te zoek wat – en waarom – onzorgvuldig is… Het Hof heeft dat ook gedaan. Maarten geeft nadere uitleg.

    Kortom, wat je toe wilt voegen met die opmerking is mij een raadsel. Captain Obvious to the rescue…

    2) Je vergist je waar je stelt dat ik een spreekwoord zou hebben gebruikt. Het is maar een constatering mijnerzijds.

    3) Er wordt namelijk op inhoudelijk uitleg niet ingegaan door Jasper. Dan houdt het wel redelijk vlot op. Ik heb geen behoefte om mensen die niet lezen wat er geschreven is eindeloos uitleg te geven. Zeker niet als zonder onderbouwing bepaalde visies worden gebracht als feiten of als een voor de desbetreffende persoon onbevredigend antwoord wordt gesteld in strijd met gedragsregel 1 van de Orde van Advocaten te zijn.

    Dergelijke opmerkingen missen zodanig niveau (in gewoon Nederlands: ze zijn absurd), dat als je daar nog op reageert het einde zoek is. Daar leen ik mij dus ook niet voor.

    Als jij dat arrogantie meent te moeten noemen, dan staat dat je vrij. Je profileert je daarmee wel op een bepaalde wijze en je opmerking zegt meer over jezelf dan over anderen.

    Simon qui se trompe is volgens mij een betere nickname voor je.

  18. D’accord, ik heb me inderdaad vergist, het is geen spreekwoord dat je hebt gebruikt, maar een gezegde. Stom van me!

    Wat ik wilde toevoegen met mijn opmerking, was een reactie op #23. Wat er op de achtergrond heeft meegespeeld in deze zaak bij het OM is eigenlijk niet veel bijzonders, gewoon geval van onge?nteresserdheid/luiheid, ik had misschien een andere term dan “onzorgvuldigheid” kunnen gebruiken, zoals “gemakzucht” bijvoorbeeld, maar onzorgvuldigheid heeft een bredere betekenis.

    Wel positief dat je uitlegt dat “juristen de neiging hebben uit te zoek wat…” etc. Tevens goed om te zien dat ook een “zorgvuldige” advocaat grammaticale fouten maakt en er toch een mens in hem huist. (<- flauw van mij, ik weet het, blame it on the testosteron)

    Laat ajb je zijdelinge opmerkingen (zoals wat een betere nickname voor iemand zou zijn, Captain Obvious, etc) achterwege, dit “zegt meer over jezelf dan over anderen”. Jouw reaktie is voor mij een evidente bevestiging van mijn constatering dat je zo in het hoekje arrogante-hoog-van-de-toren-blazers geplaatst kan worden. (Dit zeggende voel ik mij wel de bekende pot die de ketel verwijt.)

    Om nogmaals mijn kapiteinsuniform aan te trekken: We zijn er dus uit dat Maarten zich als jurist niets van gedragsregel 1 van de Orde van Advokaten hoeft aan te trekken(zie #21). Hierdoor is de door jou aangebrachte opsomming van gedragsregels geen toegevoegd argument in de door Bastiaan aangezwengelde discussie, maar is een stukje niet relevante informatie dat handelt over de advocatuur.

    Verder beschuldig je Jasper dat hij zijn visie cq mening als feiten gepresenteerd zou hebben, voornamelijk omdat hij (let wel: hij geeft zelf al aan een leek te zijn) de term “faux-pas” gebezigd heeft. Je mist de gehele context waarin de zin geplaatst is. Ik lees toch duidelijk een mening van Jasper (de zin vangt zelfs aan met “Ik vind”). Naar mijn mening ben je doorgeslagen in juridische zin en de tunnelvisie waarin je zaken benaderd.

    Dit weblog is naar mijn mening bedoelt om juridisch inzicht en uitleg te geven. Zoals vele ‘hobby’-websites (met ‘hobby’ doe ik dit blog te kort) ontmoeten hier mensen met gelijke interesse elkaar. Je arrogante houding vind ik hier dan ook niet op zijn plaats. Ik zou bijna het meest misbruikte woord in 2010 willen toepassen, maar ik hou het op: salute!

  19. Ach monsieur le Bon,

    Helaas, ook jij leest dus niet wat er geschreven is.

    Dit weblog is inderdaad bedoeld om uitleg te geven, een correcte constatering van je! Applaus! Dat uitleggen gebeurt meestal door juristen. Die hebben een bepaalde wijze om dat te doen.

    Daarbij laten ze gewoonlijk buiten beschouwing of ze betrokken zijn c.q. waren bij een procedure. De reden heb ik uitgelegd en die hangt grotendeels met tuchtrecht samen. Dat Maarten – kennelijk – geen advocaat maar jurist is, is je tweede correcte constatering! Toch schrijft hij zoals in de juridische sector gebruikelijk is. Kennelijk erg moeilijk te bevatten… (dat staat overigens niet op zich: ga eens kijken hoe men in bijv. de medische wetenschap artikelen schrijft, dit soort dingen komen vaker voor dan alleen in het juridische)

    Als je na mijn uitleg van het vorenstaande in eerdere nog met de opmerking komt dat dat niet ter zake doet, dan heb je het niet begrepen.

    Vervolgens de “mening” van Jasper: je vergist je. Het lijkt een mening te zijn. Jasper geeft echter enkel een mening ten aanzien van welke misstap (“faux pas”) erger is. Dat laat onverlet dat hij het dus kwalificeert als “faux pas”. De faux pas wordt daarmee als feit en niet als mening gebracht.

    Dat is geen tunnelvisie, maar lezen wat er staat. Juist datgene wat jij en Jasper (of zijn jullie dezelfde??) niet deden.

    De tikfout die je zag (ontbreken van “-en”) komt overigens door het gebruik van een PDA bij het plaatsen van mijn post. T9 is leuk, maar niet perfect.

    Nog een tip om je tekst minder “gedateerd” te maken: let eens op het gebruik van de “k” waar het de “c” moet zijn. Advocaten i.p.v. advokaten, bijvoorbeeld….

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS