Amerikaans Hooggerechtshof past inventiviteitstoets aan

Uitvindingen moeten nieuw en inventief zijn om voor octrooi in aamerking te komen. Maar hoe bewijs je dat? Nieuwheid gaat nog wel: je hebt een document waar het al in stond, of niet. Inventiviteit, het niet-voor-de-hand-liggen, is lastiger. In veel gevallen bestaat een uitvinding uit een combinatie van bekende zaken. De vraag is dan, lag het voor een vakman voor de hand om die zaken te combineren. Een lamp op een fiets monteren ligt voor de hand wanneer je graag met verlichting wilt fietsen. Maar een lamp op een boormachine lijkt iets minder triviaal. Waarom zou je dat doen?

In deze zaak ging het om een in hoogte verstelbaar elektronisch gaspedaal. Zowel elektronische als in hoogte verstelbare gaspedalen bestonden al, maar niemand had ooit de combinatie gepubliceerd of in de praktijk gebracht. Hoe bewijs je nu of zo’n combinatie voor de hand lag?

In Europa gebruiken we de probleem-oplossing toets, maar de de Amerikaanse Octrooiraad (USPTO) hanteert een ander systeem. Deze houdt in dat het Octrooibureau (USPTO) moest bewijzen dat er een “teaching, suggestion or motivation” (TSM-toets) was om die combinatie te maken. Een veelgehoord punt van kritiek daarop was dat deze toets te makkelijk zaken als inventief zou aanmerken. Bewijzen dat iemand een combinatie zou willen maken, kan lastig zijn. Vind maar eens net een document waarin specifiek die combinatie wordt gesuggereerd.

In de recente uitspraak KSR vs. Teleflex heeft het US Supreme Court nu deze standaard aangescherpt. De TSM-toets mag niet zo rigide worden toegepast als het Octrooibureau deed, maar moet worden gezien als een ‘handig hulpmiddel’ bij de inschatting of iets voor de hand lag. De vraag of iets voor de hand lag, moet realistischer worden beantwoord en dat kan niet altijd aan de hand van een rigide constructie als de TSM-toets.

Kort gezegd komt de beslissing erop neer dat een uitvinding die bestaat uit een combinatie van bestaande zaken, vermoed wordt voor de hand liggend te zijn. Dat kun je weerleggen door bijvoorbeeld aan te tonen dat er sprake is van onverwachte synergie of dat niemand in het vakgebied verwachtte dat die combinatie mogelijk was. Maar het legt de lat wel hoger. Vroeger moest het USPTO aantonen dat een vakman die combinatie zou willen maken, en als dat niet lukte vond men de uitvinding automatisch inventief.

Octrooikantoor Vereenigde wijst er op dat de Supreme Court een Europese aanpak lijkt te suggereren:

Het kan zijn dat de combinatie voor de hand lag omdat deze “obvious to try” was en er slechts een beperkt aantal combinaties mogelijk was. Ook mag een probleem/oplossing-analyse gebruikt worden die doet denken aan de in Europa gebruikte analyse. Hiermee kan een geclaimde combinatie van elementen als voor de hand liggend worden aangemerkt door te constateren dat er sprake was van een bekend probleem waarvoor de combinatie een voor de hand liggende oplossing gaf. Zo ligt het bijvoorbeeld voor de hand om een element in een bekende combinatie door een ander te vervangen als dat een voorspelbare verbetering oplevert.
Dat vond ook de Amerikaanse octrooiblogger Patent Hawk. Hij citeert uit het vonnis:
When there is a design need or market pressure to solve a problem and there are a finite number of identified, predictable solutions, a person of ordinary skill has good reason to pursue the known options within his or her technical grasp. If this leads to the anticipated success, it is likely the product not of innovation but of ordinary skill and common sense. In that instance the fact that a combination was obvious to try might show that it was obvious under §103.
Patent Hawk voorziet meteen het einde van het octrooisysteem. Een beetje overdreven, vinden ze bij Patently-O:
The contours of how to apply KSR will have to be worked out by the Patent Office, district courts, and the Federal Circuit. For existing patents, approved under the Circuit’s TSM standard, the decision likely leaves enough of TSM in place that there will not be large shocks to industry or rushes to challenge voluminous numbers of patents. As noted, the decision finds fault in the Circuit’s application of TSM in KSR, as opposed to the doctrine generally. Certainly, some existing patents will be challenged as a result of KSR, at least until the Circuit rules on how KSR should be applied to patents granted under the TSM standard. One would also expect an increase in validity opinion letter requests.

De nieuwe toets is nu al een paar keer gebruikt door de rechter. De eerste zaak was Leapfrog v. Fisher-Price. Tot nu toe zijn de octrooien elke keer vernietigd, omdat de nieuwe toets uitwees dat de uitvinding niet inventief was.

Het nodige commentaar bij Tweakers.

Arnoud

Kort geding over publicatie verkiezingssoftware (2)

Het al eerder aangekondigde kort geding over de publicatie van stemmachinesoftware diende vandaag. NU.nl doet verslag:

De advocaat van Groenendaal betoogde dat de stichting het auteursrecht schendt. Concurrenten zouden de software kunnen bekijken en namaken. Ook zou de firma imagoschade leiden doordat vertrouwelijke informatie op straat ligt. Enkele buitenlandse klanten zouden al bestellingen hebben afgezegd. “De kruistocht van de stichting veroorzaakt schade aan Groenendaal.”

Daar staat, zoals de advocaat van de stichting Wij vertrouwen stemcomputers niet betoogde, de informatievrijheid tegenover:

De informatievrijheid weegt in dit geval zwaarder dan het auteursrecht, stelde de advocaat verder. “Het gaat om software die cruciaal is voor een van de belangrijkste processen in onze parlementaire democratie, namelijk het verkiezingsproces.”

Uitspraak 14 juni.

UPDATE: (14 juni) de stichting heeft het kort geding verloren en moet de software van haar site verwijderen.

Arnoud

Google mag toch pornothumbnails tonen

Gevonden op Tweakers.net: Google’s afbeeldingenzoekmachine mag miniaturen (thumbnails) laten zien van de foto’s op de pornografische site van Perfect 10, zo besliste het Amerikaanse 9e Hof van Beroep woensdag.

De afbeeldingenzoekmachine laat kleine versies van een plaatje zien, en linkt door naar de oorspronkelijke pagina. Dat ziet er bijvoorbeeld zo uit:

Iusmentis gif framed

Hierbij wordt gebruik gemaakt van frames, iets waar begin jaren 2000 een hoop juridisch gedoe over was, maar omdat frames eigenlijk best onhandig zijn is dat een beetje op de achtergrond geraakt.

Nu dan toch weer de vraag: mag een zoekmachine de resultaten van een zoekopdracht in een frame laten zien, met daarboven een frame met haar eigen logo?

Naar Amerikaans recht is het antwoord dus ja, wanneer er sprake is van een fair use.

Om een gebruik als “fair” te laten kwalificeren, moet een analyse worden gemaakt van de volgende factoren:

  1. Het doel en karakter van het gebruik, inclusief de vraag of het gebruik commercieel is of educatief en non-profit;
  2. De aard van het beschermde werk;
  3. De omvang en de scope van het overgenomen deel in verhouding tot het beschermde werk als geheel; en
  4. Het effect van het gebruik op de potentiële markt voor of waarde van het beschermde werk.

Het moge duidelijk zijn dat deze analyse in de praktijk bijzonder lastig kan zijn. De interpretatie van deze vier factoren wordt bepaald door eerdere rechtspraak in vergelijkbare gevallen. Alleen afgaan op de omschrijving uit de wet is dus niet voldoende.

Google had recht op fair use omdat het doel en karakter van het gebruik “transformative” was, zoals dat heet. Ze veranderden het originele plaatje significant, door er alleen een thumbnail van te maken en er bij te zetten waar het origineel vandaan komt. Uit het vonnis:

Although an image may have been created originally to serve an entertainment, aesthetic, or informative function, a search engine transforms the image into a pointer directing a user to a source of information. … [A] search engine provides social benefit by incorporating an original work into a new work, namely, an electronic reference tool.

Of deze zaak in Nederland ook zo zou uitpakken, is nog maar de vraag. De Nederlandse auteurswet kent het begrip fair use niet. Google zou moeten betogen dat zij citeren uit de site in kwestie om aankondiging te doen van de inhoud. Dat kan werken maar is nog niet eerder in een rechtszaak verdedigd.

Er is een eerdere zaak over frames geweest, maar daarbij werd door de framer de indruk gewekt dat het materiaal waar hij naar verwees zijn eigen werk was. En dat doet Google niet.

UPDATE: bij Ars Technica wordt nog de vraag gesteld wat dit kan betekenen voor Google Book Search.

Arnoud

Fox boos op OJ Simpsons-parodie

OJ Simpsons Televisiemaatschappij Fox, eigenaar van de populaire Simpsons televisieserie, is boos op de makers van de filmpjes van de OJ Simpsons, zo meldt onder andere Hollywood.com.

Broadcaster.com, waar de drie films If I Did It, War Zone en Black and white Christmas online staan, is niet van plan deze weg te halen. Een parodie is immers geen inbreuk op het auteursrecht, zo stellen zij terecht.

De vraag is alleen, wat wordt er nu eigenlijk geparodieerd in deze films? OJ Simpson of de serie The Simpsons? Want je mag wel een parodie van de Simpsons maken, maar dat moet dan wel een parodie van de serie zijn. En niet een grappig filmpje over OJ Simpson met behulp van de televisieserie.

Arnoud

Online licenties afsluiten bij Buma/Stemra

Muziekgebruikers kunnen bij Buma/Stemra vanaf vandaag ook online hun licenties afsluiten, zo las ik in de Automatisering Gids.

De stichting zelf legt uit hoe het werkt:

Wilt u andermans muziek gebruiken, dan betaalt u daarvoor een vergoeding. Het bedrag dat u betaalt, verschilt per situatie. Met online licenseren weet u precies hoeveel. U berekent niet alleen de vergoeding voor uw muziekgebruik, u regelt meteen ook de betaling. Eenvoudig vanachter uw pc.

Als nieuwe gebruiker meldt u zich aan via de website van Buma/Stemra, onderaan deze pagina. U geeft uw gegevens, gebruiksnaam en wachtwoord op. Per e-mail ontvangt u een bevestiging. Met uw gebruiksnaam en wachtwoord logt u in op uw persoonlijke pagina. Daar berekent u de licentie en zet u de betaling in gang. U ontvangt per e-mail een factuur en licentie en per post een acceptgiro. Overzicht over uw licenties hebt u vervolgens ook online.

Er is een demo voor wie wil zien hoe het werkt. Uit die demo maak ik op dat een winkel pas gaat lopen als hij muzak draait, maar dit terzijde.

De dienst is onder andere beschikbaar voor webradio. Buma/Stemra rekent als royalties voor webcasting “13% van de omzet die u met de website realiseert, met als maandelijkse minimumbedrag per kanaal van € 65 voor commerciële websites en € 26 per kanaal voor particulieren.”

Emerce meldt nog waarom de dienst niet beschikbaar is voor podcasts:

Volgens Buma/Stemra-woordvoerder Noortje de Bakker levert podcasting nog zo weinig aan licentieinkomsten op dat er voor is gekozen om dat nog niet op te nemen in de proef met online licenseren. “Podcasting heeft nog bijna geen omzet ten opzichte van de grote muziekgebruikers. Ook ten opzichte van webcasting stelt het nog weinig voor. Je moet podcasting niet overschatten.”

Arnoud

Kort geding over publicatie verkiezingssoftware (1)

De Automatisering Gids meldt dat verkiezingssoftwaremaker Groenendaal een kort geding heeft aangespannen tegen de actiegroep Wij vertrouwen stemcomputers niet en enkele van haar leden. De groep heeft namelijk Groenendaal’s software voor de Nedap-stemmachines online beschikbaar gezet.

Op het eerste gezicht een duidelijke zaak: op software rust auteursrecht, en software verspreiden zonder toestemming mag niet zomaar. Maar uit haar persbericht blijkt waarom de stichting dit gedaan heeft:

De stichting ‘Wij vertrouwen stemcomputers niet’ heeft de ISS software in oktober 2006 op haar website geplaatst. De stichting heeft dat gedaan omdat zij van mening is dat alle aspecten van verkiezingen publiek bekend dienen te zijn. Dit geldt in bijzondere mate voor het tellen van de stemmen. Publicatie van de software is volgens de stichting noodzakelijk om te kunnen begrijpen hoe de stemmen in Nederland geteld worden. Bovendien is onderzoek naar de Nedap stemcomputer, waarover de stichting in oktober 2006 publiceerde, alleen uit te voeren en te begrijpen met behulp van de ISS software. De software op de website van de stichting is overigens alleen geschikt voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2006. Voor elke verkiezing brengt Bureau Groenendaal een nieuwe versie uit.

De vraag is dus, is het gerechtvaardigd om iemands software op Internet te zetten om aan te tonen dat deze slecht beveiligd is?

Dit valt niet onder een van de uitzonderingen op het auteursrecht. Er wordt niet geciteerd, er is geen sprake van een parodie, en voorzover ik weet wordt het werk ook niet gezongen tijdens een kerkdienst. En fair use bestaat niet in Nederland. Maar daarmee is niet alles gezegd.

Het komt niet vaak voor, maar als er een zwaarwegend belang is dat voor publicatie pleit, dan kan de rechter het auteursrecht daarvoor laten wijken. Het bekendste voorbeeld is het Scientology-arrest van 2003. Hierin werden ook werken (boeken, in dit geval) gepubliceerd zonder toestemming. De gedaagden deden een beroep op hun recht op vrijheid van meningsuiting (informatievrijheid): ze moesten kunnen waarschuwen voor misstanden bij de Scientology-beweging.

Het Hof oordeelde toen:

Ingevolge het tweede lid van artikel 10 EVRM kan het recht op informatievrijheid worden onderworpen aan beperkingen die in een democratische samenleving nodig zijn ter bescherming van onder meer de rechten van anderen. Onder die rechten valt in beginsel mede het auteursrecht, nu dit bij de wet is voorzien en dient ter bescherming van de rechten van anderen.
Denkbaar is dat er bijzondere gevallen zijn waarin de handhaving van het auteursrecht, zoals een inbreukverbod, moet wijken voor de informatievrijheid.
In het geval van de Scientology-documenten vond het Hof uiteindelijk de publicatie gerechtvaardigd.

Het kort geding is gepland voor 22 mei.

UPDATE: verslag van de argumenten van eisers en gedaagden.

UPDATE: (14 juni) de stichting heeft het kort geding verloren en moet de software van haar site verwijderen.

Arnoud

Waarom schrijven mensen open source?

Waarom schrijven mensen open source? Chris Anderson (van The Long Tail) denkt dat het dezelfde reden is als waarom mensen bloggen of aan Wikipedia knutselen: ze hebben even niets beters te doen.

Dat lijkt me -ahem- niet geheel juist. Je kunt best in een half uurtje vrije tijd een blogpost schrijven of het artikel over de grootte van de oren van de Ferengi aanpassen, maar een webbrowser schrijven kost toch iets meer tijd en coördinatie.

Bovendien is het voor de meeste ontwikkelaars gewoon werk. Scott Gilbertson schrijft dan ook terecht:

Jonathan Corbet of LWN.net released a study a couple of months ago that pegged corporate contributions to the Linux kernal at 65 percent. The breakdown of corporations involved included Red Hat with far and away the most contributions, along with IBM, Novell, the Linux Foundation (which employs Torvalds), Intel, and Oracle.

More recently OpenSUSE released a survey of users which found that very few of them actually work on the distribution. 84.7 percent are simply users of the distribution. Only 1.9 percent actually create new programs, and just 0.9 percent work on patches.

En die bedrijven doen dat heus niet omdat die programmeurs zich vervelen.

Arnoud

Acht misverstanden over GPLv3

Het blijft wachten op de definitieve tekst van GPL versie 3. Over een maand zou er een nieuwe concepttekst moeten komen, maar wanneer de definitieve versie er is, blijft een open vraag.

Dat heeft als vervelend bijeffect dat mensen gaan speculeren over wat er allemaal in zal komen en wat dat voor consequenties kan hebben. Ondertussen zijn er dus al aardig wat misverstanden en ruzietjes ontstaan.

Bruce Byfield zet in IT Manager’s Journal de misverstanden op een rijtje en legt uit wat er wel en niet klopt:

Some of these misunderstandings are due to the lengthy and public revision process for GPLv3, which offers plenty of opportunity for rumors and misreadings. Others may be due to the extensive rewriting of several key sections of GPLv3, notably the language on patents and TiVoization, during the process, so that people are concerned about issues from earlier drafts that the current one corrects or addresses. Still others seem due to willful misunderstandings by opponents of free and open source software. Perhaps, too, the fact that GPLv3 is more obviously a legal document in structure and content than GPLv2 adds to the confusion. But, whatever the origins of the misunderstandings, many have gained currency in both the media and some parts of the free and open source software community.

In 2006 deed hij hetzelfde voor GPL versie 2. Het is ergens wel zorgwekkend dat een concepttekst al minstens zo veel misverstanden heeft opgeleverd als een 15 jaar oude eerdere versie.

Arnoud

Sun pleit voor betaalde open source

Sun pleit voor betaalde open source, zo meldt Computable.

Softwareontwikkelaar Sun heeft moeite met de manier waarop andere bedrijven gratis open source verder ontwikkelen en er vervolgens veel geld aan verdienen. Daarom stelt de onderneming voor om open-sourceontwikkelaars te betalen voor de codes.

Bedrijven doen mee aan open source omdat het kosten bespaart en het zo mogelijk is om te focusseren op de differentiators. Dat kun je zien als “veel mensen werken gratis aan open source en bedrijven profiteren daarvan”. Maar dan negeer je natuurlijk wel het feit dat die bedrijven ook weer bijdragen aan open source.

Hoe Sun het betalingsmodel ziet, is nog niet duidelijk. Licentievergoedingen zitten er niet in, dat is strijdig met het hele model van open source. Je zou kunnen denken aan een eenmalig bedrag (een premie of bounty) voor het ontwikkelen van bepaalde features, of een vergoeding voor ondersteuning.

Arnoud

112.nl moet worden overgedragen aan de Staat

De Nederlandse staat is via de rechter uiteindelijk toch in het bezit gekomen van de domeinnaam 112.nl, zo meldt Bram Heerink, die de naam in 2001 registreerde. Deze uitspraak in kort geding komt opmerkelijk snel: twee weken na de zitting (waarvan Arnout Veenman verslag deed). Bram Heerink heeft zelf het vonnis online gezet.

Ook opmerkelijk is het feit dat het helemaal niet gaat om de domeinnaam 112.nl. Domeinnamen met alleen cijfers zijn gereserveerd voor de persoonsdomeinnamen, een idee uit 2000 dat het wel leuk zou zijn als meneer Jansen die op 17 maart geboren is de domeinnaam jansen.173.nl kon registreren. Nogal een flop, maar Bram Heerink maakte er slim gebruik van door te kiezen voor het nummer 112 en als “naam” de tekst ‘www’: www.112.nl.

De rechter moest vervolgens een belangenafweging doen tussen Heerink’s belang om onder die naam een startpagina met links over alarmdiensten te mogen onderhouden, en het belang van de staat om via www.112.nl overheidsinformatie over de 112-dienst te publiceren.

Daar was hij snel klaar mee: de Staat heeft een “onmiskenbaar belang om de burgers goed en snel te kunnen informeren, in het bijzonder op het gebied van hulpdiensten.” Tegen zo’n zwaar belang is nauwelijks een nog zwaarwegender belang denkbaar. Dus moest de domeinnaam worden overgedragen.

Pardon, moest het persoonsdomein www onder het nummer 112 worden overgedragen aan een door de Staat aan te wijzen persoon. Het reglement van SIDN over domeinnamen verbiedt immers dat rechtspersonen een persoonsgebonden domeinnaam gebruiken. En dat reglement is dwingend.

Tweakers heeft het nodige aanvullend commentaar.

(Helaas, Arjan)

Arnoud